Archief

Waarom naaien weer in de lift zit, ook bij jonge mensen

Zelf kleding naaien is niet alleen meer weggelegd voor gepensioneerden, zoals een aantal jaar geleden. Het is populairder dan ooit. De Belgische startup Talundra die mode-opleidingen aanbiedt, opent in 2020 zelfs 4 nieuwe scholen in ons land omdat de inschrijvingen in Brussel zo hard gingen. 

Het stoffige imago van weleer lijkt naaien voorgoed van zich afgeschud te hebben. Er kwam dit jaar een nieuwe opleiding in het secundair volwassenenonderwijs ‘Retouches en herstellingen’ bij, verschillende naaiworkshops die je bij Veritas kunt volgen in 2020 zijn uitverkocht en de Belgische mode-startup Talundra opent volgend jaar 4 nieuwe scholen in Antwerpen, Gent, Charleroi en Luik.

De reden is volgens Shari Dewannemacker, CEO en co-founder bij Talundra, simpel: “de consument hecht steeds meer belang aan duurzaamheid en lokale mode. Als tegenreactie op de vervuilende fast fashion, merken we dat veel mensen weer zelf aan de slag willen gaan. De huidige generatie van babyboomers en millennials kunnen vaak geen knop meer aannaaien en het is natuurlijk zonde om een kledingstuk weg te gooien enkel omdat een knoop loszit”, vertelt ze ons.

“Nu de winkelstraten overspoeld zijn met grote ketens, is het moeilijker geworden om er nog ietwat uniek bij te lopen. Veel cursisten willen dan ook leren om iets te ontwerpen dat niemand anders draagt, of ze willen bestaande stukken retoucheren zodat ze perfect aanpassen. Daarom hebben we onze opleidingssystemen opgedeeld in 2 soorten: enerzijds is er een modulair systeem waarbij de cursisten zelf hun eigen modules samenstellen. Ze kiezen zelf de inhoud, het ritme en de intensiteit. Zodat ze specifiek leren waar zij nood aan hebben. Daarnaast bieden we ook een multidisciplinaire opleiding van een jaar aan, waarvoor wij zelf een selectie van modules geselecteerd hebben.”

Unieke identiteit

Uit een onderzoek bij meer dan 3.000 naaisters in 7 landen van de online naaicommunity Fibre Mood in samenwerking met Artevelde Hogeschool bleek eind vorig jaar ook al dat de hernieuwde hype rond naaien vooral te maken heeft met de nood aan het creëeren van een unieke identiteit. 88,1% van de deelnemers gaf dat aan als reden. 

Mede-oprichtster van het platform Isabelle Finet: “De drang naar personalisatie, zie je ook in andere sectoren. Mensen willen niet langer gestuurd worden vanuit de grote merken en bedrijven. Ze willen hun eigen emoties kunnen leggen in wat ze doen en dragen. Dat verklaart het succes van de makerscultuur in het algemeen, en van de naaicultuur in het bijzonder”, zegt ze.

Naaien en bloggen

Tenslotte is ook de combinatie van naaien en bloggen razend populair. Al langer in het Verenigd Koninkrijk en de Verenigde Staten, maar nu komen er ook steeds meer Belgische naaiblogs bij. Een aantal voorbeelden voor wie nog op zoek is naar naai-inspiratie van eigen bodem:

1. Emma & Mona

Opgericht door Griet De Smedt, mama van de tweelingzussen Emma en Mona. Op haar blog legt ze onder andere uit hoe je een hippe rugzak met marmerpatroon maakt en sweaters met fluoprint. (br.hln)

Saint Laurent brengt extravagante kerstcollectie uit

Als er één ding is dat we geleerd hebben de voorbije jaren, is het dat je nooit te cool bent om van Kerstmis te houden. Nog inspiratie of wat last minute versiering nodig? Dan hebben we misschien een ideetje.

Dat de modewereld af en toe wat extravagant kan zijn tijdens de feestdagen, moeten we je niet meer vertellen. Zo verkocht juwelenlabel Tiffany & Co dit jaar bijvoorbeeld nog een peperdure adventskalender. Maar ook het Franse modehuis Saint Laurent springt mee op de kar en brengt een kerstcollectie uit. 

Zo kan je dus - nog net op de valreep - je kerstboom versieren met stuks ontworpen door Saint Laurent of zelf een kleine Nordmann-kerstboom kopen die gemaakt werd met lichtjes in de vorm van Saint Laurent Ornamenten. Daarnaast brengt Saint Laurent een chocoladen goudstaaf uit die gemaakt werd door de Franse chocolatier en banketbakker Pierre Hermé. 

De prijzen voor de collectie variëren tussen de 340 en 2.700 euro. De collectie is vanaf nu zowel online als in de speciale Rive Droite winkel aan de Rue Saint Honoré 213 in Parijs beschikbaar.  (br.hln)

‘Winkelhieren’ verkozen tot woord van het jaar

Het publiek kon het voorbije jaar zoals gewoonlijk nieuwe woorden insturen die kans maakten op de titel van het Woord van het Jaar 2019. Van Dale distilleerde 19 genomineerden uit de inzendingen. Naast ‘winkelhieren’ ging het om ‘babytheek’, ‘bezorgschaamte’, ‘boomer’, ‘dampdode’, ‘egelwegel’, ‘ecopopulisme’, ‘foertformatie’, ‘jagger’, ‘jeukrups’, ‘klimaatspijbelaar’, ‘lawaaiflitspaal’, ‘planepoolen’, ‘pretpedagogie’, ‘restregering’, ‘sorrymuseum’,  ‘splinterkind’, ‘toiletplant’ en ‘verthuizen’.

Vlamingen konden van 10 tot en met 16 december hun stem uitbrengen. Dat hebben uiteindelijk bijna 9.000 mensen effectief gedaan. Zo’n 33 procent koos voor het woord ‘winkelhieren’. ‘Klimaatspijbelaar’, waarmee wordt gedoeld op een leerling die spijbelt van school om de politiek te attenderen op de klimaatproblematiek, eindigde tweede met 17 procent van de stemmen. Op de derde plaats - en met 9 procent - staat het woord ‘egelwegel’, een doorgang voor egels tussen twee tuinen.

‘Boomer’ woord van het jaar in Nederland

Onze noorderburen hadden met 41,8 procent van de stemmen een duidelijke voorkeur voor ‘boomer’ als hét Van Dale Woord van het Jaar 2019. Dat woord wordt vooral gebruikt door jongeren, die daarmee doelen op een persoon van oudere leeftijd, met ouderwetse denkbeelden of conservatieve opvattingen. In het verleden werd de Woord van het Jaarverkiezing in ons land onder andere gewonnen door de woorden moordstrookje (2018), koesterkoffer (2017), samsonseks (2016) en kraamkost (2015). (br.hln)

Levensgroot standbeeld Kuifje voor bijna 170.000 euro verkocht

Een standbeeld van Kuifje en Bobbie is gisteren geveild voor 168.000 euro (kosten inbegrepen). Dat meldt veilinghuis Millon België in een persbericht. Het standbeeld, 186 cm hoog, is een werk van beeldhouwer Nat Neujean uit 1976. Van het beeld bestaan verschillende exemplaren. In dezelfde veiling werden nog verschillende andere voorwerpen geveild die gelinkt zijn aan de Belgische strip.

Zo werden er nog meer Kuifje-stukken geveild, zoals een WWF-kistje met daarin tien litho’s. Dat ging onder de hamer voor 20.000 euro (zonder kosten). Er werd 19.000 euro (eveneens zonder kosten) betaald voor een exemplaar van “On a marché sur la Lune”, uit 1971, met een tekening van Kuifje en een opdracht en handtekening van Hergé en opdrachten van in totaal zeven astronauten.

Een prent van Guust Flater die in juli 1969 in het striptijdschrift Spirou verscheen werd voor 54.000 euro (zonder kosten) verkocht.

Een illustratie van Morris waarop Lucky Luke te zien die een sigaret afslaat, werd voor 25.000 euro (zonder kosten) verkocht.

De veiling bestond in totaal uit 182 loten. (br.hln)

Je kind een moeilijke slaper? Onze opvoedkundige weet raad

Regelmatig leggen we een vraag voor aan een van onze experts. Vandaag: “Mijn dochter (7) wil al twee jaar niet gaan slapen. Wat kan ik doen?”

Ilse De Block, directeur van de Opvoedingslijn: “Twee jaar lang elke avond, dat is heel belastend voor jullie als ouders. En niet te vergeten, ook voor de andere kinderen in het gezin. Vaak sluipt zo’n slechte gewoonte er ongemerkt in. Is er iets gebeurd, rond haar vijfde? Is ze bang geworden, waardoor ze moeilijk in slaap kon vallen?”

“Er wordt vaak veel aandacht besteed aan het avondritueel, maar weet goed: jij als ouder kan je kind niet dwingen om te slapen. Ze zal het zelf moeten leren. Het is nu een kwestie van doorbijten. Ze is al zeven en begrijpt dus veel. Ga met haar aan tafel zitten. Dat doe je niet als het bedtijd is, maar op een rustig moment overdag. Bespreek met haar dat het zo niet verder kan, en dat er iets moet gebeuren. Veel kans dat ze dit zelf graag anders ziet. Waarom kan ze niet slapen? Wat moet er gebeuren om haar te helpen? Het is essentieel dat jij de leiding neemt en niet in een bestraffende rol gaat zitten. Geef aan dat je weet dat het niet prettig zal zijn, maar dat ze even door de zure appel moet bijten om te bereiken wat jullie willen: een harmonieuze avond die voor iedereen in het gezin prettig verloopt. Je kan met haar een stappenplan afspreken: de eerste keer kan je nog twee keer per avond naar boven komen, dan bouw je af naar één keer … Laat haar voelen dat je begrijpt dat het moeilijk is, maar dat het niet anders kan. Als jij je kordaat opstelt, zal ze zich veel meer gerustgesteld voelen dan als je blijft toegeven.”

“Het is een erg vermoeiend, lang aanslepend probleem. Het kan zeker ook geen kwaad om je te laten ondersteunen. Bij een opvoedingswinkel in je buurt kan je terecht voor extra begeleiding.” (br.hln)

Vlieg nu maar, Panamarenko. Portret van een Belgisch icoon

Panamarenko is niet meer. De beroemde Antwerpse kunstenaar, echte naam Henri Van Herwegen, is gisterenavond op 79-jarige leeftijd overleden. Panamarenko wordt gezien als een van de belangrijkste Belgische artiesten van de 20e eeuw. Maar Henri Van Herwegen was veel meer dan alleen een kunstenaar. Hij was tegelijk ingenieur, uitvinder, visionair en dichter. Of het nu om zeppelins, onderzeeërs of vliegtuigen ging, Panamarenko was telkens op zoek naar de symbiose tussen kunst en techniek.

Henri Van Herwegen wordt geboren in Antwerpen op 5 februari 1940. Zijn vader is elektro-ingenieur, zijn grootvader architect. Al van jongs af aan wordt hij dus omringd door techniek en ruimtelijke constructies. Van 1955 tot 1960 studeert hij aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten. De jonge Henri is echter ook aan te treffen in de wetenschappelijke bibliotheek van de Scheldestad, waar hij zich op eigen houtje verdiept in de natuurwetenschappen. Vrij vlug begint hij de droom te delen van de mythologische figuur Icarus: het vliegen op eigen kracht.

In de jaren 60 wordt Henri ‘Panamarenko’. Zijn artiestennaam is een samentrekking van drie dingen: ten eerste de luchtvaartmaatschappij PanAm (‘Pan American Airlines and Company’), ten tweede het land Panama en ten derde Panteleimon Ponomarenko, een politicus uit de voormalige Sovjet-Unie, een naam die Van Herwegen hoorde op de radio. Zijn eerste werken leunen aan bij de pop-art. En dan groeit Panamarenko helemaal uit tot een begeesterende artiest.

Wondere wereld

Vanaf de jaren 70 creëert hij schaalmodellen van talrijke imaginaire voertuigen: vliegtuigen, ballonnen, helikopters, duikboten, vliegende tapijten, vogels. En dat in alle mogelijke originele en verrassende vormen. Altijd spectaculair, altijd een combinatie van kunst en technologie. 

Eén van zijn belangrijkste werken is de “Aeromodeller”, een luchtschip van 28 meter lang. Het gevaarte heeft de hele wereld rondgereisd en zit nu in de collectie van het Gentse S.M.A.K. De “Aeromodeller” is het startschot voor de bouw van een hele reeks vlieg-, vaar en rijtuigen. 

De kunstenaar laat vaak in het midden of ze echt functioneren, maar test er ook enkele uit. Vooral met de verschillende versies van zijn gemotoriseerde rugzakken tracht hij echt op te stijgen. In 1996 stelt hij in Antwerpen zijn stalen duikboot Nova Zemblaya voor. Het doel van het ontwerp is ermee naar Spitsbergen te varen, maar dat blijkt niet haalbaar.

Vreemde schoonheid

“Zijn wondere wereld houdt het midden tussen pure wetenschap, technisch vernuft en kinderlijk enthousiasme”, zo klinkt het mooi samenvattend op zijn website. “Telkens spectaculaire constructies van vreemde schoonheid, tegelijk speels en indrukwekkend.”

Verschillende kunstwerken vinden hun weg naar het openbaar domein, zoals Batopillo in Hasselt en Pepto Bismo in de Antwerpse Seefhoek. De Vlaamse overheid koopt verschillende werken aan, die ook tentoongesteld worden. Zo is het “Vliegend Eiland” te zien in het Vlaams parlement.  De kunstenaar wordt in 1994 vereeuwigd in een nummer van de Limburgse rockgroep Noordkaap.

Einde van artistieke loopbaan

Panamarenko huwt in 2003 met de 34 jaar jongere Eveline Hoorens, die met haar familie de ambachtelijke koffiebranderij Hoorens runt in het Oost-Vlaamse Michelbeke.

Op 5 februari 2005 wordt Panamarenko 65 jaar. Op het stadhuis van Antwerpen wordt hij plechtig ontvangen door burgemeester Patrick Janssens, die hem prijst voor zijn “onaangepast gedrag, ook wel creativiteit genoemd”. Datzelfde jaar verschijnt het lexicon “Copyright Panamarenko”. De Vlaamse overheid weet op een veiling in Londen beslag te leggen op de legendarische Prova Car van Panamarenko, die een stek krijgt in het Antwerpse Museum voor Hedendaagse Kunst (M HKA).

Eind september 2005 opent in Brussel een grote overzichtstentoonstelling, waar Panamarenko het einde van zijn artistieke loopbaan aankondigt.

De vzw “Panamarenko Collectief” ziet begin maart 2006 het levenslicht. Het collectief wil het oeuvre van de kunstenaar promoten, toegankelijk maken, bestuderen, archiveren en verspreiden. Het jaar daarop schenkt Panamarenko het pand in de Antwerpse Seefhoek waar hij het grootste deel van zijn leven heeft gewoond en gewerkt, aan het M HKA. Het pand was sinds de dood van Panamarenko’s moeder onderkomen geraakt, onder meer omdat de kunstenaar zijn papegaaien alle vrijheid gaf. Het wordt opgeknapt en is intussen te bezoeken in rondleidingen voor kleine groepjes.

Naar aanleiding van de 80ste verjaardag van de kunstenaar in 2020 zijn in Antwerpen al diverse activiteiten voorzien, met in januari een pop-up expo in galerij Campo en Campo en in het najaar een tentoonstelling in virtual reality en een overzicht van zijn leven in het M HKA. (br.hln)

Meer orde in huis? Dit zijn de allerbeste tips van BV-opruimcoach Nele Colle

Voor haar 45ste verjaardag kreeg Karen Damen wel een heel bijzonder cadeau. De ex-rosse van K3 kreeg onlangs opruimcoach Nele Colle over de vloer, over wie ze laaiend enthousiast was. Wij konden haar strikken voor haar allerbeste opruimtips.

“Bepaal voordat je begint met opruimen welke functie elke kamer, kast of lade heeft. Welke activiteiten gaan hier door? En dus ook: welke spullen horen hier en welke niet? Dat moet je eerst goed afbakenen. Doe je dat niet, dan komt er zonder twijfel van alles in die kamer terecht.

Als je begint op te ruimen, probeer je spullen dan te verdelen in categorieën. Verzamel eerst alles, en verdeel daarna in hoopjes per categorie. Ga pas daarna selecteren en hou die categorieën samen.

Werk verticaal en leg zo weinig mogelijk op en achter elkaar. Net zoals Marie Kondo leg ik mijn kleding verticaal in lades. Zo zie je meteen wat je hebt en behoud je het overzicht. Zorg dat je je spullen zo opbergt dat je meteen ziet wat je hebt. Anders vergeet je ze en worden ze niet gebruikt. Frietketels of reiskoffers hoef je uiteraard niet verticaal te sorteren of meteen te zien, die spullen vergeet je niet.  

Beschik je niet over lades, gebruik dan labels om orde te scheppen in je spullen of werk op andere manieren visueel. Stop bijvoorbeeld alle mutsen of handschoenen in een bak, en label die vooraan. Zo heb je nog altijd een overzicht van wat je in huis hebt en het maakt het ook makkelijker voor je huisgenoten om spullen terug te vinden.

Zorg ervoor dat je zo weinig mogelijk handelingen moet uitvoeren. Stop schoenen bijvoorbeeld niet in een schoenendoos en werk met bakjes en mandjes. Een deksel hoef je zelfs niet te gebruiken. Zo hou je je spullen tezamen, kan je er ook makkelijk aan en verspil je geen energie. Je hoeft immers niet na te denken over wat je waar hebt gelegd waardoor je uiteindelijk ook minder tijd steekt in het opruimen zelf of eindeloos zoeken naar spullen.

Ga bewuster om met je spullen. Je kan alleen maar ontspullen en je huis opgeruimd houden als je ook bewuster koopt en omgaat met wat je al hebt. Want wat je binnenhaalt, moet je ook weer een plaats geven. Ook naar duurzaamheid toe is het belangrijk om niet onnodig veel spullen te kopen die je ietsje later toch weggooit. Iets kopen mag je dan wel instant blij maken, zodra het nieuwe eraf is verdwijnt dat gevoel weer. 

Loop ook eens langs tweedehandswinkels en breng je oude spullen naar een kringloopwinkel. Zo geef je ze een tweede, en misschien zelfs een derde leven. Een handige site is www.waarkanikmetmijnspullenterecht.be. Daar vind je een hele hoop initiatieven van kring- tot ruilwinkels.

Wijs ook horizontale oppervlaktes zoals tafels een bepaalde functie toe. Zo vermijd je dat er van alles en nog wat op belandt.

Als je een bepaald systeem hebt dat werkt, dan hoef je dat niet per se te veranderen. Als je nieuwe gewoontes aankweekt of je opruimsysteem verandert, probeer dan om zo dicht mogelijk bij je oude gewoontes te blijven. Dan zal de aanpassing vlotter verlopen. Gemiddeld duurt het 60 dagen om een nieuwe gewoonte aan te leren, geef jezelf en je huisgenoten dan ook de tijd om aan daaraan te wennen. 

Aanvullend daarop: hou het tempo erin maar geef jezelf ook tijd om je huis op te ruimen. Marie Kondo ruimt een heel huis op in één maand, maar dat kan alleen als er cameraploeg met zijn neus op staat. Een halfjaar tot 2 jaar is een veel realistischer doel. Maar hou wel de vaart in je opruimmomentjes: als je te lang twijfelt, hou het nog even. Dat komt wel, soms een dag later, soms een jaar, maar blijf er bewust mee bezig.” (br.hln)

Schilderij van Klimt na 23 jaar teruggevonden... in tuin van museum waar het verdween

Een vermoedelijk schilderij van de Oostenrijkse kunstenaar Gustav Klimt is na bijna 23 jaar terug opgedoken. “Bildnis einer Frau” werd in een museum in Piacenza gevonden, nadat het daar in 1997 verdwenen was. Tuinmannen vonden het gisteren toen ze aan het opruimen waren.

Het schilderij lag in een holte in een muur rond het binnenhof van het museum Ricci Oddi. De holte zat achter een kleine metalen deur die overwoekerd was. “Ik kwam van het middageten terug toen de tuinmannen me riepen”, zei Dario Gallinari, een medewerker van het museum. “Ik dacht dat het een grap was.” Het schilderij was in een zwarte vuilniszak verpakt. Gallinari dacht naar eigen zeggen meteen aan een Klimt: “Ik heb het oog van een expert.”

Met trillende handen gaf de man het schilderij aan de veiligheidschef van het museum, die de politie erbij haalde. Het kunstwerk verkeert in goede toestand en is niet beschadigd. Het wordt nu bij de politie onderzocht, maar er is veel kans dat het echt verklaard wordt, aldus Gallinari. 

Dieven lieten in 1997 enkel kader achter

Hoe het schilderij in de holte terechtkwam, is nog onduidelijk. Het portret van een vrouw verdween in februari 1997 uit het museum. De vermoedelijke dieven lieten toen enkel het kader achter.

‘Bildnis einer Frau’ of ‘Portret van een vrouw’ maakt deel uit van een reeks van vrouwenportretten die Klimt (1862-1918) tussen 1916 en 1918 geschilderd zou hebben. (br.hln)
 

Hoogbegaafde Laurent (9) gaat studeren aan ‘beste universiteit ter wereld’ in VS

De 9-jarige Laurent Simons verruilt de Technische Universiteit van Eindhoven zo goed als zeker voor een topuniversiteit in de Verenigde Staten. Dat heeft zijn vader gisteravond gezegd in het Nederlandse programma Pauw. Het vertrek van zijn zoontje uit Nederland is mede ingegeven door een Vlaams-Nederlands cultuurprobleem, zo blijkt.

Om welke Amerikaanse universiteit het gaat, wilde Alexander Simons niet zeggen. “Dat is confidential (vertrouwelijk, red.). Daar zijn afspraken over gemaakt met bepaalde personen. Het is al vrij ver gevorderd maar het is not done erover te praten.’’

De kans was volgens de vader te mooi om te laten lopen. “Als je een aanbod in je schoot geworpen krijgt om te gaan samenwerken met de beste universiteit ter wereld dan zou het niet slim zijn om daar geen gebruik van te maken. Je zit dan gewoon aan de top van de top.’’ 

Naast het niveau is ook de begeleiding van wonderkinderen beter in de Verenigde Staten, zei Simons. “In Amerika doen ze echt heel veel om zulke kinderen naar de universiteit te sturen. Zelfs bij een kind dat nog stukken minder slim is dan Laurent.’’

Verlegen

Zijn karakter en Belgische achtergrond speelden de 9-jarige bachelorstudent ook parten aan de TU Eindhoven. Dat bleek uit een voorbeeld dat zijn vader noemde. “Nederlandse studenten zijn brutaal, Laurent is verlegen. Als hij met een vraag zit, klopt hij op de deur van de docent en vraagt of die een paar minuten tijd heeft maar wordt dan weggestuurd.” Daar kan Laurent niet goed tegen. “Hij kan zichzelf niet verdedigen en beschermen als hij negatieve energie over zich heen krijgt.”

Laurent stond op het punt af te studeren als bachelor Electrical Engineering maar stopte maandag na onenigheid over het studietempo. Zijn ouders wilden graag dat hij zou afstuderen vóór zijn tiende verjaardag, op 26 december, maar de universiteit achtte die einddatum niet haalbaar. Dit vanwege het aantal tentamens dat Laurent nog zou moeten halen.  De onderwijsinstelling stelde een studieplan voor waarmee de 9-jarige zijn studie medio 2020 zou kunnen voltooien.

Onbegrijpelijk, vinden zijn ouders. “Als we het advies van de universiteit hadden gevolgd dan had Laurent nog acht maanden langer moeten studeren. Terwijl hij één vak per week doet en de totale studie in negen maanden tijd’’, vertelde moeder vol ongeloof. 

Een verschuiving van de afstudeerdatum was ook niet uit te leggen geweest aan Laurent, zei zijn vader. “Als een vak langer dan een week duurt, gaat hij zich vervelen. Laurent moét uitgedaagd worden omdat hij zo slim is. Bovendien zou het tijdschema van de universiteit zijn plannen doorkruisen. Hij had al een heel vervolgscenario in zijn hoofd.’’

Robotica

De 9-jarige weet volgens zijn vader ook al precies wat hij later wil worden. “Laurent heeft geen bepaald beroep op het oog maar wil wetenschapper worden. Zijn droom is dat hij kunstorganen kan maken. Robotica, cyberachtige lichamen bijna richting onsterfelijkheid. Beetje electrical engineering nodig, beetje geneeskunde. Het is dus niet zo dat hij deze studie wil afronden en dan bijvoorbeeld televisies gaat maken bij Philips.’’  

In dat licht zou het voor de hand liggen als Laurent gaat studeren aan het Massachusetts Institute of Technology (MIT) in Cambridge bij Boston. Dat staat bovenaan de QS-lijst van beste universiteiten ter wereld en beschikt over een opleiding tot electrical engineering én een Robotics-team. De ouders van het wonderkind zullen hun zoon volgen naar de Verenigde Staten, zo lieten ze gisteravond weten. (br.hln)

Kan een katten­allergie afnemen door veelvuldig contact met katten?

Dat zul je altijd zien: heb je eindelijk de ware Jacob gevonden, blijkt hij allergisch voor je kat. En die gaat dus echt niet de deur uit. Maar zou zijn allergie minder kun­nen worden, als hij maar lang genoeg wordt blootgesteld aan het dier?

Naar schatting 15 procent van de bevolking heeft last van een allergie tegen huisdieren, pollen of huisstofmijten, waarvan een groot deel tegen een combinatie hiervan. De allergie kenmerkt zich door een loopneus of verstopte neus, niezen en geïrriteerde ogen en soms ook kortademigheid. Iemand met een kat in huis merkt soms pas na een vakantie van weken dat die de bron is van de klachten. De oorzaak is een verkeerd gerichte reactie van het afweersysteem tegen ‘onschuldige’ eiwitten, die de kat uitscheidt via klieren en verspreidt via huidschilfers of urine.

In reactie op deze zogeheten ‘allergenen’ maakt het lichaam afweerstoffen aan, waaronder het irriterende histamine, maar ook stoffen die chronische allergische ontsteking van ogen, neusslijmvlies en luchtwegen veroorzaken.

Kan zo’n allergie door frequente blootstelling minder erg worden? Nee, zegt internist-allergoloog Maurits van Maaren. “Een allergie ontwikkel je meestal al op kinderleeftijd, dan wordt namelijk het immuunsysteem afgesteld, en zodra je haar eenmaal hebt, gaat een allergie niet meer vanzelf over.” Het kan zijn dat ze mild blijft, vertelt Van Maaren, maar er is ook een risico dat het erger wordt, tot allergische astma met verergerende aanvallen aan toe.

“In die heftigste vorm zijn symptoombestrijders zoals oogdruppels en inhalatiemedicatie nauwelijks nog effectief. Vandaar dat juist het omgekeerde wordt geadviseerd: zo min mogelijk blootstelling aan allergenen.”

Reactie blokkeren

Wordt het dan toch ‘de ware Jacob of de kat?’ Misschien toch niet. Er bestaat namelijk wel een manier om het immuunsysteem te herprogrammeren: immuuntherapie. De eerste immuuntherapie tegen allergie werd al in 1911 gegeven, met een extract van pollen. Na WO II werden er de eerste systema­tische studies naar gedaan en pas sinds de jaren 90 begrijpen we enigszins hoe het werkt, vertelt Van Maaren.

Bij immuuntherapie krijgt de allergische persoon het betreffende allergeen één keer in de vier weken onderhuids ingespoten, of in smelttabletvorm dagelijks toegediend. Het immuunsysteem maakt dan afweerstoffen aan die de allergenen wegvangen en daardoor de allergische reactie blokkeren of verhinderen, vertelt allergie-onderzoeker Willem van de Veen. Ook worden er regulerende immuuncellen aangemaakt, die het immuunsysteem wat toleranter maken voor het allergeen. Dit effect blijft in principe bestaan nadat de therapie is beëindigd.

De therapie vraagt wel de nodige toewijding: drie jaar lang elke drie weken een injectie of elke dag een tablet of druppels. Bij lang niet iedereen werkt dat even goed. Grofweg de helft van de patiënten reageert er nauwelijks op.

En allergoloog Van Maaren heeft voor allergische kattenbezitters nog slecht nieuws: “Een officiële contra-indicatie is het niet, maar in principe schrijven we de therapie alleen voor aan mensen die bijvoorbeeld in de thuiszorg werken en daarin belemmerd worden door hun allergie.” Het effect weegt bij kattenbezitters niet op tegen de bijwerkingen. “We gaan mensen geen dure behandeling van drie jaar geven als we er niet achter staan. Mensen met klachten waartegen medicatie niet werkt, zijn uiteindelijk alleen gebaat bij: de kat de deur uit.” (br.hln)