Naar de inhoud

athea

akke.beakke.be



Archief

Bonnie Raitt - Love Me Like a Man

Bonnie Raitt - Love Me Like a Man

Om haar te beluisteren druk op de foto







Bonnie Raitt (Burbank (Californië), 8 november 1949) is een Amerikaanse zangeres, liedjesschrijfster en gitaarspeelster.

Ze is de dochter van Broadway musicalster John Raitt. Ze begon gitaar te spelen toen ze twaalf jaar oud was. Na de middelbare school begon ze in Rhythm and Bluesclubs te spelen. In 1983 werd ze geloosd door haar platenlabel, Warner Bros. Records, onder andere vanwege alcohol- en drugsgebruik, maar verdween allerminst uit de muziekscene.

Na meer dan 20 jaar opnames en optredens, bereikte Bonnie Raitt succes met haar tiende album. "Nick of Time" kwam in de top te staan in de Verenigde Staten en won drie Grammy Awards. Tegelijk kreeg ze een vierde Grammy voor haar duet "In the Mood" met John Lee Hooker op zijn album "The Healer".

Hierna kreeg ze nog drie Grammy Awards voor haar album uit 1991, "Luck of the Draw", waarna ze in 1994 nog twee Grammy's kreeg met haar album "Longing in Their Hearts".

Reageer op dit bericht

25.000 vogelspinnen nemen Australische plaats over

25.000 vogelspinnen nemen Australische plaats over

http://static2.hln.be/static/photo/2015/10/7/1/20150628121009/media_xll_7829986.jpg

Het inheemse Australische plaatsje Maningrida is overspoeld door vogelspinnen. Experts hebben geen idee waarom de beesten opeens massaal door het gebied kruipen.

Zo'n grote hoeveelheid vogelspinnen bij elkaar is erg zeldzaam, aldus spinnenkenner Robert Raven. "Normaal gezien vind ik 200 of 300 tarantula's op één plek." Waarom er nu 25.000 tegelijk worden aangetroffen, is voor Raven een mysterie. "Dat is het mooie van wetenschap, je kan zeggen dat je iets niet weet."

Volgens Raven zijn de spinnen niet dodelijk voor mensen. Wel kunnen de giftanden je huid openscheuren en kun je van het gif zo ziek worden dat je 6 tot 8 uur moet overgeven. De Aboriginals die in het plaatsje wonen, lijken daar niet zo mee te zitten: op foto's is te zien dat ze de beesten zelfs aaien. Met de iets meer dan 2000 inwoners van Maningrida, zijn er inmiddels echter wel 12 keer zoveel vogelspinnen als mensen in het gebied. (br.hln)

Reageer op dit bericht

Deze man vond een Picasso van 160 miljoen op zijn zolder

Deze man vond een Picasso van 160 miljoen op zijn zolder

http://oi61.tinypic.com/f536g4.jpg

Wanneer we onze zolder uitmesten, dromen we allemaal stiekem dat we iets vinden dat heel veel geld waard is. Helaas vinden we meestal alleen maar rommel waarmee we niets kunnen aanvangen. Dominic Currie (58) daarentegen deed een ongelofelijke vondst. Een Picasso lag al 55 jaar onder het stof en maakt van Dominic binnenkort een multimiljonair.

Dominic uit Methil in het Schotse Fife was zijn zolder aan het opruimen toen hij het schilderij vond. En het verhaal achter het schilderij is waarschijnlijk nog straffer dan de vondst zelf.

Dominics moeder, Annette, was 19 toen ze in volle Koude Oorlog op vakantie was in Polen. Daar leerde ze Nicolai Vladimirovic kennen, een Russische soldaat. Het koppel besefte dat ze nooit samen konden blijven, maar ze hielden wel nog contact.

Soms stak Annette het Ijzeren Gordijn over om bij Nicolai te zijn. Toen Annette zwanger bleek te zijn, gaf Nicolai het schilderij aan Annette tijdens een van haar bezoekjes. Op die manier wou de Rus ervoor zorgen dat Annette en de baby (Dominic) niets tekortkwamen. De jonge Annette kreeg het echter niet over haar hart om het schilderij te verkopen, dus verstopte ze het in een koffer, waar het een halve eeuw verborgen lag.

De langeafstandsrelatie verwaterde en Annette trouwde met een andere man. Dominic ontdekte pas in 1998 de identiteit van zijn vader, twee jaar voor Annette stierf.

Een verraste Dominic doet zijn verhaal: "Mijn zoon en ik rolden het doek open en een reeks kubussen kwam tevoorschijn." Tot zijn grote verbazing stond onderaan het doek de handtekening van Picasso. Vader en zoon keken elkaar aan en schoten in de lach: "Een heel surreëel moment", vertelt Dominic. "Waarschijnlijk wist mijn moeder niet dat het doek zoveel waard was, al heeft ze het nooit weggegooid", besluit hij.

Christie's onderzoekt momenteel de authenticiteit van het doek, waarna het zal geveild worden. Een gelijkaardig doek uit 1955, 'Les Femmes d'Alger' werd vorige maand verkocht voor een duizelingwekkend bedrag van 161 miljoen euro. Dominic heeft dus mooie vooruitzichten.

Wij kuisen alvast onze zolder eens uit, je weet maar nooit. (br.hln)

Reageer op dit bericht

Te koop voor 223 miljoen euro: het grootste boerenbedrijf ter wereld

Te koop voor 223 miljoen euro: het grootste boerenbedrijf ter wereld

http://static0.hln.be/static/photo/2015/18/8/6/20150628080819/media_xll_7829766.jpg

Het grootste boerenbedrijf ter wereld staat te koop. Voor een slordige 223 miljoen euro bent u eigenaar van het omvangrijkste stuk land dat geen koninklijk- of staatsbezit is. Dat is inclusief 185.000 koeien en zestien boerderijen, waaronder 's wereld grootste koeienranch. Met 10 miljoen hectare verspreid over het Australische binnenland is het landgoed ruim drie keer zo groot als België.

Het bedrijf is de erfenis van de in Australië mythische pionier Sidney Kidman (1853-1935) - een selfmade miljonair in optima forma. Met vijf shilling op zak liep hij als 13-jarig jochie weg bij zijn ouders in Adelaide, enkel vergezeld door een eenogig paard. Via allerlei baantjes werkte Kidman zich op tot de grootste Australische veeboer aller tijden, later door biografen omschreven als de Beef Baron van zijn geboortegrond en de ongekroonde Cattle King van het continent.

Het door hem in 1899 gestichte bedrijf Sr. Kidman Co., dat vijf generaties lang in de familie bleef, bestaat naast de 10 miljoen hectare ook uit 's werelds grootste veehouderij (Anna Creek Station in de staat South Australia). De 185 duizend runderen hebben royaal de ruimte - omgerekend nog geen twee koeien per honderd hectare. Er wonen 150 mensen op de landerijen, allemaal boeren werkzaam voor de familie Kidman, die na veel gehakketak in het gezin dit jaar besloot het grondgebied definitief te koop te zetten, mits één eigenaar alles in zijn geheel zou overnemen. Afgaande op de foto's ziet het te kopen land eruit als een plek die helemaal niets heeft, behalve misschien de kans er ongelukkig te worden: een dorre, bijna letterlijke eindeloosheid van zandgrond, af en toe onderbroken door kuddes koeien.

Toch zijn genoeg gegadigden, stelt de familie in Australische kranten. Er hebben zich al dertig belangstellenden gemeld. De helft komt uit Australië, de rest uit China, de VS, Canada, het Verenigd Koninkrijk, Zwitserland, Zuid-Amerika en Indonesië. Dat leverde in het Australisch parlement onlangs discussie op; sommige partijen zien dergelijke buitenlandse inmenging totaal niet zitten.

De verkoop zal naar verwachting nog maanden in beslag nemen, aangezien voor elke afzonderlijke bezichtiging ongeveer een week moet worden uitgetrokken, af te leggen per vliegtuig. (br.hln)

Reageer op dit bericht

Bob Dylan - Like A Rolling Stone


Bob Dylan  - Like A Rolling Stone

Om hem te beluisteren druk op de foto






Bob Dylan, geboren als Robert Allen Zimmerman (Hebreeuws: Shabtai Zisel ben Avraham) (Duluth, Minnesota, 24 mei 1941) is een Joods-Amerikaans popmusicus. Hij wordt beschouwd als een van de grootste songwriters van Amerika. Veel mensen beschouwen hem als de eerste singer-songwriter. Hij heeft een oeuvre bij elkaar gespeeld dat op één lijn wordt gesteld met dat van Stephen Foster, Irving Berlin, Woody Guthrie en Hank Williams, die deel uitmaken van het Amerikaanse culturele erfgoed.

Dylans carrière begon in het midden van de jaren vijftig, nog in zijn middelbare schooltijd. Zijn muzikale en literaire faam zijn sindsdien uitgegroeid tot een welhaast filmisch en opstandig, maar ook onwillig boegbeeld van de onrust in de Amerikaanse samenleving. De beweging voor de burgerrechten kende geen beter volkslied dan zijn song Blowin' in the Wind (1963). Miljoenen jongeren omarmden The Times They Are A-Changin'.

Vaak wordt aan Dylan de verdienste toegekend het normale recept van simpele teksten in de popmuziek te hebben verheven naar het niveau van politiek-sociaal commentaar, en naar een complexe weergave van een actueel levensgevoel. Hiertoe introduceerde hij beeldspraak, 'stream of consciousness' (bewustzijnsstroom, een literaire techniek), losse gedachten en invallen, soms op absurdistisch-komische wijze. Dylans teksten onttrekken zich aldus vaak aan een eenvoudige omschrijving of uitleg. Polyinterpretabele teksten (teksten die op meerdere manieren geïnterpreteerd kunnen worden) waren tot dan in de popmuziek onbekend. Dylans songteksten en zeer eigen muziekopvatting hebben grote invloed gehad op de ontluiking van de popmuziek in de jaren zestig.

De tekstuele vernieuwing was te danken aan Dylans brede belangstelling voor de rijke tradities van het Amerikaanse lied, van folk en country/blues tot rock-'n-roll en rockabilly, tot aan Keltische balladen, zelfs jazz, swing en Broadway.
Reageer op dit bericht

Dit is waarom we onze kleren zo snel beu zijn, volgens wetenschap

Dit is waarom we onze kleren zo snel beu zijn, volgens wetenschap

http://static1.hln.be/static/photo/2015/12/7/10/20150626173700/media_xll_7827385.jpg

We kennen het allemaal wel: 's ochtends vroeg voor onze kleerkast staan twijfelen omdat we weer niets hebben om aan te trekken. En dat terwijl we pas nog een hele nieuwe outfit hebben aangekocht. Tja, kunnen we toch niets aan doen dat we zo snel op onze kleren uitgekeken raken? Integendeel, het is zelfs wetenschappelijk verklaarbaar.

Soms duurt het een paar maanden, een andere keer slechts een week of twee, maar uiteindelijk komt het toch steeds op hetzelfde neer: dat moment waarop je beseft dat je dat nieuwe kledingstuk grondig beu bent en niets meer hebt om aan te trekken. Het probleem is blijkbaar zo universeel dat ook de wetenschap besloot om zich er eens mee te moeien.

Vaker gebruiken =  minder tevreden
Hoe komt het nu dat we onze kleren beu raken? Volgens nieuwe studie van Jordan Etkin en Aner Sela, die gepubliceerd werd in Journal of Marketing Research, heeft het te maken met waarvoor we onze kleren allemaal gebruiken. Hoe vaker we een kledingstuk gebruiken voor heel uiteenlopende gelegenheden, hoe sneller we niet meer tevreden zijn. "Consumenten gebruiken hetzelfde product vaak voor verschillende doeleinden," schrijven Jordan Etkin en Aner Sela in hun onderzoek. "Bij al die verschillende producten en gebruiksgelegenheden, zagen we steeds hetzelfde resultaat: hoe vaker mensen hun kledingstuk gebruikten, hoe minder ze tevreden waren."

De auteurs voerden tal van studies uit om tot die conclusie te komen. Zo onderzochten ze hoe de tevredenheid over het product beïnvloed werd door het gebruik. En wat bleek? Wanneer iemand een paar sneakers kocht om met de hond te gaan wandelen, maar deze vervolgens ook droeg naar de winkel, op het vliegtuig en thuis, dan waren ze minder tevreden over hun schoenen. Wanneer ze hun paar schoenen daarentegen enkel gebruikten om met de hond te gaan wandelen, waardeerden ze hun sneakers een stuk beter. Dat komt omdat we, wanneer we een paar schoenen voor een heel specifieke gebeurtenis gebruiken, het gevoel hebben dat ze een echte functie hebben en we ze daardoor vaker dragen. En dus zijn we ook meer in onze nopjes met de aankoop. (br.hln)

Reageer op dit bericht

De Belg en zijn dagschotel anno 2015: streekbier vervangt de pint

De Belg en zijn 'dagschotel' anno 2015: streekbier vervangt de pint

http://static2.hln.be/static/photo/2015/3/6/13/20150526063717/media_xll_7742503.jpg

Opmerkelijk nieuws over de Belg en zijn bier: de gewone pils verliest terrein, terwijl speciale bieren en streekbieren aan populariteit winnen. Dat blijkt uit de Bierbarometer.

Alternatief voor wijn op restaurant restaurant (dankzij onze chef-koks)

"In 2005 verkoos slechts 20% van de ondervraagden bier op restaurant", zegt Jean-Louis Van de Perre, voorzitter van de Belgische brouwers. "Tegenwoordig is dat al 38%. Met dank aan de chef-koks die steeds meer belang hechten aan food pairing, het koppelen van het juiste bier aan het juiste gerecht. Onze bier-ambassadeurs Jeroen Meus en Sergio Herman hebben de voorbije jaren daarbij het goede voorbeeld gegeven, heel wat andere chefs zijn al snel gevolgd."

Hoe specialer, hoe beter

"68,2% zegt dat ze meer speciale bieren drinken dan vroeger", zegt Van de Perre. "Vooral de streekbieren doen het goed. Tien jaar geleden dronk minder dan 5% bieren van lokale brouwerijen, nu is dat al opgelopen tot maar liefst 14,4%. Het succes van de streekbieren zorgt ook voor een stijging van het aantal brouwerijen. Zeven jaar geleden waren er slechts 130 brouwerijen in België. Een historisch dieptepunt, nu zijn er al 168."

Liever met maten op café dan alleen thuis

"Op de vraag 'Waar drinkt u het liefst bier?' antwoordde 66,1%: 'Op café.' Vorig jaar was dat 59,6%", Van de Perre. "De reden: steeds meer mensen zien 'op café gaan' als een uitstap, als een moment waarop je je zinnen kan verzetten. Bij dat 'ontspannen' hoort bier."

Een trappist om te ontspannen

Brouwer en adviseur, Filip Delvaux: "Een harde werkdag afsluiten in de zetel met een trappist wordt steeds populairder. Steeds meer mensen hebben enkel nog maar één bak gewone pils in huis staan - enkel voor als er onverwacht gebarbecued wordt met vrienden - maar wel diverse bakken met speciale bieren." (br.hln)

Reageer op dit bericht

Man leeft samen met 300 ratten in flat

Man leeft samen met 300 ratten in flat

http://static2.hln.be/static/photo/2015/9/2/3/20150626173035/media_xll_7827363.jpg

Dat was even schrikken. Toen de dierenbescherming gevraagd werd om twintig ratten op te halen, troffen ze er 300 aan en dat op een klein appartementje in München.

De eigenaar van de woonst was net opgenomen in het ziekenhuis en vroeg of iemand zijn huisdieren kon verzorgen. Een sociaal assistent verwittigde de dierenbescherming na de vraag van de man. Hij zei dat hij niet langer voor zijn twintig ratten kon zorgen.

Toen de dierenbeschermers de deur van de flat openden, schrokken ze. In het kleine appartement met twee kamers liepen wel driehonderd ratten rond. Op de vloer lag er stro en de knaagdieren hadden nesten gemaakt in de kasten. "Het lijkt erop dat hij zijn best deed om voor de diertjes te zorgen maar dat alles op een gegeven ogenblik uit de hand gelopen is", aldus Judith Brettmeister. "We vonden ratten in alle laden, achter kasten en in het bed. De kleine beestjes hadden duidelijk honger. Het waren er driehonderd in totaal. Werkelijk verschrikkelijk."

De dierenbescherming nam twintig ratten mee, de rest wordt nu verzorgd in de flat tot ze een nieuwe eigenaar gevonden hebben. Liefhebbers van ratten mogen zich voor adoptie van een knaagdiertje melden bij de dierenbescherming. (br.hln)

Reageer op dit bericht

Quasi Modo is lelijkste hond ter wereld

Quasi Modo is 'lelijkste hond ter wereld'

http://static2.hln.be/static/photo/2015/6/9/7/20150627102544/media_xll_7828747.jpg

Het Amerikaanse stadje Petaluma in de staat Calfornië puilde gisteren uit van de lelijke honden, maar Quasi Modo spande de kroon. Dankzij zijn gebochelde rug is het tienjarige hondje gekroond tot de lelijkste hond ter wereld. Een jury noemde Quasi Modo de "ultieme belichaming van lelijkheid".

Quasi Modo werd achtergelaten bij een dierenasiel en werd geadopteerd door een dierenarts. De kruising tussen een Hollandse herder en een pitbull wordt vanwege zijn vervormde ruggenwervel meer dan eens aangezien voor een hyena en jaagt mensen op straat de stuipen op het lijf.

Het hondje versloeg 25 andere honden in de strijd om de titel van 's werelds lelijkste hond. Hij en zijn baasjes gingen ervandoor met de hoofdprijs ter waarde 1.500 dollar (ruim 1.300 euro). Quasi Modo is de opvolger van Peanut, het hondje met wilde haren, uitpuilende ogen en een vooruitstekend gebit dat vorig jaar de prijs won. Quasi Modo werd toen tweede. (br.hln)

Reageer op dit bericht

Lou Reed - A Walk On The Wild Side

Lou Reed - A Walk On The Wild Side

Om hem te beluisteren klik op de foto






Lewis Allen "Lou" Reed (New York 2 maart 1942) is een Amerikaans musicus en zanger. Lou Reed was samen met John Cale het gezicht van de invloedrijke band the Velvet Underground. Hij was een van de eersten die durfden zingen over onderwerpen als sadomasochisme (Venus in Furs), travestie (Sister Ray) en transseksualiteit (Lady Godiva's Operation). Als gitarist was hij ook erg invloedrijk: hij maakte veel gebruik van distortion en alternatieve stemmingen.

In 1971 nam Reed afscheid van de Velvet Underground en startte een solo-carrière. Reeds in hetzelfde jaar scoorde hij zijn grootste single-hit: Walk on the Wild Side, dat later uitgebracht werd op het album Transformer (geproduceerd door David Bowie). Ook met Perfect Day scoorde hij een hit.

Sindsdien heeft Lou Reed regelmatig nieuwe albums het licht doen zien. Zijn meest 'beruchte' solo-album is zonder twijfel Metal Machine Music uit 1975; een dubbelalbum gevuld met herhalingen (loops) van gitaar feedback en destijds door velen bestempeld als één van de slechtste albums uit de geschiedenis van de rockmuziek. Achteraf noemen de gitaristen Lee Ranaldo en Thurston Moore van Sonic Youth dit echter als een van de meest gewaagde albums aller tijden.

Reed is getrouwd met de Amerikaanse kunstenares Laurie Anderson.

Reageer op dit bericht

Meer van athea

↑ Terug naar de berichten