Archief

’s Werelds lichtste mannelijke prematuurtje (268 gram) mag na vijf maanden ziekenhuis verlaten

Een Japans prematuurtje dat amper 268 gram woog toen hij in augustus ter wereld kwam, mag nu zo’n kleine 25 weken later het ziekenhuis verlaten. Dat heeft de Keio University in hoofdstad Tokio dinsdag bekendgemaakt. Het jongetje is met zijn 268 gram een nieuwe wereldrecordhouder. Het kindje is inmiddels aangegroeid tot 3,238 kilogram, genoeg gewicht om veilig en wel naar huis te kunnen.

Het jongetje wiens naam niet bekend werd gemaakt, kwam in augustus met een spoedkeizersnede ter wereld. Artsen hadden vastgesteld dat het gewicht van het kindje in de baarmoeder na 24 weken zwangerschap niet toenam. Acuut levensgevaar dreigde, aldus de universiteit.

Het prematuurtje was bij de geboorte zo klein dat hij ruim in twee handpalmen paste, maandenlange behandeling op de intensieve zorgen van de neonatologie volgden. Na een gestage groei was hij in staat om borstvoeding te krijgen. Het kindje werd vorige woensdag door zijn ouders opgehaald. Het overlevingspercentage van baby’s met een gewicht van minder dan een kilo is ongeveer 90% in Japan. Vooral mannelijke prematuurtjes die minder dan 300 gram wegen, hebben drastisch minder kans op overleven.

Met zijn 268 gram doet het Japannertje ‘beter’ dan een jongetje dat in 2009 in een Duits ziekenhuis ter wereld kwam. Deze woog bij de geboorte 274 gram. Het kleinste meisje dat ooit ter wereld kwam, is eveneens een Duitse. Bij haar geboorte in 2015 woog ze 252 gram.  (br.hln)

Waarom je ’s avonds zo vaak last hebt van vreetbuien

Duik jij steevast volledig onbeheerst de snoep- of koelkast in zodra je thuiskomt van je werk? Of kan jij eerder niet weerstaan aan die heerlijke pot Ben & Jerry’s in de diepvriezer die om klokslag 21 uur naar jou begint te lonken? Dat ligt blijkbaar niet aan jou - of je wilskracht. Onderzoek toont immers aan dat je hormonen de schuldigen zijn van jouw avondlijke vreetbuien.

Uit een nieuwe studie blijkt dat je hongerhormoon gherline stijgt en je verzadingshormoon daalt zodra da avond valt. Voor die studie, die gepubliceerd werd in het tijdschrift International Journal of Obesity, werd een kleine groep van 32 obese vrouwen en mannen gevraagd om te vasten gedurende 8 uur. Een groep mocht daarbij om 9 uur iets kleins eten, de andere pas om 16 uur. Daarna legden beide groepen een stresstest af en werd hun bloed afgenomen om hun stress- en hongerhormonen te bepalen.

Wat bleek? De groep die tot 16 uur niets at, produceerde meer ghreline, het hormoon dat je op hersenniveau zin doet krijgen in eten. Mensen die gestrest waren, vertoonden nog een hoger ghrelineniveau. Daarnaast vonden de onderzoekers dat de proefpersonen hun verzadigingsgevoel ’s avonds daalde. “Onze studie toont aan dat de avond een erg risicovolle periode is om je te overeten, zeker als je gestrest bent en al vatbaar bent voor eetbuiten”, vertelt Sarah Carnell, assistent-professor psychiatrie en gedragswetenschappen aan de Johns Hopkins University of Medicine.

Gelukkig zijn er wel een aantal manieren om je ghrelineaanmaak beter te regelen zodat je je ’s avonds niet meer laat verleiden door je guilty pleasures. Vermijd allereerst om fruit te eten als dessert. Van fructose, het suiker in fruit, is immers aangetoond dat het je ghrelineniveau verhoogt. Daarnaast verminder je de kans op vreetbuien als je vroeger op de dag begint te eten en je dus geen maaltijden overslaat. Omdat ook stress een grote boosdoener is, is het belangrijk om een rustgevende avondroutine in te bouwen. Maak er bijvoorbeeld een gewoonte van om je smartphone enkele uren voor het slapengaan op vliegtuigmodus te zetten, af en toe een warm bad te nemen of wat meditatie-oefeningen te doen. (br.hln)

Nu ook tweede witte neushoorn van Pairi Daiza zwanger

Twee van de witte neushoorns in Pairi Daiza zijn zwanger. Begin deze maand maakte dierenpark Pairi Daiza bekend dat de witte neushoorn Madiba in het najaar een kalfje verwacht, en vandaag volgde het nieuws dat ook Ellie zwanger is. Dat laat het dierenpark via Twitter weten. Het park in het Henegouwse Brugelette verwacht dat ook Ellie dit jaar nog zal bevallen.

Voor Pairi Daiza is dit “dubbel goed nieuws voor deze soort in gevaar”, want ieder jaar worden meer dan 1.000 neushoorns afgeslacht door stropers. Pairi Daiza telt een groep van vier zuidelijke witte neushoorns, een ondersoort van de witte neushoorn: mannetje Jobi, zijn vrouwtjes Madiba en Ellie, en Sethemba. Die laatste is het kalfje van Ellie dat in maart 2016 werd geboren in het dierenpark. Pairi Daiza neemt met haar kudde actief deel aan het EEP (European Endangered Species Programme).

De draagtijd van een neushoorn bedraagt gemiddeld tussen de zestien en achttien maanden.

De zuidelijke witte neushoorn is een soort die in de twintigste eeuw op een paar honderd exemplaren na zo goed als uitgestorven was. Terwijl hun aantal in de laatste decennia opnieuw gestegen is, blijven deze dieren in acuut gevaar door stroperij, zegt Pairi Daiza. Hoewel de populatie intussen opnieuw geschat wordt op zowat 20.000 exemplaren (telling van 2015), werden sinds 2013 meer dan 1.000 dieren gestroopt. (br.hln)

Fatima (12) is zo mager dat ze amper kan bewegen

Amper 10 kilo weegt de 12-jarige Fatima Hadi. Het meisje uit Jemen lijdt aan ernstige ondervoeding. Samen met haar gezin is ze op de vlucht voor het militaire conflict in het Arabische land. Met Fatima krijgt de grootste humanitaire crisis een gezicht.

Volgens het Wereldvoedselprogramma van de Verenigde Naties is Fatima één van de twee miljoen kinderen die getroffen wordt door de hongersnood in het land. Jemen gaat sinds 2015 gebukt onder militaire conflicten tussen Houthi-rebellen en regeringstroepen. De Verenigde Naties zeggen dat de gevechten geleid hebben tot de grootste humanitaire crisis in de wereld. Naar schatting zijn er zo’n 22 miljoen mensen in nood.

De familie van Fatima sloeg op de vlucht voor gevechten en luchtaanvallen. Ze wonen nu onder een boom. Het gezin moest alles achterlaten wat ze hadden. Er was amper voedsel voor de kinderen. Daardoor is Fatima ernstig ondervoed geraakt, haar toestand is levensbedreigend. Haar vader bezocht met haar verschillende ziekenhuizen, maar de gezondheid van Fatima verbetert voorlopig niet.

De Verenigde Naties bespreken deze week op een top in Genève welke steunmaatregelen het naar het Arabische land kan sturen. De VN hoopt meer dan 4 miljard dollar te kunnen uitrekken voor de humanitaire operaties. Dat zou een recordbedrag zijn.

Volgens de VN kostte het conflict al het leven aan 7.000 burgers en raakten er meer dan 11.000 gewond in de gevechten. In december werd nog een staakt-het-vuren getekend in Stockholm tussen de regering en de Houthi-rebellen. Maar nog geen maand later bleek dat akkoord een dode letter. De Houthi-rebellen pleegden een nieuwe drone-aanval begin januari. (br.hln)

Daar is de lente, daar roept de tuin: wat mag je al doen en waar moet je zeker afblijven

Het is al enkele weken bijzonder zacht voor de tijd van het jaar. Bij tuinliefhebbers kriebelt het, maar mag er nu al gewerkt worden?

Lente in februari, het is erg uitzonderlijk. Normaal bedraagt de temperatuur nu 7 graden, maar voor woensdag is plaatselijk tot 18 graden aangekondigd. Is het mooie weer ook het startsein om het tuingerief boven te halen? Ja en neen, zo zegt onze tuinexperte Laurence Machiels.  “Wie echt niet kan wachten, mag snoeien, planten en het gazon al een beurt geven”.

WAAROM JA

“Er valt nog veel te snoeien in de tuin en dat mag vanaf nu. Rozen, druivelaars, vijgenbomen, bessen, blauwe regen: als je daarmee klaar bent, is je zaterdag wel om. Blijf wel van de hortensia’s af. Je komt misschien in de verleiding om de gedroogde bloemen te verwijderen, maar daarvoor is het nog te vroeg. Wacht daarmee tot in april”.

“Het is nu ook een heel goed moment om hagen, struiken, fruitbomen, bessen en rozen te planten. Let wel op dat de grond niet te zompig is, bijvoorbeeld als je tuin in een put ligt. Maar ik denk wel dat de meeste tuinen dit weekend voldoende opgedroogd zullen zijn.”

“Ook aan het gazon mag je beginnen, opnieuw op voorwaarde dat het niet te nat is. Je mag kalken maar neem eerst een bodemstaal. Dat kost ongeveer 10 euro in een tuincentrum en dan weet je of het wel echt nodig is. In Vlaanderen is 73 procent van de gazons overbekalkt. Gooi dus niet klakkeloos kalk. Je kan ook je gazon al ontmossen, liefst met een biologisch product.”

WAAROM NEEN

“Veel mensen denken dat ze nu al de bloementuin mogen opruimen en de siergrassen snoeien. Wacht daar toch nog even mee. Er zitten veel insecten zoals lieveheersbeestjes in die gewassen die nog bescherming nodig hebben tegen de kou. In mijn tuin overwinteren twee egels tussen de siergrassen. Je gaat die dieren te vroeg wekken uit hun winterslaap. De stengels van de bloemen en siergrassen beschermen de jonge scheuten ook tegen de vorst die zeker nog komt.”

“De moestuin laat je best met rust. Als je toch ongeduldig bent, kan je binnen al paprika of pepers of sla zaaien om later buiten uit te planten. Je kan ook al bloembakken vullen met viooltjes, primula’s of madeliefjes, en bloembollen van narcissen en blauwe druifjes. Die vind je nu volop in het tuincentrum.”

“En wie daarna nog energie overheeft, mag ook altijd het terras schuren en ontmossen.” (br.hln)

Zo moet je reageren als je plots oog in oog staat met een everzwijn

Het zal je maar overkomen. Je bent rustig door het bos aan het fietsen of wandelen, en plots sta je oog in oog met een everzwijn. De kans is niet onbestaande. Gisteren nog werd in Bokrijk een fietser aangevallen. Is het nog veilig in onze bossen? Hoe reageer je best wanneer je plots oog in oog staat met een everzwijn?

“Dat beest kwam op mij afgestormd. Ik had geen tijd om te vluchten”, zegt fietser Kris die in Bokrijk werd aangevallen. Hij belandde met snijwonden in het ziekenhuis en moest geopereerd worden. Is het nog veilig om in het bos te wandelen? Wat als je op pad bent met kleine kinderen, of met een hond?

“Dit zal nog gebeuren”, zegt Rudi Oyen van het Vogel-en Zoogdierenopvangcentrum (VZOC) in Heusden-Zolder. “Everzwijnen zijn slim. Wij zijn stilaan gewoon dat ze in onze omgeving opduiken. Maar ook zij raken gewoon aan ons. Wanneer een everzwijn een mens ziet, zou het normaal gaan lopen.” 

“Maar nu zitten we al in de fase dat de dieren twijfelen als ze een mens zien: gaan lopen of gewoon verder rondsnuffelen in onze tuin. De volgende fase is dat ze ons niet meer zullen schuwen. Zij zullen mensen zien als degenen die hèn storen.” Het voorbije jaar bleek dat vooral in Limburg, de Kempen en Vlaams-Brabant veel everzwijnen rondlopen. 

Wat als je een everzwijn tegenkomt in de natuur? “Wilde everzwijnen vallen normaal nooit aan”, zegt Oyen. “Maar tamme, uitgezette everzwijnen kunnen heel agressief uithalen.” Hij geeft zes tips om het veilig te houden:

1. “Als je gaat wandelen, blijf zeker op het pad. Wie te ver weggaat van het pad, kan een moeder met haar jongen tegenkomen. Dat is heel gevaarlijk.” En een everzwijn dat aanvalt, is net een moordmachine. “Zo’n dier heeft een ongelooflijke kracht. Het is sterker dan gelijk welke hond. Ook een pitbull of rottweiler zal het niet halen.” 

2. “Als een wild zwijn toch een mens aanvalt, komt dat meestal door een loslopende hond. Die volgt het spoor van het everzwijn en komt uit bij het dier. Maar dat is veel sterker. De hond zal vluchten naar zijn baasje en dan kan het erg gevaarlijk worden. Dus: hou je hond aan de leiband. Probeer ervoor te zorgen dat hij niet gaat blaffen. Stuur hem zeker niet achter het dier aan: hij zou het niet overleven.”

3. Kom je oog in oog te staan met een everzwijn, ga zeker niet lopen. “Dat kan agressie uitlokken. Bovendien kan een everzwijn veel sneller lopen dan wij, je maakt dus geen schijn van een kans. Het beste is gewoon stil blijven staan, zelfs als het dier tot vlakbij jou komt. Je laat het dier rustig rondsnuffelen. Mogelijk is het dier even verbaasd om jou tegen te komen als omgekeerd.

4. Wie met kinderen het bos intrekt, maakt best op voorhand afspraken over hoe ze best reageren als ze een everzwijn zien. “Probeer kinderen stil te houden. Normaal vallen de dieren niet aan, dus je kalmte bewaren is al heel wat.” 

5. “Je kan naar het dier kijken, maar probeer om geen oogcontact te maken. Ook dat kan agressie uitlokken.”

6. Als het everzwijn toch aanvalt? “Kruip zo snel mogelijk een boom in”, zegt Oyen. “Vrouwen en kinderen eerst. Breng jezelf in veiligheid. Ga ze zeker niet slaan met takken iets anders, het zal hen niet deren. Het zou zelfs niet helpen als een politieagent met een 9-mm pistool op een everzwijn zou schieten. Daarvan krijgen ze wat jeuk en worden ze alleen maar kwader. Om ze uit te schakelen, is zwaarder materiaal nodig.” (br.hln)

Pairi Daiza verwelkomt eerste wolvenroedel, en jullie mogen de namen van de welpjes kiezen

Pairi Daiza heeft er een familie van zes Canadese wolven bij, meldt het dierenpark. De wolvenfamilie zal dit jaar het nieuwe parkgebied ‘The Last Frontier’ onveilig maken. Pairi Daiza doet trouwens een beroep op het publiek om de namen van de vier welpjes te kiezen.

De wolvenfamilie bestaat uit de 2-jarige wolvin Nita en de 3-jarige wolf Nanouk en hun vier welpjes. Alle zes verkeren ze in goede gezondheid. De wolven zullen te bewonderen zijn in het nieuwe gebied The Last Frontier, dat nog volop in aanbouw is. Daar zullen ze hun plaats krijgen samen met Europese bruine beren – die ook al in het park aangekomen zijn -, Amerikaanse zwarte beren, Europese grijze wolven, poema’s, elanden, damherten en bevers.

Om de vier welpen een naam te geven doet Pairi Daiza een beroep op het publiek. Jullie kunnen hier zelf stemmen op een selectie van tien namen. (br.hln)

Campagne ‘Te Gek?!’ wil mensen aan het wandelen krijgen: “Buitenlucht en beweging is de ideale cocktail voor ons brein”

De organisatie ‘Te Gek?!’ wil al 15 jaar psychische problemen bespreekbaar maken. Dit jaar focussen ze op voorkomen en genezen en dat willen ze doen door mensen aan te moedigen om wat vaker te gaan wandelen. Wandelen heeft immers niet alleen tal van fysieke voordelen, het zorgt ook voor een mentale opkikker.

De reden waarom ‘Te Gek?!’ zich specifiek op wandelen richt en niet op sporten is omdat het een van de meest toegankelijke activiteiten is. “Iedereen kan het. We doen het nu al dagelijks om van de ene plek naar de andere te gaan, en daardoor is het enorm laagdrempelig”, legt sportkinesist Delphine De Prest uit. “Wandelen is ook low-impact, wat wil zeggen dat de krachten die inwerken op de gewrichten minder groot zijn. Het is minder belastend, dus ligt het risico op blessures en kwaaltjes lager. Dat maakt wandelen ideaal voor wie licht tot matig wil bewegen, maar ook als afwisseling voor doorgewinterde sporters.”

En daarnaast heeft wandelen nog een waslijst aan andere fysieke voordelen, zoals een lager risico op hart- en vaatziekten, diabetes en osteoporose, een betere bloedcirculatie, immuniteit en cholesterol, minder stress én een betere nachtrust. “Het grote voordeel is ook dat je het zo zwaar kan maken als je zelf wil”, vertelt De Prest. “Meer kilometers of een stevig stuk bergop, een hoger tempo, andere ondergrond, gewichtjes aan je voeten of in je handen ... allemaal jaagt het je hartslag de hoogte in.” Je verbrandt er misschien niet evenveel calorieën mee als met een rondje hardlopen, maar omdat je hartslag zich wel in de vetverbrandingszone bevindt, is een stevige wandeling een uiterst efficiënte training. 

Mentale opkikker

Maar zoals eerder gezegd, heeft wandelen niet alleen fysieke voordelen. Een van de redenen waarom wandelen zo goed is, is omdat we er ook een mentale opkikker van krijgen. De combinatie van beweging, buitenlucht en de natuur is de ideale cocktail voor ons brein, weet wandelcoach Ruth Jansen. “In de wereld van de neuropsychologie wordt al langer onderzoek gedaan naar de effecten van wandelen op de hersenen. Zo blijkt uit hersenscans dat wandelen al na 20 minuten stress kan verminderen. De tweezijdige beweging brengt rust en werkt spierontspannend, waardoor je lichaam het signaal krijgt dat het in ontspanningsmodus mag gaan, én er worden rustgevende neurotransmitters geactiveerd die voor een positief gevoel zorgen. Daarnaast is wandelen een erg lichaamsgerichte activiteit: je zit minder in je hoofd, en kruipt meer in je lijf. Al die positieve effecten van wandelen worden door de natuur nog eens versterkt. “Ik noem het de hofleverancier van de mentale veerkracht”, lacht de wandelcoach. 

“Een mooie omgeving vermindert stress en angstgevoelens al na 5 minuten. Uit bloedonderzoek blijkt dat simpelweg naar de natuur kíjken er al voor zorgt dat het stresshormoon cortisol afneemt. Bewuste aandacht voor de natuur roept positieve gevoelens als dankbaarheid, mildheid en tevredenheid op. Precies wat we nodig hebben.”

“Je hersenen hebben maar 20 minuten nodig om van overactieve concentratietoestand over te schakelen naar ontspanning. Je krijgt weer ruimte, nieuwe inzichten en je wordt creatiever. Bovendien zorgt wandelen voor een goede bloeddoorstroming en dus verse zuurstoftoevoer in je hersenen, waardoor je mentale concentratie en helderheid aangescherpt wordt. Het is dus geen toeval dat de beste ideeën vaak komen wanneer je buiten een ommetje maakt”, aldus wandeltherapeut Liesbeth Saerens. 

4 tips om het meeste uit je wandeltocht te halen

1. Doe het bewust: Ga van top tot teen je lichaam af. Loop ik niet verkrampt? Zijn mijn schouders laag? Heb ik een frons op mijn gezicht? Vraag je af: kan alles net dat tikje losser? Voel zo bewust mogelijk: de zon, een zuchtje wind, je kleding die tegen je lichaam aan beweegt.

2. Neem de tijd: Ga niet 5 minuten in sneltempo door het bos crossen. Je lichaam heeft een wandeling van minstens een halfuur nodig om de positieve effecten te ervaren. Hou de pas erin: niet te gehaast, maar ook niet slenterend.

3. Let op je ademhaling: Door de jaren heen zijn we heel oppervlakkige ademers geworden, en dat heeft een effect op stress. Door bewust traag en diep in te ademen via de neus en uit te ademen via de mond, en aandacht te schenken aan je houding, breng je jezelf in relaxmodus.

4. Oog voor de omgeving: Als je op pad gaat wanneer je overspannen bent, bestaat het risico dat je gewoon doorloopt en niets van de omgeving opmerkt. Het blijft maar malen in je hoofd en je merkt niet meer op wat er te beleven is. Herinner jezelf er regelmatig aan om je omgeving zo goed mogelijk in je op te nemen. (br.hln)

Grootste bij ter wereld voor het eerst sinds 1981 weer gezien

Wetenschappers vreesden al het ergste voor de megachile pluto, een reusachtige zwarte bij die veel mensen de stuipen op het lijf zou jagen: dat ze uitgestorven was. Maar tot hun grote vreugde, trof een team van onderzoekers een exemplaar aan in een termietennest in Indonesië.

Vier keer zo groot als een gewone honingbij en met een vleugelspanwijdte van zes centimeter. Je kan er niet naast kijken? Blijkbaar wel. Het dier werd al sinds 1981 niet meer gespot. Tot een groep van Australische en Amerikaanse wetenschappers een vrouwelijk exemplaar aantroffen in een termietennest, twee meter boven de grond in een boom, op de noordelijke Molukken in Indonesië. 

Het team bestudeerde de bij al jaren en was dagen onderweg in de vochtige Indonesische wouden op zoek naar de Wallace Giant Bee. De wetenschappers struinden een hele reeks termietennesten af tot het prijs was. Haar Engelse naam ‘Wallace Giant Bee’ heeft ze te danken aan Alfred Russel Wallace, een Britse natuurwetenschapper die het dier als eerste ontdekte in 1858 tijdens een expeditie op het Indonesische eiland Bacan.

Adembenemend

“Het was adembenemend om deze ‘vliegende bulldog’ te zien, een insect waarvan we niet eens zeker wisten of het nog bestond”, zegt Clay Bolt, een van de expeditieleden en natuurfotograaf.

“Op een moment dat er sprake is van een goed gedocumenteerde wereldwijde achteruitgang van de diversiteit van insecten, is het fantastisch om te vast te stellen dat deze iconische soort het nog altijd volhoudt”, zegt Simon Robson van de University of Sydney. De wetenschappers hopen nu dat er in de wouden in die regio nog meer exemplaren van dezelfde bijensoort leven. (br.hln)

Familie ontvluchtte bosbranden en speelde hond kwijt. Na 101 dagen zijn ze herenigd: “Wij zijn zo trots op hem”

Eind vorig jaar hielden bosbranden lelijk huis in de stad Paradise in Californië. De familie Ballejos sloeg op de vlucht met de hond. Maar de viervoeter sprong in paniek uit de pick-uptruck. Sindsdien was Kingston spoorloos. Na 101 dagen zoeken, is hij nu weer herenigd met zijn baasjes.

De familie Ballejos zei dat ze nooit de hoop had verloren nadat ze de hond in november tijdens de vlucht voor de oprukkende bosbranden was kwijtgespeeld. De gezinsleden lieten overal flyers achter en contacteerden opvangcentra. “Elke nacht vroeg ik aan mijn vader om hem te gaan zoeken”, zei dochter Maleah.

Tot er een verlossend telefoontje kwam. Afgelopen weekend spotten vrijwilligers van een opvangcentrum een grote hond op bewakingscamera’s, waarna ze een val opzetten om hem te kunnen vangen. En met succes.

“Zondag ging ik een kijkje nemen en daar zat hij”, vertelde vrijwilliger Ben Lepe aan persbureau AP. “Het was geweldig om hem te zien en te beseffen dat hij het vanaf nu weer goed zou hebben.” Op Facebook hadden de medewerkers van het opvangcentrum een bericht gezien over een vermiste hond en ze contacteerden de baasjes.

“Toen ik het vernam, had ik tranen in de ogen”, zei Gabriel Ballejos, eigenaar van Kingston. “Ik ben zo trots op hem. Ik kon het amper geloven. Hij is een echte surviver.”

De familie denkt dat de hond zijn beproeving al die tijd wist te overleven door stinkdieren of skunks te eten. (br.hln)