33-jarige moeder slachtoffer van vleesetende bacterie: dokters amputeren benen en onderarmen

Vzw Hart voor Tara start een inzamelingsactie voor Tara De Bolle, een moeder van twee kinderen die eind december slachtoffer werd van een vleesetende bacterie. De gevolgen zijn desastreus: Tara lag drie weken in een coma en verloor haar beide benen en onderarmen.

Tussen Kerstmis en Nieuwjaar werd Tara op korte tijd heel ziek. Eerst leek het op een zware griep, maar omdat ze een onverklaarbare pijn kreeg en niet meer rechtop kon lopen, ging Tara naar het ziekenhuis. Daar vonden ze enkel lage infectiewaarden in haar bloed en stuurden ze weer naar huis. “Een beslissing die er later voor zorgde dat de balans zwaar uitviel”, zegt Birger Buydens, de echtgenoot van Tara. “Op een dag was de infectie verdubbeld. Ze moest continu overgeven en haar borstkas zag bloedrood. Wanneer ze ook nog eens een beklemmend gevoel op haar borstkas kreeg, werd Tara met de ambulance naar een ander ziekenhuis gebracht.”

Amputaties

Nog geen twaalf uur later brachten dokters Tara in een kunstmatige coma. Alle vitale organen vielen uit, behalve haar hart. “Op 31 december kregen we het vreselijke nieuws dat Tara haar lichaam aangetast was door een vleesetende bacterie. Een bacterie die via een kloof tussen twee tenen was binnengedrongen. Dokters gaven Tara hoge dosissen antibiotica. Het waren ongelooflijk lange uren en dagen van onwetendheid. Na een tiental dagen kregen we steeds vaker te horen dat het tij aan het keren was.” Maar er was nog een probleem: dag na dag stierf er meer weefsel af. Dokters konden het afstervende weefsel niet meer tegenhouden, waardoor ze overgingen tot amputatie van benen en armen. “Wat begon bij de achterkant van een vinger, eindigde halverwege haar onderarmen en voor beide benen boven de knie”, vertelt Birger. “Het zwart kroop in haar huid omhoog, als een dief in de nacht. We stonden volledig machteloos. Dokters amputeerden de helft van haar onderarmen. Daarnaast verloor Tara haar knieën en onderbenen. De meeste normale zaken werden een beproeving: naar toilet gaan, uit bed stappen, tanden poetsen ... Een realiteit waarvan je zou wensen dat het enkel een nachtmerrie was.”

Hart voor Tara

De kans dat iemand een vleesetende bacterie krijgt, is onnoemlijk klein - slechts 0,16 tot 0,24 personen op 100.000.  Van dat minieme aantal is het percentage dat een amputatie van alle vier de ledematen moet ondergaan heel uitzonderlijk. De schade die de vleesetende bacterie heeft aangericht, is bijzonder groot, maar vrienden en familie willen nu Tara te hulp schieten. “Elektrische prothesen zijn haar enige kans op een ietwat menswaardig leven, waardoor ze een beperkte mobiliteit zal hebben in plaats van geen”, weet Birger. “Als we haar die elektrische prothesen niet kunnen geven, zit Tara, een jonge vrouw van 33 jaar, voor de rest van haar leven gekluisterd aan een elektrische rolstoel. Daarom hebben we vzw Hart voor Tara opgericht. Familie en vrienden starten binnenkort met de verkoop van paaseitjes. Daarnaast plannen we een eerste grote benefietactie op 27 april in GC Warande.” Wie Tara wil steunen, kan terecht op de website www.hartvoortara.be. Iedereen kan ook een vrije bijdrage storten via BE60 7340 4644 0070. Voor meer info, kan iedereen terecht bij mail@hartvoortara.be. (br.hln)

Guy Swinnen reageert op overlijden Willy Willy: “Ik zat naast hem aan zijn sterfbed, samen met zijn vrouw. Als je iemand een echte rocker kan noemen: dan hij wel”

Guy Swinnen (59) heeft gereageerd op het overlijden van zijn vriend en gitarist Willy Willy. Swinnen zat op zijn laatste avond naast zijn sterfbed. “Als je iemand een echte rocker kan noemen: dan hij wel.”

“Ik zat gisterenavond naast Willy aan zijn sterfbed, samen met zijn vrouw. We zijn hier niet goed van”, zegt een geëmotioneerde Guy Swinnen op radio 1. “Afscheid komt altijd te vroeg: we hadden allemaal gehoopt dat dit nog niet meteen zou gebeuren.”

Willy streed tegen kanker, toch maakte hij er volgens Swinnen een punt van om steeds op het podium te blijven staan. “Hij is zelfs gestopt met zijn tweede chemokuur om te blijven optreden met ons. Vorige week op de MIA’s heeft hij een laatste krachttoer uitgehaald. Willy heeft alles op alles gezet om erbij te zijn, ook al kostte het hem enorm veel energie”, vertelt Swinnen.

Snel bergaf

“We hebben Willy in een rolstoel moeten begeleiden tot op het podium. Pas vlak voor het doek openging, leefde hij op. Hij heeft zich helemaal gesmeten en hij heeft nog prima gitaar gespeeld, iets wat in zijn toestand absoluut niet evident is. Het was zijn grote wens om er nog bij te zijn, dus we zijn blij voor hem dat hij dat nog heeft meegemaakt. Ook al beseften we allemaal dat het na de MIA’s snel bergaf kon gaan.”

Op dit moment zijn The Scabs bezig aan een theatertournee, die duurt nog tot mei. “Hoe het verder moet? Daar hebben we als groep nog niet over gepraat. We hebben morgen een optreden in Diksmuide. We gaan die show proberen te spelen. Proberen. Het is een goede manier om dit verdriet te verwerken én het was Willy’s wens dat The Scabs zouden blijven doorspelen.”

Willy Willy, pseudoniem van Willy Lambregt, kwam midden jaren 80 bij The Scabs terecht. “Hij heeft toen mee aan de wieg gestaan van de heropstanding van The Scabs”, blikt Swinnen terug. “Midden jaren 80 lag onze groep eigenlijk wat op apegapen: we waren onze platenfirma kwijt en ons management was ermee opgehouden. Willy is toen op de proppen gekomen, en zo hebben The Scabs, muzikaal dan, een nieuwe injectie gekregen. We zijn toen begonnen aan onze grote succesperiode, met Willy op gitaar en Fons Sijmons op bas. Dat was de ultieme bezetting.” Sijmons overleed in juli 2013 al aan longkanker.

Swinnen roemt vooral Willy Willy’s gevoel voor melodie. “Als we onze nummers met een andere gitarist spelen, dan betrap ik mezelf erop dat ik de solo’s van Willy mee neurie”, zegt de frontman. “Zijn melodieën maakten integraal deel uit van het liedje, van de muziek. Dat was zijn grote kracht: eenvoudig, maar to the point.”

Uit de band gezet

In 1994 werd Willy Willy uit de band gezet. Een onverkwikkelijke periode, geeft Swinnen toe. “Dat was het gevolg van frustraties over onze mislukte pogingen in het buitenland. Daarnaast kwamen groepen als dEUS op, waardoor wij als oud nieuws gezien werden. Het jaar nadien zijn we gesplit, wat erop wees dat hij onmisbaar was binnen de groep. Drummer Frank Saenen heeft nog gezegd dat we op zoek waren naar een nieuwe gitarist, maar eigenlijk op zoek waren naar een tweede Willy Willy - en die bestaat gewoon niet.”

In de jaren na de split zochten Swinnen en Willy Willy elkaar weer op. “Hij koesterde geen wrok, die ruzie is vrij snel bijgelegd. Ze zeiden niet voor niets over hem ‘a man so nice they named him twice’.” In 2007 volgde alsnog de reünie, op vraag van AB. “We hebben op één avond gehoopt, en uiteindelijk zijn dat er drie geworden”, zegt Swinnen. “En zo is dat stilletjesaan weer beginnen bollen, zonder vaste plannen.”

Swinnen zal zijn makker eeuwig herinneren als een muzikant pur sang. “Hij leefde voor zijn passie. Willy deed alles voor zijn muziek. Als je iemand een echte rocker kan noemen: dan hij wel.” Daarnaast was hij ook gewoon een goede maat. ““Ik verlies een hele goede vriend, om niet te zeggen mijn beste vriend. We hebben woelige periodes doorgemaakt, maar dat maakte onze vriendschap heel sterk.” (br.hln)

Puppy die met dichtgeplakte muil van brug werd gegooid, bedankt redder op meest pakkende manier

Toen Bob Hoelter langs een brug passeerde, hoorde hij een geluid dat hij niet onmiddellijk kon thuisbrengen. Het was een soort gejammer dat hem aanzette om een kijkje te nemen. Wat hij onder de brug aantrof, was hartverscheurend: een angstige puppy met dichtgeplakte muil. De man uit de Amerikaanse staat Indiana deed er vervolgens alles aan om de viervoeter te redden en mét succes. De dankbaarheid van de puppy was onnoemelijk groot.

Bob Hoelter vraagt ​​zich af of er vorige maand op die koude winteravond in de stad Griffith een goddelijke tussenkomst aan te pas is gekomen. “Die avond besloot ik namelijk om uitzonderlijk te voet naar de winkel te gaan, terwijl ik normaal altijd de auto neem. En dan had alles helemaal anders kunnen lopen”, vertelt Bob.

Toen de Amerikaan over de brug liep, hoorde hij een geluid. Hij stopte. Toen hoorde hij het opnieuw. Het was het meest treurige gejammer dat je je kon voorstellen. “Ik keek naar het water, maar zag niets.”

Het geschreeuw ging maar door en leek onder de brug vandaan te komen. Vastbesloten om te helpen, kroop Hoelter in het donker op handen en voeten naar beneden, niet wetende wat hij zou aantreffen. Van één ding was hij wel zeker: iemand had zijn hulp nodig.

“Gelukkig heb ik altijd een zaklamp bij me. Toen ik beneden kwam, scheen ik met de zaklamp en zag hem uiteindelijk zitten.” Het was een kleine bevende puppy. Maar Bob kon amper bevatten wat hij vervolgens zag: de muil van het diertje was helemaal dichtgeplakt. De man besefte dat hij nu snel moest handelen. “Ik wikkelde hem in mijn jas en kroop weer naar boven. De man nam de puppy mee naar de lokale dierenkliniek. Daar kreeg het diertje meteen de beste zorgen. Bob zag dat de viervoeter in goede handen was en vervolgde zijn weg naar de winkel.

Gebroken poot

Medewerkers van de dierenkliniek ontdekten dat de hond een gebroken poot had. Ze gaan er dan ook van uit dat de puppy van de brug werd geworpen - alleen belandde hij niet in het water zoals voorzien, maar wel langs de kant. “Zoiets had ik tijdens mijn dertigjarige carrière nog nooit gezien”, schreef Lori Kovacich, die de dierenkliniek beheert, op Facebook.

Haar post trok de aandacht van veel lokale bewoners, waaronder Doug en Mary Witting. De man en zijn echtgenote verloren onlangs hun geliefde hond en hadden nochtans gezworen dat ze niet snel weer een nieuwe hond zouden nemen - totdat ze het trieste verhaal van de puppy met de dichtgeplakte muil lazen.

“Dat schattige kleine hondje heeft ons nodig en wij hebben hem nodig”, dacht het koppel. Het echtpaar ontmoette hem, was onmiddellijk dol op hem en besloot om hem te adopteren. Hij kreeg de naam ‘Louie’.

Reünie

Terwijl toekomst van kleine Louie er opnieuw rooskleurig uitzag, wisten ze niet wie de hond nu precies had gered want de medewerkers van de dierenkliniek hadden de gegevens van zijn redder niet genoteerd.

Gelukkig had ook een familielid van Bob de Facebookpost gezien en kon er alsnog een reünie georganiseerd worden.

Tijdens het emotionele moment bleek de kleine Louie gelukkiger dan ooit toen hij zijn held herkende. “Ik stond perplex toen hij meteen naar me toeliep”, vertelde Bob. Louie bedankte zijn redder met ontelbaar veel ‘kusjes’. Bob beantwoordde de kusjes op zijn beurt met heel veel knuffels. Het was pakkend om te zien. Bob is erg verheugd dat ‘zijn’ Louie zo’n prachtige nieuwe thuis heeft gevonden. “De sterren stonden gewoon gunstig die avond. Het moest zo zijn”, besloot hij.(br.hln)

Slecht geslapen? Dan ben je vandaag gevoeliger voor pijn

Na een korte nacht loop je vaak humeurig rond. Af en toe lijkt het zelfs alsof kwaaltjes meer pijn doen. Reageer je gewoon dramatisch of is dat ook echt zo? 

Om een antwoord te kunnen geven op die vraag hebben onderzoekers van de Universiteit van Californië een experiment op poten gezet met 25 testpersonen. Er werd aan hen gevraagd om twee keer langs te komen bij het labo. De ene keer konden ze goed slapen, de andere keer mochten ze geen oog dicht doen. 

Om ’s ochtends een pijnervaring te kunnen meten, werd er een hittebron tegen de enkel geduwd. Daarbij werd de temperatuur langzaam omhoog gedreven. Ondertussen moesten de deelnemers aangeven hoeveel pijn ze ervoeren op een schaal van 1 tot 10, waarbij 10 ondraaglijk was. Blijkbaar maakte een slechte nachtrust de ervaring nog pijnlijker: zo’n 15 tot 30%. 

In een tweede onderzoek werden 60 mensen opgetrommeld, die stuk voor stuk last hadden van chronische pijn. Zij moesten 2 dagen lang aangeven hoe goed ze geslapen hadden en wat hun pijnervaring was. En ook hier voorspelde een slechte nachtrust meer pijn de volgende dag. Opvallend is dat het geen rol speelde hoe lang de deelnemers in dromenland vertoefden, maar wel of ze voldoende diep geslapen hadden. 

Wat betekent dit nu? Hoe slechter je slaapt, hoe lager je pijngrens wordt? Dat is iets te kort door de bocht. “Deze resultaten zijn vooral interessant omdat ze andere wetenschappers aanmoedigen om zich in dit onderwerp te verdiepen, zodat we de hele achterliggende werking kunnen uitpluizen”, reageert Michael J. Twery, slaapdeskundige bij het National Heart, Lung and Blood Institute, in The New York Times. “Als we begrijpen hoe slaap de pijnervaring beïnvloedt, kunnen we pijn beter behandelen.” 

Andere onderzoekers hebben toch nog een puntje van kritiek: de studie werd uitgevoerd bij een kleine groep proefpersonen. Anderzijds geven ze ook toe dat de resultaten intrigerend zijn. Zeker nu er steeds meer chronische pijnaandoeningen voorkomen, is het een goede reminder dat er ook andere oplossingen bestaan dan medicatie om pijn te bestrijden. Er is gewoon nog meer onderzoek nodig.  (br.hln)

Tasneem moest op 14-jarige leeftijd trouwen met drugsverslaafde crimineel: “Hij deed me pijn voor mijn eigen bestwil”

Tasneem Fakhoury werd op haar veertiende uitgehuwelijkt in Libanon. Ze kwam terecht in de klauwen van een drugsverslaafde crimineel die haar zonder enig mededogen onderdrukte. De nachtmerrie zou uiteindelijk vier jaar lang aanslepen. Nu het meisje twintig jaar geworden is, voelt ze zich sterk genoeg om het trieste concept van kindhuwelijken aan te klagen. Voor de camera van 7 News Sydney gaf Tasneem een pakkende getuigenis, later wil ze ook nog een boek schrijven om lotgenoten een hart onder de riem te steken.

De ellende startte toen haar ouders de scheiding aanvroegen. Tasneen werd vanuit Melbourne voor een maand naar Libanon gestuurd. Om haar grootouders te bezoeken, dacht ze. In realiteit belandde ze in een klein dorp in de buurt van hoofdstad Tripoli en moest ze trouwen met een 24-jarige man. In haar jeugdige naïviteit vond ze dat niet eens erg.

“Ik was 14 toen. Het enige waar ik aan dacht, was de witte jurk en het prachtige feest dat ik zou krijgen.”

“Huwelijk meteen geconsumeerd”
Maar al snel kwam de keerzijde van de medaille aan het licht. “Mijn echtgenoot bleek een verkrachter, een dief en een drugsverslaafde te zijn. Hij was het type dat naar de supermarkt ging, een pistool tegen het hoofd van de winkelbediende zette en er met alle geld vandoor ging. Het huwelijk werd bijna meteen ‘geconsumeerd’, maar dat vind ik te pijnlijk om over te praten.”

Als Tasneem niet luisterde, sloeg hij haar ook. “Hij deed me pijn, maar zogezegd enkel omdat hij van me hield en omdat hij het beste voor mij wilde. Maar dat zijn net de woorden die elke dader gebruikt.”

“Ik pakte mijn spullen en wilde vertrekken, maar toen hoorde ik de buurvrouw lachen. ‘Je kan hier niet ontsnappen, liefje’, zei ze. ‘Ofwel vermoorden ze je, ofwel breken ze je’.”

“Hoe zielig was ik niet?”
De situatie werd zo uitzichtloos dat Tasneem aan zelfmoord dacht. “Ik stond soms minutenlang met het koksmes in mijn handen. In de weerspiegeling zag ik mezelf. Hoe zielig was ik wel niet? Dat was de enige gedachte die ik toen had.”

Dankzij de hulp van haar vader kon het meisje na vier jaar ontsnappen. Pas zes maanden geleden slaagde ze erin alle contact met haar beul te verbreken. Nu woont ze opnieuw in Australië.

“Ook al heb ik nu niets meer, ik voel me in de hemel. Alles is beter dan naar die hel te moeten terugkeren.”

Ook in Australië zelf komen kindhuwelijken voor. Tussen januari 2017 en september 2018 werd zeventig keer aan de alarmbel getrokken. Drie kinderen waren amper... zes jaar oud. Dat besef raakt Tasneem diep. “Afschuwelijk vind ik het. Een tienjarige samen met iemand van zeventig? Lopen er hier geen vrouwen meer rond of zo?” (br.hln)

Laat je warme etensrestjes beter afkoelen voor je ze in de koelkast zet of net niet?

Sommige mensen laten overschotjes uren afkoelen voor ze de ijskast ingaan, anderen wachten net zo kort mogelijk om te vermijden dat bacteriën vrij spel krijgen en het eten bederft. Maar wat doe je nu het best?

In de warme fase van eten kunnen bacteriën zich inderdaad sneller dan anders vermenigvuldigen. In principe doe je er dus goed aan om etensrestjes zo snel mogelijk in de ijskast te zetten zodat ze langer vers blijven.

Maar anderzijds is het voor de versheid van de andere voeding in de koelkast dan weer niet goed om er een warme Tupperware-pot naast te plaatsen. En de ijskast zal ook harder moeten ‘werken’ waardoor er meer energie verbruikt wordt.

De tussenoplossing is het eten tot lauw of kamertemperatuur af te laten koelen. Het duurt namelijk twee uur tot er zich (te veel) bacteriën beginnen vormen als de voeding buiten de koelkast staat. Dat afkoelen gaat sneller als het eten in een laag is uitgespreid. Of je kunt ook de pan in een bak met ijswater zetten.

Wat met invriezen?

Als je warm of lauw eten in de vriezer plaatst, zorgt dit voor extra ijsvorming. Laat het daarom ook een uurtje of twee afkoelen buiten de ijskast, en laat het daarna nog even verder afkoelen in de ijskast en plaats het daarna pas in de vriezer. (br.hln)

Dit is het aantal calorieën dat je precies moet eten om af te vallen

Voor wie wil afvallen blijft de gouden regel: minder calorieën eten dan je verbruikt. Eet je er meer, dan kom je aan. Zijn beide ongeveer gelijk, dan blijf je op hetzelfde gewicht. Klinkt eenvoudig, toch? Ja, maar hoeveel calorieën mag je dan precies nog eten? Dat hangt blijkbaar van verschillende factoren af.

Eerst en vooral moet je onthouden dat je je totaal aantal calorieën nooit mag beperken tot onder de 1.200. Bijna alle vrouwen verbruiken immers die hoeveelheid zonder letterlijk iets te doen. Als je minder zou eten dan dat, zou je lichaam kunnen overschakelen naar zijn hongermodus waardoor je metabolisme vertraagt en je spiermassa verliest. Bovendien krijg je waarschijnlijk onvoldoende voedingsstoffen binnen die je dagelijks nodig hebt om te functioneren.

Hoe bepaal je hoeveel calorieën je per dag nodig hebt?

Om erachter te komen hoeveel calorieën je mag eten om gewicht te verliezen, of aan te komen, moet je eerst bepalen hoeveel je er nodig hebt om op gewicht te blijven. Om dat te weten te komen, moet je je BMR of basaal metabolisme berekenen. Dat getal geeft aan hoeveel calorieën je lichaam verbruikt in rust en staat voor ongeveer 60 à 75% in van je totale dagelijkse calorieverbranding.

Voor de berekening van je BMR bestaan twee formules, de Mifflin-St. Jeor- en de Harris Benedict-vergelijking. Beide berekeningen vereisen je gewicht, lengte, leeftijd en geslacht. Hoe meer je weegt, hoe meer brandstof je immers nodig hebt om je organen te ondersteunen. Leeftijd is dan weer belangrijk omdat naarmate je ouder wordt je spiermassa afneemt en dus ook je caloriebehoefte. Als je je afvraagt waarom je geslacht belangrijk is, onderzoek heeft aangetoond dat vrouwen hun BMR meestal 5 tot 10% lager ligt dan dat van mannen.

Voor vrouwen ziet de Mifflin-St-vergelijking er als volgt uit:

BMR = (10 x gewicht in kg) + (6,25 x hoogte in cm) - (5 x leeftijd in jaren) -161

Voor een 25-jarige vrouw die 68 kg weegt, en 1,63 m groot is zou de berekening er zo uitzien:

BMR = (10 x 68) + (6,25 x 163) - (5 x 25) - 161 = 1.413 calorieën.

Voor vrouwen ziet de Harris Benedict-berekening er als volgt uit:

655,1 + (9,563 x gewicht in kg) + (1,850 x hoogte in cm) - (4,676 x leeftijd in jaren).

Voor dezelfde vrouw zou de BMR-vergelijking er zo uitzien:

BMR = 655,1 + (9,563 x 68) + (1,850 x 163) - (4,676 x 25) = 1.490

Zoals je kan zien, wijken de resultaten een beetje van elkaar af, al is dat verschil erg klein. Beschouw het getal dus eerder als een goede richtlijn, maar niet als een vaste regel.

Maar wat nu? Eenmaal je je BMR berekend hebt, weet je hoeveel calorieën je minimaal nodig hebt om je lichaam in leven te houden als je de hele dag in bed zou liggen. Het is dus ook belangrijk om rekening te houden met al de andere dingen waarmee je calorieën verbrandt (wandelen met je hond, stofzuigen, de twee verdiepingen die je moet doen om naar je bureau te wandelen, je yogales op donderdagavond …). Vermenigvuldig daarom je BMR met de factor die het best overeenkomt met jouw activiteitsniveau:

Als je een sedentair leven leidt: BMR x 1,2

Als je 1 tot 3 keer per week aan lichte beweging doet: BMR x 1,375

Als je 3 tot 5 keer per week traint aan een gemiddelde intensiteit: BMR x 1,55

Als je 6 tot 7 dagen per week traint aan een hoge intensiteit: BMR x 1,725

Als je een fysiek veeleisende job hebt: BMR x 1,9

Dus voor de vrouw uit het vorige voorbeeld, die 1 tot 3 keer per week aan lichte beweging doet wordt dat: 1.413 x 1,375 bij de eerste formule en 1,490 x 1,375 bij de tweede.

Hoeveel calorieën moet je dan eten om af te vallen?

Oké, dus hoeveel calorieën moet je dan eten per dag om af te vallen? Zodra je weet hoeveel calorieën je nodig hebt om je gewicht te behouden, moet je daar eenvoudigweg opnieuw calorieën aftrekken. Hoeveel precies? Om ongeveer een halve kilo per week te verliezen (een gezond doel), moet je 500 calorieën minder eten per dag. Met andere woorden: trek 500 calorieën af van het getal dat je hierboven net vond.

Toch kan je zo’n calorietekort niet alleen bereiken met minder te eten, ook beweging kan je daarbij helpen. Is je voornemen om vooral meer of intenser te gaan sporten? Eet dan maar 250 calorieën minder en verhoog het aantal keer of de intensiteit van je work-outs zodat je twee tot drie keer per week 250 extra calorieën verbrandt door te sporten. Als je al drie dagen per week fietst, voeg dan bijvoorbeeld twee dagen per week een wandeling van 30 minuten toe. Als je momenteel niet zo actief bent, overweeg dan eens om een yoga- of pilatesles. Wat je ook verkiest, weet wel dat de dagen waarop je helemaal geen fysieke activiteit doet, je calorie-inname moet verlagen met 500 calorieën.

Hoeveel calorieën heb je nodig om spiermassa op te bouwen?

Niet iedereen wie calorieën telt wil afvallen. Sommigen hun doel is net om meer spieren op te bouwen. Als je dat wil doen voeg je 250 tot 500 gezonde(!) extra calorieën toe per dag. Om in plaats van vet, spieren te krijgen moet je je eiwitinname verhogen tot 1,8 à 2 gram per kilogram lichaamsgewicht per dag. Onthoud dus dat het grootste deel van die extra calorieën afkomstig moet zijn van eiwitten en de rest van koolhydraten zoals volle granen, vers fruit en groenten. (br.hln)

Lente loert nu al om de hoek: komend weekend dubbel zo warm als normaal, tot 14 graden

Een vroege lenteprik loert om de hoek. Vanaf morgen breekt de zon door en gaat het kwik in stijgende lijn. Op Valentijn is tot 13 graden mogelijk en ook het weekend wordt uitzonderlijk zacht met zaterdag mogelijk 14 graden. Het wordt dubbel zo warm als de normale maximumtemperatuur voor die tijd van het jaar.

Vandaag laat de zon zich niet vaak zien: het wordt wisselend tot zwaarbewolkt, met maxima die lokaal de 10 graden kunnen bereiken. Vanaf morgen breekt de zon steeds meer door en stijgen ook de temperaturen. De rest van de week blijft het droog en zeer zonnig. 

Overdag wordt het geleidelijk zeer zacht, met maxima tot 13 graden tegen het einde van de week en tijdens het weekend, meldt het KMI. Hier en daar kan het kwik vrijdag en zaterdag klimmen tot 14 graden. “Dat is zeker abnormaal te noemen”, zegt weerman David Dehenauw. “De normale maximumtemperatuur voor die tijd van het jaar bedraagt normaal rond de 5,5 à 6 graden.” Het wordt komend weekend dus dubbel zo warm. 

Zuidenwind

Dagrecords zullen er evenwel niet sneuvelen, verwacht Dehenauw. De warmste Valentijn sinds de start van de metingen in Ukkel werd op 14 februari 1961 genoteerd. Het kwik klom toen tot 17,1 graden. “We gaan daar dit jaar toch nog onder zitten als de kaarten kloppen. In Ukkel wordt 12 à 13 graden verwacht. Ik sluit niet uit dat het in de Kempen inderdaad 14 graden wordt. De temperaturen kunnen lokaal verschuiven, maar 17 graden zie ik voorlopig toch nog op geen enkele kaart.”

Het zachte weer hebben we te danken aan een zuidenwind die vanuit Spanje warme lucht naar ons land voert. “In Spanje is lokaal al tot 20 graden gemeten”, verduidelijkt Dehenauw.

’s Avonds en ’s nachts koelt het dan weer sterk af.  De komende nachten zakt het kwik in ons land tot rond het vriespunt, tijdens het weekend blijven de temperaturen ’s nachts boven 0 graden, “met minumumtemperaturen van 2 à 3 graden vanaf vrijdag”. “Aan de grond kan het natuurlijk nog vriezen, net als in de Ardennen.”

Contrast

Overdag lente-allures en ’s nachts ijzig koud, hoe valt dat te verklaren? “Bij dergelijk weertype is dat contrast normaal te noemen”, aldus nog Dehenauw. “We zien dat vaker in het voorjaar of in de vroege lente: door brede opklaringen kan de zon overdag haar werk doen, maar ’s nachts onder een heldere hemel en met weinig wind, koelt het heel sterk af. Zeker als de lucht droog is. Dan is het temperatuurverschil veel groter dan bij bijvoorbeeld regenachtig weer, wanneer er ook meer wolkenvelden zijn.” (br.hln)

“Catastrofe voor mens en planeet”: Belgische wetenschapper trekt aan alarmbel over nooit geziene insectensterfte

Als de insectensterfte verder gaat zoals de afgelopen 25 tot 30 jaar, dan is er over een eeuw geen enkel levend insect meer te vinden op de hele planeet, wat desastreuze gevolgen zou hebben voor het hele ecosysteem en de mens. Dat zeggen twee wetenschappers, waaronder een Belg, in de eerste wereldwijde studie over het onderwerp. Insecten vormen de basis voor zowel het planten- als dierenleven op de aarde.

De massale sterfte van insecten is al op verschillende plaatsen in de wereld aangetoond, maar nog nooit is er één allesomvattende ‘review’ van alle studies gedaan, tot nu. Het nieuwe overzicht verscheen in het vakblad Biological Conservation en is geschreven door een Australische en een Belgische onderzoeker, Kris Wyckhuys, die onder andere doceert aan de China Academy of Agricultural Sciences.

En de conclusies moeten ons zorgen baren, klinkt het. Meer dan 40 procent van alle insectensoorten neemt af, een derde loopt het gevaar uit te sterven. De sterfte bij de insecten gaat acht keer sneller dan die bij zoogdieren, vogels en reptielen. En het meest verontrustende cijfer: de laatste 25 tot 30 jaar is het totale insectenbestand wereldwijd met 2,5 procent per jaar afgenomen. Aan dat tempo wil dat zeggen dat er over 100 jaar geen enkel insect meer over is.

Onder andere in Duitsland en Puerto Rico is de insectensterfte al lokaal aangetoond, met bijvoorbeeld 98 procent minder grondinsecten in dat laatste land over de 35 jaar. “Tenzij we de manier waarop we voedsel produceren veranderen, zullen insecten ook wereldwijd uitsterven in enkele tientallen jaren”, schrijven de wetenschappers in hun conclusie. “De gevolgen voor het ecosysteem van de planeet zullen op zijn minst catastrofaal zijn.”

Essentieel

Tel je alle insecten bij elkaar op, dan zijn er wereldwijd ongeveer 17 keer meer van dan als je dezelfde berekening maakt bij mensen. Maar die gigantische massa is dus in gevaar. Insecten zijn essentieel voor het leven op aarde: ze zorgen voor de bestuiving van planten, recycleren voedingsstoffen en dienen als basisvoedsel voor andere dieren. Vallen de insecten weg, dan heeft de overgrote meerderheid van de vogels, reptielen, amfibieën en insecten geen eten meer. 

In totaal onderzochten Wyckhuys en zijn collega 73 studies van over de wereld. In Engeland viel het aantal vlindersoorten tussen 2000 en 2009 bijvoorbeeld met 58 procent terug op landbouwgronden, schrijft The Guardian. In het Amerikaanse Oklahoma werd de bijenpopulatie gehalveerd tussen 1949 en 2013.

Als oorzaak van de massale sterfte noemen de wetenschappers de intensieve landbouw en het grootschalige gebruik van pesticiden, de verstedelijking en de klimaatverandering. Op kleinschalige, organische boerderijen leven veel meer insecten. (br.hln)

Daarom hou je je niesbui maar beter niet tegen

Er zijn van die ongelegen momenten (lees: in een overvolle lift of belangrijke meeting) waarop je een niesbui het liefst zou willen vermijden. Toch hou je hem beter niet tegen volgens experts.

Dat een niesbui tegenhouden ernstige gevolgen kan hebben, ondervond een 34-jarige Brit. Toen hij een niesbui voelde opkomen en zijn neus en mond dichtkneep, voelde hij een ploffende knal in zijn nek. Een paar uur later krijg hij pijn, begon zijn nek op te zwellen en merkte hij dat zijn stem veranderde. Toen hij in het ziekenhuis onderzocht werd, bleek dat er door de spanning een scheur in het zachte weefsel van zijn keel was ontstaan waardoor er lucht lekte in zijn nek. Hij verbleef een week in het ziekenhuis om de scheur te laten genezen.

Hoewel deze blessure erg uitzonderlijk is, raden artsen toch af om een niesbui tegen te houden. Het kan immers nog andere complicaties zoals een middenoorontsteking veroorzaken. Probeer gewoon op een beleefde manier te niezen. Dat betekent het liefst in een zakdoek en als die niet voorhanden is, in je elleboog. Vermijd niezen in je hand, dat zorgt ervoor dat je je verkoudheid sneller verspreidt.  (br.hln)