Archief

Anders is mooi: modellen met beperking tonen het belang van diversiteit in de mode

Elke dag duikt er wel een nieuwe influencer op die in het oog springt. Vandaag: Georgia Traebert, een 14-jarig meisje met het syndroom van Down én een modellencontract. En hoewel die combinatie een unicum lijkt, is ze lang niet de enige met een beperking die het maakt in de modewereld. 

Al bijna zo lang als we weten wordt de modewereld gedomineerd door bloedmooie, slanke modellen. Niet bepaald een correcte representatie voor alle vrouwen wereldwijd. Hallo, diversiteit? Zeker dames met een beperking zijn ondervertegenwoordigd in de fashion scene. Maar beetje bij beetje komt daar verandering in. Naast gekleurde modellen en vollere meisjes, krijgen ook steeds vaker modellen met een beperking de aandacht die ze verdienen.

Eén van hen is de 14-jarige Georgia. Voor haar ging de bal aan het rollen toen haar moeder, Rubia Traebert, een foto van haar dochter op Facebook plaatste. Toen dat kiekje in een mum van tijd honderden likes verzamelde, zag Georgia dat als een aanmoeding als haar droom - een carrière als model - na te jagen. Met succes. Ondertussen heeft de Braziliaanse al meer dan 50.000 volgers op Instagram én heeft ze getekend bij maar liefst 5 modelagentschappen. “Mijn gouden raad? Geef nooit op! Blijf volhouden en vechten voor je dromen, want niets is onmogelijk”, vertelde het meisje recent aan Daily Mail. “Je moet het maar hard genoeg willen, er echt in geloven en er 100% voor gaan om je droom ook werkelijkheid te maken.” (br.hln)

Zara verandert logo voor de tweede keer in de geschiedenis van het merk

Afgelopen week kwamen we te weten dat modemerken hun logo massaal veranderen en hoe dat komt. Nu volgt ook de Spaanse modeketen Zara. In de labels van de kleren van het merk was het nieuwe logo al een tijdje te spotten, nu is ook het beeldmerk op de site veranderd.

Het is nog maar de 2de keer in de 44-jarige geschiedenis van de modeketen dat het logo wordt aangepast. In 2010 werd het voor de eerste keer veranderd, wat meteen de aanleiding was voor heel wat andere aanpassingen bij de winkelketen die in 1975 opgericht werd door de Spanjaard Amancio Ortega Gaona. De winkels zelf kregen toen ook een meer hedendaagse make-over.

Voor het nieuwe logo werd nu gekozen om de letters een stukje dichter naar elkaar op te schuiven en ook langer te maken. Het lettertype is ook een beetje sierlijker. Tegen de trend van de andere modemerken in, bevatten ze wel nog schreven (de dunne dwarsstreepjes aan het uiteinde van de verticale en horizontale balken).  (br.hln)

Alexander de Grote (32) stierf onder mysterieuze omstandigheden. Nu zouden we eindelijk weten waaraan en waarom zijn lichaam pas na 6 dagen begon te ontbinden

Toen hij in 323 voor Christus stierf, stond Alexander de Grote aan het hoofd van een van de grootste rijken uit de oudheid. Hoewel hij nog maar 32 was, had hij zeggenschap over een gebied dat zich uitstrekte van de Ionische Zee tot de Himalaya. Hij wilde net aan een nieuwe invasie beginnen, toen hij plots hoge koorts kreeg en na 12 dagen van ondraaglijke pijn stierf. Al eeuwen wordt gezocht naar wat hem precies fataal werd. Een pas gepubliceerde studie gooit een intrigerend nieuw licht op de zaak. En waarom het 6 dagen duurde eer zijn lichaam begon te ontbinden.

Over dat laatste hadden de oude Grieken volgens historische bronnen nochtans geen twijfels: Alexander was geen gewone man, maar een god. Dat zijn lichaam 6 dagen lang geen tekenen vertoonde van ontbinding, was daar alleen maar een bewijs van.

Vergiftiging

De werkelijkheid zou echter enigszins ander liggen, volgens dr. Katherine Hall van de Dunedin School of Medicine aan de Universiteit van Otago in Nieuw-Zeeland. Dat schrijft ze in het wetenschappelijke tijdschrift The Ancient History Bulletin. Volgens haar zou de koning van Macedonië niet bezweken zijn aan vergiftiging door een van zijn vele vijanden of een ziekte zoals malaria of tyfus, maar aan een neurologische aandoening die hij opliep door een infectie. En zou niemand een week lang sporen van ontbinding gezien hebben, omdat Alexander gewoon nog niet dood was.


Hall voert aan dat veel van de theorieën rond de dood van Alexander de Grote focussen op de hevige koorts en buikpijn die hij in de dagen voor zijn overlijden had. Maar volgens haar had de heerser ook een “progressieve, symmetrische en opstijgende verlamming” en “bleef hij helder en bij volle bewustzijn tot net voor hij stierf”. En dat kreeg tot nu toe amper aandacht.

Hall gelooft dan ook dat Alexander leed aan een vorm van het syndroom van Guillain-Barré (GBS), een zeldzame aandoening van het zenuwstelsel die gepaard gaat met toenemende spierzwakte en verlamming. Bij acute motorische axonale neuropathie (AMAN) zou de verlamming optreden zonder dat er sprake is van verwarring of bewustzijnsverlies.

Alexander zou de auto-immuunziekte opgelopen hebben door een infectie met een bacterie – Campylobacter pylori – die heel courant was in zijn tijd. Volgens Hall kan haar theorie - veel beter dan alle andere - álle symptomen verklaren waaraan de koning leed.

Door de toenemende verlamming en het feit dat zijn lichaam steeds minder zuurstof nodig had - omdat het aan het uitvallen was - zou zijn ademhaling ook minder zichtbaar geweest zijn. Omdat dokters in de oudheid de aan- of afwezigheid van ademhaling gebruikten om te bepalen of iemand dood was of nog leefde, zou Alexander volgens Hall wel eens onterecht doodverklaard kunnen zijn. Dat zijn lichaam mogelijk zijn temperatuur niet meer op peil kon houden door de ziekte en zijn pupillen star en verwijd waren, zullen die diagnose alleen maar bevestigd hebben, zegt ze.

Debat

“Ik wil met mijn paper het debat opnieuw aanzwengelen en mogelijk de geschiedenisboeken herschrijven door te stellen dat Alexander 6 dagen later stierf dan tot nu toe aangenomen werd”, vertelt ze in een mededeling van de universiteit van Otago. “Zijn dood zou wel eens het bekendste geval kunnen zijn van pseudothanatos of schijndood uit de geschiedenis.” (br.hln)

Het gaat weer sneeuwen: zo bescherm je schoenen en verwijder je zoutkringen

Er is vandaag en morgen opnieuw sneeuw op komst in ons land. En dat doet niet alleen de wegen dichtslibben, het is ook een kleine ramp voor je schoenen. Zonder de juiste bescherming, krijg je de vlekken - vooral op lederen schoenen - er nooit meer uit. Onder het motto dat voorkomen beter is dan genezen, leggen we jullie haarfijn uit hoe je schoenen mooi houdt en hoe je daarna die witte kringen van het strooizout verwijdert.

Je schoenen zo goed mogelijk voorbereiden op deze natte weersomstandigheden is de sleutel om ze langer mooi houden. Al moet je elke stof wel nét iets anders behandelen:

Lederen schoenen smeer je liefst regelmatig in met schoensmeer. Het voedt de stof waardoor ze niet uitdrogen en het leder soepel blijft. Laat een kwartiertje intrekken en spuit ze daarna in met een water- en vuilafstotende spray, en dit ritueel herhaal je best wekelijks.

Suède is de binnenkant van leer en staat erom bekend heel gevoelig te zijn voor water en vuil. Als je kunt, draag je dan best ook geen suède als het sneeuwt, al zijn er wel een aantal trucjes om suède enigszins te beschermen tegen deze gure weersomstandigheden. Maak de schoenen proper met een rubberen suèdeborstel en spuit ze daarna in met een speciale suède spray. Gebruik vervolgens de zachte kant van de suèdeborstel om ze er terug als nieuw te doen uitzien. Spuit tenslotte in met een water- en vuilafstotende spray en herhaal op wekelijkse basis. Vlekken kun je proberen verwijderen met een speciaal vlekschuim (dat je bij de schoenmaker koopt), waarna je het hele proces met de suèdeborstel moet herhalen.

Nubuck wordt net als suède snel vuil, maar het fluweelachtige leder is wel makkelijker te onderhouden. Of vlekken zijn in ieder geval sneller te verwijderen. Beschermen doe je als volgt: maak de schoenen schoon met een nubuckborstel en spuit ze daarna in met een spray voor nubuck. Gebruik de zachte kant van de gom om de stof terug te doen heropleven. Ook schoenen van nubuck moet je daarna bespuiten met een water- en vuilafstotende spray. Zoals bij suède kun je vlekken verwijderen met een vlekschuim.

Schoenen van textiel zijn het makkelijkst in onderhoud, maar water trekt er natuurlijk ook wel het snelst in. Je beschermt ze simpelweg door ze regelmatig in te spuiten met een water- en vuilafstotende spray. Vlekken verwijder je met ossengalzeep, warm water en een sponsje. 

Hoe verwijder je witte kringen?

Heb je ondanks de goede zorgen toch nog last van witte kringen door strooizout en vocht? Behandel je schoenen dan zo snel mogelijk nadat je de kringen opgemerkt hebt. Door met een vochtige doek over je schoenen te gaan, zorg je ervoor dat het zout er niet verder in doordringt. Eens je thuis bent is het tijd voor het iets grovere geschut.

Als we tante Kaat mogen geloven, krijg je witte kringen uit je schoenen door een mengsel van lauw water met witte azijn te deppen op de kringen. Het kan zijn dat je deze behandeling moet herhalen, maar doorgaans merk je al na één beurt een groot verschil.

Zijn je schoenen echt heel nat? Laat ze drogen door er krantenpapier in te stoppen. Zet ze in ieder geval nooit vlak bij de verwarming. Het leer droogt daarvan uit, wat je schoenen in een snel tempo naar de knoppen helpt. (br.hln)

Chris Dusauchoit leert kinderen met honden omgaan in zijn nieuwe boek

Chris Dusauchoit leert kinderen in zijn nieuwe boek ‘Mijn Hond En Ik’ hoe ze met honden moeten omgaan.

Dusauchoit (56) werd vooral bekend als tv-presentator van het programma ‘Dieren In Nesten’. De hondenliefhebber bracht in 2017 ‘Honden zoals ze echt zijn uit’, een non-fictieboek dat meteen een bestseller werd. Met ‘Mijn Hond En Ik’ vertaalt hij voor het eerst zijn kennis op kindermaat – want dat is belangrijk, zegt hij zelf. “Elk jaar worden tienduizenden mensen in ons land gebeten door een hond. Veelal gebeurt het thuis en gaat het om een bekende hond. In de meeste gevallen is er helaas ook een kind bij betrokken. Dat loopt niet allemaal dramatisch af, maar de cijfers bewijzen dat er nood is aan kennis en wederzijds begrip. Honden moeten leren wat kinderen zijn, maar het omgekeerde is minstens even essentieel.”

Een correcte opvoeding van een hond begint bij een goed begrip van hoe het dier in elkaar zit. Hij houdt zijn basisidee uit ‘Honden zoals ze echt zijn’ aan dat honden honden zijn, geen kleine mensjes of wolven. ‘Mijn Hond En Ik’ helpt kinderen in toegankelijke taal begrijpen hoe honden de wereld ruiken, zien en horen en hoe ze met ons en elkaar praten. Het boek leert kinderen hoe honden hen inschatten en wat ze van hen verwachten, wat de dieren wel en niet kunnen voelen en wat ze kunnen denken. Kinderen krijgen ook inzicht in de oorsprong van de hond, zijn levensfases en de principes van een goeie training.

Het boek is opgedeeld in 12 hoofdstukken en werd vrolijk vormgegeven met foto’s van de geliefde viervoeters, overzichtelijke illustraties en “goed geblaft!”-weetjes. De kernboodschap die Chris met zijn boek hoopt mee te geven is dat opgroeien met een hond een voorrecht is. In ‘Mijn hond en ik’ viert hij de unieke vriendschap tussen hond en kind. Maar het boek zegt niet: ‘ga er gauw een kopen’, wel: ‘denk er goed over na’. (br.hln)

Bijzonder fenomeen: alligators vriezen vast in moeras en steken enkel nog met hun neus boven het ijs uit

De ijzige koude speelt niet alleen Europa parten, maar laat zich ook voelen in de Verenigde Staten. De moerassen van het Shallotte River Swamp park in North Carolina zijn bevroren en dat leidt tot een intrigerend natuurspektakel. Alligators zitten als versteend in het ijs. Maar wees gerust, de reptielen zijn niet dood. Het is hun bijzondere manier om de koude te overleven.

George Howard is de manager van het park dat drie jaar geleden de deuren opende. Voor de tweede keer sinds de opening zijn de moerassen bevroren. Vorig jaar konden de quasi versteende alligators voor het eerst worden bewonderd.

Deze keer zitten er achttien stuks vast in het ijs, zo kon maandag worden vastgesteld. Er zijn enkele grote exemplaren bij. “Achttien Amerikaanse alligators hebben op het ijzige weer geanticipeerd door hun neus door het ijs steken”, legt Howard uit.

“Deze alligators bewijzen zo nog maar eens hoe goed ze zijn in het overleven van extreme omstandigheden. Dit toont aan hoe sterk ze zijn”, aldus de manager van het park.

De reptielen zijn in een soort van winterslaap gegaan waarbij hun metabolisme sterk is vertraagd. Zolang het zeer koud blijft, zullen ze als versteend blijven zitten. Eens de temperaturen weer stijgen en het ijs gesmolten is, komen ze opnieuw tot leven. (br.hln)

6 verrassende schoonmaaktips voor je keuken

Net zoals de badkamer is ook de keuken zo’n ruimte die je zeker elke week eens moet schoonmaken. Bacteriën houden zich er namelijk dolgraag in op en je wil natuurlijk niet dat die in contact komen met het eten dat je dagelijks in je mond stopt. 4 zaterdagen op rij delen we tips uit de Schoonmaakkalender van Uitgeverij Snor. Vandaag geven we 6 tips om enkele vervelende karweitjes in de keuken te fixen.

1. Als je met een halve ui over hete platen van het tosti-ijzer, de grill of een bbq-rooster wrijft, zijn die in no-time schoon.

2. Heb je een bakplaat van glas? Daar kun je zo weer doorheen kijken als je er overheen gaat met een prop aluminiumfolie waarop je een beetje afwasmiddel hebt gedruppeld.

3. Koffievlekken uit mokken krijg je weg met een beetje baking soda en heet water. Even in laten trekken en afspoelen.

4. Vieze geurtjes in de thermosfles kun je verwijderen met kapotte eierschalen. Kneus de schalen van twee hardgekookte eieren en doe ze met een scheutje schoonmaakazijn in de thermosfles. Flink schudden en twee uur laten staan. Dan heel goed naspoelen.

5. Flessen met een smalle opening zijn lastig schoon te krijgen. Ook met een flessenschraper of –borstel kan het lastig zijn. Als je ongekookte rijst, water en afwasmiddel in de fles giet, goed schudt en leeggiet, lukt dat wel. Wel even goed naspoelen.

6. Vieze geurtjes in de koelkast krijg je weg door een kommetje met koffiedik (het bezinksel dat overblijft na het zetten van koffie, nvdr) in de koelkast te zetten. Een gebruikt, maar droog theezakje of een bakje zuiveringszout helpt ook. (br.hln)

Nieuwe documentaire Michael Jackson weekt hevige reacties los: kijkers verlaten première in shock

Gisteren sneed het Sundance-filmfestival, het grootste in de VS, zijn nieuwste editie aan. Op het programma stonden heel wat titels, waaronder ‘Leaving Neverland’: een documentaire over Michael Jackson waarin de King of Pop als pedofiel wordt afgeschilderd. De film deed op voorhand al veel stof opwaaien, en deed ook op het festival hevige reacties losweken. Veel kijkers verlieten met een geschokt gevoel de zaal. 

In de documentaire komen twee vermeende slachtoffers aan het woord, die zeggen “wel degelijk betast te zijn” door The King of Pop. Het gaat om de 36-jarige Australiër Wade Robson en James Safechuck, de jongen die in 1987 met de zanger in een bekende Pepsi-reclame te zien was. De feiten zouden zich hebben afgespeeld toen de jongens 7 en 10 jaar oud waren. 

Tijdens de rechtszaken tegen Jackson verklaarden ze destijds nochtans dat de ster ze nooit had aangeraakt. Waarom ze daarop terugkwamen en nu wel spreken over seksueel misbruik en trauma’s? Volgens de twee hebben ze een groot deel van hun ervaringen onbewust geblokkeerd. “Maar het is echt gebeurd”, verzekeren ze in de film. Jackson werd destijds volledig vrijgesproken van alle aanklachten die tegen hem liepen. 

Woedend

De familie Jackson was al woedend over het uitkomen van de documentaire. Jackson’s moeder Katherine, zijn kinderen en zijn broers en zussen doen alles om zijn erfgoed te beschermen en zijn intussen zelfs een GoFundMe-actie gestart om geld in te zamelen voor een eigen documentaire, waarin volgens hen “de echte waarheid wordt verteld”.

De politie van festivallocatie Park City in de staat Utah, waar het filmfestival plaatsvindt, vreesde er bovendien voor dat de première uit de hand kon lopen. In een verklaring gaven ze aan uit voorzorg extra personeel te hebben ingeschakeld “in verband met een eventueel protest.”

Verontruste reacties

De documentaire is dus het mikpunt van controverse. Dat bleek ook tijdens en na de voorstelling, toen veel toeschouwers lieten weten serieus verontrust te zijn. “Nu 10 minuten pauze in de vier uur durende documentaire. Wat je ook dacht te weten, de inhoud van deze documentaire is ijzingwekkender dan je je ooit kan inbeelden. En we zitten nog maar in de helft”, schreef filmjournalist Kevin Fallon van website The Daily Beast op Twitter. 

“We zijn halfweg de documentaire en ik weet nu al dat ik 400 douches ga moeten nemen om me weer proper te voelen”, aldus David Erlich, de filmrecensent van IndieWire. Ook The Los Angeles Times deelde een verslag: “Er is sprake van een ongelooflijk emotionele reactie bij het publiek. Een kijker in de zaal riep plots dat ook hij als kind werd misbruikt, en dat deze film meer goed voor de wereld zal doen dan Michael f*cking Jackson ooit heeft gedaan”. Ook Rolling Stone Magazine kwam kijken: “Na afloop was vrijwel iedereen in shock.”

Personeel paraat

Er stond overigens personeel paraat voor toeschouwers die het te moeilijk zouden krijgen. Zij hadden flesjes water voorzien en gingen in een zaaltje in gesprek met de geschokte of geëmotioneerde kijkers. De twee slachtoffers hielden samen met regisseur Dan Reed ook een vraag/antwoord-sessie na afloop van de vertoning. (br.hln)

Waarom je vroeger geen spruitjes, broccoli en andere dingen lustte en nu wel

Heb je je ooit afgevraagd waarom je als kind een bloedhekel had aan spruitjes, broccoli en andere warme groenten en ze nu wel erg smaakvol je mond ingaan? Blijkbaar zijn kinderen geen moeilijke eters, maar veranderen je smaakpapillen wel degelijk.

Haalde jij vroeger ook je neus op voor al wat je nu lekker vindt? Dat komt doordat je smaakpapillen voortdurend veranderen. Ze sterven immers af en regenereren om de paar weken, soms zelfs vaker door hun kwetsbare positie in de mond. Lees: elke keer dat je je tong verbrandt of ze een beetje afbrokkelt, dood je smaakpapillen. Gelukkig groeien ze snel terug waardoor je maar een aantal dagen de lekkere smaak van je kopje zwarte goud hoeft te missen nadat je je tong eraan verbrand hebt.

Daarnaast speelt leeftijd een rol in hoe vaak en hoe snel je smaakpapillen veranderen. Naarmate je ouder wordt, worden je cellen immers niet zo snel meer geregenereerd, inclusief je smaak- en geurcellen. Dat betekent: hoe ouder je wordt, hoe minder smaakpapillen. “Op 10-jarige leeftijd heb je nog maar de helft van je smaakpapillen over. Als je 30 bent, zit je aan amper 250”, aldus osteopaat en voedingsdeskundige Lynn De Merlier.

Zoet is populair

En het is die afname van het aantal smaakpapillen waarom je sommige zaken die je als kind totaal niet lustte, nu wel graag eet. “Als volwassene proef je minder, en net daardoor kun je veel meer verschillende smaken appreciëren. Smaken die voor een kind vaak nog veel te uitgesproken zijn. Baby’s en jonge kinderen hebben meer dan 1.000 smaakpapillen, waardoor ze bepaalde smaken veel beter proeven. Voeding met een sterke smaak, zoals witloof of spruitjes, kan daardoor meestal op weinig bijval rekenen. Bitter en zuur wekken over het algemeen afkeer op. Zoet is daarentegen bij zowat alle kinderen populair”, aldus De Merlier.

Daarnaast speelt je reukvermogen een rol of je iets lekker vindt of niet. Je reukorgaan fungeert, in tegenstelling tot je smaakvermogen, immers als een multisensorisch construct in je hersenen dat meerdere sensaties kan waarnemen zoals smaak, geur en geluid.

En hoewel iedereen ongeveer even gevoelig is voor de basissmaken zoet, bitter, zout, umami en zuur, ontwikkel je door de jaren heen een persoonlijke voorkeur voor bepaalde smaken. Die hangt af van verschillende factoren zoals gewoontes, opvoeding, cultuur, herinneringen ... Gaf je bijvoorbeeld ooit over na het eten van spinaziepuree met worst? Dan kan het zijn dat je er nog altijd een hekel aan hebt omdat je dat gerecht associeert met misselijkheid.

Maar dat betekent niet dat je bepaalde voedingsmiddelen nu voor je hele leven zult haten. Je kunt je hersenen opnieuw trainen om bepaalde smaken weer te waarderen door ze vaker te eten. Omgekeerd kan ook. Neem nu suiker, bijvoorbeeld. Als je een tijdje frisdrank en suikerrijke snacks uit je dieet bant, zul je op termijn merken dat je de smaak niet meer gewoon bent en dat je favoriete tussendoortje zelfs té zoet zal zijn. (br.hln)

Zo slecht is het voor je ogen om uren per dag naar een beeldscherm te staren

Honderdduizenden landgenoten staren dagelijks liefst 8 uur of meer naar een computer-, tablet- of smartphonescherm. Zogenaamde computerogen zijn daar één van bekendste bijwerkingen van, maar het kan bijvoorbeeld ook bijziendheid verergeren en in extreme gevallen zelfs tot blindheid leiden. Gelukkig kan je er ook iets aan doen. 

Computerogen worden ook weleens het Computer Vision Syndrome of CVS genoemd. De belangrijkste klachten daarbij zijn brandende en rode ogen, jeuk, een wazig zicht, een drukkend gevoel, hoofdpijn en concentratieproblemen. Hoe dat komt? Eigenlijk ligt het natuurlijke focuspunt van onze ogen zo’n 2 à 3 meter voor ons, terwijl een computer natuurlijk een stuk dichter staat. Onze ogen draaien daardoor naar binnen omdat hun focuspunt zo dicht is, wat erg vermoeiend is voor de oogspieren. Als je maar af en toe op een scherm kijkt, hebben je ogen genoeg tijd om zich te ontspannen, maar dat is niet het geval als je een hele dag naar een scherm tuurt.

We knipperen ook een stuk minder als we ons concentreren op een scherm, waardoor er minder traanvocht in onze ogen circuleert. Met als gevolg: droge, rode en geïrriteerde ogen. De opkomst van de smartphone heeft dit probleem trouwens alleen nog maar verergerd. Daardoor kijken we in onze zeldzame vrije tijd ook nog eens constant op een scherm, dat we vaak zelfs nog dichter bij onze ogen houden.

Verhoogd risico op bijziendheid

Bijziendheid (wanneer je dichtbij wel scherp ziet, maar slecht op afstand, nvdr) mag dan voor een groot deel erfelijk bepaald zijn, sommige factoren zoals uren per dag op een scherm staren kunnen het risico verhogen. Bijziendheid ontstaat als het oog langwerpiger wordt, doordat de achterkant van het oog naar achteren groeit. Daardoor komt het brandpunt van het beeld dat het oog bereikt niet op, maar voor het netvlies te liggen. 

Toch is het in dit geval niet het scherm dat het risico op bijziendheid kan vergroten, maar vooral het feit dat je je ogen dwingt om zich aan te passen aan een korte afstand. Dat kan op den duur leiden tot afwijkingen aan het oog. Er is ook meer kans op bijziendheid als iemand vaak leest met slechte verlichting of in het donker. ’s Avonds nog even een serie bingewatchen in bed? Toch maar beter niet, of dan met je computer ver van je af en met een licht aan.  

Blindheid

Onderzoekers aan de universiteit van Toledo, Spanje, ontdekten vorige zomer dat een langdurige blootstelling aan blauw licht - van smartphones, laptops en tablets - het proces van maculaire degeneratie kan bevorderen, wat uiteindelijk kan leiden tot blindheid.

Onze ogen kunnen dat blauw licht niet goed verdragen. “We worden continu blootgesteld aan blauw licht. Het hoornvlies en de ooglens kunnen dat licht niet blokkeren of weerkaatsen.” Dat zegt Dr. Ajith Karunarathne, assistent-professor in de chemie en biochemie. Het blauwe licht van een smartphone zou giftige moleculen triggeren in oogcellen die erg gevoelig zijn voor licht. Daardoor kan maculaire degeneratie ontstaan, wat op z’n beurt kan leiden tot blindheid.

Wat maculaire degeneratie juist is? Het is een ongeneeslijke aandoening die het middengedeelte van het gezichtsvermogen beïnvloedt. Meestal is maculaire degeneratie het gevolg van een natuurlijk verouderingsproces van het oog. Bovendien is het de voornaamste oorzaak van (gedeeltelijke) blindheid bij mannen en vrouwen boven 50 jaar. 

Wat kun je eraan doen?

Brillen met een cilinder in of speciale computerbrillen kunnen gedeeltelijke soelaas bieden. Een tijdje geleden testten we nog zo’n bril uit. Dat artikel kun je hier teruglezen. Toch is de enige echte oplossing - je raadt het al - minder op een scherm kijken. En daar is een makkelijke techniek voor: de 20-20-20-regel. Kijk elke 20 minuten 20 seconden van je scherm weg naar een voorwerp op 20 meter afstand. Dat geeft je ogen de rust die ze nodig hebben. (br.hln)