Archief

Gedaan met strakgefotoshopte modellen, buitenlandse lingeriemerken slaan massaal nieuwe weg in

Lingeriecampagnes zijn doorgaans mooi gestileerd, perfect belicht en achteraf grondig bewerkt zodat geen enkele porie, rimpel of striem zichtbaar is. Steeds meer merken zetten zich daar echter tegen af en doen net het tegenovergestelde. Geen modellen met maatje nul, maar vrouwen in alle vormen, kleuren en maten die vol zelfvertrouwen poseren. Vaak zelfs zonder Photoshop.

Van & Other Stories en Monki tot Savage X Fenty en Everlane, ze kozen het voorbije jaar allemaal niet voor strakke lijven, geairbrushte gezichten en afgelikte foto’s voor hun lingeriecampagnes. Het mag allemaal wat echter zijn, niet zo perfect. Diverser ook, modellen zijn niet meer uitsluitend begin twintig, mager en blank. Een trend die al langer gaande is in de modewereld, maar die we de laatste tijd vooral terugzien in lingeriecampagnes.

De merken willen er naar eigen zeggen vrouwen mee aanmoedigen om hun eigen schoonheid te omarmen in plaats van zich te vergelijken met het onrealistische schoonheidsbeeld dat door merken als Victoria’s Secret opgedrongen wordt. (br.hln)

Rubble viert zijn 30ste verjaardag en is oudste Britse kater

Rubble heeft net zijn 30ste verjaardag gevierd. Hij is een van de oudste katers ter wereld en vermoedelijk ook de ouderdomsdeken van het Verenigd Koninkrijk. Toch valt er bij hem nog geen enkele grijze haar te bespeuren.

Ter ere van zijn respectabele leeftijd kreeg kranige Rubble een feestje aangeboden door de dierenartsenpraktijk in Exeter (Devon). Hij werd verwend met zijn favoriete snoepjes en een gratis check-up.

“Hij is een fantastische kater, al kan hij af en toe ook humeurig zijn”, zegt zijn trotse baasje Michele Heritage. “Hij is al bij mij sinds mijn achttiende verjaardag.”

“Deze dierenartsenpraktijk heeft ertoe bijgedragen dat hij zolang gezond is gebleven. Hij heeft wat last van een hoge bloeddruk en heeft dus wel regelmatig medicatie nodig.”

De oudste kat ooit is trouwens ‘Creme Puff’ die werd geboren op 3 augustus 1967, en stierf op 6 augustus 2005 - een verbazingwekkend lang leven van maar liefst 38 jaar en drie dagen. (br.hln)

Waarom we verontwaardigd en zelfs boos zijn als mensen vertellen dat ze geen kinderen willen

Hoewel steeds meer mannen en vrouwen wereldwijd beslissen om geen kinderen te krijgen, word je daar door de goegemeente nog altijd scheef voor bekeken. Uit een studie van de Indiana University-Purdue  blijkt dat we er zelfs verontwaardigd en boos van worden. “Geen kinderen hebben, wordt niet alleen als atypisch gezien, maar ook als moreel verkeerd.”

Onderzoek naar de vooroordelen en attitudes waarmee bewust kinderloze vrouwen en mannen te maken krijgen, staat niet in zijn kinderschoenen. Er werden al verschillende studies naar gedaan, met telkens dezelfde conclusie: er is nog altijd heel veel sociale en maatschappelijke druk om kinderen te krijgen. Wie bewust besluit om geen kinderen te hebben, krijgt niet alleen te maken met stereotypering en vooroordelen, er wordt ook gewoonweg negatief op gereageerd.

De meeste onderzoeken ten opzichte van het thema, richten zich wel op bewust kinderloze vrouwen. De perceptie ten opzichte van mannen die geen kinderen willen, is milder, zeker van andere mannen. Vrouwen hebben dan weer een negatievere kijk op bewust kinderloze heren, terwijl ze een minder sterke mening hebben over andere kinderloze vrouwen.

Over het algemeen worden vier grote stereotypen naar bovengehaald waarmee bewust kinderloze mensen geconfronteerd worden. Ongeloof, hun omgeving neemt hun keuze niet serieus, er wordt verondersteld dat ze nog wel van mening zullen veranderen als ze hun ideale partner tegenkomen. Er wordt ook vaak gezegd dat ze spijt zullen krijgen op latere leeftijd, mensen vinden hun keuze vaak egoïstisch en vrouwen wordt een gebrek aan vrouwelijkheid verweten.

Morele plicht

In de recente studie van de Indiana University-Purdue University Indianapolis waarvoor 197 studenten werden ondervraagd, gaf het merendeel van de deelnemers toe dat ze zich verontwaardigd voelden tegenover bewust kinderloze mensen. Kinderen krijgen wordt gezien als een morele plicht en je bent fout bezig als je er niet voor gaat. Sommige deelnemers voelden zelfs gevoelens van kwaadheid, afkeuring en walging.

“Kinderen krijgen is in onze maatschappij uiteraard een meer typische beslissing, iets wat de meeste mensen doen. Dus het is ergens terecht dat mensen verrast zijn als ze een bewust kinderloos koppel ontmoeten. Maar dat ze er ook verontwaardigd door zijn, zelfs als ze het koppel in kwestie helemaal niet kennen, is een nieuwe conclusie,” legt hoofdonderzoekster Ashburn-Nardo uit aan Huffington Post.

Lange weg af te leggen

Daar tegenover staat wel dat de acceptie van bewuste kinderloosheid tenminste in Europa elk jaar in stijgende lijn gaat. Maar jammer genoeg zijn de negatieve attitudes of stereotypen nog lang niet de wereld uit. “Het is iets waar we aan moeten werken als maatschappij, maar het zal niet makkelijk zijn. Telkens als iets een absolute must is volgens mensen, doet keuzevrijheid er plots niet meer toe. Als mensen geloven dat iets op een bepaalde manier hoort te zijn en moet gebeuren, is het moeilijk om dat om te keren,” aldus Ashburn-Nardo aan Vice.  (br.hln)

Hiervan hebben we het meeste spijt in ons leven

Als er een ding is waar niemand op wil terugkijken in zijn leven is het ‘spijt’. Spijt dat je een bepaalde stap niet gezet hebt, dat je een keuze niet maakte. Het is een onderwerp dat nooit licht opgevat wordt. Onderzoek toont aan dat we het meeste spijt hebben over onszelf. 

Nu ja, of over hoe we hadden kunnen zijn. De studie die de toepasselijke naam ‘The Ideal Road Not Taken’, ofwel ‘de ideale weg die je niet nam’ kreeg, gaat dieper in op wat we nu juist spijt hebben. Onderzoekers vroegen honderden deelnemers, gedurende zes studies, over wat ze spijt hadden. De resultaten van die bevragingen werden samengevoegd tot er een beeld kon gevormd worden over hoe we over spijt denken. 

De onderzoekers verdeelden de manier waarop we onszelf zien in drie categorieën: je ideale persoon, de persoon die je zou moeten zijn, en de persoon die je werkelijk bent. De ideale persoon wordt gemaakt uit onze hoop en dromen. De persoon die je zou moeten zijn is daar dan weer het omgekeerde van en rust op verplichtingen en verwachtingen, als in: ik zou gezond moeten zijn, en altijd gelukkig. De echte ik, is de persoon waarvan wij geloven dat we dat op dit eigenste moment zijn.  

Wanneer steken de grootste spijtgevoelens de kop op? Wanneer je ver afwijkt van je ‘ideale zelve’ zo blijkt. 72% van de deelnemers gaf aan af en toe spijt te hebben dat ze niet meer lijken op de persoon die ze eigenlijk zouden willen zijn. Zo werd ook een beleving die je dichter brengt bij je ideale zelve niet volbrengen als een van de grootste zaken waarover men spijt heeft genoemd door 76% van de ondervraagden. 

Gewoon doen

“Wanneer we onze levens evalueren, denken we na over of we de persoon worden die we willen worden. De spijt die daarbij komt kijken, blijft je vaak achtervolgen,” legt Gilovich, een van de onderzoekers uit aan Bustle. 

Het komt erop neer dat we ontevreden zijn wanneer we niet voldoen aan onze eigen verwachtingen en teleurgesteld zijn wanneer we niet de persoon zijn die we denken te kunnen zijn. Hoe moeten we omgaan met spijt? “Een beetje zoals de Nike slogan: ‘Just do it’,” stelt Gilovich. “Wacht niet op inspiratie of zekerheid, soms moet je gewoon de stap zetten. Altijd wachten op een teken is een excuus.”  (br.hln)

Rob Vanoudenhoven over zijn aan alcohol verslaafde vader: “We hebben veel mot gehad”

Presentator Rob Vanoudenhoven had zichzelf beloofd ‘niet te gaan bleiten’ tijdens Bedgeheimen in ‘Gert Late Night’ op VIER, maar hij deed het tóch. Het werd hem even te veel toen hij vertelde over zijn alcoholverslaafde vader. Rob heeft ooit gewenst dat zijn vader dood was maar hunkerde tegelijkertijd zo hard naar de waardering van zijn papa.

“Ik weet wat het is om arm te zijn”, vertelt Rob in Bedgeheimen. “We zaten helemaal aan de grond, ‘hadden geen nagel om aan ons gat te krabben’ maar mijn vader had wél een wapen gekocht. Op een nacht hoorde ik mijn moeder roepen in haar slaapkamer. Mijn vader sleurde haar aan haar haren uit bed en met het wapen tegen haar slaap vroeg hij haar ‘waar is dat andere pistool?’. Daarna heeft mijn moeder beslist dat het gedaan was. Dat was de gelukkigste dag van mijn leven. Mijn ouders zijn gescheiden toen ik veertien was. Mijn moeder bleef met drie kinderen achter.”

“Mijn vader was een zware alcoholicus. We hebben ‘heel veel mot gehad’. Ik wéét dat hij mijn moeder doodgraag zag, maar de drank was zijn eerste vrouw. Ik heb mijn vader heel lang niet meer willen zien. Op een dag had hij beslist om zelfmoord te plegen. Hij zou tegen een telefoonpaal rijden maar tien, vijftien meter voor die paal zag ik de remlichten. Ik dacht: ‘Ge moet gas geven!’ Ik had er echt genoeg van.”

Vlinders

En toch, toen Rob als competitieloper deelnam aan het Belgisch kampioenschap op de Heizel en zijn vader kwam kijken, liep Rob een van zijn beste wedstrijden ooit. Hij behaalde zilver. “Alsof ik vlinders in mijn buik had”, vertelt hij in Bedgeheimen. Waarmee Rob duidelijk maakt dat een vader een van de belangrijkste mensen in het leven van een zoon blijft, ook al is die vader dan een zware alcoholicus. “Ik weet niet of ik hem mis”, zegt Rob. “Ik babbel soms wel met hem en ik heb het gevoel dat hij me hoort, ja.”

Na zo’n jeugd wist Vanoudenhoven niet goed hoe hij zelf kinderen moest opvoeden. “Ik heb veel geleerd van Anita”, geeft hij toe. Rob heeft een zoon Dries en een dochter Emma, bij wie verstandelijk alles in orde is maar ze zit in een rolstoel en is constant afhankelijk van de hulp van anderen. Emma ervaart haar beperking wel niet als een beperking, blijkt tijdens het VIER-progrmma. “Ze is een geweldig optimistisch kind. We lachen heel wat af. Ik hoop dat ze oud, heel oud wordt, maar dat ze eerder gaat dan ik. En dat ik de dag erna ga. Doodgaan voor zij is gestorven, is een nachtmerrie”. (br.hln)

Wendy Van Wanten gaat opnieuw op zoek naar een man, deze keer met hulp van James Cooke

Geen zorgen, tussen Wendy en haar Franske is het nog altijd grote liefde. ‘Wie Wordt De Man Van Wendy’ komt echter wél terug, dit keer als theaterproductie. 

James Cooke zal met zijn productiehuis Uitgezonderd de schouders onder dat project zetten. Hij is niet de eerste keer dat hij een tv-programma als parodie naar de planken brengt. Eerder nam hij ook ‘De Buurtpolitie’ en ‘Boer zkt. Vrouw’ onder handen. 

Wendy zelf is van de partij, ze speelt zichzelf. “Frans hoeft geen schrik te hebben, het is maar theater.” Vertelt ze aan het Nieuwsblad. “Karel Deruwe en ­Andy Peelman worden mijn tegenspelers, maar ik ga na afloop van de voorstelling echt niet met hen naar huis, wél met Frans.” (br.hln)

Dit gezin telt 20 kinderen en hoewel de ouders het daarbij wilden houden, is nummer 21 onderweg

Susan meldde het blijde nieuws zelf. Ze postte een video op YouTube en onthulde dat het kindje een meisje wordt. Ze toonde ook een echo van de baby op Instagram met de boodschap: “We kunnen amper wachten om je in ons gezin te verwelkomen, kostbaar kleintje. #zogezegend”

De vrouw beviel in september vorig jaar nog van haar 20ste kind en verzekerde iedereen toen dat het daarbij zou blijven. “Het voelt een beetje vreemd aan om te weten dat er geen baby’s meer zullen volgen, maar het is welletjes geweest”, vertelde ze. En dat vond ook haar man: “We kunnen niet eeuwig blijven doorgaan”, reageerde die. “Het is een triest moment, maar nu kunnen we tenminste beginnen te genieten van onze kinderen.”

En die kinderen zijn Chris (28), Sophie (24), Chloe (22), Jack (21), Daniel (19), Luke en Millie (17), Katie (15), James (14), Ellie (13), Aimee (12), Josh (10), Max (9), Tillie (8), Oscar (6), Casper (5), Hallie Alphia (3), Phoebe (2) en Archie (8 maanden). Zoontje Alfie stierf in 2014 na 23 weken zwangerschap. Het koppel heeft ook al drie kleinkinderen, via dochter Sophie.

Bakkerij

Het hardwerkende gezin uit Morecambe bij Lancaster runt een bakkerij en is er best trots op dat het geen hulp krijgt om in zijn levensonderhoud te voorzien. Op de kinderbijslag na, die zo’n 194 euro per week bedraagt. Ze wonen in een huis met 10 slaapkamers dat ze kochten voor 275.000 euro.

Noel onderging een vasectomie toen Susan zwanger was van hun negende kind, maar hij liet dat ongedaan maken toen het koppel tot de conclusie kwam dat het nog meer kinderen wilde. “Het ongedaan laten maken is erger dan de oorspronkelijke procedure. Dat wil ik niet meer laten doen. We vinden er wel iets op”, verklaarde hij.

Adoptie

Susan en Noel werden zelf allebei afgestaan voor adoptie toen ze geboren werden. Ze leerden elkaar kennen toen Susan 7 jaar was en bleken een eerste keer zwanger toen Susan 14 geworden was. Hoewel ze nog erg jong was, wilde Susan het kind graag houden. Vier jaar later trouwde het koppel en volgden de andere kinderen. “We wilden er eigenlijk een stuk of drie, maar vonden ze zo leuk dat we nog wat doorgingen. Het is verslavend. We vinden het heerlijk.”

Dat het bij 21 kinderen zal blijven, is nog maar de vraag. “Ik ben blij dat ik met een even getal kan stoppen”, zei ze na de bevalling van haar 20ste kind. Susan beseft wel dat het risico steeds groter wordt naarmate ze veroudert. Ze liet zich tijdens haar vorige zwangerschap al ontvallen dat de vermoeidheid bijvoorbeeld al veel erger was dan bij eerdere zwangerschappen. (br.hln)

Karen Elson - The Ghost Who Walks

Klik op de foto om haar te beluisteren






Karen Elson (geboren op 14 januari 1979 in Oldham, Greater Manchester, Engeland) is een Brits model, zangeres, liedjes schrijfster en gitariste.


Karen Elson is weliswaar geen gevestigde naam in de muziek middens, maar als we zeggen dat het om de vrouw van Jack White gaat, hebben we wellicht al iets meer je aandacht.


Ze was te horen met haar cabaretgezelschap The Citizens Band en zong met zowel Robert Plant als Cat Power. K ortgeleden is haar debuutalbum verschenen 'The Ghost Who Walks', in een productie van Jack White. Verwacht je aan traditionele folk, country en blues, overgoten met een scheut theatraliteit. Elson toert met leden van The Dead Weather en My Morning Jacket.


Naast het muziek gebeuren timmert Karen Elson ook nog aan een carriere als model


Karen Elson was 16 jaar oud toen ze samen met haar zus Kate Elson in Manchester, Engeland gescout werden. Karen’s fel rood geverfde haar en haar afgeschoren wenkbrauwen zijn haar belangrijkste kenmerken. Dit was overigens niet haar eigen idee. Topfotograaf Steven Meisel wist haar hiervan te overtuigen voor haar eerste Vogue cover. Dat het een briljant idee bleek te zijn is inmiddels wel duidelijk geworden.


Karen liep op de catwalk voor verschillende top ontwerpers waaronder Marc Jacobs, Jean-Paul Gaultier, Chanel, Dolce & Gabbana en Versace. Daarnaast verscheen ze in internationale campagnes voor Yves Saint Laurent, Jean-Paul Gaultier, Louis Vuitton, Versace en Burberry.

Karen is sinds juni 2005 getrouwd met Jack White, zanger van de band The White Stripes. De twee ontmoette elkaar een maand eerder op de set van de video voor het nummer ‘Blue Orchid’ van The White Stripes waar Elson een rol in had. Het stel heeft anno 2009 twee kinderen.

Tips: wat moet ik doen bij bliksem (en wat vooral niet)?

De afgelopen dagen werden gekenmerkt door verschillende onweersbuien en ook de komende dagen is er dagelijks kans op donder en bliksem. Kom je in het oog van de storm terecht, dan vermijd je beter open plaatsen, hoge en metalen voorwerpen. We lijsten wat tips voor je op.

Driesecondenregel

Doorgaans zie je bij onweer eerst een flits en hoor je dan de donder. Het aantal seconden tussen beide fenomenen moet je door drie delen om het aantal kilometer te kennen dat je van een bliksem verwijderd bent. Tel je minder dan tien seconden, dan is de bui erg dichtbij en kan je beter schuilen. De temperatuur van een bliksemschicht kan namelijk tot 30.000 graden oplopen, dus je vermijdt beter elke inslag.

Schuilplaatsen

Open velden, open water of andere open plaatsen veroorzaken bij onweer het grootste gevaar. Kan je niet op tijd beschutting zoeken, dan neem je best de veiligheidshouding aan. Ga daarvoor gehurkt zitten, met de armen om de knieën. Leg je zeker niet plat op de grond.

Kan je wel schuilen, dan trek je beter een stevig gebouw in, weg van de ramen, of schuil je in een auto met metalen koetswerk. Bushokjes, carports of golfkarretjes bieden bijgevolg geen bescherming.

Vermijd hoge voorwerpen

Personen of voorwerpen die boven de omgeving uitsteken, hebben het meeste risico om door een blikseminslag getroffen te worden. Het is dus belangrijk om uit de buurt te blijven van hoge zaken als bomen, lantaarnpalen, torens en hoogspanningsleidingen.

Metalen voorwerpen

Metalen voorwerpen werken bij blikseminslagen dan weer als geleider. Dat is waarom tentstokken, paraplu’s, fietsen, hengels, hekwerk of afsluitingen gevaarlijk kunnen zijn.

Binnenshuis

Ook wie tijdens het onweer binnen zit, kan enkele voorzorgsmaatregelen nemen om blikseminslagen te vermijden. Trek bijvoorbeeld alle stekkers uit het stopcontact, want de bliksem kan via elektrische stroom geleiden en brand veroorzaken in bekabelde toestellen. Ook bellen met een vaste telefoon stel je om die reden beter uit. (br.hln)

Tascha en Ian winnen ‘Belgium’s Got Talent’

De kogel is door de kerk, Tascha en Ian winnen het jubileumseizoen van ‘Belgium’s Got Talent’ na een spannende finale en strijken zo de geldprijs van 50.000 euro op.

Ze versloegen daarbij 12 andere kandidaten die het tot in de finale wisten te schoppen:Gilles Thiry, DrumSpirit, Interius Fortitudo, Get Insane, Avant Garde Collective en Aya Courouble kregen de stem van de jury. Twice, Sonita, Leen & Angelo, Mathias Goethals en CompAni-One werden door de kijkers naar de finale gestuurd.

Tascha en Ian konden zowel de jury als het grote publiek bekoren met hun emotioneel geladen dans vol moeilijke lifts. Zelfs Koen Wauters was volledig van zijn melk. “Ik was te laat terug op het podium omdat ik met open mond naar de monitor aan het staren was, zo geweldig vond ik dit!” verklaarde hij na hun indrukwekkende optreden. (br.hln)