Archief

Een jurk waaraan 30 uur gewerkt werd: deze outfit koos kroonprinses Elisabeth uit

Kroonprinses Elisabeth vierde haar achttiende verjaardag. De verjaardag van de troonopvolgster werd gevierd met een grote plechtigheid in het Koninklijk Paleis in Brussel in aanwezigheid van de hele koninklijke familie en heel wat belangrijke gasten. Een schitterende outfit mocht daarbij niet ontbreken en daarvoor klopte de kroonprinses aan bij het Belgische modehuis Natan. 

De prinses trok op de dag van haar achttiende verjaardag een wit manteljurkje van de Belgische hofleverancier Natan aan. Aan die jurk werd tot gisterenavond gewerkt voor de laatste retouches laat Pieterjan Van Biesen van Natan weten. Het stuk werd speciaal voor de gelegenheid gemaakt in samenwerking met ontwerper Edouard Vermeulen. Het jurkje zal dan ook niet terug te vinden zijn in de collectie van Natan.

Modeblogster en oprichtster van de website www.modekoninginmathilde.be Jelka Van Duyse benadrukt dat inspraak bij het ontwerp belangrijk is voor de kroonprinses. “Prinses Elisabeth weet goed wat ze wil op het vlak van mode en laat zich niet zomaar iets opdringen. Ik ben er dan ook van overtuigd dat dit witte kleedje exact is wat zij wilde.” De jurk werd gemaakt uit een ecru “crêpe de laine” (wollen crepe) en er werd 30 uur aan gewerkt. 

Ook Koningin Mathilde koos voor de gelegenheid voor een jurk van het Belgische modehuis.  (br.hln)

Waar de zon niet schijnt: zonlicht heeft een positief effect op je darmen

Niet alleen aan je huid kan je zien hoe vaak je aan de zon werd blootgesteld, maar ook aan je ontlasting. Dat blijkt alvast uit een nieuwe studie van de University of British Columbia. Zo zou de samenstelling van je darmbacteriën veranderen naargelang je uurtjes zonnebaden.

Voor de studie, die verscheen in het tijdschrift ‘Frontiers in Microbiology’, werden 21 gezonde vrouwen geanalyseerd. 9 onder hen hadden de afgelopen maanden vitamine D-supplementen genomen, de andere 12 niet. Zowel voor die behandeling als erna werden ontlastingsmonsters genomen om hun darmbacteriën te onderzoeken, en werd hun bloed afgenomen om hun vitamine D-waarden te controleren.

Daaruit bleek dat de groep vrouwen die wel een supplement nam, voldoende vitamine D had, terwijl bij de overige 12 een tekort werd vastgesteld. Zij hadden aanzienlijk minder diversiteit en rijkdom aan darmbacteriën dan aan het begin van de studie.

Daarna moesten alle deelnemers 3 sessies van 1 minuut onder de zonnebank doorbrengen en dat in een week tijd. Wat bleek? De blootstelling aan de uv B-stralen in zonlicht stimuleren de productie van vitamine D. Zo werd er een gemiddelde toename van 10% vastgesteld. Maar alleen de groep vrouwen die geen vitamine D-supplement nam, had een verhoogde diversiteit aan darmbacteriën na de blootstelling aan de uv B-stralen van de zonnebank. De verbeteringen waren zo goed, dat hun darmdiversiteit kon vergeleken worden als die van de vrouwen na hun vitamine D-kuur. 

“Voorafgaand aan de blootstelling aan van de uv B-stralen hadden de vrouwen die geen supplement namen een minder divers microbioom dan de vrouwen die de supplementen namen. De blootstelling aan de uv B-stralen verhoogde het aantal maar ook de diversiteit van hun darmbacteriën, bij de andere groep veranderde het microbioom niet significant. Daarnaast was een toename van de vitamine D-waarden vastgesteld in het bloed na de blootstelling aan de uv B-stralen”, aldus professor Bruce Vallance.

Van zowel uv B-stralen als vitamine D is geweten dat ze het immuunsysteem beïnvloeden. “Daardoor kunnen zo ook een gunstig effect op je darmbacteriën hebben”, aldus Vallance. “De resultaten kunnen van betekenis zijn voor mensen die uv B-fototherapie ondergaan en het toont dat uv B-licht een beschermende rol kan spelen bij ontstekingsziekten als multiple sclerose en inflammatoire darmziekten.” Blootstelling aan de zon, vitamine D-waarden en je darmbacteriën worden immers gelinkt aan beide ziekten. (br.hln)

Tuurt je kind te veel naar een scherm? 94% van de ouders piekert erover

De smartphone of tablet is soms de ideale manier om je peuter of kleuter te sussen. Meer dan zes op de tien Vlaamse ouders geven aan dat hun kinderen onder de 7 jaar gek zijn op het kleine schermpje als ‘shut-up toy’. De schaduwzijde? Liefst 94% van de ondervraagden zegt moeilijk een goede balans te vinden.

De cijfers komen uit een wetenschappelijk onderzoek van Mediawijs, dat peilde bij 500 ouders. Dé vraag die het Vlaamse kenniscentrum het vaakst krijgt, is: hoeveel schermtijd is oké? Helaas is ze niet eenvoudig te beantwoorden. 

“Er bestaat nauwelijks wetenschappelijk onderzoek rond”, klinkt het. Daarom is de richtlijn: gebruik je gezond verstand. “Het slechtste wat je kan doen, is je kinderen volledig afsluiten van dergelijke apparaten”, zegt onderzoekster Hadewijch Vanwynsberghe. “Mediawijsheid betekent: kinderen weerbaar maken in een digitale wereld. Dan moeten ze af en toe fouten kunnen maken.”

De meeste ouders leggen wel enkele beperkingen op. Denk aan een limiet op schermgebruik (74%) of ze laten hun kinderen enkel een tablet of smartphone gebruiken als beloning (48%). Zolang ze niet verslaafd raken aan die apparaten en er voldoende gepraat kan worden over de filmpjes die ze zien en de spelletjes die ze spelen, is er volgens de onderzoekers geen reden tot ongerustheid. “Het is wel positief dat 96% van de ouders een oogje in het zeil wil houden.” De mediaconsumptie van 0- tot 7-jarigen speelt zich dan ook vooral af in de woonkamer.  (br.hln)

Marieke ‘Wielemie’ Vervoort is overleden

Voormalig rolstoelatlete Marieke Vervoort is op 40-jarige leeftijd overleden. Ze onderging vandaag euthanasie na een lange strijd tegen een ongeneeslijke spierziekte.

Vervoort nam twee keer deel aan de Paralympische Spelen. In 2012 won ze in Londen een gouden medaille op de 100 meter sprint en een zilveren medaille op de 200 meter. In Rio de Janeiro in 2016 behaalde ze een zilveren medaille op de 400 meter en een bronzen medaille op de 100 meter. Wielemie leed aan een onomkeerbare verlammingsziekte, waarbij ze ondraaglijke pijnen moest trotseren. 

De stad Diest opent woensdag een rouwregister voor rolstoelatlete en paralympisch kampioene Marieke Vervoort (40), die dinsdagavond is overleden na euthanasie. “Marieke kan een voorbeeld zijn voor veel mensen die het moeilijk hebben vanuit hun medische of sociale situatie”, reageert burgemeester Christophe De Graef. “Ze bleef er steeds in geloven en telkens een doel vastleggen, hoe moeilijk soms ook.”

Marieke Vervoort ondertekende al in 2008 de nodige documenten voor euthanasie, maar toch bleef ze vechten. Ze stortte zich vol op haar ‘bucket list’, het verlanglijstje van wat ze nog wilde doen in dit leven. Maar het was een moeilijk gevecht, tegen een lichaam dat niet meer meewilde. “Eens een vechter, altijd een vechter”, zei Marieke. (br.hln)

Philippe Geubels breekt op Nederlandse tv: “En toen ben ik gecrasht”

Philippe Geubels (38) is met zijn programma ‘Taboe’ in de race voor een prestigieuze Internationale Emmy Award. In het programma tast de komiek de grenzen van humor af, door grappen te maken over mensen met een beperking, andere huidskleur of seksuele geaardheid. Toch was het achter de schermen niet altijd makkelijk voor Philippe, zo vertelde hij in de Nederlandse talkshow ‘Beau’ waar hij te gast was. Geubels moest zijn tranen verbijten toen de terminaal zieke Mireille ter sprake kwam.

“‘Taboe’ gaat over mensen waar je niet mee mag lachen. En voor alle duidelijkheid, dat zijn niet alleen mensen met een beperking”, begint Geubels. “Ik ga eerst een week mee op vakantie met hen, om ze te leren kennen en te luisteren naar wat zij wel of niet grappig vinden, als het over hun gaat.” Het ging er niet altijd even vrolijk aan toe achter de schermen. “Dat was emotioneel natuurlijk heel zwaar. Je gaat samen op vakantie, je leert elkaar kennen, we bleven dag en nacht samen. Na één dag ben je ook al vrienden.” 

Geubels wordt emotioneel als de ongeneeslijk zieke Mireille ter sprake komt. “Het zwaarste moment om aan te denken is het moment dat ik bewust zal meemaken dat ik afscheid moet nemen van mijn kinderen”, zegt Mireille in een fragment uit de reeks. “Dat zijn de dingen waar je je als moeder zorgen over maakt. Ze gaan je vergeten.” Philippe steekt haar meteen een hart onder de riem: “Dat kan niet, daar moet je op vertrouwen dat dat niet gaat gebeuren.”

Gecrasht

In de studio bij ‘Beau’ blikt de komiek terug op die opnames. De uitzending met Mireille was emotioneel een erg moeilijke om in te blikken, zo geeft Geubels toe. “Ik ben gecrasht na die week. Je zit een week samen met fantastische mensen waarvan je weet dat die gaan sterven. Je wordt daar vrienden mee en dat is...” Philippe krijgt het zichtbaar moeilijk in de studio. “Mireille is intussen gestorven”, zucht hij. “Ik heb er nog een aantal keer contact mee gehad. Ik ben toen gecrasht in de kindercreche. Ik ging mijn dochter halen en ben daar gecrasht. De dames in die creche keken een beetje vreemd op. Het was erg emotioneel, maar tegelijk was het ook comedy.”

Moppen over Allah?

“Één van de moeilijkste onderwerpen om grappen over te maken is Allah”, klonk het verder in de studio. Maar daar kon Philippe zich niet in vinden: “Ik vind dat voor alle duidelijkheid niet één van de moeilijkste zaken. Maar er was wel heisa bij ons over het programma, omdat ik tijdens de show geen mop had gemaakt over Allah omdat één van de deelnemers mij dat had gevraagd. Hij had dat daar heel moeilijk mee. Dat geloof zit zo diep dat dat voor hen onmogelijk is.”

“Dus als iemand vraagt om geen grappen te maken over Jezus, dan had je dat ook niet gedaan?”, werpt een andere tafelgast op. Waarop Geubels stelt: “Waarschijnlijk niet, nee. Ik zou het vergelijken met presentator Beau die me uitnodigt in zijn programma terwijl ik een enorme wijnvlek in mijn gezicht heb. En ik zou zeggen dat ik het echt niet leuk zou vinden als hij daar in zijn programma mee zou lachen, omdat ik dan tot in het diepst van mijn ziel vernederd zou zijn. Dan zou Beau dat ook niet doen. En dan is dat toch niet meer dan beleefdheid?” (br.hln)

Slechte slaper? Deze Japanse ademhalingstechniek kan je helpen

Schaapjes tellen, mediteren of een glas warme melk drinken: slechte slapers proberen talrijke trucjes uit, vaak tevergeefs. Maar wie weet kan ‘moon breathing’ - een Japanse ademhalingstechniek die momenteel viraal gaat - wel soelaas kan bieden.

Lig jij af en toe te woelen in je bed, wachtend tot Klaas Vaak slaapzand in je ogen komt strooien? Dan ben je niet de enige. We hebben allemaal wel eens moeite om in te dommelen. “Wanneer die klachten langer dan een half jaar duren, hebben we het over chronisch slecht slapen. Ongeveer 10% van de bevolking zou eraan lijden. Maar ongeveer de helft van de bevolking heeft er occasioneel last van”, weet psychotherapeute Annelies Smolders, die het boek Start to sleep schreef en een online slaaptraining ontwikkelde.

De grote boosdoener? Het feit dat we voor het slapengaan niet ontspannen. “Voor je in bed kruipt, zou je een of twee uur niet functioneel gedrag moeten vertoond hebben: een boek lezen, muziek beluisteren, tv kijken. Niks beter dan Netflix om bij in slaap te vallen, zeg ik altijd. Maar wat doen we? We lezen onze mails op de computer tot kwart voor twaalf, of we zoeken nog snel naar een vakantiehuisje op de iPad en liggen dan om twaalf uur met de ogen wijd open in bed. Zo lukt het niet natuurlijk. Je moet activiteiten doen om ‘het klopje’ uit te lokken, om slaperigheid op te wekken.”

Kaizen

Een voorbeeld van zo’n activiteit is ‘moon breathing’. De Japanse techniek wordt momenteel druk besproken op online en sociale media, nadat het aan bod kwam in het nieuwe boek Kaizen: The Japanese Method for Transforming Habits, One Small Step at a Time.  

Kaizen is een Japans begrip dat zoveel betekent als ‘het verbeteren van je leven’, veelal door slechte gewoontes te doorbreken. Sarah Harvey, een Britse schrijfster die in Tokio gewoond heeft, legt in haar boek stap voor stap uit hoe je dit kunt toepassen. Eén van haar trucjes is ‘moon breathing’. “Dit is een korte ademhalingsoefening die me helpt als ik midden in de nacht wakker lig en de gedachtenmolen op volle toeren draait”, zo legt ze uit. De techniek wordt ook wel Chandra Bhedana genoemd. 

De methode gaat als volgt: 

Stap 1: Ga rechtop zitten of leg je comfortabel neer.

Stap 2: Doe je ogen dicht en ontspan.

Stap 3: Duw met je rechterduim je rechtse neusgat dicht. Laat ondertussen je wijs- en middelvinger rusten op je handpalm. Je ringvinger en je pink mag je uitstrekken.

Stap 4: Adem rustig in door je linkse neusgat. 

Stap 5: Verplaats je vingers: zet je ringvinger op je linkse neusgat en hef je duim op zodat je rustig kunt uitademen. 

Stap 6: Herhaal deze oefening een paar keer. Na enkele minuten zou je moeten merken dat je ademhaling veel trager is en dat jij helemaal relaxed bent. Het proberen waard, als je het ons vraagt.  (br.hln)

Waarom experts het een goed idee vinden om kinderen voor te lezen in moedertaal

Kinderen vinden het superleuk en het is goed voor hun ontwikkeling. Extra pluspunt voor ouders is dat een verhaal voorlezen best gezellig is. En volgens wetenschappers valt er nóg iets voor te zeggen: voorlezen in de moedertaal zou de kroost helpen om andere talen onder de knie te krijgen op school. 

Kleuters die hun moedertaal al ‘goed’ kunnen lezen, voor hun leeftijd weliswaar, zullen later op school ook vlotter andere talen leren. Dat beweert Steven Amendum van de University of Delaware. Voor het onderzoek baseerden de professor en zijn onderzoeksteam zich op een bestaande dataset van de Amerikaanse overheidsorganisatie National Center for Education Statistics, die kinderen van over heel de VS gevolgd heeft van de kleuterklas tot en met het vierde leerjaar. 

Amendum en co. focusten zich tijdens de studie op kinderen met Spaanstalige ouders. Ze ontdekten dat kleuters met een relatief sterke Spaanse leesvaardigheid later ook beter scoorden in de Engelse lessen in vergelijking met leeftijdsgenootjes met een slechtere Spaanse leesvaardigheid. Opvallend: dat geldt ook voor Spaanstalige kinderen die in de kleuterklas al vlotjes Engels konden spreken, maar niet zo goed Spaanse sprookjes en verhalen konden lezen. De bevindingen werden gepubliceerd in het wetenschappelijke tijdschrift Child Development.

“Dit suggereert dat het vroeg ontwikkelen van een goede leesvaardigheid in de moedertaal - in deze situatie Spaans - een grote rol speelt bij het aanleren van andere talen”, zo vat Amendum het samen. De boodschap voor ouders is dus duidelijk: voorlezen is ontzettend belangrijk, en doe het vooral in de moedertaal. De vaardigheden die ze tijdens die momenten aanleren, komen later op school sowieso van pas. “Als kinderen tweetalig zijn, zullen ze daar nog lang de vruchten van kunnen plukken. Als kleine kinderen naar boeken grijpen, moeten we dat dus aanmoedigen. En we moeten leerkrachten en ouders helpen te begrijpen wat de kracht is van de moedertaal, en hoe het bijdraagt aan het leren van andere talen.” 

Vorige maand ontstond er nog hetze toen de stad Gent bekendmaakte dat het haar leerkrachten aanmoedigt om de thuistaal van de leerlingen toe te laten in de klas. Het stedelijk Onderwijscentrum lanceerde een website met tips en tools voor leraren die meertaligheid een plaats willen geven in de klas. “Leerlingen die hun volledige taalrepertoire kunnen benutten, voelen zich gewaardeerd en leren meer én beter”, reageerde schepen van Onderwijs Elke Decruynaere (Groen) destijds. (br.hln)

Slecht geslapen of sta je op met nekpijn? Zo kies je een goed hoofdkussen

Zowat de helft van de Vlamingen slaapt slecht. Meer zelfs: deze week kwam aan het licht dat 1 op 5 ooit al slaapmiddelen genomen heeft omdat ze te lang moesten wachten op Klaas Vaak. Er zijn natuurlijk heel wat factoren die je nachtrust beïnvloeden, zoals stress, blauw licht en voeding. Maar ook je hoofdkussen speelt een rol. Wij vroegen tips aan ergonoom Pascal Mannekens om het juiste kussen te kiezen. 

Zacht of hard, dik of dun, één of twee op elkaar gestapeld. Iedereen heeft een duidelijke voorkeur voor het kussen waarop we ’s nachts ons hoofd te ruste leggen. Maar is dat ook altijd het juiste kussen? Zeker als je opstaat met nekpijn, schouderklachten en misschien zelfs hoofdpijn, kan het de moeite waard zijn om een nieuw - en beter - exemplaar aan te schaffen. Dat doet meteen een vraag rijzen: hoe kies je dat in godsnaam uit? 

Het advies van collega’s, vrienden en Google luidt als volgt: kies een hoofdkussen dat past bij je slaaphouding. “Larie en apekool”, verzucht Pascal Mannekens, slaapexpert, ergonoom en auteur van ‘Rust voor je rug’. “Er bestaat niet zoiets als één specifieke slaaphouding. De mens ligt niet de hele nacht muisstil, maar beweegt tijdens de slaap. Wie weet dommel je in op je zij, maar voor je het weet rol je op je buik en even later word je wakker op je rug. Het klopt dat je een dominante slaaphouding hebt - de meesten vallen in slaap op hun zij - maar vroeg of laat verandert iedereen van houding in bed.”

Twee parameters

Je keuze mag je dus niet baseren op je slaaphouding. Zoveel is duidelijk. Maar op wat dan wel? “Over het algemeen raad ik aan om te kiezen voor een rechthoekig kussen, eentje dat bijvoorbeeld 60 centimeter breed is en 40 centimeter diep. Daarnaast moet je rekening houden met twee parameters. Het hoofdkussen vormt het sluitstuk van je slaapsysteem, oftewel het samenspel van matras, bedbodem en kussen. Je hoofdkussen moet hier goed op afgestemd zijn”, legt Mannekens uit. 

“Je lichaamsbouw is de tweede factor. Mensen die zwaargebouwd zijn of overgewicht hebben, kiezen het best voor een kussen dat iets harder en dikker is. Dat zal voor hen ook een tikje comfortabeler aanvoelen. Aan het ander uiterste vind je magere mensen - vaak vrouwen - met weinig vet en spiermassa. Zij liggen beter op een zachte matras en dun hoofdkussen. Zeker als hun schouders breder zijn dan de taille.” 

Allemaal goed en wel, maar hoe moet je dat concreet aanpakken? Volgens Mannekens ga je het best naar een winkel en zoek je eerst een matras die lijkt op die bij je thuis. Voelt die even hard of even zacht aan? Leg je dan neer op je zij en check of je schouder goed wegzakt in de matras. Dan is het tijd om enkele kussens uit te testen. Het belangrijkste is dat je hoofd niet te hoog ligt. “Stevig aan de nek, zacht aan de schedel. Zo ziet het ideale kussen eruit. Op die manier krijgen je nekwervels voldoende ondersteuning. Deze moeten immers in een rechte lijn liggen met je ruggenwervels.” Nog een laatste tip van de expert: leg nooit of te nimmer twee kussens op elkaar. “Dan ligt je hoofd gegarandeerd te hoog.” (br.hln)

Wiegendood in sommige gevallen veroorzaakt door afwijking in het DNA

Over wiegendood bestaat nog veel onduidelijkheid. Want hoewel wordt gedacht dat vooral omgevingsfactoren een rol spelen, ontdekten onderzoekers zonet dat ook een genetische component aan de oorzaak zou kunnen liggen.

Hoewel er in Vlaanderen in 2016 slechts 14 gevallen van wiegendood werden vastgesteld, sterven er in de Verenigde Staten elk jaar nog 1.400 kinderen onverwacht in hun slaap. Daarom startten enkele Amerikaanse onderzoekers een studie om de oorzaak te achterhalen. Twee factoren waarvan gedacht wordt dat ze bij wiegendood betrokken zijn, zijn vroeggeboorte en een laag geboortegewicht. Die maken baby’s bijzonder gevoelig voor stresserende omgevingsfactoren als tabaksrook, bepaalde ziektes, verstrikt raken in beddengoed en ademhalingsmoeilijkheden. De plotselinge dood van baby’tjes wordt dus gelinkt aan hoe het lichaam reageert op die stressoren, denk aan problemen met de hartslag, ademhaling of temperatuurregeling. 

Maar uit een nieuw onderzoek dat gepubliceerd werd in het tijdschrift Nature Communications blijkt dat ook een genetische afwijking aan de oorzaak kan liggen, althans in sommige gevallen. Vorig jaar ontdekten onderzoekers al een verband tussen een genetische mutatie die de ademhalingsspieren verzwakt en wiegendood. Nu heeft een ander onderzoeksteam van de universiteit van Washington dus een andere mogelijke genetische oorzaak gevonden.

HADHA-gen

Zo ontdekten de onderzoekers dat een genetische afwijking die de manier waarop het lichaam lipiden (bijvoorbeeld vetten en cholesterol) verwerkt verstoort, verband houdt met wiegendood. Doordat de baby’s de vetten in melk niet kunnen afbreken, kan immers een opeenhoping van vetten ontstaan die de hartfunctie verstoort waardoor het hart uiteindelijk stopt met kloppen. Die afwijking staat ook wel bekend als mitochondrieel trifunctioneel eiwit (MTP)-deficiëntie, een zeldzame ziekte die voorkomt dat het lichaam vetten kan omzetten in energie. Dat komt door een gebrek aan activiteit in de enzymen die normaal gezien het vet afbreken en hebben te maken met een zeldzame genetische afwijking: HADHA.

Om tot die bevinding te komen kweekten de onderzoekers hartcellen van stamcellen in een schaal. Daarvan werden er sommige genetisch gemanipuleerd zodat ze het HADHA-gen bevatten. Andere hartcellen werden niet gemanipuleerd. Wat bleek? De cellen zonder afwijking ontwikkelden zich normaal, terwijl de cellen met het HADHA-gen geen regelmatige hartslag konden behouden en niet in staat waren om te vetten om te zetten in energie.

Op dit moment bestaat er helaas nog geen remedie voor een MTP-tekort, maar de onderzoekers hopen dat hun bevindingen kunnen leiden tot een betere identificatie en behandeling van baby’s met een verhoogd risico op wiegendood. Zo zouden ouders kunnen worden gescreend om te kijken of ze meer kans lopen om een baby te krijgen met de zeldzame afwijking. (br.hln)

Pompoen eten? Dit is wat je moet weten

Pompoenen zijn echte najaarsgroenten. Er bestaan talloze varianten, in allerlei soorten en maten. Maar hoe weet je dat je de goede pompoen te pakken hebt? Twee telers geven tips.

1. Kun je iedere pompoen eten?
Pompoenteler Els Dijkshoorn, eigenaar van Elsje Fiederelsje, zegt van wel, maar sommige exemplaren kun je beter links laten liggen. “Je kunt ze wel eten, maar er is een aantal soorten dat heel bitter is. Die moet je gewoon niet gebruiken.” Maar hoe weet je welke pompoen je moet hebben? Volgens Dijkshoorn is het bij een pompoen bijna onmogelijk om te zien of ie goed is voor gebruik. Aan de buitenkant valt niet te zien hoe bitter of juist zoet die zal smaken. Maar het is wel te testen, vertelt ze. Althans, nadat je de pompoen hebt gekocht. “Je kookt een stukje. Als je proeft en het smaakt bitter, dan moet je het niet in je recept gebruiken. Dat is onze regel.”

2. Kijk naar de steel
Een manier om een rijpe pompoen te herkennen: de steel is niet meer groen, maar dor en verkurkt. Dat meldt de Vereniging voor Ecologisch Leven en Tuinieren op de website. 

3. Wel of niet schillen?
Dan heb je nog de kwestie van de schil: eet je die op of haal je hem er af? In principe kun je alle schillen opeten, zegt Robbert van Til, eigenaar van pompoenenkwekerij Van der Plancke. “Maar van de meeste soorten is de schil leerachtig van structuur, dus niet echt lekker om op te kauwen.” De schillen van hokkaido-pompoenen, kombucha’s en butternuts (flespompoen) mogen blijven zitten, die worden tijdens het bereiden net zo zacht als het vruchtvlees.

4. Snijden? Zet de pompoen in de oven
Dijkshoorn: “Wij adviseren om de pompoen altijd eventjes in de oven te zetten, echt maar een paar tellen. Dan wordt de pompoen en dus ook de schil zacht en kun je makkelijker snijden.” Snijden doe je met een scherp mes hebben, want: “Ze zijn bikkelhard.” Als je de pompoen in de oven zet, let er dan wel op dat de pompoen niet te zacht of te papperig wordt, waarschuwt Van Til: “Als de pompoen uit je vingers glijdt terwijl je bezig bent met een scherp mes, wordt het er ook niet veiliger op.” Zelf snijdt hij de pompoen in parten, waardoor de schil ook gemakkelijk te verwijderen is.

5. Een spaghettipompoen als pastavariant
De spaghettipompoen staat erom bekend dat het vruchtvlees in sliertjes uit elkaar valt na het koken. De pompoen wordt dan ook veel gebruikt als een gezonde en glutenvrije pastavariant. Van Til is vooral enthousiast over de Stripetti, een spaghettipompoen met verticale groene strepen. In principe zijn ze dan al rijp, vertelt hij. “Maar wat veel mensen niet weten is dat hij  nog lekkerder wordt zodra die groene strepen verkleuren richting geel of oranje.” Van Til heeft de Stripetti in ieder geval al zien liggen bij supermarkten Lidl en Albert Heijn.

6. Welke gebruik je waarvoor?
Pompoenen zijn populair in de soep, maar sommige soorten zijn ook lekker om te verwerken in een dessert. Els Dijkshoorn: “Bijvoorbeeld een cake met pompoen en een beetje koekkruiden. Dan is het een heerlijke herfstcake.” Wat ze zelf het liefst eet met pompoen? “Eerlijk? Niets!”, lacht ze. “Te veel in mijn handen gehad.” De hokkaido’s en kambocha’s gebruikt Robert van Til alleen voor hartige gerechten, niet voor desserts. Hij maakt een duidelijk onderscheid tussen de kruimige pompoenen en de wat meer vlezige en fruitige pompoenen, die tot zijn teleurstelling niet in de supermarkt te koop zijn. “De fruitige zijn juist lekker om jam van te maken. Pompoenen met een kruimige structuur gebruik ik voor in de soep, om te roosteren of om frietjes van te maken.”  (br.hln)