Binnen met zwaar verbrand gezicht, buiten met voorschrift voor oogzalf

Henk (42) uit Oosterzele kwam binnen op de spoedafdeling van het AZ Sint-Elisabeth in Zottegem met zware brandwonden in het gezicht en werd wandelen gestuurd met een voorschriftje voor oogzalf. “Ik kon het amper geloven. Ik ben niet eens verzorgd, dat is geen spoed.” Henk diende een klacht in bij de ombudsdienst van het ziekenhuis, die nu de zaak verder bekijkt. “Het begon allemaal vorige woensdag”, zegt Henk. “Ik ben thuis aan het verbouwen en ik moest enkele bouten uit een balk halen. Ik begon ze met de slijpschijf weg te halen. Maar, spijtig genoeg, was ik vergeten dat amper een meter achter mij een jerrycan met benzine stond. Voor ik het wist hoorde ik een soort blazend geluid. Ik draaide me om en letterlijk één seconde later zag ik een gigantische vuurbal.”

Henk liep zeer zware verwondingen op. Zijn wenkbrauwen, wimpers en haar waren deels weggebrand. Ook raakten zijn handen verbrand toen hij de brandende jerrycan naar buiten sleepte. “Het kon allemaal veel erger afgelopen zijn, natuurlijk. Mijn huis kon afgebrand zijn, ik kon er niet meer zijn”, bedenkt Henk. Maar het was nog niet voorbij voor de gewonde man. “Ik zag enorm wazig en had zwarte vlekken voor mijn ogen. Ik besloot een vriend op te bellen om brandwondenzalf te brengen. Toen hij toekwam, zag hij direct de ernst in en nam me mee richting de huisarts.”


Toen Henk bij de huisarts toekwam zag de arts al snel in dat hij weinig kon doen. De brandwonden waren te ernstig, er waren open vleeswonden bij. Er was ook gevaar voor zijn ogen. Hij moest naar de spoed en daar een oogarts raadplegen.


”De verpleegster van de spoedafdeling schrok toen ze mij zag. Er hing verbrande huid los aan mijn gezicht, er waren blaren en bloed. Ik zei tegen haar dat alles brandde en ik hulp nodig had”, zegt hij. ” Ze nam me direct mee en deed een eerste onderzoek: onder meer bloeddruk nemen om te zien of mijn lichaam in shock was. Ik zei ook dat ik last had van mijn ogen, waarop een dokter geroepen werd. Hij zou de oogarts van wacht contacteren.”

Zelf naar praktijk

“En die oogarts wilde niet afkomen, ik kon wel naar haar praktijk gaan in Dilbeek. Onmogelijk voor mij, ik zag vlekken en wazig. De verpleegster belde uiteindelijk terug naar de oogarts, waarop die het volgende zei: ‘Als je deze nacht veel pijn hebt, kan je morgenochtend om 11 uur naar het ziekenhuis komen, dan ben ik aanwezig’”, zegt Henk nog steeds vol ongeloof. Vanop de spoed belden ze nogmaals de oogarts op, die toen een zalf voorstelde. “Nu bleek dat ze die niet hadden in het ziekenhuis, dus ik kreeg een voorschrift om ze bij de apotheker van wacht te gaan halen. Einde verhaal.”

Brandwondenspecialist

Uiteindelijk heeft de man een klacht ingediend. “Pas na enkele dagen wel, want ik was te kwaad in het begin.”

AZ Sint-Elisabeth kent de situatie en onderzoekt ze verder, “We zijn op de hoogte van de klacht bij onze ombudsdienst. Hoe dan ook bewijst dit de waarde van de ombudsdienst”, klinkt het in ziekenhuis Sint-Elisabeth. Henk heeft daarnaast ook verdere verzorging gevonden bij een brandwondenspecialist in de buurt en geneest nu vlot. (br.hln)

Mysterieuze schat van de Mont Blanc: eerlijke vinder claimt zijn deel van de 250.000 euro

Een Franse alpinist, die bijna vijf jaar geleden een heuse schatkist vond op de flanken van de Mont Blanc, wacht nog steeds op zijn vindersloon. De waarde van de schat - een verzameling smaragden, saffieren en robijnen - wordt geraamd op 250.000 euro. Volgens de Franse wet heeft de bergbeklimmer recht op de helft van dit bedrag.

Het merkwaardige verhaal begint in september 2013. De alpinist, die onbekend wenst te blijven, beklimt de beruchte Boissongletsjer in het massief van de Mont Blanc. Plots stuit hij op een metalen kist. Daar blijkt een indrukwekkende partij smaragden, saffieren en robijnen in te zitten. De stenen zijn verpakt in 49 zakjes met het opschrift ‘Made in India’. Geschatte waarde: 250.000 euro.

Twee crashes

De schat wordt in verband gebracht met twee vliegtuigongevallen. Op 3 november 1950 stortte de Malabar Princess, een toestel van Air India, neer in het massief. Zestien jaar later, op 24 januari 1966, crashte een Boeing 707 van dezelfde luchtvaartmaatschappij neer in het gebied. Twee Indische toestellen. Vandaar de link met het opschrift op de zakjes met de waardevolle stenen.

Eerlijk als hij is, draagt de alpinist zijn vondst over aan de politie in Albertville. Een geste waar hij overigens uitgebreid voor gepresen werd.

Vindersloon na twee jaar

De Franse autoriteiten verklaarden vervolgens dat zij alles in het werk zouden stellen om de rechtmatige eigenaar van de schat op te sporen. Tot dusver heeft de eerlijke vinder evenwel nog niets vernomen over deze zoektocht. De man weet dus ook niet of hij aanspraak kan maken op zijn vindersloon.

De Franse wet is in dit verband duidelijk. Indien de wettelijke eigenaar niet binnen de twee jaar gevonden is, wordt de vondst verdeeld tussen de vinder en de eigenaar van het grondgebied waar ze werd gevonden. In dit geval dus de eerlijke bergbeklimmer en de Franse staat.

Oorverdovend stil

De bergbeklimmer raakt stilaan gefrustreerd door de oorverdovende stilte en bracht de zaak nu in de openbaarheid. “Bij de gendarmerie werd me beloofd dat ik op de hoogte zou gehouden worden van de stand van het onderzoek. Tot op heden heb ik daar nog geen woord over gehoord”, zegt de man.

Hij maakt zich zorgen, temeer omdat hij in 2013 geen kopie van zijn verklaring aan de politie heeft gekregen. Ook de inventaris van zijn vondst - de waardevolle inhoud van de 49 zakjes - kreeg de man nooit in zijn bezit.

De vinder vreest dat de stenen al lang zijn verdonkeremaand door iemand die er geen recht op heeft. Volgens de krant Dauphiné Libéré liggen de smaragden, saffieren en robijnen veilig in de kluis van een bank in Chamonix. (br.hln)

Zal de ‘polar vortex’ bij ons voor een bitterkoude winter zorgen? David Dehenauw licht toe

Medio februari krijgen we tijdelijk zachtere temperaturen, maar van de lente is nog geen spoor. Als we Britse weerexperten mogen geloven, is dat ook nog niet voor meteen: de zogenaamde ‘polar vortex’ zou eind februari voor een langdurige koudegolf kunnen zorgen. Maar hoe groot is de kans daarop? Weerman David Dehenauw legt een en ander uit.

Eerst en vooral: wat is die ‘polar vortex’ nu precies? Wel, het gaat hier over een verschijnsel in de stratosfeer, de laag die zich boven de 15 kilometer hoogte bevindt en tot ongeveer 50 kilometer hoogte gaat. Ook daar is er wind en kunnen zich lage- en hogedrukgebieden ontwikkelen, net zoals ‘bij ons’ in de troposfeer (de onderste laag van de dampkring). “Doorgaans ontwikkelt zich boven de Noordpool in de stratosfeer een lage drukgebied”, licht Dehenauw toe. “De wind waait er dan vanuit het westen en dat gaat gepaard met lage temperaturen. Dat verschijnsel wordt de polar vortex genoemd.” 

Momenteel wordt er echter een ‘Sudden Stratospheric Warming’ (SSW) gedetecteerd in die vortex. “Dat wil zeggen dat er een plotse opwarming plaatsvindt in de stratosfeer, waardoor het lage drukgebied plaatsmaakt voor een hoge drukgebied. De wind draait dan en komt vanuit het oosten, en de temperatuur op ongeveer 30 kilometer hoogte zal gaan stijgen.”

Onder bepaalde omstandigheden kunnen die oostenwinden dan gaan zakken. “Als dat fenomeen zich helemaal doorzet, komen die uiteindelijk aan de grond terecht, waardoor er een aanvoer van koude lucht is. De temperaturen kunnen dan gaan dalen en dan krijg je kouder weer.”

Veel veranderen op korte tijd

Er hangt echter een grote ‘maar’ vast aan de voorspellingen van de Britse meteorologen. “Het is ten eerste niet zeker dat die stratosferische opwarming zich doorzet. Doet ze dat wel, dan wordt de kans inderdaad groter dat wij te maken krijgen met kouder weer. Maar hoe groot die kans precies is, valt bijna onmogelijk te voorspellen. Het zal al een fikse opwarming moeten zijn, en dan nog duurt het meer dan een week voor die winden de grond bereikt hebben. En we hebben vrijdag nog kunnen merken dat er op meteorologisch vlak heel veel kan veranderen op korte tijd.”

En zelfs als de oostenwinden uit de stratosfeer de grond bereiken, is het nog maar de vraag waar die precies zullen terechtkomen. “De afstand tot de Noordpool is enorm ver. Misschien krijgen enkel delen van Scandinavië of delen van Rusland ermee te maken.”

Kortom: of we in België last zullen krijgen van de ‘polar vortex’, is nog lang niet zeker. “De komende week alvast niet, en voor de week na de krokusvakantie lijken de temperaturen ook eerder normaal voor de tijd van het jaar: ’s nachts net onder of rond het vriespunt, en overdag erboven. En met voorspellingen die verder gaan dan 14 dagen moet je enorm voorzichtig zijn, want er kan nog zoveel veranderen. Is de kans op koud weer uit de polar vortex gestegen? Ja. Maar evengoed merken we er helemaal niets van.”

2013

De plotse opwarming van de stratosfeer in de ‘polar vortex’ is een vrij zeldzaam gegeven. Vijf jaar geleden, in de winter/lente van 2013, kregen we een gelijkaardig fenomeen. Zowel in delen van Noord-Amerika als in een groot stuk van Europa sloeg de winter na een zacht intermezzo half februari plots ongemeen hard en erg laat toe, tot een eind in de lente. 

Zelfs enkele wielerklassiekers kreunden onder het erg gure winterweer. Zo moest Kuurne-Brussel-Kuurne afgelast worden en werd ‘La Primavera’ Milaan-Sanremo voor een keer niet onder een lentezon gereden, maar bleef noodgedwongen enkel een drastisch ingekorte versie over door zowaar een heuse sneeuwstorm onderweg. In Vlaanderen was de meest merkwaardige statistiek ongetwijfeld de elf sneeuwdagen in maart 2013, tegen normaal drie dagen sneeuw.  (br.hln)

Damien Rice -The Blower's Daughter

Klik op de foto om hem te beluisteren

.

Damien Rice (Dublin, 7 december 1973) is een Ierse singer-songwriter. Hij staat bekend om zijn breekbare nummers die hij slechts met minimale instrumenten vertolkt.

Rice is begonnen in de band Juniper, die bekend is van het nummer Weatherman. In 1999 verliet hij deze band, waarna de overige leden verder gingen als Bell X1. Rice verhuist van Ierland naar Toscane (Italië), waarna hij als straatmuzikant op reis gaat door Europa. Na een jaar keert hij terug en is vastbesloten de nummers die hij geschreven heeft tijdens deze reis op een demo te zetten. Hij leent geld van vrienden en bekostigt daarmee zijn demo en stuurt deze naar producer David Arnold. Deze was gecharmeerd van zijn muziek en leende Rice genoeg geld om studio-apparatuur te kopen.

In september 2001 komt de eerste single 'The Blowers Daughter' uit die gebruikt wordt voor de soundtrack van de film Closer. De single wordt goed ontvangen en optredens volgden. In eigen beheer werkt Rice verder aan het voltooien van een compleet album, dat in februari 2002 onder de titel O uitkomt. Hij wilde geen grote platenmaatschappijen bij het album betrekken omdat hij bang was dat zij invloed op zijn muziek zouden hebben.

In 2006 brengt Damien Rice het album 9 uit. De van dit album afkomstige single 9 Crimes wordt een top 10-hit in de Mega Top 50.

In maart 2007 verlaat Lisa Hannigan, die mee de zang en gitaar verzorgde op de meeste singles (o.a. 9 crimes), de band.

In 2008 werken hij en andere bekende artiesten uit de VS, het Verenigd Koninkrijk, Canada en Zuid-Afrika aan het album Songs for Tibet, een steunbetuiging aan Tibet en dalai lama Tenzin Gyatso. Songs for Tibet verschijnt tegelijkertijd met de Olympische Zomerspelen 2008 in de Volksrepubliek China waarvan de opening op 8 augustus plaatsvindt: het album wordt namelijk op 5 augustus uitgebracht via iTunes en vanaf 12 augustus via muziekwinkels overal ter wereld. Sinds de Invasie van Tibet in 1950-1951 bezet China het land met - volgens critici - een wijdverbreide politieke, religieuze en culturele onderdrukking tot gevolg.

Waarom zijn we altijd zo moe na een weekend?

Een weekend heeft in principe als doel om de batterijen terug op te laden. Maar vaker wel dan niet verschijnen we op maandagochtend nog vermoeider op het werk dan vlak voor het weekend. Hoe komt dat toch, en wat kunnen we eraan doen? Leen Steyaert, gezondheidsbegeleidster, naturopaat en auteur van het boek "Oerrritme" legt uit.

Dat je het extra moeilijk hebt om op maandag uit je warme bed te kruipen is helemaal niet vreemd, integendeel. "Als je in het weekend op andere tijdstippen gaat slapen en opstaat, kan je dat effect vergelijken met een jetlag," legt Leen Steyaert uit. Zij is gezondheidsbegeleidster en naturopaat, en daarnaast ook auteur van het boek "Oerritme".

Innerlijke klok
Die vermoeidheid heeft alles te maken met onze innerlijk ingebouwde klok, waar we aan prutsen als we ons slaap- en waakritme aanpassen. "Tijdens het weekend verschuiven we onze innerlijke klok," verklaart Steyaert. "We gaan bijvoorbeeld wat later slapen en we staan wat later op. Je lichaam kan dat tot op zeker hoogte wel aan, maar vanaf dat het verschil groter wordt dan 2u, begin je dat te voelen. Zaterdag en zondag zul je hier het minste hinder van ondervinden, maar het is pas maandag - als je er opnieuw vroeg uit moet - dat je het lastig zal krijgen. Die maandagblues krijg je doordat je innerlijke klok je sociale klok niet kan volgen."

Niet te veel uitslapen
Het spijt ons dit te moeten zeggen, maar de enige manier om maandag wat frisser voor de dag te komen, is door niet te veel uit te slapen in het weekend. "Het is belangrijk dat je zelfs tijdens het weekend zoveel mogelijk regelmaat behoudt. Hoe minder je verschilt van je weekritme, hoe beter," vervolgt Steyaert. "Eigenlijk zijn we er niet op gebouwd om uit te slapen. Oudere mensen kunnen trouwens niet meer zo goed uitslapen, omdat hun innerlijke klok al meer verstoord is dan die van jongere mensen. Dat verklaart ook waarom jongeren veel langer in hun bed kunnen blijven soezen dan oudere mensen." De ochtendstond heeft dus goud in de mond. Zélfs in het weekend, helaas. (br.hln)

 Leen Steyaert is auteur van het boek, "Leef en eet volgens je OERRITME en word fit, slank en gelukkig", uitgegeven bij WPG uitgevers, 19,99 euro.

Waarom je in de Aldi nooit kan volgen aan de kassa

Niet alleen in ons land wordt er wel eens gevloekt aan de Aldi-kassa, ook in Groot-Brittannië hebben ze gemerkt dat je er vliegensvlug moet inpakken. Op sociale media wordt de situatie vaak - met een knipoog weliswaar - aangeklaagd, en omschrijven veel mensen het scan-en-pakspel als het spelen van een potje tennis. Er bestaat zelfs een Aldi Checkout Challenge-pagina op Facebook, waar mensen hun verhaal kunnen doen over al te snelle kassamedewerkers. “Ze zouden beter psychologen aan de uitgang stationeren”, grapt iemand. “Voor alle mensen die gebroken zijn onder de druk van het snelle inpakken.”

Maar hoe komt het nu dat je in een Aldi-winkel meer stress ondervindt bij het afrekenen dan bij andere supermarkten? Enerzijds heeft dat natuurlijk te maken met hoe de kassa’s precies ontworpen zijn. Bij veel winkels heb je nog een stukje band voor de boodschappen en je tas, maar bij de Duitse keten is er geen ruimte om de gescande producten even te laten wachten. Stapelen ze zich te snel op, dan schuiven ze over de rand op de grond.

Maar anderzijds heeft het ook te maken met het beleid van Aldi. De kassierster heeft het niet op jou persoonlijk gemunt, maar wordt letterlijk aangemoedigd om zo snel mogelijk te zijn. “Wij vragen onze medewerkers om zo efficiënt mogelijk te werken”, klinkt het in een reactie aan de  Britse Chronicle. “Dat helpt om alle prijzen laag te houden.” Volgens de keten gaat het aan hun kassa’s 40 procent sneller dan bij de concurrentie. Dat wil echter niet zeggen dat ze niet moeten omkijken naar de klant. “We weten dat sommige mensen nu eenmaal trager inpakken. Onze medewerkers dienen zich aan te passen aan hun tempo.” (br.hln)

Koppel geeft alles op om reis rond de wereld te maken, maar na twee dagen loopt het al jammerlijk fout

Tanner (26) en Nikki (24) leerden elkaar enkele jaren geleden kennen en verhuisden samen naar Colorado. Ze waren allebei niet echt fan van het standaard werkleven en wilden graag de wereld zien. Vorig jaar in april besloten ze om die droom waar te maken en schaften ze zich de Lagniappe aan. De boot was maar liefst 49 jaar oud en geen van beiden had enige ervaring met varen, maar daar lieten ze zich niet door tegenhouden. Ze kochten de boot voor 5.000 dollar, en nog eens 5.000 dollar aan herstellingen later werd ze zeevaardig gedoopt.

Deze week was het dan eindelijk zo ver: dinsdag vertrok het koppel met hun hondje Remy in Tarpon Springs (Florida) om de zeven zeeën te ontdekken. Het liep allemaal vlot tot twee dagen later, toen ze in John’s Pass (amper 50 kilometer verderop) wilden aanmeren voor de nacht. Wat ze in het kanaal zagen leek niet echt overeen te komen met hun navigatiekaart uit 2016-2017, en ineens kreeg de boot zo’n harde schok dat Nikki bijna overboord werd gegooid. De Lagniappe bleek vastgelopen op een zandbank - die zich kunnen verplaatsen -, de kiel was afgescheurd en het vaartuig liep vol water. Het koppel kon niet veel anders doen dan hulp inroepen.

Overboord springen

Toen de hulpdiensten arriveerden, was de boot al zo ver gezonken dat het reddingsschip niet meer veilig kon naderen. Tanner, Nikki en mopshond Remy moesten overboord springen en zich zelf naar veiligheid zwemmen. Ze konden daarna alleen maar toekijken hoe al hun bezittingen ten onder gingen. “We hebben alles verloren. We zagen hoe alles wegdreef, en we konden er niets aan doen.”

Het koppel zit nu in zak en as. Ze staken al hun spaargeld in de boot en hebben alle twee hun job opgezegd om de wereldreis te kunnen maken. Ze hebben geen plek om te leven, geen spullen meer en welgeteld 90 dollar om rond te komen. De boot uit het water laten halen zou duizenden dollars kosten, aangezien ze ook niet verzekerd waren. Toch willen ze niet terug naar een 9-to-5 job. “We zijn al zo ver geraakt, we gaan nu niet opgeven”, aldus Tanner. “Ik ga ooit opnieuw een boot kopen. We kunnen niet zomaar onze dromen laten varen.” (br.hln)

Dit is ’s werelds eerste fiets op waterstof

Elektrische fietsen rukken op, maar voor de batterijen bestaat er nu ook een interessant alternatief: waterstof. Een Franse firma presenteert de eerste waterstoftweewieler, die binnen twee jaar in de winkel staat.

De Alpha 2.0 heet de fiets die op waterstof rijdt. Het is een stadsfietsmodel met een sportieve uitstraling. Maar wat vooral telt, is de binnenkant. 100 kilometer moet je er mee kunnen rijden op een volle tank. Een conventionele e-bike haalt maar de helft. Bovendien zou de fiets onder elke weersomstandigheid werken. In tegenstelling tot gemiddelde e-bikes, die nog weleens haperen bij te lage temperaturen. Tanken tenslotte zou maar twee minuten duren – dat is veel sneller dan een gewone e-bike opgeladen is.

In de autowereld is het principe van rijden op waterstof al langer bekend. Merken als Toyota en Daimler experimenteren al meer dan tien jaar met dit alternatief voor accu’s. Toyota heeft inmiddels de Mirai op de markt gebracht, ’s werelds eerste kant en klare waterstofauto. Op fietsgebied gebeurt er nog weinig. In Duitsland werkt de firma Linde ook aan een waterstoffiets, maar dat heeft nooit geleid tot een productieversie. Die heeft Pragma Industries nu dus wel. De firma uit de Franse badplaats Biarritz is al meer dan tien jaar bezig met een ontwikkelen van waterstof brandstofcellen en is inmiddels als eerste ter wereld gestart met serieproductie van een fiets op waterstof.

Tanken

Aanleiding voor de ontwikkeling van de fiets is de groeiende vraag naar duurzame vervoersoplossingen, zegt Pragma Industries. Maar dat er praktisch nog geen waterstoffiets bestaat, zou vast ook meegespeeld hebben. Pragma Industries richt zich op grootverbruikers: op ondernemingen die fietsen verhuren of deelfietsen uitlenen. Tanken kan bij een speciale tank. De ontwikkelaar wijst naar een exemplaar dat hun partner Atawey voor de Alpha 2.0 ontwikkelde. In dit station wordt van water en elektriciteit automatisch waterstof gemaakt. 

5.000 euro

Punt is alleen wel dat zulke stations nog zeer dun gezaaid zijn in de wereld. Daarom worden de fietsen voorlopig verkocht aan Franse gemeenten als Saint Lo, Cherbourg, Chambery en Bayonne. Een tankstation kost namelijk 30.000 euro en een fiets 7.500 euro. Te duur voor de consument vooralsnog, maar over twee jaar moet de Alpha bike in de winkel verkrijgbaar zijn voor zo’n 5.000 euro. (br.hln)

Dit zegt de kleur van snot en slijm over je gezondheid

Het seizoen der verkoudheden is weer volop in het land. Snipvervelend, letterlijk dan, maar helaas niet heel veel aan te doen. Al is snot en slijm ook interessant, omdat het veel zegt over je gezondheid. Wist je bijvoorbeeld dat geel snot wijst op een gevorderde infectie?

Zelfs als je niet ziek bent, maakt het menselijk lichaam dagelijks snot aan. Dat gebeurt niet alleen in je neus, de mix van vocht en proteïnes zit ook in de sinussen, neus, mond, keel, longen en het spijsverteringsstelsel. Dit om te voorkomen dat die oppervlakten uitdrogen.

Wanneer je ziek bent, is je lichaam druk bezig met het bestrijden van de infectie. Dat manifesteert zich net in de symptomen die we associëren met de ziekte. We voelen ons deels dus zo slecht door de reactie van het immuunsysteem in het lichaam. De symptomen zijn namelijk belangrijk om immuuncellen te rekruteren die de infectie zullen bestrijden. Maar ze zijn ook de oorzaak van waarom je tot niet veel meer in staat bent.

Een verstopte neus is een poging van je lichaam om een infectie te blokkeren en de infectie te verdrijven. De extra afscheiding van slijm naar de neus komt van de cellen in de sinuswand en het bovenste deel van de luchtwegen. Het snot is een poging om de neus te spoelen en ongewenste bacteriën uit het lichaam te verwijderen.

Ontdek hieronder wat de verschillende kleuren van snot en slijm betekenen.

Helder

Is de kleur van je snot helder, dat ben je kerngezond. Zoals hierboven gezegd, produceert ons lichaam de hele dag snot, het merendeel daarvan slikken we gewoon door. En daar is niks mis mee. 

Wit

Wit snot wijst doorgaans op het begin van een verkoudheid. Al is er absoluut geen reden om je zorgen te maken, de kans is namelijk groot dat het gewoon wegtrekt.

Geel

Als je snot geel ziet, zit je met een infectie die gevorderd is. Je lichaam vecht volop tegen de bacteriën, maar wint dat gevecht wellicht pas na een paar dagen. Er is absoluut geen reden tot paniek, je moet ook niet naar de huisdokter.

Groen

Bij groen snot heb je het serieus te pakken en je voelt je waarschijnlijk behoorlijk belabberd. Je lichaam vecht opnieuw tegen de infectie, en de schade daarvan (lees: dode witte bloedcellen, proteïnen en afvalstoffen) komen terecht in je snot. Ook nu moet je nog niet panikeren. Pas als je weken aan een stuk groen snot blijft hebben, passeer je best een bij de huisdokter.

Rood

Rood snot valt niet te verwarren met een bloedneus, maar het krijgt wel die kleur doordat er bloed in terechtgekomen is. Vaak komt dat door een wondje in je neus of luchtwegen. Meestal niks erg, maar voor de zekerheid ga je toch best even langs de dokter.

Bruin

Ziet je snot bruin, dan trek je best wel even aan de alarmbel. Niet dat je daarom per se doodziek bent, het is meestal gewoon een teken dat je te veel rookt of dat je lang in vervuilde licht vertoefd hebt. Niet roken en schone lucht opzoeken, biedt doorgaans soelaas.

Zwart

Nu mag je echt beginnen panikeren, snot hoort namelijk nooit zwart te zien. Het komt vaker voor bij rokers en druggebruikers en kan ook wijzen op een schimmelinfectie. Of het kan iets erger zijn. Ga zo snel mogelijk langs de dokter.  (br.hln)

Familie Idool-finalist doet oproep aan dader: “Vertel ons tenminste waarmee je Andrei vergiftigde”

“Als je wroeging hebt en Andrei enkel ziek wilde maken, geef jezelf aan. Of laat ons tenminste anoniem weten wat je gebruikt hebt om hem te vergiftigen.” Die oproep doet de familie van Andrei Lugovski aan de gifmenger die de zanger in het ziekenhuis deed belanden. “Dan kunnen ze hem misschien beter behandelen.”

Terwijl het gerechtelijk onderzoek naar de gifmenger die Andrei Lugovski (34) bijna het leven kostte voortgaat, komt de familie van de Oostendenaar van Wit-Russische origine met een opmerkelijke oproep. “Als blijkt dat het gaat om een fan die zich misbegrepen voelde en Andrei enkel ziek wilde maken, dan heeft die waarschijnlijk wroeging op dit moment”, vertellen zijn zus Alina en haar partner Philippe. “Kom dan gewoon uit voor je fout en geef je aan. Misschien kan je dan zelfs helpen om Andrei sneller aan de beterhand te krijgen.” Want voorlopig is het nog steeds niet duidelijk hoe het giftige thallium in Andreis lichaam geraakte. “Vooral de hoeveelheid is belangrijk”, klinkt het bij het duo, dat evenwel beseft dat een spontane bekentenis waarschijnlijk te hoog gegrepen is. “Mocht de persoon hierachter bijvoorbeeld anoniem ergens laten weten welk middel en hoeveel er gebruikt werd, zou ons dat ook al vooruit kunnen helpen. Want onze grootste bekommernis blijft Andrei hier zo snel mogelijk door krijgen.”

Stalkster uitgesloten

De speurders hebben intussen de familie van Lugovski, zijn dichte medewerkers en verscheidene fans bevraagd om een beter beeld te krijgen van de mogelijke buitenstanders die dicht genoeg bij de zanger konden komen om hem het gif toe te dienen. Een vrouw met Russische roots die in het verleden al enkele keren voor problemen zorgde tijdens concerten van Lugovski, lijkt intussen geen verdachte meer. “Sinds 2016 was er een probleem met een stalkster”, klinkt het bij een goed ingelichte bron. “Ze heeft hem een tijdje proberen te benaderen in zijn loge en wachtte hem zelfs op bij hem thuis. Andrei vond dat een lastige situatie waarop zijn entourage er bij elk optreden voor zorgde dat zij niet langer te dicht in zijn buurt kon komen. Op een bepaald moment heeft ze daarom Andrei bij een optreden in Eeklo bewust ten val gebracht. Toen is er voor de eerste keer de politie bijgehaald.” Een jaar geleden dook de vrouw ook op bij een nieuwjaarsreceptie in Oostende. “Toen is het concert pas gestart toen ze door de politie uit de zaal verwijderd was”, klinkt het. “De laatste keer dat ze op één van Andreis events gespot werd, was in december. Maar zij kan de afgelopen maanden nooit dicht genoeg geraakt zijn om dit aan te richten.” Voorlopig zijn er nog geen verdachten opgepakt. (br.hln)