Sting - Fields Of Gold
Klik op de foto om hem te beluisteren
Sting, artiestennaam van Gordon Matthew Thomas Sumner, (Newcastle upon Tyne, 2 oktober 1951) is een Brits musicus en songwriter. Hij is commandeur in de Orde van het Britse Rijk; deze onderscheiding werd hem verleend door koningin Elizabeth II.
Vrouw onthult groot geheim aan haar ‘zoon’: “Ik heb je 26 jaar geleden ontvoerd”
In China is een vrouw naar de politie gestapt met een opmerkelijk verhaal. De 48-jarige He Xiaoping bekende dat ze 26 jaar geleden een jongetje heeft ontvoerd en dat ze hem sedertdien heeft opgevoed als was hij haar bloedeigen zoon.
Xiaoping had zelf twee kinderen, maar die stierven op erg jonge leeftijd. De vrouw ging te rade bij de ouderen in haar dorp. Die kwamen met een erg dubieuze oplossing op de proppen: een kind ontvoeren bij een ander gezin.
Met een valse identiteitskaart trok Xiaoping naar de stad Chongqing. Zij zocht en vond een job als kinderoppas. Na drie dagen al ging zij aan de haal met het eenjarige jongetje van het gezin. De vrouw nam het kind mee naar haar dorp Nanchong en noemde hem Liu Jinxin naar haar tweede zoon.
Liu Jinxin is nu 27 jaar. Al die tijd heeft niemand hem blijkbaar gemist. Zijn natuurlijke ouders hebben hem nooit gezocht. Nadat Xiaoping in 1995 toch bevalt van een dochter, heeft ze eraan gedacht om haar ‘zoon’ terug te brengen naar zijn familie. Maar omdat ze vreesde dat ze in de gevangenis zou belanden, heeft ze Liu Jinxin gewoon voort opgevoed als haar eigen zoon.
Waarom is ze nu dan toch naar de politie gestapt met haar verhaal? “Ik besef dat ik iets heel ergs heb gedaan. Dat werd duidelijk nadat ik op televisie een reportage zag van een vrouw die al vijftig jaar op zoek is naar haar verdwenen zoon. Dit heeft me zo aangegrepen dat ik de politie op de hoogte heb gebracht”.
De speurders hebben nu de informatie ingevoerd in een databank van vermiste personen. Dit heeft tot dusver gaan match opgeleverd. Vreemd genoeg werd in 1992 ook geen enkel jongetje als vermist opgegeven in Chongqing.
Toch wil de vrouw de biologische ouders van haar ‘zoon’ opsporen, ook als ze hierdoor in de gevangenis zou belanden. In China staat er een celstraf van vijf jaar op ontvoering. De verjaringstermijn bedraagt evenwel vijf jaar. Bovendien heeft Liu Jinxin al te kennen gegeven dat het hem niet kan schelen wij zijn echte ouders zijn. (br.hln)
Uscko mag naar huis: baasje heeft infrastructuurswerken volledig uitgevoerd
Goed nieuws
Na technische controle door de politie, de gedragstherapeut, de medewerker van de technische dienst van de stad en de preventieadviseur van de school bleek dat de eigenaar de opgelegde infrastructuurswerken volledig heeft uitgevoerd.
Aan de achterzijde van de woning werd er met groene Bekaertdraad een aaneengesloten afspanning gerealiseerd van minimum 2 meter hoog (verticaal), met daar bovenop nog een draad van minimum 0,50 meter, in een terugslag naar binnen. Om te verhinderen dat de hond zich onderdoor kan graven, werd er in de grond op ongeveer 20 cm diepte, met een breedte van ongeveer 0,50 m een gelijkaardige draad horizontaal aangebracht en bevestigd tegen de verticale draad.
In deze omstandigheden kan de hond niet buiten de omheining geraken en is op dit ogenblik de accommodatie aangepast aan de atletische capaciteiten van de hond. De burgemeester had dit als dwingende voorwaarde opgelegd voor de terugkomst van de hond naar de woning.
Op basis van de uitgevoerde en gecontroleerde infrastructurele aanpassingen en de eerdere conclusies naar risico’s en gedrag van de hondengedragstherapeut Danny Grosemans zijn er op dit ogenblik geen ernstige aanwijzingen dat de openbare veiligheid in het gedrang is door de aanwezigheid van de hond Uskco.
“De veiligheid van de burgers van de stad Beringen in het algemeen en de leerkrachten en kinderen van de school De Buiteling in het bijzonder wordt op dit ogenblik terug gewaarborgd,” aldus Maurice Webers. In deze omstandigheden is voor de burgemeester de terugkeer van Uscko naar de woning van de eigenaar te verantwoorden.
De schooldirectie werd door de stadsdiensten reeds op de hoogte gebracht dat de hond bij de start van de nieuwe schoolweek terug aanwezig zal zijn in de aanpalende woning. Zo kunnen zij zich hierop voorbereiden en dit communiceren met de betrokken ouders en kinderen.
Uscko was in december groot nieuws. Tienduizenden mensen tekenden een online petitie om de hond geen spuitje, maar een tweede kans te geven. (br.hln)
Grote Vlaamse radiozenders binnenkort te beluisteren via Radioplayer app
De VRT en mediagroepen Medialaan en Mediahuis slaan de handen in elkaar om al hun radiozenders te kunnen aanbieden op de digitale radiospeler Radioplayer Worldwide. De drie partners willen samen een licentie nemen bij deze universele radiospeler en app. Dat heeft Vlaams minister van Media Sven Gatz (Open Vld) vrijdag bekendgemaakt.
De samenwerking tussen de drie Vlaamse mediaspelers moet toelaten om digitaal en via apps naar alle Vlaamse radiospelers te luisteren via Radioplayer Worldwide. Radioplayer Worldwide is een non-profitorganisatie die opgericht werd door de BBC en de grote commerciële radiostations in Groot-Brittannië. Intussen is de Radioplayer operationeel in tien landen en in Wallonië. Daar startte de RTBF met de commerciële sector een gezamenlijke radiospeler.
Radioplayer Wordwide geeft haar partners de volledige controle over de data en mogelijke inkomsten die ze uit online luisteren halen. Zo schermt de speler haar partners tegen andere marktspelers af. Bovendien kunnen de radio-omroepen de kosten delen om het online luisteren verder te vernieuwen.
Minister Gatz: “Als mediaminister juich ik deze samenwerking toe. Helemaal in de lijn van het regeerakkoord, de beleidsbrieven en de beheersovereenkomst met de VRT spoort dit initiatief met de versterking van ons Vlaams media-ecosysteem waarvoor ik ijver. Bovendien past de radiospeler zoals de omschakeling naar DAB+ in het nieuwe digitale luisteren.”
Per land, of regio, dienen radio-omroepen die willen aansluiten zich te verenigen in een non-profitorganisatie die vervolgens een licentie neemt bij Radioplayer Worldwide. Voor België wordt één licentie opgedeeld in een Vlaamse en een Waalse sublicentie. De VRT (met Radio 1, Radio 2, MNM, Studio Brussel en Klara), Medialaan (met Qmusic en Joe) en Mediahuis (met Nostalgie) zullen een coöperatieve vennootschap met beperkte aansprakelijkheid (cvba) oprichten die kan aansluiten bij Radioplayer Worldwide. Later willen de drie partijen ook andere Nederlandstalige radiostations laten toetreden, zodat er een online radiospeler komt voor de hele Vlaamse markt.
Bij de VRT reageert men tevreden op de steun van de Vlaamse regering. “Dat zal ons zal toelaten om ons samen met de andere Vlaamse mediagroepen voor te bereiden op het radiolandschap van morgen. Eerstvolgende maandag zullen we dit initiatief ter goedkeuring voorleggen aan onze Raad van Bestuur”, luidt het. (br.hln)
Phedre (69) sterft aan kanker maar niet voor ze laatste grap uithaalt met man. En die ontdekt het pas vier jaar later
“Mijn moeder was legendarisch. Ze was erg grappig en had een ondeugend gevoel voor humor.” Dat vertelt de Zuid-Afrikaanse Antonia Nicol en haar vader Nigel mocht het nog een laatste keer aan den lijve ondervinden. Maar liefst vier jaar nadat Phedre Fitton (69) stierf aan eierstokkanker.
Nigel en Phedre waren hun hele leven onafscheidelijk geweest. Ze ontmoetten elkaar toen ze 16 jaar waren en brachten zo veel mogelijk tijd samen door. “Ze waren elkaars beste vrienden. Ze werkten samen, reisden samen en waren altijd bij elkaar in de buurt”, aldus Antonia.
En toen sloeg het noodlot toe. Phedre bleek eierstokkanker te hebben en was niet meer te genezen. Net voor ze overleed in 2013, gaf ze haar man nog een allerlaatste opdracht: zorg goed voor mijn planten in de badkamer. Vastbesloten om de wens van zijn vrouw te vervullen, gaf hij ze regelmatig water en het groen bleef er tot zijn grote trots geweldig uitzien.
Toen Antonia – die intussen in Londen woont – haar vader een jaar geleden hielp verhuizen naar een rusthuis, viel haar echter iets vreemds op. De planten op de badkamer bleken nep te zijn. “Er was niet veel licht in de badkamer en mijn moeder had de planten vervangen door plastic exemplaren. Niemand wist dat”, vertelt de vrouw, die het verhaal deze week deelde op Twitter nadat iemand haar eraan herinnerde. Daar ging het viraal en het werd al ruim 130.000 keer geliket en bijna 40.000 keer gedeeld.
“We vonden het allemaal hilarisch”, gaat ze verder “Mijn vader in het bijzonder, die er altijd erg van onder de indruk was geweest dat hij de planten niet naar een andere wereld hielp. Hij dacht wel de hele tijd dat er een lek was in de badkamer, want er lag altijd water op de grond. Ik kon mijn moeder gewoon horen grinniken toen we het ontdekten. Het maakte ons erg gelukkig omdat we opeens allemaal weer over haar praten. En het leek alsof ze weer even bij ons was. En meelachte.”
Nigel geniet van alle aandacht die het verhaal nu krijgt. “Mijn papa heeft me een bericht gestuurd vanuit Johannesburg om te zeggen dat hij er tranen van in zijn ogen kreeg”, klinkt het nog. “Hij hoopt dat het lezen van het verhaal mensen gelukkig maakt. Speciaal voor de foto heeft hij het watergeven van de plastic planten nog eens overgedaan. Dat beeld heb ik ook gedeeld.” (br.hln)
Word je natter van wandelen of rennen in de regen?
Je kijkt naar buiten en eigenlijk regent het amper. Maar een paar minuten op de fiets of te voet en je bent doorweekt. Dát is dus miezer. Maar waarom word je daar nu zo nat van? En wat is het beste: rustig doorwandelen of rennen?
De druppels die we miezer noemen zijn 0,5 millimeter in doorsnee (de druppels die bij een harde regenbui vallen, kunnen tot wel 6,0 millimeter zijn). Juist omdat ze zo klein zijn, hebben ze twee bijzondere eigenschappen: een lage val-energie, want miezer valt uit laaghangende bewolking, én een hoge oppervlaktespanning, waardoor de druppel bij elkaar blijft.
In mensentaal nu: stel je schenkt een aperitiefglaasje zo rustig vol, dat er een kop op het glaasje komt te staan, zonder dat het overstroomt. Hier zit het verschil met een harde regenbui: die druppels spatten door een hoge val-energie en een lage oppervlaktespanning gelijk uit elkaar. Hierdoor blijft er minder water per druppel op je huid liggen dan bij miezer. Uiteindelijk word je natuurlijk van allebei nat, alleen duurt het nét iets langer als het harder regent.
Als je wandelt door de regen vang je meer druppels op omdat het langer duurt voor je thuis bent, of word je net natter als je loopt vanwege de verhoogde snelheid en omdat je dan meer druppels vangt? Het is een vraag die vaak naar bovenkomt als het voor de zoveelste keer op rij regent in ons land. Wij zochten een klaar en duidelijk antwoord, maar dat was minder makkelijk dan gedacht.
Volgens wetenschappers is het zelfs onmogelijk om een eenduidig antwoord te geven, omdat het van heel veel verschillende factoren afhankelijk is. Hoe hard regent het, hoe breed en groot ben je zelf, wandel je in een stad of op de buiten, het speelt allemaal mee.
Aan de BBC vertelt onderzoeker Franco Bocci dat het normaal gezien beter is om hard te lopen of fietsen door de regen. “Zo snel als je kan. Tenzij je heel dun bent, dan is de hoogste snelheid die je kunt halen niet voldoende. In dat geval is er een andere specifieke snelheid waardoor je minder nat wordt, maar ook die is afhankelijk van heel veel verschillende factoren.”
Ook volgens een video van Minute Physics blijkt dat je je best zo snel mogelijk verplaatst door de regen. Zij leggen uit dat de ‘totale natheid’ te maken heeft met hoeveel regen er valt per seconde langs boven, hoelang je in de regen doorbrengt, hoeveel regen er valt langs de zijkant en hoeveel meter je moet wandelen of lopen tot je thuis bent. “Zo snel mogelijk uit de regen wegraken is uiteindelijk altijd de beste oplossing.”
Maar echt duidelijk is het niet. Dus maak je vooral niet moe. Zet een muts op, blijf glimlachen en trek thuis een droge outfit aan. (br.hln)
Van speelgoed opruimen tot de was doen: deze klusjes zou je kind moeten kunnen
“Zet je bord in de vaatwasser,” of “Dat speelgoed ruimt zichzelf niet op.” De herinnering aan de klusjes uit onze eigen jeugd zit nog vers in het geheugen. Niet leuk, maar wel noodzakelijk. Kinderen worden er niet alleen verantwoordelijker door, maar zouden ook gelukkiger en succesvoller zijn. Maar mag je aan een tweejarige vragen al om de poppen weer netjes weg te leggen? (Antwoord: ja.)
Hoe weet je wanneer je kind oud genoeg is om de kat eten te geven of om zelf zijn of haar schoentjes weer op te bergen? In het boek ‘The Learning Habit’ vonden we deze handige leidraad:
- hun speelgoed opruimen- hun vuile was in de wasmand doen
- hun huisdier eten geven
- wat ze gemorst hebben weer opruimen (met de hulp van een volwassene)
- hun bed opmaken (of op z’n minst de dekens mooi recht trekken)
- witte was van de donkere was scheiden- hun sokken opplooien
- zelf een outfit kiezen (uit een beperkte selectie)
- de planten water geven
- de vloer vegen (met een kleine bezem)
- helpen met de tafel dekken en weer afruimen
- hun bed opmaken- hun eigen lunch klaarmaken
- de was opplooien
- hun kamer stofzuigen
- de vaatwasser leegmaken (waar ze niet bijkunnen, mag aan de kant gezet worden voor een ouder)
- de vaatwasser inladen- bladeren bij elkaar harken
- hun schone was terug in hun kleerkast leggen
- de boodschappen uitladen
- de vuilniszakken buitenzetten
- de vloer dweilen- een eenvoudige maaltijd klaarmaken (onder het toeziend oog van een volwassene)
- hun beddengoed verversen
- de auto wassen
- het toilet kuisen
- de was doen (basisstukken, zoals sokken en ondergoed)- zelf eten klaarmaken
- hun kleren strijken
- de ramen wassen (van het gelijkvloers) (br.hln)
Nieuwe tekening Van Gogh ontdekt
Voor het eerst sinds bijna zes jaar is een nieuwe tekening van Vincent van Gogh ontdekt. Deze is in privébezit, maar dankzij de vondst blijkt ook het Van Gogh Museum nu zeker van een extra tekening van de Nederlandse meester.
De nieuw ontdekte tekening is De Heuvel van Montmartre met Steengroeve, uit maart 1886 en is in het bezit van de Van Vlissingen Art Foundation.
Na uitgebreid onderzoek door het Van Gogh Museum naar onderwerp, stijl, techniek, materiaalgebruik en herkomst van deze tot nu toe onbekende tekening wordt deze toegeschreven aan Van Gogh (1853-1890). De tekening is vanaf dinsdag te zien in het museum Singer Laren in de gemeente Laren (Noord-Holland).
Met deze vondst kon ook een vergelijkbare tekening aan Van Gogh worden toegekend. Dat werk, getiteld De Heuvel van Montmartre (1886), bevindt zich in het Van Gogh Museum en is in onderwerp, formaat, stijl, techniek en materiaalgebruik onmiskenbaar verwant aan de nieuw ontdekte tekening.
“Het is fantastisch nieuws dat twee tekeningen definitief aan het oeuvre van Van Gogh kunnen worden toegevoegd,” jubelt Axel Rüger, directeur van het Van Gogh Museum.
De Heuvel van Montmartre Met Steengroeve werd al in 2013 aan de experts van het Van Gogh Museum voorgelegd door de vorige eigenaar. “Die vertelde dat het in 1911 was gekocht bij Bonger Galerie, als cadeautje voor de achttiende verjaardag van zijn grootmoeder”, aldus Teio Meedendorp, senior onderzoeker van het Van Gogh Museum.
“Bonger Galerie heeft echter nooit bestaan, maar de weduwe van Theo van Gogh, Johanna van Gogh-Bonger, heeft werk van haar schoonbroer Vincent in consignatie gegeven bij verschillende galeries, waaronder J.H. de Bois. We hadden haar kasboek en archief al eens heel goed uitgeplozen, toen konden we één beschrijving niet thuisbrengen. Dat is deze tekening; hij is omstreeks 1917 verkocht voor 550 gulden en vervolgens uit het zicht verdwenen - hij is nimmer tentoongesteld en nooit eerder gepubliceerd.”
Toen de tekening werd binnengebracht, moest Meedendorp direct denken aan De Heuvel van Montmartre, een vergelijkbare tekening die in 2001 nog was afgeschreven, onder meer omdat er te weinig vergelijkingsmateriaal was.
“De twee tekeningen zijn overduidelijk van dezelfde hand en in stijl verwant aan de modeltekeningen die Van Gogh begin 1886 maakte in het Parijse atelier van de kunstenaar Fernand Cormon. Ook de gebruikte tekenmaterialen zijn identiek en de onderwerpen zijn te verbinden met schilderijen die Van Gogh in het voorjaar en in de vroege zomer op Montmartre maakte.”
Binnen het getekende oeuvre van Van Gogh zijn dit twee opvallende werken die mooi weergeven hoezeer hij in die periode nog op zoek was naar een eigen stijl, aldus Meedendorp. “Ze illustreren een fase in het leerproces van de kunstenaar, die zichzelf in Parijs uiteindelijk opnieuw uitvond, maar hier nog even het traditionele artistieke pad bewandelde.”
Perspectivisch zitten ze niet heel sterk in elkaar, aldus Meedendorp, maar het zijn mooie tekeningen. “Ze zijn een beetje oppervlakkig, heel erg geveegd en ze hebben een redelijk effen toon, maar je herkent wel die typische Van Gogh-maniertjes; die kleine, korte accentjes.”
Er zijn ruim 900 tekeningen van Van Gogh bekend, naast een vijftal schetsboekjes. In 2012 werd voor het laatst een nieuwe tekening van Van Gogh ontdekt. De nieuwste toeschrijvingen vonden al plaats in 2013, in 2014 werd De Heuvel van Montmartre met Steengroeve gekocht door de Van Vlissingen Art Foundation.
Beide tekeningen zijn vanaf vandaag tot en met 6 mei te zien op de tentoonstelling Impressionism & Beyond. A Wonderful Journey in Singer Laren, met impressionisten, postimpressionisme en expressionisten uit de privécollectie van John Fentener van Vlissingen en zijn echtgenote Marine comtesse de Pourtalès. (br.hln)
Vondst kan nieuw licht werpen op mysterie van de Maya’s
Na een maandenlang onderzoek van de ondergrondse wateren van het Mexicaanse schiereiland Yucatan hebben duikers de 347 km lange grot ontdekt. De vondst kan mogelijk een tipje van de sluier lichten betreffende de intrigerende cultuur van de Maya’s.
De duikers werken voor het project ‘Gran Acuifero Maya’ dat is gewijd aan de studie en het behoud van de ondergrondse wateren van het schiereiland Yucatan.
Dicht bij het populaire vakantieresort Tulum stootte de groep op een grottenstelsel dat bekend stond als ‘Sac Actun’ en volgens eerdere metingen 263 km bedroeg. Maar nader onderzoek leerde dat dit grottenstelsel verbonden was met het 83 km lange Dos Ojos-grottenstelsel. Meteen werd duidelijk dat het wellicht ging om het grootste grottenstelsel van de planeet.
Guillermo de Anda, directeur en onderwaterarcheoloog van het ‘Gran Acuifero Maya’-team, zei dat de “verbazingwekkende” vondst zal helpen om de ontwikkeling van de rijke beschaving van de Maya’s te begrijpen.
“Het stelt ons in staat om een veel duidelijker beeld te hebben over hoe de rituelen, de bedevaartsoorden en uiteindelijk de grote pre-Spaanse nederzettingen zijn ontstaan”, vertelde hij aan Reuters.
Het schiereiland Yucatan ligt bezaaid met monumentale overblijfselen van de Maya’s. Het is immers bekend dat de zij gebruikmaakten van grotten die water bevatten, voor hun rituelen. Het gaat dan om zogenoemde ‘cenotes’ die voor Maya’s heilige plaatsen waren omdat het voor hen de toegang was tot de onderwereld. (br.hln)
Dit is het koudste dorp ter wereld: -62 graden
Terwijl we hier al rillen en klappertanden bij temperaturen rond het vriespunt, zijn we maar kneusjes in vergelijking met de inwoners van het Russische Ojmjakon: in dit koudste dorp ter wereld bedraagt de temperatuur momenteel -62 graden Celsius.
Ojmjakon is een dorpje met zo’n 500 inwoners in de Russische autonome republiek Jakoetië en ligt op 741 meter hoogte. Momenteel is het er zo koud dat de wimpers van de inwoners meteen bevriezen wanneer ze buitenstappen.
De digitale thermometer die het stadje meer bekendheid moest geven onder toeristen gaf zopas de geest nadat hij een recordtemperatuur van -62 graden Celsius registreerde. “Hij ging kapot omdat het te koud was,” schrijft de Siberian Times. Volgens het officiële weerstation in de regio daalde de temperatuur tot -59°C, maar volgens sommige inwoners was het nog een stuk kouder: bij hen daalde het kwik tot -67°C, amper een halve graad warmer dan het record van -67,7° C dat in 1933 werd gemeten.
Maar voor deze Chinese toeristen was het nog niet koud genoeg: in niet meer dan een zwembroekje stapten ze in de Yeyemubron. “Deze bevriest zelfs niet in de ijzige kou in Ojmjakon. Horror! Wij, de lokale inwoners, zijn bang om buiten te komen in de koude. En hier… zwemmen de toeristen…!” zegt lokale journaliste Elena Pototskaya.
Het afgelegen dorpje, dat gebouwd is op de Siberische permafrost, is het koudste dorp ter wereld. Enkel in Anctarctica worden soms nog lagere temperaturen gemeten, maar daar zijn geen permanent bewoonde nederzettingen. Ojmjakon was in de jaren 1920 en 1930 een stopplaats voor rendierherders die hun kuddes er lieten drinken aan de warmwaterbronnen. Ojmjakon betekent dan ook ‘het water dat niet bevriest’. Onder de Sovjetregering, die wilde dat de nomadenvolken zich permanent vestigden, werd het dorpje een permanente nederzetting.
De extreem koude temperaturen maken dat de inwoners kampen met bizarre ongemakken: zo bevriest de inkt in pennen, vriezen brillen vast aan het gezicht en laten inwoners hun auto’s permanent draaien zodat ze niet met een platte batterij komen te zitten. De steenharde grond maakt het ook moeilijk om doden te begraven: dagenlang wordt er een vuur gestookt in een put die geleidelijk aan verder wordt uitgegraven tot het gat diep genoeg is om de kist erin neer te laten. (br.hln)