Zondag 24 oktober 2010
geen wakke stammen in dit wilde woud
waar wie zich vindt
zich hult in zwijgen
zich bedekt met kreupel hout
de ziel zich buigt als jeugdige twijgen
waarvan men heldere dromen weeft
langs dreven die hun schaduw villen
de dichtgetrokken hemel zich omgeeft
met schimmen die naar buiten willen
een worm graaft zijn dagelijks brood
vol kruimels die geen honger stillen
over dit alles waakt een wulpse dood
mijn zaad nog klevend
aan haar gewillige billen
Geschreven door Ernst-Georg om 00:00
Reageer op dit bericht
