aardschok

ik zou de kiem
van alles willen zien
zonder een gekleurde bril
zuiver als toen het water nog
puur was

ik zou willen timmeren
aan een verschiet
met alleen liefdevolle vingers
als steun
met echte mensen als vriend

maar wie ben ik
om mij te willen meten
met de goden der aarde
zelfs mijn eigenwaarde
wordt door hen bepaald

of ziet het begin
van alles er anders uit
zuiver onvervalst puur
als een droomnatuur
laat me mijmeren

zoekt ge ruzie, misschien ?

Annieken en lisette met de boomman

ik zat een beetje benepen
vreemdeling te zijn
bleek
nog niet gebruind
mijn plaats nog niet gevonden

na het vliegen
hoog en droog
geland met echte papieren
kreeg ik het toch benauwd
dat kleine hokje met die strenge vent

een rijbewijs had ik wel
de buschauffeur blijkbaar niet
zo voel ik mij altijd
als ik zelf niet stuur
onveilig dicht bij de grond

en dan de zon echt begrijpen
niet dat enge gevoel
drukkend als juist aangekomen
herademen in een andere sfeer
efkens anders zijn

vertoeven in een vreemde wereld
verrassend vriendelijk
tussen mensen die je echt niet kent
maar altijd "morgen" of "mahlzeeit"
dan vredig aan de dag beginnen

onderhuids is er heimwee
dat ontberen van het dagelijkse
het teder samenzijn
met diegenen die je even wou missen
blij terug van blij weggeweest

de weg is recht
evenwijdig met zichzelf
droog en stofferig
als een versleten tarmak
zomers

gebronsd en uitgelijnd
start ik gedwee en haastig
de procedure
stijg op en zweef
zomers

gedaver houdt mij wakker
vliegangst doorboort
de blauwe ongeschonden ruimte
ik geniet masochistisch
zomers

na de zee en enkele witte wolken
zie ik de kegels en cylinders
met zwempoelen en bars
nog eenmaal rond en dan landen
zomers

het aftellen kan beginnen
nog zoveel en terug naar het begin
heimwee knijpt me een beetje gaar
bruingebrand en uitgeblust maar
zomers