Naar de inhoud

daar gaan we weer

vooruit
seniorennet.beseniorennet.be

reizen

ik zat een beetje benepen
vreemdeling te zijn
bleek
nog niet gebruind
mijn plaats nog niet gevonden

na het vliegen
hoog en droog
geland met echte papieren
kreeg ik het toch benauwd
dat kleine hokje met die strenge vent

een rijbewijs had ik wel
de buschauffeur blijkbaar niet
zo voel ik mij altijd
als ik zelf niet stuur
onveilig dicht bij de grond

en dan de zon echt begrijpen
niet dat enge gevoel
drukkend als juist aangekomen
herademen in een andere sfeer
efkens anders zijn

vertoeven in een vreemde wereld
verrassend vriendelijk
tussen mensen die je echt niet kent
maar altijd "morgen" of "mahlzeeit"
dan vredig aan de dag beginnen

onderhuids is er heimwee
dat ontberen van het dagelijkse
het teder samenzijn
met diegenen die je even wou missen
blij terug van blij weggeweest
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door piet om 20:28 Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

vakantie

de weg is recht
evenwijdig met zichzelf
droog en stofferig
als een versleten tarmak
zomers

gebronsd en uitgelijnd
start ik gedwee en haastig
de procedure
stijg op en zweef
zomers

gedaver houdt mij wakker
vliegangst doorboort
de blauwe ongeschonden ruimte
ik geniet masochistisch
zomers

na de zee en enkele witte wolken
zie ik de kegels en cylinders
met zwempoelen en bars
nog eenmaal rond en dan landen
zomers

het aftellen kan beginnen
nog zoveel en terug naar het begin
heimwee knijpt me een beetje gaar
bruingebrand en uitgeblust maar
zomers
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door piet om 00:00 Reageer op dit bericht

pijn

droogdok
van mijn pijn
ik kronkel en zucht
mijn spieren als kapotte roeispanen
mijn botten kraken
golven tegen steigers
hulpeloze schokbrekers

ik trek het dekbed wat hoger
warmte heelt de zeer
zegt men
ik krnokel en draai
door de baai
van verbijstering
ook het dekbed liegt

één troost
men ziet mij niet
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door piet om 20:31 Reageer op dit bericht

de ultieme straf

ik heb zojuist een vlieg gedood
ik
die geen vlieg kwaad zou doen
ben ik dan toch een moordenaar
een gedrocht
zonder begrip voor een anders leven
of was het een onweerstaanbare drang
verzachtende omstandigheid
die zelf niet te verklaren is

zal de vlieg worst wezen
misschien was ze liever
tyrannosaurus rex geweest
die zijn niet zo vlug te verdelgen
alhoewel
de geschiedenis leert ons
dat groten ook vergaan

ik heb er eigenlijk geen spijt van
gewetenloze boef
ik zal branden in de hel
of herrijzen
als een
vlieg
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door piet om 20:28 Reageer op dit bericht

zij, mijn schilderij

mijn penseel streelt haar palet
tot grootse dimensies
de horizon straalt
een kleurenspansel
dampig glinsterend als ogen
van een roofvogel
allesziend
verheven de goden nabij

spitsig grijp ik het panorama
in één spontaan gebaar
van links naar rechts
draaierig beheerst
kransen van verlangen
dumpen mij in het niets
het oneindig einde van het zijn

ik verlies haar niet
spaar haar met hoge rente
in tubes en potten
buitensporig gierig op liefde
mijn enig bezit het sparen waard
zij
het schilderij van mijn geluk
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door piet om 20:22 Reageer op dit bericht

mijn vrouw






verdwalen in de liefde
zoeken naar mezelf
verdwalen in mezelf
zoeken naar je liefde

je vinden in het niets
van je houden bovenal
een leven is echt leven
naast en met jou

verdwalen in jezelf
je vinden in mijn liefde

ach ik hou van jou

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door piet om 21:04 Reageer op dit bericht

Noodweer





de wind stormt passioneel
tegen het raam
niet liefdevol
eerder
verkrachtend

Bach kreunt en bonkt
door de donkere wolken
verloren symfonieën
gorgelende orgels
een fel orgasme

lantaarnpalen
pal en strak als gekruisigd
met licht bekleed
door spiesende regen
houden gelaten
geladen de wacht

ik krimp
een vis op het droge
schrik voor geweld
blinkt in mijn ogen
ik zie het gras
golven
duister gewuif naar
dwalende dolende geesten

honden blaffen
mekaar moed toe
hoor ik in de leegte
van mijn hoofd
vol paniek
waar blijft de stilte
de rust
die ik verdien

nooit weer ?

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door piet om 20:53 Reageer op dit bericht

de prinses en ik

Aangename herinnering bij de viering door het Rode Kruis voor 120 bloedgiften.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door piet om 20:41 Reageer op dit bericht

afgesleten dromen

Afgesleten dromen


trots ben ik
op de afgesleten dromen
de slapeloze afdalingen
naar onrust en angst

zwetend
wetend geen raad te weten
met al de regels die ons ontmaskeren
slaven van intriges

zandkastelen
zonnepanelen
oplossingen
hulpprogramma's
vechten tegen windmolens

met 's werelds reclamegeld
kan men de hele planeet herscholen
te eten en te drinken geven
zonder wapens te verkopen

zou dat niet saai zijn
geen nieuws meer op tv
geen inspiratie voor films of boeken
we zouden op ONZE honger blijven zitten
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door piet om 20:19 Reageer op dit bericht

Annie, mijn bloem

ik wandel in de tuin
van mijn gevoelens
tastend
naar al wat kleurt
en warmte geeft

de bomen wuiven witte wolkjes
naar de zon
ik ben klein en groots
de wereld in het heelal
denkend aan mijn bloem
in de tuin
van mijn verlangens

ik klungel in de jungle
van mijn ziel
duwend
naar al wat klam
en drassig is

de bomen in de zilveren lucht priemen
naar grauwe vogels
ik ben zo niets en alles
een zwart gat in het universum
dan denk ik aan mijn bloem
in de tuin
van mijn hoop
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door piet om 20:57 Reageer op dit bericht

Betweter

sito presto
te gehaast om traag op gang te komen
schoffer ik op glad ijs
geen gevaar
schrikt mij af
domheid is niet glibberig
maar houterig
betweterig

sneeuwvlokken
verblinden mijn bedoelingen

zo weet ik niet welk kwaad geschiedt
geweldig gewelddadig
scheffer ik alles om
de val is gezet
zelfs woorden die ik niet ken
schrijven mijn eigen dictionaire
flutterig
betweterig


sito presto
te gehaast om na te denken
brabbel ik erop los
tot ik laks en wanhopig
bedlegerig word
wie mij niet verstaat is geschift
en spreek mij nu niet tegen
ik weet toch wat ik zeg
of denk je anders
betweter

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door piet om 20:21 1 reactie Reageer op dit bericht

Podium

je staat daar dan
op het podium van je leven
zoekend naar je tekst
verdwaald in je choreografie
bangelijk hunkerend naar
een beoordeling met branie

elkeen staart je aan
je bezwijkt voor de roem
tot je in de spiegel ziet
de angstige ogen

benauwd
in het keurslijf van je omgeving
de dwang te doen  wat anderen doen
na-apen wat anderen na-apen
dan wachten op glorie
niet uit de toon vallen

voldoen
benauwd voldoen
hunkerend naar wat liefde
wachtend op erkenning
waardering
appreciatie
bijval
applaus

daar sta je dan
voor de spiegel van je leven
speurend naar jezelf
beducht voor elke teleurstelling
beteuterd omdat leven
louter leven was
opgetogen omdat leven
toch pittig was

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door piet om 20:16 Reageer op dit bericht

nietig

draagbaar is mijn last
bewogen en stil
staand in het moeras
van gevoelens

ik zie de vleermuis
en de spin
het web cirkelt mijn denken rond
duisternis kroont mijn hoofd

wanneer het licht
verzwaard door stalen stralen
mijn ogen doorboort
wend ik mij af
klim klunzig de heuvel op
verdwijn in de mist
een vampier op missie

mijn vingers vinden
wat ik niet zocht in dit mysterie
onbewogen wroet ik mij gevangen
wanhopig in een vloed
van gezochte woorden
ik zwijg nu in een onverstaanbare
wereldtaal
zodat iedereen die mij begrijpt
weet hoe nietig ik ben

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door piet om 20:44 Reageer op dit bericht

1 november

bombaste mausolea
zielige zerken
in een mistig kruisenveld

mensen die treuren
om verloren liefdes
mensen die blij zijn
voor het veraste lijden

en dan

een bloemencorso
paars geel wit ...
eenzelvige zelfkijkers
pronken met een liefde
die ze niet hadden
doch doodgewone mensen

zullen zij zingen
als men later
hun graf hypocriet
versmacht

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door piet om 21:09 Reageer op dit bericht

wie ben ik

ra ra de heer zonder grenzen
wie ben ik
niet willoos en gevoelloos
in de oceaan van noen
ik ken geb en noet
ik heb mezelf doen ontstaan
daar win je mee

de mens heeft een god gemaakt
die de mens heeft geschapen
naar zijn evenbeeld
die de stilte heeft verbroken
verstand en domheid ontloken

ja
wee diegenen die de wetten zal schenden
die in de tafels stonden gegrift
slechts uitverkorenen
hebben het recht te doden
te laten doden
te oordelen
te veroordelen
verscholen in de bushes
en andere wilde oorden

ik ben laden
en lossen moe geworden
in havens van terreur
aan de oevers van noen
word ik willoos en gevoelloos
als een gevallen god
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door piet om 20:59 Reageer op dit bericht

Meer van daar gaan we weer

↑ Terug naar de berichten