Sprookje

als de wind blaast
je snelle liefde naar mij toe
in cirkels van verlangen
krimpt mijn hart
naar 't volgend weerzien

de slaap als dood
versnelt de tijd
zo sterf ik met plezier
de dagen die ons scheiden

's morgens
volg ik de groene geest
door 't venster
en stuur ik kussen
met de vroege mensen mee

zie ik je weer
als zonlicht in mijn ogen
dan lacht mijn hart
als een open hemel
en blaast de wind



Geschreven door Piet

en toen de zon
              de aarde kuste
              draaide alles om

en 'k weende mee
met de wolken en

                             blies de adem
                             van 't leven
                             naar 't meisje

               op het lelieblad


Geschreven door Piet

spelen in mijn kinderdromen
hoge bomen
springen door de wolken
naar de zon

woeps

springen naar de zon

luistervinken kijken schalks
sprieten door het gras
boterbloemen
madeliefjes
vergeet-mij-nietjes

en jij

dansen dansen dansen

onder de bomen
in mijn kinderdromen

en dan groei ik
een reus
een heuse reus

en daarboven
zie ik jou
echt
levensecht
hou ik van jou

en jij
met mij springen naar de zon
dansen in het gras

alsof het echt dromen was

piet

op weg naar
ik weet niet waar
en dan terugkeren

ben ik dan thuis

of ben ik weer
op weg naar

naar ergens waar
ik graag
zou zijn

een vraag
een open vraag

masturberen van mijn geweten
en dan voldaan
denken
of doen alsof
 ik gelukkig ben
op reis in het ongewisse

ik zoek het
ken je iemand
die het al gevonden heeft

dan ga ik
op weg naar
ik weet niet waar

en

misschien keer ik weer
terug naar huis deze keer


piet