Zondag 11 oktober 2009

metamorfose

verbaasd is hij
niemand kent hem nog
wanneer hij zijn ego aflegt
zijn aangeleerde maniertjes
zijn opgedrongen dracht
zijn gestileerd uiterlijk

hij verdwijnt dan
tussen al die andere nep
onzichtbaar als de zon
verblindend als zijn verzinsels
verdoemd om weer mens te zijn
zoals hij aanvankelijk was

vroeger voor de grote metamorfose
toen de bossen nog heersten
de sterren nog straalden
de segen nog aarde waren
de mist nog veilig verhullend
hij zichzelf nog was

Geschreven door piet om 20:28 Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Donderdag 27 augustus 2009

bitter

het rijpt in mij
begrip voor leven en lijden
zorgen is mijn hobby
alles wil ik steunen
tot mezelf toe

ik staar naar een blinde muur
en fluister in dovemansoren
tot ik in stomme woede
gevoelloos het bittere
van dit alles smaak

Geschreven door piet om 20:24 Reageer op dit bericht

Donderdag 27 augustus 2009

twijfel

kom
het kan en het mag allemaal
een nieuw begin
muziek klinkt in je brein
vergeten venijn
uit je jeugd

hef de kroes
kijk hoe anderen kijken
glazig overbemand
een zinkende kruiser
schuin en scheef
hun leven

knijp je ogen dicht
voor het licht
van de duistere beloften
door geniepige schoften
schreeuwend schrijvend
hun haat

wees jezelf
denk je dan
maar weet niet
wie je bent
dat ondergronds labyrint
verdwaald en soepel vergetend

Geschreven door piet om 20:21 Reageer op dit bericht

Donderdag 27 augustus 2009

het verschil

ik ben deze nacht geboren
terwijl de zon nog sliep
moeder aarde was nog donker
van het gepeins over
de volgende dageraad

mijn eerste dag klaarde me uit
samen met vele anderen
uitgeput door het leven
dat nog te wachten stond
gebeiteld als een boom

ik vertakte me in vele ikken
tot niemand me nog herkende
als de dwaze begeerte
van twee verliefde mensen
hartstochtelijk verknocht

nog voel ik de navelstreng
die mij bindt met hun liefde
de giftdrift langs ene
de ontvankelijkheid langs
de andere zijde

hier staat nu de som
van enkele gaven
het product van enige gebreken
het verschil zal misschien
mijn wereld veranderen

Geschreven door piet om 20:17 Reageer op dit bericht

Donderdag 27 augustus 2009

nachtmuziek

de wolken strelen zacht
de nieuwe maan
kikkers kraken
de harde noten
in duizend stukjes
nachtmuziek

het geruis van de eerste trein
rommelt in mijn oren
de wind sterft
een stille dood
tot strakke regendruppels
mijn raam teisteren

slaaploosheid
laat me genieten
van dit somber evenement
terwijl anderen duttend dromen
over onbereikbare utopieën
onverzadigd ontwaken

Geschreven door piet om 20:12 Reageer op dit bericht

Vrijdag 31 juli 2009

terug recht

ik ben de tred kwijt
in de mallemolen
dolgedraaid
als een kwispelhond
met verlof

alles om me heen
heeft alle kleuren tegelijk
wit dus
als het kistje van
een kind

overstelpt door angst
voor de geniepige realiteit
teruggetrokken
als verloren leger
geen strijd

tot ik haar lach ontmoet
in de mallemolen
van het leven
en ik uit evenwicht
terug rechtkom

Geschreven door piet om 20:18 Reageer op dit bericht

Woensdag 1 juli 2009

homo sapiens

vertrouwend op wat men geluk noemt
heb ik de hoop dus nog niet verloren
op zoek naar dat opperste
lees ik de bijbel en de koran

maar zonder leesbril lukt dat niet
dat materiële bindt me weer
aan wantrouwen in het goddelijke
een god die zoveel verkeerd schiep

als we gemaakt zijn naar de zijn gelijkenis
wat moet dat opperwezen
dan al niet mankeren

ik blijf liever homo sapiens
met al zijn onvolkomenheden
er zeker van nergens zeker van te zijn

Geschreven door piet om 20:17 Reageer op dit bericht

Zaterdag 27 juni 2009

Karel op pad

Geschreven door piet om 20:21 Reageer op dit bericht

Zaterdag 27 juni 2009

afscheid

Deze week overleed Karel Van Miert schielijk in zijn tuin. We weten allen wat deze prachtige mens betekende en zijn dan helemaal onthutst over zijn onverwachts heengaan.
HIJ ZAL ALTIJD EEN VOORBEELD ZIJN zowel voor zijn politieke medestanders als zijn tegenstanders.

Hij is te vroeg van ons weggegaan en dat betreuren we tenzeerste.

Geschreven door piet om 20:17 Reageer op dit bericht

Zaterdag 11 april 2009

lente

de meute kan weer beginnen
het mooie weer ontginnen
en met dat al
ons ongewenst mollen
met gassen en lawaai

het leven begint weer
te herleven
de wereld wordt te klein
iedereen wendt het steven
om even buiten te zijn

daarbij nog het gesnater
van vroege eenden
beter dan een wekker
met extra volume
kwakker kwakker

ook ik smacht naar die mooie start
van schoonheid en nieuwe kleuren
sprietjes gras en frisse geuren
knoppen in de bomen
ach laat de zon maar komen

Geschreven door piet om 20:02 Reageer op dit bericht

Zaterdag 11 april 2009

aardschok

als massa's mensen
de dood inschuiven
hoopt de hoop zich op
tot wanhoop

gebroken als hun huizen
zoeken ze
de brokstukken
van hun naasten

maskers van miserie
wroeten in puzzels
van een levensloop
wrakken vinden wrakken

geen kruisweg
zal hun kruis wegdragen
ze zullen verstard
ver starend geen einde zien

opnieuw starten
gaat hun begrip nog te boven
de schok zal zich eindeloos herhalen
in dromen en in leven

Geschreven door piet om 00:00 Reageer op dit bericht

Zondag 15 maart 2009

het begin

ik zou de kiem
van alles willen zien
zonder een gekleurde bril
zuiver als toen het water nog
puur was

ik zou willen timmeren
aan een verschiet
met alleen liefdevolle vingers
als steun
met echte mensen als vriend

maar wie ben ik
om mij te willen meten
met de goden der aarde
zelfs mijn eigenwaarde
wordt door hen bepaald

of ziet het begin
van alles er anders uit
zuiver onvervalst puur
als een droomnatuur
laat me mijmeren

Geschreven door piet om 20:23 Reageer op dit bericht

Zaterdag 31 januari 2009

bloed

grauw grauw
een leeuw
gouw slapend
duttend denken
aan doden

de koning der dieren
denken aan doden

er stroomt geen blauw bloed
in gaza
in congo
in zimbabwe
in het bankwezen

de kleinen sterven af
verwezenloosd
verloren in het groene boekje
onbegrepen
weg

weg zei ik toch
kruip onder bedolven klinieken
weg
verloren
sterf om te overleven in de media

met de laatste aden
zeggen dat je er was
dat je eens een mens was
anders dan die
doders

Geschreven door piet om 20:22 Reageer op dit bericht

Maandag 19 januari 2009

dichtersdeur

sluiten
dat was het begin
niet de bedoeling
ik stevende rechtaf
op de droevige dreef
naar de einder toe

ginds bij de ravijn
wachtte het geluk
gestruikeld
over de stenen
van goede voornemens
zag ik evenwel de brug

gezadeld en gepakt
als de ezel die ik was
in een driftige draf
de oren kien
als scherpe messen
ging ik af

anderen lachten
ze hadden een scherts gezien
ik bleef gewoon mezelf
dom en pedant
bedacht en verdacht alleen
om dit af te sluiten

Geschreven door piet om 20:30 Reageer op dit bericht

Donderdag 15 januari 2009

redenen genoeg

daarom gooien ze bommen op Gaza
daarom schieten ze granaten naar Israël
daarom weten we geen antwoord
daarom onderhandelen ze
daarom wordt er geprotesteerd
daarom sterven er zoveel kinderen
daarom weten we geen antwoord
daarom zien we die trieste beelden op tv
daarom staan de kranten er vol van
daarom weten we geen geen antwoord

maar wie maakt al die wapens ?

Geschreven door piet om 20:48 1 reactie Reageer op dit bericht

Maandag 24 november 2008

Lebbeke vroeger

Geschreven door piet om 20:27 Reageer op dit bericht

Maandag 24 november 2008

Lebbeke vroeger

Geschreven door piet om 20:14 Reageer op dit bericht

Woensdag 12 november 2008

vader

toen mijn vader
mijn vader werd
werd ik
ik

hij zal niet sterven
voor ik
verdwijn

Geschreven door piet om 20:33 Reageer op dit bericht

Zondag 2 november 2008

liefdespijn

onvoorwaardelijk
hou ik van haar
ze heeft geen fouten
geen enkele

misschien kleintjes
tientallen
honderden
onzichtbare

daarom hou ik van haar
pijnlijk
soms ondraaglijk pijnlijk
ze heeft geen fouten

ik weeg zo zwaar
ondraaglijk zwaar
die ene fout
onvoorwaardelijk fout

ik knijp me soms tot niets
blaas me op tot alles
grijp naar een kans
en glip dan weer weg van mezelf

kon ik mezelf maar zijn
zonder bezwaar
efkens zomaar
onvoorwaardelijk liefhebben

Geschreven door piet om 20:03 Reageer op dit bericht

Zondag 2 november 2008

leven en dood

niemand kent het einde
het neergaan
het laatste overzicht
voor het afscheid
de vraag om vergiffenis
voor gedane leed
of het trotse ego
ik heb alles goed gedaan

men denkt nog niet
aan het gewicht van de grafsteen
of de hitte van de crematie
het leven draaft nog eens langs
het zicht op wat men
zich nog wil herinneren
de hoop alles nog te zien
van een verre hoogte

het wenen zal regen zijn
een glimlach zonneschijn
denken wordt wijsheid
een god gelijk
ach mens
leef wanneer je nog leeft
ween dan glimlach dan
regen en zonneschijn

Geschreven door piet om 20:00 Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Meer van daar gaan we weer