Naar de inhoud

daar gaan we weer

vooruit
akke.beakke.be

Archief

de cyclus

rozig als een baby
eet hij de moederkoek
en sluit haar benen
olei
krijsend achter tralies van het park
tragisch lachend om onbegrip
volwassen kind zijn
sluipend door gras en duinen
zeewaarts na de woestijn
van denken
en niet weten

daar is het dan

twee borsten
twee tepels
moeilijke keuze

groeiend op haar schoot
lacht hij naar haar
zij waren eens één
galmend de eerste klanken
talmend de eerste stappen
en dan weer denken
en niet weten

grasduinend naar alles
nieuwsgierig als de pest
eenhandig vragend naar vriendschap
en dan de bank op
schooljaar een, twee, drie, ...
tot het einde
van een jeugd
gemetselde wetenschap
houdt hem recht
hij weet nu bijna alles
bijna

en dan die andere
het verlangen
passioneel starend naar haar

twee borsten
twee tepels
en nog iets
hij groeit nu
en opent haar benen
de cyclus is rond

daar is het dan
rozig als een baby

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door piet om 00:00 Reageer op dit bericht

alleen zijn

daar zit ik weer

alleen weet ik niet waarom

de schreeuw
dat gegil
dat onwetend vragen
waarom

die twijfel

waarom zit ik daar alleen
met mezelf

ze begrijpen me niet
ik begrijp me niet

zijn zij mijn leven
of sterf ik nu al
misschien ben ik al dood

het doet pijn
geen echt zeer te hebben

er willen zijn
en toch
geweest willen zijn

mensen toch
als je tijd hebt
denk dan eens aan mij


geschreven door Piet

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door piet om 00:00 Reageer op dit bericht

geschreven door Piet
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door piet om 00:00 Reageer op dit bericht

diogenes

doof de lamp van diogenes
en zoek in 't duister
het einde van de mens
haal de schandpaal boven
laat kanonnen spuwen
dan weet de mens wat vrede was

 in die zetel
 zat de oude
 knikkend
 naar het leven
 wiegend
 naar de dood

de jonge vrouw keek vol verlangen
naar dit ene
als was zijn dood haar leven

 
in die zetel
  zit de oude
  koud

en de vrouw treurt vrolijk
om dit lang verhoopt verdriet

doof de lamp van diogenes
leef de dood der mensen niet


geschreven door Piet
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door piet om 00:00 Reageer op dit bericht

Herfst



mijn bladeren vallen weer
in alle kleuren
schoon
sexy
verleidend koel

ik ben de wereld

alles gaat nu stillekens dood
doodeenvoudig verleidend koel
sexy schoon
in alle kleuren
herfst
ik kijk al uit

ik ben de wereld

naar de winter
een nieuw jaar
naar

maar niet te naar
de wereld is schoon

want ik ben de wereld

ik kijk naar iedereen
raar
die andere werelden

die andere kleuren
die vallende bladeren
en de wind
eeuwig die wind
eeuwig


geschreven door Piet

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door piet om 00:00 Reageer op dit bericht

in extase

de derde dag
lag het weer open
             aan mijn voeten
             met gouden treden

             bengelende benen
             traden
             mijn lippen op

             en kusten mijn
             neus plat tegen
             de ruiten
             en likte
                       aan de zonnestralen

het schoon van haar
gelaat
lag weerspiegeld
          in de ogen van de minetaurus
          die glazig naar
          de wulpse wind keek

de bloem
schoot haar schoonheid
de lucht in
en sidderde
van gelatenheid
mijn ogen open

eureka
groen licht
in het venster van de maan
groot glanzend symbool
van mijn gestolen hoop
wandelen in nachtgewaad
winterachtig doorschijnend

traliezoenen
aan gedroomde meisjeslippen



geschreven door Piet

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door piet om 00:00 Reageer op dit bericht

oorlog

alleen
ween
ik niet

ik zie die hongerige ogen
ik zie die rottende ledematen
een verlegen verliefde
ik zie striemen van een zweep
ik zie het duister van de blinde

alleen
ween
ik niet

ik zie de regen en de wind
ik zie het zwoegen van een soldaat
een lege pint
ik zie de wonden van een kogel


geschreven door Piet
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door piet om 00:00 Reageer op dit bericht

Er is een kindeken geboren , kleinkind van een vriend

Lotte

daar ligt ze dan
voor het raam
verleidelijk
oogjes dicht
een glimlach
uitnodigend op haar mond

dag mensen
hier ben ik dan

nu al
dat geweldig zijn
klein al
zo groots

mensje toch

dag Lotte

groei nu maar
naar de liefde die je wacht


geschreven door Piet

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door piet om 00:00 Reageer op dit bericht

vanaf dit punt

vanaf dit punt
begin ik weer
zwetend
niet zwoegend

vanaf dit punt
begin ik weer
denkend
aan wat zou kunnen zijn

niet de beelden op tv
weer de wereld van mijn dorp
geen medeleven meer
met verre anderen
alleen nog bommen en granaten
met kapitein haddock

vanaf dit punt
begin ik weer
eenling zonder medelijden
met wat ik niet weet

ik kruip zwijgend in mijn huisje
en weet niks meer
hopend dat hier geen granaat
inslaat

vanaf dit punt
begin ik weer
ach
illusie

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door piet om 00:00 Reageer op dit bericht

die dag

en toen
kwamen zij

zij

ik wist wel wie
maar niet wie wat was
en wie was ik dan weer

ergens iemand die dacht
van mij te houden

en dan zeggen wat ik moest doen
om geliefd te zijn

ik krijg het soms koud
als ze zeggen
hoe ik van iemand houden moet

hé gij ginder
zie je mij

durf je jezelf te zijn     gij ginder
zachtzinnig
vergevend
jezelf zijn
en dan echtwaar zeggen wat je denkt
zonder iemand te kwetsen

ik had echt ook een moeder
en toch ben ik mezelf
soms vergeten
om dan ... kwamen zij



geschreven door Piet
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door piet om 00:00 Reageer op dit bericht

Meer van daar gaan we weer

↑ Terug naar de berichten