Naar de inhoud

julius dreyfsandt zu schlamm - juliusdreyfsandtzuschlammprosa

seniorennet.beseniorennet.be

긴 저녁에

.

지난 세기의 베이비붐 세대가 가득한 노년의 봄, 달콤한 포도는 여전히 익어가고 있습니다.
얼굴에는 주름이 생기고 노화로 인해 뻣뻣해지기도 했지만, 여전히 많은 바람에 흔들리는 듯합니다.
그들의 눈은 반짝이고 마음은 자손에 대한 걱정으로 황금빛입니다;
무형의 상실과 세속적인 좌절에도 불구하고 아직 내일의 욕구에 빨려 들어가지 않은 아이들의 아이들,
자비를 베풀고 나눌 때 지혜가 번성하고 온유함이 그들 사이에서 자랍니다;
모든 시대의 모든 사람들에게 영원한 본보기가 됩니다.

Geschreven door juliusdzs om 11:59 Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

WEISSER TRAUM

-


Ich werde von sechs jungfräulichen Engeln auf einem weißen Seidenschal getragen. Der Himmel ist azurblau.
Sie überspannen ein durchlässiges Feld des Glücks. Sie strecken sich anmutig aus und umschmeicheln mich mit verführerischen Augen und Lippen.

Sie flüstern mir zarte Blütendüfte zu.

Kein irdisches Vergnügen kann sich mit ihr rühmen.
Eine zerbrechliche Mahler-Symphonie erklingt mit göttlicher Süße. Sie rührt mich zu höchster Erregung und durchdringt mein Herz mit erlösenden Klängen.

Geschreven door juliusdzs om 21:04 Reageer op dit bericht

ΣΆΡΑ, Η ΦΩΤΙΆ ΚΑΙ Ο ΚΑΠΝΌΣ ΜΟΥ

.

Είμαστε περιτριγυρισμένοι από πράσινους φράχτες σε ένα λοφώδες χωράφι καθώς πλησιάζει το σούρουπο.
Οι μεταφορείς της, τους οποίους αγαπούσε, περπατούν πάνω στο σπασμένο, τρίζον χαλίκι.
Αφήνουν τα εύθραυστα οστά της πάνω σε σπασμένα κλαδιά. Ο τελευταίος της επίγειος τόπος ανάπαυσης.
Μέσα στη σιωπή, κουβαλάω ό,τι κουβαλούσε κι εκείνη: τις τραγικές αναμνήσεις που δεν ήθελε ποτέ.
Ένα απαλό αεράκι χαϊδεύει το γυμνό της σώμα. Είναι ήδη άκαμπτη και ανέκφραστη.
Και όμως είναι έτσι, η όμορφη, σιωπηλή, νεκρή γυναίκα που διαλύεται σε φωτιά και καπνό,
που ενώνει τον ουρανό με τη γη: συχνά θα είναι ένας δεσμός αιώνιου πόνου για μένα...

Geschreven door juliusdzs om 20:50 Reageer op dit bericht

SARAH, MEIN FEUER UND RAUCH

.


Wir sind umgeben von grünen Hecken auf einem hügeligen Feld, als die Dämmerung naht.
Ihre Träger, die sie liebte, gehen über den kaputten, knarrenden Kies.
Sie legen ihre spröden Knochen auf gebrochene Äste. Ihre letzte irdische Ruhestätte.
In der Stille trage ich, was sie trug: die tragischen Erinnerungen, die sie nie wollte.
Eine sanfte Brise streichelt ihren nackten Körper. Sie ist bereits steif und ausdruckslos.
Und doch ist sie so, die schöne, stille, tote Frau, die sich in Feuer und Rauch auflöst,
die Himmel und Erde vereint: Es wird fuer mich oft ein Band des ewigen Schmerzes sein.

Geschreven door juliusdzs om 20:45 Reageer op dit bericht

Lift


.
Today I rhyme my past. I calm myself.
I try to forge yesterday into today. Let everything sizzle in the smoldering ash.
This day I am with myself. I speak to myself lovingly and soberly, in my walks and my dreams.
It makes me less tired. Will the spring light come soon?
Sometimes there is a grace that is too much for a moment or a limitation.
Then you go through ,,,, wants you to translate a higher purpose into a substantial recognition.
Sometimes I allow myself to do that. After all I talk about language and creation, then you smell the view,
The progress, ..... you go for it; my desire is so much less of an issue.

Geschreven door juliusdzs om 12:12 Reageer op dit bericht

Di mana aku berada.

.

Saya tidak bertemu dengan Anda di Deep South dan saya menghabiskan waktu yang lama untuk bingung di dunia lama.
Saya harus menolaknya, seolah-olah.

Itu membutuhkan ketidakhadiran aktif saya dari ritme populer dari kebiasaan yang membuat ketagihan.
Itu adalah kelebihan penyimpanan dalam pikiran, hati dan jiwa yang memaksa saya untuk memberikan perintah saya;
Terlepas dari kenyataan bahwa semua orang tahu kelemahan mereka, dunia luar menggoda saya.

Saya mencoba untuk menetap dalam kegelapan, untuk membiarkan keraguan, tetapi ini lebih mudah diucapkan daripada dilakukan,
Panas yang meresap memperlambat saya, dan saya harus berada di alam untuk menjilat diri saya dengan garam

Geschreven door juliusdzs om 13:05 Reageer op dit bericht

我在哪里

.

我没有在南方的深处见到你,我确实在旧世界里茫然地度过了很长一段时间。
可以说,我是被迫嗝屁的。

这就要求我在上瘾习惯的流行节奏中主动缺席。
正是头脑、心灵和灵魂中的过剩贮存迫使我下达命令;
尽管人人都知道他的致命弱点,但外部世界还是诱惑了我。

我试着在暗处安排,允许优柔寡断,但这说起来容易做起来难、
无处不在的热浪让我放慢了脚步,我不得不在大自然中
舔舔自己的盐

Geschreven door juliusdzs om 13:02 Reageer op dit bericht

Я жил

.

 

Пожизни я шагал любя

дорога длинная передо мною

еерасскошные края

усланы лиственницы зеленою листвою

 

Пушистую траву искал я

У берега реки где лебедей удел

где яркие стрекозы без конца роятся

вот там я  юношеское спокойствие узрел

 

Ресницами я долго  хлопал

воробьям вблизи моргал

а те внимания не стали обращать

витали беззаботно и порхали

Хотели Землю-мать поцеловать

 

Я лишь сидел и трепетно созерцал

природы красоту менять бы ни за что не стал

                                                                              

 

 ..

переводчик: Inna Weeterings

Geschreven door juliusdzs om 19:40 Reageer op dit bericht

W leglo ot cvetya


Malko momiche w leglo ot cvetya
Milva, laskae svoite nejni bedra
A s tozi lek puh (pardon za stila)
Mi napomnia bone sas voal
Blenuvan miraj
Ne izdarjam ne sum ot metal

Zagasi svetlinata
Krehka nejnost
W angelski tanc
Bih dokosval I az
Tozi nein venec na starstta

Kade da te sreshtna
W koya kartina stoysh
Chista I graciozna
Kade dalech bi mogla da lejish
Ne nyamam shans
Bih kazal az.

translatian : Illiana

Geschreven door juliusdzs om 19:18 Reageer op dit bericht

Scarlet

Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.



Ella habla
en la distancia
frunciendo el ceño cerca
no todo está interpretado
en lenguaje liquido
de marea alta a marea baja

u otra marea
a veces se mantiene debajo del velo
flotando en 
un sonido susurrado

donde el deseo
de una fruta cuestionable (curiosa)
esta enamorado de una forma 
como dentro del corazón de una novia

la beso a ella
delante a ríos tempranos 
a sus ojos no le gusta tocarme
no estoy permitido acercarme más

vive bajo un cielo paradisiaco
con una fina capa de nubes
con un abanico de colores de blanco a escarlata

la dejo soñar libremente
interpretando su individualidad

translated into Spanish by Carmen Franco

Geschreven door juliusdzs om 19:16 Reageer op dit bericht

Tausend Trophen

.

Ich treibe zu süßen Wassern aus dem ausgedörrten Land
wo das salzgetränkte Meer noch von vergänglichem Schilf umgeben ist.


Die Strömung singt küssend links und rechts. Die streichelnde Oberfläche flüstert leise über das Grün, das in der Ferne wartet.
Eine undurchdringliche Membran verliert sich in der Kühle.


Es ist das Sonnenlicht, das mir nun reichlich Wärme spenden kann.
Unzählige flatternde Flügel verbreiten Düfte, die immer mehr nach Weite riechen.Dort wartet die Morgenstunde mit hellblauen Lüften auf mich.

Morgen, morgen, so hoffe ich, wirst du mich zärtlich aus tausend Tropfen erheben und mir ohne viele Worte ein neues Leben weben.

Geschreven door juliusdzs om 19:10 Reageer op dit bericht

A thousand drops

.

From the parched land I drift to sweet waters
where ephemeral reeds still surround the salty sea.

The current sings kisses to the left and right. The caress of the surface whispers softly to the green that waits in the distance.
An impenetrable Membrane is getting lost in the cooling.

It is the sunlight that is now able to give me a lot of warmth.
Countless fluttering wings spread scents that increasingly smell of the vastness where the morning hour awaits me with light blue air.
Tomorrow, I hope, you will gently raise me from a thousand drops.


Without many words, you will weave a new life for me.

Geschreven door juliusdzs om 19:10 Reageer op dit bericht

Λέγοντας αντίο

τα κόκκινα μάτια μειώνουν τα χρώματα στο σκοτάδι
Πεθαίνουν μέσα στη νύχτα
Οι φιλεύσπλαχνοι αρπάζονται στο δρόμο για την αιωνιότητα.
Οι άκαρδοι με αφήνουν μέσα σε μια πλημμύρα από αφρισμένα κύματα
Πόσες φορές άφησα τις παλίρροιες όταν για άλλη μια φορά τα χρώματα της
φωνής σου βασάνιζαν την ύπαρξή μου.
Geschreven door juliusdzs om 14:15 Reageer op dit bericht

vale menos

.

no es que se esconda de mí, es que no quiere estar ahí
no quiere verse en el otro ni en el espejo de la pared
se siente humilde, tan pequeño, apoyado en el suelo, su tierra negra se extiende sobre él


el negro se extiende sobre su piel plana, suave por naturaleza
con la luz brumosa en volutas a su alrededor
una vez declarada menos valiosa; inútil y estúpida

ve aquí al hombre que flota sobre nubes ponderadas todo el tiempo
y haga lo que haga el sol: sólo él paga,

revoloteando en imágenes malignas

Geschreven door juliusdzs om 11:22 Reageer op dit bericht

Kompas (Afrikaans)

.
om na jou te luister is soos om in die riete te soek
of skielik wakker te word met verwarring wat voorlê.
is dit visvang in 'n dam sonder om aas by te voeg?
wat bedoel jy met vervulde ywer as leë hande jou altyd gedra het?
ek leef soos die lewe bring, eers beheers, bevooroordeeld.
later dra jy saam met jou wat verskroei is, soms hou dit by verlangde drome.
dit is wat dit is, nie meer nie, maar beslis nie minder nie
dit waai met 'n gevonde veer en dra die oorlas wat veroorsaak word
Geschreven door juliusdzs om 11:06 Reageer op dit bericht

стари и нови

.

Устните ми бяха пресъхнали,
когато най-накрая успях да утоля жаждата си за прашна мъдрост

Зъбите ми тракаха, погледът ми се отпусна,
покрит със сухи мехури

Потърсих отново, като човек, друг дух
*
Станах свидетел на моето творение, мисля,
и исках отново да изследвам хоризонта

Geschreven door juliusdzs om 20:19 Reageer op dit bericht

Следователно

.

Дали тишината около мен се връща и всичко извън мен се свива?

И моето вътрешно аз също всеки път, всички хора ли имат това общо?

Сигурно това е пристрастяваща свобода, която ни заслепява, но аз няма да позная страха, о, не!

"В края на краищата това, което е добро, е добро и за мен!" - възкликвам, за да се успокоя.

Сумракът оставя романтиката добре скрита в моята наивност, но аз продължавам да разказвам приказки за приказки с вечната любов.

И многократно съм призовавана да се приберем, изглежда, но от кого, какво и с какъв авторитет.

Само природата може да ме постави на колене: земната вечност е грубо ограничена, човек може да наниже само спомени.

Следователно една горчива усмивка от време на време дразни крехкото ми его.

Geschreven door juliusdzs om 20:03 Reageer op dit bericht

Приказки Дали тишината около мен се връща

.

И моето вътрешно аз също всеки път, всички хора ли имат това общо?

Сигурно това е пристрастяваща свобода, която ни заслепява, но аз няма да позная страха, о, не!

"В края на краищата това, което е добро, е добро и за мен!" - възкликвам, за да се успокоя.

Сумракът оставя романтиката добре скрита в моята наивност, но аз продължавам да разказвам приказки за приказки с вечната любов.

И многократно съм призовавана да се приберем, изглежда, но от кого, какво и с какъв авторитет.

Само природата може да ме постави на колене: земната вечност е грубо ограничена, човек може да наниже само спомени.

Следователно една горчива усмивка от време на време дразни крехкото ми его.

Дали тишината около мен се връща и всичко извън мен се свива?

И моето вътрешно аз също всеки път, всички хора ли имат това общо?

Сигурно това е пристрастяваща свобода, която ни заслепява, но аз няма да позная страха, о, не!

"В края на краищата това, което е добро, е добро и за мен!" - възкликвам, за да се успокоя.

Сумракът оставя романтиката добре скрита в моята наивност, но аз продължавам да разказвам приказки за приказки с вечната любов.

И многократно съм призовавана да се приберем, изглежда, но от кого, какво и с какъв авторитет.

Само природата може да ме постави на колене: земната вечност е грубо ограничена, човек може да наниже само спомени.

Следователно една горчива усмивка от време на време дразни крехкото ми его.

Geschreven door juliusdzs om 20:01 Reageer op dit bericht

Märchen

.

Kehrt die Stille um mich zurück? Schrumpft alles um mich herum?

Haben das alle Menschen gemeinsam, auch mein Inneres jedes Mal?

Es muss eine süchtig machende Freiheit sein, die uns blendet. Aber ich werde keine Angst kennen, oh nein!

Ich rufe beruhigend: "Was gut ist, ist auch gut für mich".

Im Zwielicht versteckt sich die Romantik gut in meiner Naivität, aber ich erzähle weiter Märchen von der ewigen Liebe.
.

Und werde immer wieder zur Ordnung gerufen, so scheint es, aber von wem, was und mit welcher Autorität?

Nur die Natur kann mich in die Knie zwingen: die irdische Ewigkeit ist grob begrenzt, man kann nur Erinnerungen aneinanderreihen.

Deshalb wird mein zerbrechliches Ego manchmal von einem bitteren Lächeln verspottet.

Geschreven door juliusdzs om 19:54 Reageer op dit bericht

Meer van julius dreyfsandt zu schlamm - juliusdreyfsandtzuschlammprosa

↑ Terug naar de berichten