Naar de inhoud

julius dreyfsandt zu schlamm - juliusdreyfsandtzuschlammprosa

akke.beakke.be

Archief

Πάω βαθιά

.
Πώς αισθάνεσαι, με ρωτάει κάποιος, μόνο "δημόσια";
Μήπως προδίδω κάτι όταν γλιστράω στα πιο βαθιά μου βάθη και ανακοινώνω αναταράξεις που ακούγονται κάπου σαν μουσική με τη δική μου μεταβαλλόμενη μελωδία ανάμεσα στα μέτρα;
Χθες ήμουν απροσδιόριστος στους δρόμους της προσδοκίας
Τώρα πίσω σε μονοπάτια όπου τα συναισθήματά μου συστέλλονται και η ελπίδα ξεφορτώνεται
Έτσι ώστε να ανεβοκατεβαίνει από στιγμές ικανοποίησης σε μια στιγμή οδυνηρής αλλά ανθρώπινης αμηχανίας
Όλα αυτά αλληλεπιδρούν με την έτοιμη λογική και τις εντυπώσεις που γρατζουνάνε ή αποτυπώνουν ζεστασιά στο δέρμα
Βλέπετε, δεν είναι μόνο ότι γράφω, είναι και η ικανοποίηση που βιώνω.
Πώς αισθάνομαι,
"Ω, απλά λέω κάτι" -πολύ ευάλωτο, απαλό, ενώ ταυτόχρονα τα χείλη μου
γνωρίζουν λέξεις με μια κοινή παρόρμηση.
Geschreven door juliusdzs om 09:59 Reageer op dit bericht

Навлизам дълбоко

.
Как се чувстваш, пита ме някой, просто "на публично място"?
Дали издавам нещо, когато се плъзгам в най-дълбоките си дълбини и обявявам турбулентност, която звучи като музика някъде с моя собствена променяща се мелодия между тактовете?
Вчера бях неопределен по улиците на очакването
Сега се връщам на пътеките, където чувствата ми се свиват и надеждата се разтоварва
Така, че се блъска нагоре-надолу от моменти на задоволство до момент на болезнено, но човешко смущение
Всичко това взаимодейства с готова логика и впечатления, които драскат или отпечатват топлина върху кожата
Виждате ли, не става дума само за това, че пиша, а и за удовлетворението, което изпитвам.
Как се чувствам,
'О, аз просто казвам нещо' - много уязвимо, меко, докато в същото време устните ми
познават думите с общ импулс.
Geschreven door juliusdzs om 09:57 Reageer op dit bericht

Rumor

.
O amor se acende brevemente à medida que o calor redondo afunda atrás do horizonte que suga
mas como posso elogiá-lo quando nossas vozes se apagam violentamente?
E com um suspiro profundo pela janela aberta, o frio da despedida é dissipado
O silêncio está manchado de ferrugem e a distância ameaça se fechar lentamente em um punho cerrado?
Enquanto escondo minha saudade por trás da minha tosse irregular de fumante novamente
Nesta manhã, porém, o amanhecer reaparece
Ele veste uma túnica azul clara única
Então o tempo vence e colore seus olhos questionadores novamente
E se concentra no futuro
Ontem também, ao que parece, sofre com um rumor passageiro
Geschreven door juliusdzs om 09:54 Reageer op dit bericht

un poeta en otoño

.
me hablé a mí mismo
en un susurro interior
mis palabras se sentían
antes de ser dichas
permanecieron en la oscuridad
mis palabras aún no estaban frías
o ya habían muerto en belleza
volando al bosque de los ángeles
palabras, palabras
una lenta muerte creativa
arrastrándose sobre el arco iris
después de mi muerte, para ser continuadas o heredadas
por otros o no
Geschreven door juliusdzs om 09:52 Reageer op dit bericht

Ein Dichter im Herbst.

.
Ich sprach zu mir selbst in einem inneren Flüstern
meine Worte wurden gefühlt, noch ehe ich sie ausgesprochen hatte
sie blieben im Dunkel
Meine Worte waren noch nicht kalt. Sie waren schon in Schönheit gestorben.
flogen zum Wald der Engel
Worte, Worte
ein langsamer, schöpferischer Tod, der über den Regenbogen kriecht
nach meinem Tod, um weitergeführt zu werden oder um von anderen geerbt zu werden oder auch nicht
Geschreven door juliusdzs om 09:51 Reageer op dit bericht

Hogar inmortal

.
Mientras me protejo de siniestros secuaces y demás escoria de la vida
me abro a los transeúntes, bien arraigado en alma y cuerpo
Y les doy la bienvenida a mi hogar inmortal
Un lugar de tranquila morada y raro placer
Donde en el tranquilo estanque de la mente felices mariposas flotan en soleada paz estival
Ven a mi festín donde un hada de velo blanco nos besa en sueños refrescantes
flotamos juntos en llanuras de maravillosos colores
escuchando los sonidos de la lira dorada y oliendo una flor dichosa
Nuestros dedos irradian luz con ternura
nuestros labios fecundan el universo con bellos cuentos angelicales
sabed seguirme no descendamos nunca más
Mira esas ninfas de azul brillante bañadas en un mar de estrellas
sólo conocen el amor, tocan lánguidamente las arpas del agua
no hay vuelta atrás yo no querría
Oh, allí se abren los cielos
Sígueme, podemos sumergirnos en una belleza sin límites
.
Tuve un sueño
Geschreven door juliusdzs om 09:48 Reageer op dit bericht

When the sun calls me

Believe me: When I speak of my last walk
and think it will heal open wounds
Don't be afraid if I seem to stagnate,
if I seem to have reached a dead end
and my torch still glows
with a dull light in a lost alcove
Once more I shall have a glimpse
of my bride when she is in a black dress
She will lead the procession with her banner.
Until heaven speaks of the eternal sun;
Then the past is forever
Geschreven door juliusdzs om 09:47 Reageer op dit bericht

Continuo a acreditar em ti

Continuo a acreditar em ti
.
Quanto mais pessoas morrem nestes dias isolados, mais se começa a pensar numa ameaça demoníaca.

As árvores selvagens caem constantemente. As bolhas frágeis estão a ser levadas pelo vento.
Sobretudo as mais velhas, mas também as mais novas, transformam-se em cinzas, ou, se quiserem, deixamo-las aos dois anjos.
Deixamo-las aos dois anjos com uma sebe à sua volta.

Eu próprio sinto um medo nesta certeza fugaz,
Obriga-nos a pensar: qual é a minha posição enquanto ser humano: nu perante a catástrofe?

Cantamos e gritamos de esperança em dias de dor e de luto.
Eu vagueio e vagueio é o meu caminho: mas pego na tua mão e coloco-a suavemente na minha.


(world-virus 2020)
..

Geschreven door juliusdzs om 11:26 Reageer op dit bericht

I still believe in you .

.
The more people die in these isolated days, the more we begin to think of a diabolical threat.
Wild trees are falling down all the time. Fragile bubbles are blown off.
Especially the old ones, but also the young ones, they turn to ashes, or if you prefer.
we leave them to the two angels with a hedge around them.
I myself feel a fear in this elusive certainty,
It forces us to think: where do I stand as a man: naked before the catastrophe?
We sing and shout to hope in days of sorrow and heartbreak
Wandering and wandering is my way: but I take your hand and put it gently in mine
(2020 virus)..
Geschreven door juliusdzs om 11:18 Reageer op dit bericht

Der Abstieg ins Jenseits

.

Sie fragten mich, wie ich dorthin kam
Ich zeigte mit dem Wind, bis die Nacht mich weckte und ich in die Richtung wanderte

Die Hand eines erleuchteten Teufels berührte mich und hielt mich auf dem Feld der Ehre an
Dort schwebten in der Stille die Seelen der letzten Tage, weggefegt vom stillen Getöse

Sie betrauerten das verlorene irdische Jahr
Selbst der Tod lässt den Anschein von Hoffnung am Leben
Es ist, nackt in der Hölle ohne Feuer zu sein

Die Luft irdischer Ölkugeln haftete an den Wolken schwebender Gehirne
ein faulig riechender Drache lachte und sagte, es gäbe kein Zurück
alle Laternenpfähle verstummten neben ihm: es ist deine Stunde
das ist die Ewigkeit rief sie und verschwand in einem verlorenen Gedanken

Der lautsprecher rief: erinnerungen am fenster neun
Die verbliebenen Hoffnungen werden in Mülleimer sechs recycelt
am Wachposten kannst du dein Schicksal abgeben

Dort angekommen, erkannte ich die Toilettenfrau vom Bahnhof Appelscha
und ihr delfterblaues Schild mit der Aufschrift:

...vergiss einen Gefallen (Trinkgeld) nicht.

Einen Moment lang fühlte ich mich "unter uns".

Geschreven door juliusdzs om 10:59 Reageer op dit bericht

Meer van julius dreyfsandt zu schlamm - juliusdreyfsandtzuschlammprosa

↑ Terug naar de berichten