Dinsdag 24 juni 2008
de kast
de kastja, ooitooit komt de dagdat er in mijn kast nietsmeer beweegthet applaus zal uitstervenen mij links laten liggen, latendoodgaan, dagenlangnaakt, alsof de kleren in die kastmij nooit toebehoord hebbenlange tijd ging het goedheel goed – bis, bis, bis –hoorde ik in mijn kleine wereldalsof ik een bekende dichter was-bis, bis, bis -toen dacht ik nog niet aan de doodof aan het voorstellen van leegtewant mijn kast was onsterfelijkja, ooitooit komt de dagdat ik zal schrijvenwaarom
kerima ellouise ©
1 reactie op dit bericht
ongetiteld
groet, warket