Berichten van 1 november 2008 tot 30 november 2008

 

sneeuwdrager

 

 

 

 

winter rouwde

om het kind dat altijd

schreeuwde

 

’s nachts

wanneer het gezichten

tekende 

 

tot zichtbaar en tussen meer dan

lijnen op papier

 

winter kwam ook steeds vaker in verhaaltjes

waar armen en benen kwijt

raakten

 

en god, ver weg van

de koude aarde

 

alsof monsters gedurig wisselden

en de manen bevruchtten

met de dood

 

om niet meer bang te moeten zijn

van het leven


kerima ellouise ©

                                en alles weer

                                even zichtbaar wordt

                                komen duizend vragen

                                doch hebben wij ook geleerd

                                slechts het goede

                                de mooie momenten

                                met ons mee te dragen

                                al is het zicht zo beperkt

                                door wat ons heeft getekend

                                breek luiken naar de toekomst open

                                dat ligt te wachten in de juiste lagen


gewoon gezellig ©


hartelijk dank voor dit mooie gedicht!

onder schot

 

 

 

 

 

ren! ren!

Raas gedachten! rond

razend

roof! moord! roof!

 

leven! leven!

Laat me leven! lief

later

los! het geld!

 

stil! zo stil! ik schreeuw het slikken

de grond trilt traag, woord voor woord

 

koud, zo koud

stop het tikken

 

oh mijn god

mijn hart slaat terug

 

waar blijft de dood

 

 

-adem-



kerima ellouise ©

 

 

Camperfou

 

 

 

ze liep daar

zomaar

plots

 

en je ogen

rolden warm

en wulps

in haar decolleté

 

Naomi

riep je

hartstochtelijk zuiders

 

maar ze keek niet om

wandelde verder

hakkenhoog

 

of je haar nog zag

in het naakte, roze dal

 

ze pushte je nog lager

haar maatje was je nooit

kerima ellouise ©

 

 

 

voor een fan van Naomi Campbell

 

  J

niet alles groeit

 

 

 

 

 

 

ik maak de nacht wakker

omdat ik de boom

van blad tot

karton

niet  krijg gedicht

 

hij braakt bergen uit

en kinderen zonder glimlach

 

een moeder met gebrek aan geluid

en ongekuste lippen

afwezig

van elkaar en mij

 

hoe anders kan ik

schrijven

dat de betekenis  van haar borsten

mij uit mijn slaap houdt

 

wanneer ik  mijn doorschijnend kleed

laat vallen op het ongewilde zaad van de dood

en koele vingers

 

zoveel trager



kerima ellouise ©

op het kussen van de avond

 

 

 

 

 

 

voel zachte klanken

in een eindeloze stoet, geluiden van nergens

en overal

 

wanneer daglicht en schaduw

zijn woorden verlaten

 

op zoek  gaan

naar losgebroken schimmen van de ziel;

het weten dat alles leeft

in open zicht

 

en dat, gedragen door het sterven,

verwachting terugkantelt

 

in kleine fonteinen, ongevraagd

en vaak hoger

 

het komen en gaan

tussen deuren en dat wat overwonnen

kan worden

 

over schouders van het verloren

kind

 

in het weten: ik kan schoonheid bezitten

zonder te sterven

kerima ellouise © 

 

 

 

 

 

 

 

 

in een simpel kuiltje

 

 

 

 

als een boom zo wijs
begraaft de eik zijn vruchten
in een voorjaarsbui



kerima ellouise ©

zij is een meisje, zij is een prinses

 

 

 

 

 

het licht

begint

onder haar handen

 

in golven (gesuikerd)

 

continenten in een trappelzak

die ze als letters aarzelend

naar buiten  draagt

 

in woorden van zes-keer-drie-spreken;

de ongelijkheid van ‘tegen’

 

naar haar innerlijke getuige;

iemand die zij  kent, wie ik ken,

(kruimellief)

 

aimez-moi, aimez-moi

 

als geschenk

zo zacht

 

tussen boomdichter en stiltetroost

Krima Loeze…
(een bloemlezing)




krabbelt woorden
in de kamers van mijn hart
terwijl de stilte
haar mooiste vorm aanneemt

en als de dag in lezen groeit
spatten letters in zachtheid uitéén
om dan een mooie zucht te horen

vertelt verhalen over schoonheid
tot de letters samen dansen
in een symfonie van pure parels
langs de morgenstond

haar naam
voor altijd in de wind geschreven
deels in gedachten
soms in heldere meditatie

of zo maar
in het eerste ochtendlicht…


Esteban ©



heel hartelijk dank Esteban !

voor herfstgeliefden

 

 

 

 

 

 

laat mij wonen

in deze novemberbolster

in dit blijvend onderkomen

 

waar stilte leeft, zich voortbeweegt

naar duizend middenpassagiers

 

en  naar al wat verder gaat

zoals wind en water

wierook

 

het allerheiligst

in een ongekend later

 

laat mij liefhebben

zoals ik besta, ik weet waarheen

 

dit is herfst, een reden tot sterven

 

kijk dan, liefste

 

niets is geweest;

wij zullen in deze duisternis

het leven erven


kerima ellouise ©

het is november

 

 

 

 

 

 

het is vreemd

wanneer ik, zonder teken, de nacht zwart maak

met mijn potlood

 

illusies schrijf, nauwelijks dikker

dan de dode liefde

 

die ik achter komma’s meesleep

samen met de houten urne

(jaren vooruit)

 

en rondgezonden gebreken

waarop rechtvaardigheid geroffeld wordt

 

alsof november sterft en ik

mismaakt, alweer leven

moet

 

in de ondergang van het heden


kerima ellouise ©

Kerima

 

 

 

er is geen urn of kast meer

waarin schaduwen verstoppertje

kunnen spelen

 

haar handen breken het lichaam

laten vingerafdrukken na

 

zij vult mijn geest op met inkt

en laat me woordloos

achter

 

© Amanda Visch

 

 

Naar het lezen van Kerima's bundel.

Lang geleden dat ik zo genoten heb van gedichten.

En elk gedicht stuk voor stuk de moeite waard vond.

Een prachtboekje! Dat heel wat losmaakt...

Amanda Visch.





                                    ik dank je Amanda !

reacties over 'stilte in het tegenlicht':


'Ik heb je bundel binnen..gisteravond samen in bed gelezen...je raakt me met je woorden...sommigen met een brok in mijn keel. Ik voel het tot op het bot...Ik denk de enigste dichtbundel waar elk gedicht mij raakte en stond als een huis'

'heerlijk.... jouw bundel.

wat ben jij een gevoelige vrouw, bijna niet van deze wereld..'

'Ik begin meer en meer jouw titel te begrijpen ... 
 Bij elke woord dat ik lees word ik stiller en het contrast met een wereld die anders geweest zou kunnen zijn is zo ontzettend groot ... ik word hier echt stil van.
Je woorden zijn me veel waard.
 Ik las: 'Dit was een dag' '

'Kerima

Hier sta ik van te kijken

ik bewonderde jouw poëzie van de eerste keer dat ik iets van je las

en dat is al lang geleden inmiddels he.

prachtige sfeergedichten

die naar de diepte peilen, zoeken

erg mooi

eentje om te koesteren'


'Alweer een meesterwerkje ... net als de rest van je gedichten in jouw spiksplinternieuwe gedichtenbundel 'Stilte in het tegenlicht'.
Het zijn stuk voor stuk gedichten om te koesteren ...
Een dikke proficiat, Kerima !'

'
Nee, een dichter zal ik nooit zijn,
ik voel en denk zoals zij
maar hebt niet de gave om met woorden te schilderen
om beelden van woorden te schetsen
die gevoelens zo intens weergeven
alsof je ze kan aanraken door enkel maar je hand uit te strekken
nee, ik zal nooit een dichter zijn ........ en toch ben ik dat soms een klein beetje ....
.. als ik jou lees ....


'ben stil en lees en herlees jouw woorden toevertrouwd op papier
je bundel kwam met de post, wat kwam die snel
ik ben er rijk en dolgelukkig mee'

'Kerima,
 Vandaag je bundel reeds ontvangen. Hij oogt heel mooi. Heb reeds enkele teksten gelezen. Schitterende poëzie zeg. Soms (nee, vaak) snap ik de betekenis niet maar dat hoeft niet, ik geniet van de taal, de speling van de woorden, zoals ik ook een goed abstract schilderij kan smaken. Je teksten nemen mij in elk geval. Dat is wat goeie poëzie moet doen: de lezer in de ban houden, pakken, vasthouden. Ik ben blij in jouw plaats' Kerima, proficiat. Ik wens je heel veel succes met de bundel.

'Hallo Kerima Ellouise,
Heel hartelijk bedankt voor je "Stilte in het tegenlicht" . Ik vind het schitterend, je mag er terecht trots op zijn. Ik heb heel stilletjes eventjes gebladerd , een hiertje en een daartje gelezen . . . zo iets lees je niet in een keer.  Laat je heel langzaam diep in je binnenste doordringen en dan ga je pas verder.  Ik ga het koesteren als een bron van stille woorden waar ik af en toe eens iets van zal drinken.
Dank je wel voor al dit moois.'

'Je bundel is fenomenaal en je roept emoties en gevoelens bij me op waarvan ik niet wist dat ik ze in me had. Dank je wel daarvoor. Je weet dat ik een grote fan van je ben en dat wil ik nogmaals zeggen, jou gave is ontroeren en voor mij veel meer dan dat. Ik hou van je schrijven en daarom ook van jou, zo puur zo uit het grote warme hart. Weet je ik vergelijk jou vaak (voor mezelf) met Alice Nahon. Nou ja genoeg complimentjes voor nu, anders kom jij helemaal niet meer uit je schaamhoekie:) hah ga maar in het volle licht staan jij, daar hoor jij. '

'Mooi boek, mooie uitgave en een tekst van jou en jouw foto erbij heb ik op je boek gezien en gelezen.
Ik ga voortaan iedere keer een stukje van jou bundel met plezier lezen '

'Hoikes daar, je bundel in goede staat ontvangen.
Ziet er goed uit en leest vlotjes weg 
Jouw aparte stijl weliswaar om van te genieten. '
 

'kerima, ik heb nooit geweten dat er zoveel moois in je zat. Met stijgende verbazing en bewondering heb ik je boek gelezen. je mag fier zijn'


'het is de stilte, en de droom uit andere tijden, het voeden van iets, groter zelfs, dan de liefde, die je gedichten zo mooi maken. mocht je weer een nieuwe bundel uitgeven, hou ik me warm aanbevolen '

Dag Kerima,

Het niveau is zoals steeds subliem zoals wij je werk kennen, kortom.  Het bevestigt nogmaals je onmiskenbaar talent.  Een pareltje in mijn boekenkast en het aanprijzen waard!


dag kerima, ik ben in uw gedichtenbundel begonnen. En ik sta gewoon versteld...wat een evolutie heb jij doorgemaakt. Je gaat vaak mijn petje te boven met uw metaforen, zinswendingen en woordgebruik. Wat een onvoorstelbare inhoud en verstand schuilt er achter uw bescheidenheid. Ge zijt top. Doe echt mijn best om te begrijpen en zoek vaak hoe je er bij komt. één herkende ik omdat ik het vroeger al zo mooi vond: 'rendez-vous'. Ben nog lang niet uitgelezen maar nu al ga ik u gemeend feliciteren'

'hallo kerima, het is prachtig geworden, je gedichten ze gaan door merg en been als je ze leest
nog een keertje echt proficiat met deze eersteling en ik hoop dat er nog zullen volgen'



Ik heb een heel eind in "stilte in het tegenlicht "gelezen,
stilmakende gedichten, veel verdriet, maar met prachtige beelden,
het gedicht op bladzijde 21 "lichtvlucht" trof mij bijzonder, maar ik
kwam ook andere driedimensionale beeldspraak tegen
die mij klem hielden tussen glimlach en traan, nogmaals mijn dank
voor dit mooie boekje dat ik slechts in stilte lezen kan.
M.