Donderdag 24 september 2009
je stem wist nog niet van sterven
Je stem wist nog niet van sterven
Ik las boeken
en hun einde. Ik trad binnen
en weer buiten.
Halverwege.
Droefheid
veroorzaakte een geloof
in klaverblaadjes; een onuitgewerkte uitgave.
“Bomen kraken.
Ik hoor ze elkander strelen. Ik heb hen
en hun wereld lief. Het omhoog dwalen van een enkele vogel
tussen het wisselen van de stemmen.”
Ik loop me te pletter en neem afscheid van ieder. Bladstil.
Lipvormig.
kerima ellouise ©
foto: kerima ellouise
locatie: beeldentuin Dehullu
kunstenaar: Kita Nuij
