Naar de inhoud

kerima ellouise : woorden in wind

schrijfsels ©
seniorennet.beseniorennet.be

Berichten van 1 november 2012 tot 30 november 2012



2 december om 11 uur in Aalst, Arty-Party, Molenstraat 64.

Programma:
- Voorstelling van het bundeltje "Airbrush en poëzie" van P. Van Holsbeeck, door Theo.
- Aperitiefconcert door het BISSART GUITAR Duo (piano, contrabas)
- Poëtische evocatie: drie dichters lezen voor uit eigen werk;
                            muzikaal intermezzo;
                            vervolg: tweede blokje van drie dichters.
                           
                           dichters: Theo Slachmuylders, Karin Dee, Julius Dreyfsandt zu Schlamm,

                                         Geert Beeckman, kerima ellouise


- Receptie.




Reageer op dit bericht

schemerrook

schemerrook

-het zal nooit meer hetzelfde zijn-

ik probeerde
de stem te ontvreemden,
dichter bij mijn hart

maar alles was al gezegd

voor mijn raam
dekten schemer en rook
de avond toe

alsof het een simpel gebeuren was

van één, alleen




kerima ellouise ©

schrijver

Reageer op dit bericht

achter de bocht van vloed



achter de bocht van vloed



wij zochten regels
die we ademen konden
een waanzinnige liefde om

afstand te dragen, ons staande
te houden in elkaars lichaam, en uit

zoals de slaap van vogels naar zee
die nooit afscheid nemen van poëzie
van zon en uur, almaar meer

hoe verzonnen wij de echtheid
het ruiken van de duinen, de vele manieren
van gemis en hoe je het litteken op mijn wang
uit verlangen liet bestaan

wij zochten woorden die wij niet vonden
het laatste van elkaar


kerima ellouise ©

schrijver

Reageer op dit bericht

raamvers



raamvers



en de pijn
wat doen we met de pijn
generfd tot in de muren van dit huis

het lijkt alsof wij nooit bestonden

en misschien moeten wij het maar zo laten

of zal ik langs de ramen gaan

en dichters vragen

maar vragen zijn

vervelend en dichters houden niet

antwoorden

waarin dromen zinloos ijlen omdat moeder of vader
enkel in steen sprak

en nooit een bloem beschreef

op het ontvederd zaad

dus wat doen we met de pijn

deze pijn, deze dood


kerima ellouise ©

 

Illustratie: Beelden in Gees 2012, kunstenaar Marina van der Kooi

schrijver

1 reactie Reageer op dit bericht

lege stoelen


lege stoelen



het licht heeft zich bevrijd
en heeft mij een volle schaduw nagelaten
ik zou je kunnen vragen
hoe het is
om op papier in duisternis
te verblijven

jouw tegenspraak is zwak

ook van het lot dat dwarrelt
rond woorden van eindeloze eenzaamheid

die dode vlinders begraven

achter het roestig hek dat niemand aanraken wil

behalve de nacht

immer de nacht

hij beroert met zijn lippen

de vleugels

het sterven in schaduw

is hem onbekend

hoe zou het zijn


kerima ellouise ©

 

schrijver

Reageer op dit bericht

herfst is niet de reden


herfst is niet de reden



zij vertelde over de zwaarte van het huishouden
over het 's nachts wakker schrikken
van zonderlinge vragen
sommige gevuld met dood;
zelfgedachten
bovenop het andere
dat bedekt werd met het zwijgen

zij vertelde over nachten vol regen

en dat ze het niet erg zou vinden
om uit te vloeien over tafel
in een inktvlek ofzo, gelijkend
op de nacht

zij vertelde, de woorden schoongeblazen,

maar verzweeg dat het huis het houden niet meer hield
en het houden in het huis gestold was


kerima ellouise ©

 

Illustratie: beelden in Gees 2010, kunstenaar Riesjart Bus

schrijver

Reageer op dit bericht

de incisie van oktober



de incisie van oktober



ik weet nog hoe zij daar stond
met beton in haar handen

hoogzwanger


het snauwen van hem

was geen vergissing

zij staarde voorbij gebalde vuisten

’n gescheurde jurk, stevig
vastgebonden

aan de brokstukken van ’t onmenselijke

tussen modderpoelen en het gehavend huis

gekromd bouwde zij een muur, het gewicht

vol gesis onder geweld
van woorden

zij deelde een kind

op de grond van haar bestaan

ik zag het grauwe licht

om vier uur


kerima ellouise ©


Illustratie: Beelden in Gees 2012, kunstenaar Maria Stams

schrijver

Reageer op dit bericht

wanneer bloemen geuren in de nacht



wanneer bloemen geuren in de nacht



wanneer ik aan jou denk
dan wordt langzaam alles zachter

de muren
de stoel waarop ik zit
de houten tafel

het lijkt alsof ze mee wiegt
met mijn gedachten

de vaas met een enkele bloem
glimlacht naar me
alsof ze weet
dat ik de blaadjes zou willen
afplukken

één voor één

ze hoort het me zeggen
hij houdt van me
hij houdt niet van me
hij houdt van me

net zolang
tot de tafel vol ligt
met rozerood

bladeren die ik in mijn handpalm leg
en die ik zachtjes zoen
één voor één

hij houdt van me

ik neem het boek
leg het open
en plak de bladeren
naast jouw gedicht


Zie ook: http://www.youtube.com/wa...v=IGP4MuwwPuo&feature=youtu.be


kerima ellouise ©

schrijver

Reageer op dit bericht

Meer van kerima ellouise : woorden in wind

↑ Terug naar de berichten