kerima ellouise : woorden in wind
kringsgewijs
kringsgewijsbloesems in de schaduw
ze geuren als vlinders op het water
mijn hand reikt naar het dwarrelen, halverwege
een kindervuist is onzichtbaar
het verbaast me niet
ik ben groter dan ik was en verspreid de tijd
het zingen leg ik neer in stenen
kerima ellouise ©
Illustratie: Margo Tilborghs ©
geen andere zee dan deze
geen andere zee dan deze
ik wacht niet langer
op enig teken van leven
noch laat woordjes achter
op de rand van je oorschelp
en terwijl jij langzaam verdwijnt
schep ik de zee uit jouw lijf
golf per golf
ik val in slaap
het geruis binnen bereik
kerima ellouise ©
foto: kerima ellouise ©
wintertelg
wintertelg
zal lente koude verjagen
zwarte knopen lichter maken
metaforen in vraag stellen
weer en steeds
wanneer transparante rozen
onverteerbaar
illusies bouwen op een horizon
zoals het meisje
dat met roze plastic emmertjes
een vochtig huis naar zich toe praat
verdorde bloemen plukt
uit lijf en leden
kringsgewijs
lintjes knoopt rond slagregen
in ogen
en uitgesproken stappen
zal, in het ware, het licht
monumenten maken
zonder leugens uit het zand
te schudden
kerima ellouise ©
drenkplaats
drenkplaatsstilte
het is er
in een kamer zonder ogen
ontrouw door de tijd vooraf
alsof ik zeeziek word
in een beker met water gevuld;
een waarheid waaraan leeuwen likken
en daar beginnen te vechten
gekooid met witte, wilde manen
die soms samen vallen in één enkele nacht
stilte
en het meest nabije
als een zachte beweging
van een wimper in jouw hand
en hoe wij spreken wanneer de maan
over de horizon trekt
mijn gebaar inademt
en de vele manieren liefkozend temt
tijdens een bestaande ochtend
kerima ellouise ©
foto: beeldentuin Dehullu 2009, kunstenaar Antoinette Briët
in your hands
in your hands
If I was not broken
not in my childhood nor in the dark
would I smile the same behind a wall of glass
give warmth to lashes or a cheek
or to the bottom
when eyes are closedIf I was not who I became
could I give love, without a story
without a shell above a mourning soil
like a searching sea in an homeless mirror
a wave to touch
a bird to feedcould I be the gate or
one letter of recognition
just before the moment you moveif I was not broken
between the sky and the water
the tidings of our worldand every knot I bare
voor C.
kerima ellouise©
Zij
zij
zij
die ik niet ben
kijkt me aan
ze kust me niet
noch de kinderen in mijn open buik
en hoe meer ik verander, mijn gebeden
in de rivier verdrink, eerdere gedachten aan
ontwortelde bomen bind
de schemer vasthoud alsof ik daardoor de terugkeer
kan vermijden
ze is slechts een getij
aangespoeld door de zon
ik kijk haar aan
het meisje in het ochtendlicht
we zijn elkaar niet
maar bewegen onder dezelfde huid
kerima ellouise ©