dankjewel !

reacties over 'stilte in het tegenlicht':


'Ik heb je bundel binnen..gisteravond samen in bed gelezen...je raakt me met je woorden...sommigen met een brok in mijn keel. Ik voel het tot op het bot...Ik denk de enigste dichtbundel waar elk gedicht mij raakte en stond als een huis'

'heerlijk.... jouw bundel.

wat ben jij een gevoelige vrouw, bijna niet van deze wereld..'

'Ik begin meer en meer jouw titel te begrijpen ... 
 Bij elke woord dat ik lees word ik stiller en het contrast met een wereld die anders geweest zou kunnen zijn is zo ontzettend groot ... ik word hier echt stil van.
Je woorden zijn me veel waard.
 Ik las: 'Dit was een dag' '

'Kerima

Hier sta ik van te kijken

ik bewonderde jouw poëzie van de eerste keer dat ik iets van je las

en dat is al lang geleden inmiddels he.

prachtige sfeergedichten

die naar de diepte peilen, zoeken

erg mooi

eentje om te koesteren'


'Alweer een meesterwerkje ... net als de rest van je gedichten in jouw spiksplinternieuwe gedichtenbundel 'Stilte in het tegenlicht'.
Het zijn stuk voor stuk gedichten om te koesteren ...
Een dikke proficiat, Kerima !'

'
Nee, een dichter zal ik nooit zijn,
ik voel en denk zoals zij
maar hebt niet de gave om met woorden te schilderen
om beelden van woorden te schetsen
die gevoelens zo intens weergeven
alsof je ze kan aanraken door enkel maar je hand uit te strekken
nee, ik zal nooit een dichter zijn ........ en toch ben ik dat soms een klein beetje ....
.. als ik jou lees ....


'ben stil en lees en herlees jouw woorden toevertrouwd op papier
je bundel kwam met de post, wat kwam die snel
ik ben er rijk en dolgelukkig mee'

'Kerima,
 Vandaag je bundel reeds ontvangen. Hij oogt heel mooi. Heb reeds enkele teksten gelezen. Schitterende poëzie zeg. Soms (nee, vaak) snap ik de betekenis niet maar dat hoeft niet, ik geniet van de taal, de speling van de woorden, zoals ik ook een goed abstract schilderij kan smaken. Je teksten nemen mij in elk geval. Dat is wat goeie poëzie moet doen: de lezer in de ban houden, pakken, vasthouden. Ik ben blij in jouw plaats' Kerima, proficiat. Ik wens je heel veel succes met de bundel.

'Hallo Kerima Ellouise,
Heel hartelijk bedankt voor je "Stilte in het tegenlicht" . Ik vind het schitterend, je mag er terecht trots op zijn. Ik heb heel stilletjes eventjes gebladerd , een hiertje en een daartje gelezen . . . zo iets lees je niet in een keer.  Laat je heel langzaam diep in je binnenste doordringen en dan ga je pas verder.  Ik ga het koesteren als een bron van stille woorden waar ik af en toe eens iets van zal drinken.
Dank je wel voor al dit moois.'

'Je bundel is fenomenaal en je roept emoties en gevoelens bij me op waarvan ik niet wist dat ik ze in me had. Dank je wel daarvoor. Je weet dat ik een grote fan van je ben en dat wil ik nogmaals zeggen, jou gave is ontroeren en voor mij veel meer dan dat. Ik hou van je schrijven en daarom ook van jou, zo puur zo uit het grote warme hart. Weet je ik vergelijk jou vaak (voor mezelf) met Alice Nahon. Nou ja genoeg complimentjes voor nu, anders kom jij helemaal niet meer uit je schaamhoekie:) hah ga maar in het volle licht staan jij, daar hoor jij. '

'Mooi boek, mooie uitgave en een tekst van jou en jouw foto erbij heb ik op je boek gezien en gelezen.
Ik ga voortaan iedere keer een stukje van jou bundel met plezier lezen '

'Hoikes daar, je bundel in goede staat ontvangen.
Ziet er goed uit en leest vlotjes weg 
Jouw aparte stijl weliswaar om van te genieten. '
 

'kerima, ik heb nooit geweten dat er zoveel moois in je zat. Met stijgende verbazing en bewondering heb ik je boek gelezen. je mag fier zijn'


'het is de stilte, en de droom uit andere tijden, het voeden van iets, groter zelfs, dan de liefde, die je gedichten zo mooi maken. mocht je weer een nieuwe bundel uitgeven, hou ik me warm aanbevolen '

Dag Kerima,

Het niveau is zoals steeds subliem zoals wij je werk kennen, kortom.  Het bevestigt nogmaals je onmiskenbaar talent.  Een pareltje in mijn boekenkast en het aanprijzen waard!


dag kerima, ik ben in uw gedichtenbundel begonnen. En ik sta gewoon versteld...wat een evolutie heb jij doorgemaakt. Je gaat vaak mijn petje te boven met uw metaforen, zinswendingen en woordgebruik. Wat een onvoorstelbare inhoud en verstand schuilt er achter uw bescheidenheid. Ge zijt top. Doe echt mijn best om te begrijpen en zoek vaak hoe je er bij komt. één herkende ik omdat ik het vroeger al zo mooi vond: 'rendez-vous'. Ben nog lang niet uitgelezen maar nu al ga ik u gemeend feliciteren'

'hallo kerima, het is prachtig geworden, je gedichten ze gaan door merg en been als je ze leest
nog een keertje echt proficiat met deze eersteling en ik hoop dat er nog zullen volgen'



Ik heb een heel eind in "stilte in het tegenlicht "gelezen,
stilmakende gedichten, veel verdriet, maar met prachtige beelden,
het gedicht op bladzijde 21 "lichtvlucht" trof mij bijzonder, maar ik
kwam ook andere driedimensionale beeldspraak tegen
die mij klem hielden tussen glimlach en traan, nogmaals mijn dank
voor dit mooie boekje dat ik slechts in stilte lezen kan.
M.

Dichteres

 

 

o ja, ik voel jou, dichteres
je woorden zijn als zijde
gesponnen door duizend rupsen
boven het koude, naakte meer

ik drink jouw geschreven liefde
en de wind leest mij voor
waait de heimwee uit je hart
en legt haar zachtjes aan mijn voeten

o ja, ik zoek en smacht misschien
op hopeloos lege dagen
naar de aanraking van het hoogste
mijn vlinders hebben dorst

en ik kan de bron niet vinden
maar jouw woorden vormen handen
die mijn hart dragen boven rotsen tot
voorbij het koude, naakte meer

Gerhardus ©




Dank je wel Gerhard !

zoals zwart op wit

 

 

 

 

kom en volg me

zeg niet dat je blijft waar ieder het hoofd afwendt

van eigen onvruchtbaarheid

 

het vals gefluister

kruipt immers over barre grond

om de zwakste wind te vertrappen

 

beneden, waar ramen uit het licht gezogen worden

en alle manen verdwijnen rond het najaar

 

kom en laat je ontroeren

door het stilzwijgende of door witte vlindergedichten

die zich in de tuin neerleggen als pure poëzie

 

spreek zacht mijn naam uit

en volg het witte bruidsorkest van de winter





kerima ellouise ©

voor morgen

 

 

 

 

 

 

 

ik denk aan jou

en je praten over liefde

zegeviert,

 

zoveel dieper nog

dan elk verlangen  dat ik

naar binnen buig

 

als zou het wachten cirkels trekken,

zeven keer

 

wat dan het sterven

betekent of de eenzaamheid

die onophoudelijk herinnert

 

dat de plek naast me

slechts jouw droom verdraagt

kerima ellouise ©

spiegeldans

 

 

 

 

 

 

 

 

dans nog even in mijn ogen

op deze bladzijde van

vochtig hout

 

weerspiegel mijn stilte

in een enkel beeld, blauwgestraald

boven dromen en dood

 

blijf nog even

waar ik wil wonen; van wind en zon

tussen papieren bomen

 

bewaar mij dicht 

vòòr het vergeten

 

wanneer

de nacht met lucifers

raast

 

rond het oktoberkruis in

mijn longen

 

en de eerlijkheid van mijn wenen




kerima ellouise ©

Zoals ze is






En ik zag haar

 

hield mijn lippen

als gesloten gordijnen op het genieten

 

keek stiekem tussen wimpers

hoe ze de zomer door haar ogen wreef, liefliever
zoals ze is

en ‘t liefste

haar engelentaal
een glimlach waarin ik vlinderveel rondjes draaide
het voelen van rust

waar ik mezelf mocht zijn

 

haar aanwezigheid was genoeg
genoeg om iedere letter met deze herinnering
te vereeuwigen

 

gewoon

zoals niets vergelijkbaar is, zo wonderzacht

 

zij




Hazen ©



Heel erg bedankt Vicky !
x

boezemverblijf

 

 

 

 

het is niet de schuld

van de regen

 

ook niet het geluid van

binnendeuren

 

dat ik zei, diep in versregels,

dat de stilte

brak

 

knarsend

zoals schaduwen

zonder spiegelbeeld

 

tegen muren en

op uitgebarsten straten

waar de kinderwagen krijsend

angst vergezelde

 

om de naam te horen

van de leugen, van doden

bevuild door stenen

 

van de moeder en haar buik

in de kamer van haar aangeklede

lichaam

 

ik zei, het is de buitendeur

die ik hoor





kerima ellouise ©

kronkeling

 

 

 

 

 

ik heb de tijd weggegooid

niet omdat ze wit was

of zwart

 

of kapotgewaaid tegen het

raam

 

dat steeds weer gedichten uitstootte

in de kamer, koud en eentonig

tegen het nachthout

van mijn lijf

 

wanneer ik schimmen droeg

naar beide spiegels onder

mijn schedel

 

en mezelf haastig aan de stilte

ophing; het zwijgzame van

een woord

 

dat ik dan weer anders ging

vasthouden

 

omdat het

mij koos als geliefde waardoor

ik weer ging geloven in jou en de tijd

tussen halfopen deuren

 

soms denk ik wel eens :

had dat nou maar niet

gedaan

 

misschien zou ik dan

de diepte hebben begrepen



kerima ellouise ©

 

bladerstilte

 

 

 

 

 

 

het werd laat

en jij draaide steeds sneller

het verraad, dwars door de cirkel

van papiersnippers

 

bedekte het sterven

van ontvelde bomen

 

met woorden, gewurgd door

het zwijgen, losgemaakt

van onschuld

 

toen ik nog zocht naar de zomer

tussen het gekwetter

van vogels

 

en de warme ramen

van een voorbije

dag

 

veroordeel me maar

 

ik had het dichten

te lief

 

kerima ellouise ©