...als als iedere
dag een week blijft,
kan de dauw
ongeschonden in je hand
de levenslijn verzachten.
(voor Kerima, 13.08.2007)
dank je wel Nino !
Dinsdag 18 september 2007
de ogen dicht
de ogen dicht
ze zag hoe schaamte
de lakens bedekte met een bleke blos
alsof haar buik nooit zou baren en enkel
prooi werd van de zwartste nacht
al wat ze kon zien, de woorden
te klein, werd wind en vreemd uitgespreid
zonder bedaren
en op het harde gras, waar geen mens
meer keek, brak elke maan
in het schommelen, stil
de zonde bevroor
in het boomzwijgen van winter
en op wangen van het erfelijk daglicht
kerima ellouise ©
2 reacties op dit bericht
zucht
hoe kan ik woorden anders vormen dan in dans van letters. Hoe is het dat zulke zinnen ontpoppen als chocopoffs in de nacht, terwijl het als ontbijt telt. Het doet er niet toe, zegt dit hart. Zwijg je verstand en ervaar..de holtes binnenin..
Liefs..
terug