kerima ellouise : woorden in wind
Een roosjein mijn hand een heel klein roosje
groeiend uit een tedere wens,
reikend naar de toppen van de bomen
verlang ik naar jou, als mens
ik bewonder een bos van regenbogen,
droom van een ademend woud
waar stilte zingt in elk gerucht en
dauwdruppels fluisteren in de morgenlucht
één ontwakende, verborgen dag,
in mijn hand een heel klein roosje,
een wens in een heel klein bloemendoosje
kerima ellouise ©
Versteende rustDe innerlijke rust
die uit me vloeit
sterft in een ander
Ze vloeit naar een
ander lichaam,
een andere geest
Ik wil weten
hoe lang mijn ziel en mijn geest
zich zullen vereeuwigen
Kom en sluit je dampkring
rondom mij,
beziel mij met
jouw stromen,
maar geef mij die
stenen rust terug
kerima ellouise ©
10-04-1978
StilOp stille paadjes
in het groen
zie ik stil,
gekerfd in't hout,
een zoen.
Een oude boom
staat daar vergeten,
tedere woorden,
zo versleten.
Een oude bank,
Ik zet mij neer,
mijn gedachten wiegen heen en weer.
Een glimlach van weleer.
kerima ellouise ©
Traneneen oud huis vol
vergeeld papier
geschreven herinnering
grijze kamers
pijnlijk gefluister
lege kasten
stil geween
een oud huis vol
harde woorden
een gestolen jeugd
boeken worden steeds herbeleefd
Is dit nou later ?
kerima ellouise ©