Archief

‘t zachtblije

er ligt licht in het water
intiem
dat van je hand
dat van het woord in de zon
dat van je armen om dit alles
op een zomerdag
witte waterlelieknoppen
dat tussen vruchten en de vlinder
op een seringenboom
dat wat je streelt over mijn buik
in een zachte stroom
samen als dragers
van wat jij en ik verwachten
terwijl de tijd kronkelt in het licht
dat van je hand
intiem
zoals 't zachtblije op het water


kerima ellouise ©

 foto kerima ellouise ©

dromen komen terug

en de lente
legt zich naast een langer lied
langs niet te stuiten stromen

het vergezicht glanst
glazuur op blauw

het heeft effect op mij

het oeroude weten
klokt traag
laag over laag
wanneer wij ons vasthouden
aan elkaar

door gelijke lanen
de liefde beschrijven en de verbeelding
die we tussen onze vingers wrijven

met geen andere waarheid
dan die op oog en lippen

het heeft effect op de laatste schimmen
en ieder metronoom van tijd


kerima ellouise ©


Zie ook: https://blog.seniorennet.be/kerima_ellouise/

Illustratie: beeldentuin Dehullu 2010, kunstenaar Irene Wieland

kringsgewijs

bloesems in de schaduw
ze geuren als vlinders op het water
mijn hand reikt naar het dwarrelen, halverwege

een kindervuist is onzichtbaar
het verbaast me niet

ik ben groter dan ik was en verspreid de tijd
het zingen leg ik neer in stenen


kerima ellouise ©


Illustratie: Margo Tilborghs ©

 

 

geen andere zee dan deze

ik wacht niet langer
op enig teken van leven
noch laat woordjes achter
op de rand van je oorschelp
en terwijl jij langzaam verdwijnt
schep ik de zee uit jouw lijf
golf per golf

ik val in slaap
het geruis binnen bereik


kerima ellouise ©

foto: kerima ellouise ©

in your hands

 

 

If I was not broken
not in my childhood nor in the dark
would I smile the same behind a wall of glass
give warmth to lashes or a cheek
or to the bottom
when eyes are closed

If I was not who I became
could I give love, without a story
without a shell above a mourning soil
like a searching sea in an homeless mirror
a wave to touch
a bird to feed

could I be the gate or
one letter of recognition
just before the moment you move

if I was not broken
between the sky and the water
the tidings of our world

and every knot I bare

voor C.

kerima ellouise©

zij

zij
die ik niet ben
kijkt me aan

ze kust me niet
noch de kinderen in mijn open buik

en hoe meer ik verander, mijn gebeden
in de rivier verdrink, eerdere gedachten aan
ontwortelde bomen bind

de schemer vasthoud alsof ik daardoor de terugkeer
kan vermijden

ze is slechts een getij
aangespoeld door de zon

ik kijk haar aan
het meisje in het ochtendlicht

we zijn elkaar niet
maar bewegen onder dezelfde huid



kerima ellouise ©