Gastgedichten van Appelboom: Samiaanse dagen en Als schrijftheater
Samiaanse dagen
Zoals je zijn woorden
in een langliefde vertaalt,
verhuizen de huizen naar thuis
en omgekeerd. Dicht bij het groen
liggen immers sporen
van zijn wonen
Lakens op maansokken luisteren
wanneer hij de ochtend ontwaakt
en het geblaf in warmgeroerde
aroma’s hangt.
Krullende achterbloemen
sluiten hun kleuren uit vrees
als zijn aanwezigheid nadert,
bruinwit met geaaide ogen.
Vertel me
wie jouw kanjer zijn trippelen
kwalijk nemen kan.
Appelboom ©
Als schrijftheater
Mag ik bewegen
om je maar even te zien,
sterren op je wimpers te leggen
en de nacht een munt te laten gooien
opdat mijn stilte breekt.
Ik kan nu buigen, voor jou
of mijn hoed tonen dat zich zelden
vult want lachen doe ik alleen
als je het slapen krult.
Een steensversteend schouwspel
maakt zich los en jij droomt
de donswolken
dichterbij.
Mag ik bewegen, nog even
om te zeggen hoe bijzonder
je bent.
Appelboom ©
Dank je wel Appelboom !!!!
