Naar de inhoud

Met hart en ziel

Gedichten van Marina Geerinck
akke.beakke.be
Photobucket

De lach van een moederken



in ‘r schoot groeide het ‘begin’

van wat later leven werd

zij was de aarde waaruit wij kiemden

de waakvlam die ons geen zijspoor liet

 

onder ‘r gespreide vleugels broedde

vaak het ongenoegen van jeugdige

onstuimigheid, wiens wonden

moederzalvend werden gelikt

 

tijd kent geen houdbaarheid

slechts herinneringen over wijsheid

die ze door jaren heen om haar ogen

bij elkaar had gespaard

 

alleen 'r beminnelijke lach

die zelfs nog haar dode lippen sierde

blijft eeuwig jong


Marina Geerinck© Hartendame2



Reageer op dit bericht

20 reacties op dit bericht

eugeen26 mei 2007 om 22:27

Goede avond Marina

Mooi en ontroerend .
Lieve groet , Eugeen
COLLART24 mei 2007 om 23:05

Op bezoek.

Goedenavond Marina,
het is weer bijna weekend, dus even je blog bezoeken. Mooi gedicht

Groeten van Luc hobbyfotografie
marcoen ria24 mei 2007 om 15:54

O,wat mooi Marina.Dikke knuff en veel groetjes

578531donderdag59nshy1.gif
Michelly23 mei 2007 om 23:36

!!!!

Een mooie beschrijving van een moeder, en toch zijn moeders "onbeschrijfelijk"....., Wat we ook proberen.


Michelly
Vrouwtjelief23 mei 2007 om 11:20

Zeer mooi...

en een fijne, zonnige woensdag gewenst!!!

Groetjes x
Els Nobless22 mei 2007 om 22:44

dag Marina

heel mooi hoor !!
Groetjes van Els
Tatanka Yotanka22 mei 2007 om 21:36

Echt

bijzonder mooi, Marina!
Parelmoer22 mei 2007 om 20:05

mooi

tijd kent geen houdbaarheid, waaw...
frieda22 mei 2007 om 19:19

hello Marina


1ktubes2zx9.jpg<br>
Ik ebn komen genieten van je mooie tekst,de rillingen kwamen over mij bj het lezen,gewoon geweldig,ik wens je nog veel plezier vanavond,liefs frieda
Krabbelaartje22 mei 2007 om 14:01

Heykes Marina

Mooi gedicht hoor. Het is echt ontroerend.
Ik wens je nog een fijne dinsdag toe.
Groetjes,
Nicky
hugo22 mei 2007 om 03:06

Prachtig geschreven Marina !

Photo Sharing and Video Hosting at Photobucket
Vandaag dinsdag, we zullen er terug van profiteren !!!
Groetjes van Hugo.
pieterbie21 mei 2007 om 23:36

warm

Mooi hoor, geeft mij een warm gevoel.
Mieke moma21 mei 2007 om 20:49

Hoi Marina

Dit heb je weer heel mooi geschreven !! Nog een fijne week verder !!


Image Hosted by ImageShack.us


Image Hosted by ImageShack.us

Perzik21 mei 2007 om 19:12

Hey

Weeral een supermooi gedichtje :-)
Nog een hele mooie avond
Groetjes
nana21 mei 2007 om 17:02

Amai

wat schrijf jij toch mooie gedichten!
Borriquito21 mei 2007 om 16:38

:-)

een prachtige ode aan de moeders !!
fijne dag nog verder
groetjes van Borriquito

http://borriquito.skynetblogs.be
roosje21 mei 2007 om 15:00

Marina

Ik sta steeds in bewondering voor uw mooie gedichten ....roosjeuf0.gif
Goedemorgen, met moeite hier geraakt ..last van mijn pceetje….
Denk dat hij op pensioen wilt…zooooooo traag…..krijg bijna niets open …
En het weer werkt ook tegen ….zo gesloten ,ik krijg bijna geen lucht..
Wens u nog een fijn maandag toe….Groetjes van roosje

Mythoske21 mei 2007 om 12:28

Hallo Marina,

Zeer mooi en ontroerend gedicht.
Nog een fijne maandag gewenst.
Mythos.skynetblogs.be
hotlips21 mei 2007 om 11:53

hallo

weer heel ontroerend Marina!
20aaf71die2.gif
Een heel prettig begin van de week en
een dikke knuffel van Lipske!
begrijphetnietje1 juni 2006 om 20:43

prachtig

Echt een prachtig gedicht.
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

Ode aan alle dichters


dichterlijke parels
van lief en leed, gelezen
met een lach en een traan
vereeuwigd op papier
door poëten in hart en ziel
kunst der taal onbegrepen
of gewaardeerd als
geslepen diamanten waar
facetten weerspiegelen
de eerlijke zuiverheid van
levensvreugde der dichters
alles omvat in een legering
van achttien karaat goud
kronen ze je dichtenbundel
tot een kostbaar juweel
 


Marina Geerinck© Hartendame2

16 reacties Reageer op dit bericht

Naakt... schilderij



wellustige vormen op canvas
spreken boekdelen, passievolle
verstrengeling door vloeiende
penseelstreken prikkelen
zinnen tot erotische verbeelding


wulpse rondingen en fiere
mannelijkheid trotseren zonder
schroom vele blikken van kuise
zielen, wiens ongenoegen door
kunstenaarsbloed onbegrepen wordt


Marina Geerinck© Hartendame2


17 reacties Reageer op dit bericht

Engel versus duivel



als zoetekauw wist ze bittere woorden
verteerbaar te maken
maar vergat dat platgestreken plooien
in onenigheden valse effecten gaven
bij overbelichting
onderhuids venijn ontwrichtte klankloos
waarheden, zij speelde pantomime
‘engel versus duivel’

want iedereen wist:

een gespleten tong...
spreekt nooit de waarheid!


Marina Geerinck© Hartendame2



12 reacties Reageer op dit bericht

Dichter 'om' de hoek



hij schreef om den brode

de vellen van z’n vingers

 

naakt bleef niet lang

als de pen voorbij schreed

 

alles droeg een eigen verhaal

geplet tussen kartonnen ‘muren’

 

tweehoog, net om de hoek

zal de dichterziel blijven kleven

 

al is de inkt al lang gedroogd

leven zal hij in gedachten…

van z’n eigen bloed


Marina Geerinck© Hartendame2



13 reacties Reageer op dit bericht

Stof tot nadenken


‘geen woorden meer’ zei je
en sloeg het woordenboek dicht
alsof praten nog helpen zou…
‘woordeloos’ vulde de ruimte
waar vraagtekens het behang sierden

‘vragen staat vrij’ las ik in je ogen
terwijl samengeknepen lippen
'onbeantwoord' kleefden en me behoedde
voor verspilling van taal, onuitgesproken
bleef ‘het’ tussen ons hangen


ongepoetste foto ’s aan de muur
gaven stof tot nadenken

 
 
 
Marina Geerinck© Hartendame2

20 reacties Reageer op dit bericht

Onderhuids



ze kankert verder

zicht op verleden

waar zware momenten

moeilijk te pruimen vielen

 

onder gekrulde randen

haperen verborgen waarheden

die als raven in de nacht

rust stelen

 

haar ‘gelijk’ bewaart ze

tussen de plooien van ’t leven

tot onderhuids weer borrelt

en lava diepe kloven zal slaan


Marina Geerinck© Hartendame2


9 reacties Reageer op dit bericht

Jeugdsentiment



de oude schuur
ooit een 'paleis' in kinderogen
kraakt nu in haar voegen
als hendels en scharnieren
tandenknarsend verwelkomen
lost kreunend herinneringen
die sijpelen
langs eikenhouten balken
waar schaduwen tekenen
door vergeten kauwgum
die er ooit
ter bewaring werd gekleefd

gedachten strelen sporen
waar zoethout werd gekauwd
en geschommeld op touwen
die huid striemde
stoffige resten bewaren
een lach en een traan,
van jou en mij
van hij en zij, van hen…
die er reeds niet meer zijn…
heimwee snuift nostalgie
en laat vervlogen tijden
weer even tot leven komen



Marina Geerinck© Hartendame2

12 reacties Reageer op dit bericht

Lege gedachten



hij vergat…
zoals hij zoveel vergat
tot hij echt niet meer wist
wat hij ooit had geweten

hij onthield
woorden noch daden
liet fantasie en realiteit
met elkaar in duel gaan

hij creëerde
in zijn lege geest
een eigen wereld waarin
het kind-zijn zegevierde

hij kleurde
met één kleurpotlood
alles roze zonder weten
wie hij morgen wilde zijn

ik dronk…
gisteren koffie met
Napoleon Bonaparte die vorige
Keer nog Elvis Presley was

Marina Geerinck© Hartendame2


11 reacties Reageer op dit bericht

Striptease



heupwiegend ontdeed zij zich

van overtollige ballast

en hij genoot… en genoot

verleidelijk stapte ze uit rok en bloes

lonkend de blik die alles beloofde

en hij genoot… en genoot

zwarte bh verhulde verwachtingen

dito slip, kanten niemendalletje

en hij genoot… en genoot

hooggehakt vloog sierlijk van haar voet

ragfijne nylons en kanten kousenband

en hij genoot… en genoot

handen op de rug haakten los

zwarte kant dwarrelde op de grond

en hij genoot…en genoot

schoonheid draaide zich om

gracieus haar haren grijpend

en hij genoot…  en z’n adem stokte

toen pruik en tanden

de borsten achterna gingen
en hij… hij vluchtte… en vluchtte


Marina Geerinck© Hartendame2

15 reacties Reageer op dit bericht

Wereldtranen

 

Regendroppels tikken tegen ruiten
klinken als ritmische muziek
aangevuld met boze tonen
zingen zonder woorden een lied.

Water sijpelt langs de muren
kilte die naar binnen dringt
van een o'zo grijze wereld
wiens ziel m'n uitwringt.

Riolen slikken het verdriet
glijdend van glimmende daken
als tranen van een wereld...
die niets of niemand ontziet.
 
 
Marina Geerinck© Hartendame2

4 reacties Reageer op dit bericht

Uilskuiken



hij draafde door zonder meer

keek niet op of om

struikelde af en toe in eigen gegraven put

waaruit hij klauterde met de glimlach

bezwaren weggewuifd, lieten dromen toe

draagbaar zijn zorgen tot op zeker hoogte

want elke valpartij bezorgde hartzeer

z’n naam waardig, leren zou hij nooit

geboren optimist zag steeds licht in duisternis

al bleef hij watertrappelend ter plekke hangen

de horizon leek hem toch dichtbij

niets ontnam zijn eigen geloof

over een domme wereld die vreugde kende

om de genie die hij was

Marina Geerinck© Hartendame2


6 reacties Reageer op dit bericht

Meer van Met hart en ziel

↑ Terug naar de berichten