ik pluk ...

Goede avond lieve Patty en Freddy mooie foto hoor en weer leuke tekstjes overal bij.Ik kan me heel goed voorstellen hoor dat jullie de kleintjes missen in het weekend dan zal het ook erg stil zijn zonder Celientje en Laura.Geniet er van als ze er zijn, ze zijn zo maar weer groot.Nog een prettige avond gewenst liefs en een

Daar ben ik weer met het laatste deel over de twee prinsessen. Deel 3. Boem,boem, boem, boem.... De beide prinssesen schrokken wakker.er werd getrommeld op de schoenendoos.en iemand riep met luide stem; 'kom prinsesjes,kom prinsesjes celine en laura! Seline en laura sprongen uit hun bed,keken door het kleine gaatje ze zag niets, maar hoorde wel iemand fluiten,snel trokken ze hun jasjes aan en klommen voorzichtig aan naar buiten. Daar stonden de prinsen, de prinsen der prinsen.verbaasd vroeg celine, maar beste prins, hoe kan het zijn,we stonden nog net met de engel omder uw baldakijn? Nee, nee nee nee, sprak een van de prinsen.het was een droom jullie wilde zich gelukkig wanen en wat jullie niet konden weten is wij wonen hier ook al maanden. Ik voelde al jullie dromen dwars door die dikke barst en plotseling wisten wij heel zeker dat jullie de liefste waren. Geen mens hier weet van ons palijs in deze oude eik de ingang ligt net om de hoek ten zuiden van de wijk. Het is een mooie plek te groot voor ons om alleen te wonen.Het lijkt ons wel prettig twee prinsesjes om ons heen te hebben. Beide prinsesjes begonnen te glimlachen,en zeide toen maar gelijk, laat ons dan hiet gaan trouwen hier in uw koninkrijk! De beide prinsen knikte vroeg de vorst en de vorstin hun zegen voor dit huwelijk het echtpaar stemde in. Kom ook maar bij ons wonen hoera riepen beide prinssesen k heb nog een kamer over een kamer met bordes! Toen brachten ze een toost uit en dankten als gezin de engel en het toeval.. voor dit mooie nieuw begin! En de engel die vloog er en vloog er weer hoog. Vaak nog dachten celine en laura terug aan de tijd in die oude schoenendoos achter de eik bij het kronkelpad naar de nieuwbouwwijk ze hoopte dat er nooit meer mensen hoefden te vluchten. ...daar hoorde ze de engel zuchten hoe dankbaar ze er ook voor waren geweest leven in een schoenendoos achter een oude eik is niet echt een feest maar ja...... En de doos achter de eik??? tjilp,tjilp....sssssssssttttttttttttttt einde van dit sprookje. lieve knuffels van anja.

Wie het geluk thuis niet vindt , kan het vinden in ons klooster

. Wij komen zeker terug

ik breng je een bloempje

en wens je een fijne start van de nieuwe week

En in alles wat je doet dit weekje. .

Veel liefs en groetjes Jeske