wees ...

Een glimlach is als een stukje « hemel »…
Ik heb geleerd....
Dat geld geen klasse kan kopen.

 

Een hartchirurg komt te overlijden.
De familie laat een groot hart van bloemen maken,
waar de kist moet doorglijden op het einde van de plechtigheid in de kerk.
Tijdens de dienst nemen de aanwezigen in stilte afscheid van hun geliefde chirurg.
Het bloemenhart opent zich,
 de kist glijdt langzaam erdoor,
 waarna het bloemenhart zich sereen sluit.
Op dat moment begint een der aanwezigen luidop te lachen... Geïrriteerd vraagt de priester: "Waarom lacht u eigenlijk?"
 Man: "Ik denk nu al aan mijn eigen begrafenis..."
Priester: "Hoezo?"
Man: "Euh...ik ben wel gynaecoloog hé!"

Ik wil geen ruzie,
 Ik wil geen strijd,
Ik wil alleen maar
dat heel klein beetje eerlijkheid!

Vriendelijke woorden kunnen kort zijn en makkelijk uitgeproken worden maar
hun echo duurt eindelloos voort.

Vrienden heb je voor heel je leven ,
 maar niet voor even.

Om het hart te laten spreken…
Moet het verstand soms zwijgen.

 

Een man komt thuis en vindt zijn vrouw
in bed met één van zijn beste vrienden.
Hij neemt stante pede een wapen
en schiet de man dood !
Zegt zijn vrouw verbolgen :
"Als je zo verder doet, raak je al
je vrienden kwijt ..."

Liefde maakt een sprookje van het gewone leven…

Het leven is een boeiende reis
 met slechts één minpuntje:
je kunt geen stukje terugrijden
om het uitzicht opnieuw te bewonderen.

doe wat goed is
haat wat kwaad is
maak het in orde
voordat het te laat is

Er zijn momenten in het leven
 dat men de ànderen mist…

Voor sommigen betekent ouderdom
de winter van het leven …
… voor anderen een vruchtbare
en gelukkige oogsttijd!

Als er twee wegen zijn,
 kan de moeilijkste soms de snelste zijn,
 want op de gemakkelijkste
 is het meestal aanschuiven.

Ik heb geleerd....
Dat het negeren van feiten
deze feiten niet verandert.

Mensen komen in je leven
 en verdwijnen er ook uit,
maar alleen vrienden
laten voetafdrukken achter op jouw hart

Een man moet van zijn vrouw boodschappen doen.
 Met enige tegenzin gaat hij van huis
 en loopt naar de dorpswinkel.
Op de deur hangt een bordje met de waarschuwing:
"Pas op voor de hond!"
Binnen ziet hij naast de toonbank
een stokoude hond liggen die in diepe slaap is.
"Is dit de hond waar de mensen voor moeten oppassen?", vraagt hij aan de winkelier.
 "Het beest ziet er niet erg gevaarlijk uit,
waarom die waarschuwing?"
"Omdat de klanten telkens over hem struikelen!"

"Tijd” is slechts een hulpmiddel
om er voor te zorgen dat we ons kunnen herinneren
wat gisteren was,
wat we weten wat we vandaag doen
en wat we morgen willen realiseren,
zodat niet alles tegelijk gebeurt.

1000 woorden niet genoeg voor jou
100 Kusjes zeggen niet hoeveel ik van je hou
20 rozen weten niet wat ik zeg
mijn liefde voor jou gaat niet weg