ons lief poppemieke

 

Pake, help het water komt alsmaar dichter en dichter

 

make, dat is vermoeiend hoor zo rondhollen met
korte pootjes in het zand

 

oef, dank je pake, eindelijk wat rust.

 

Nu ik bijna één jaar ben mag ik alleen in mijn pappie zijn grote stoel zitten.
Neen, Celientje doet niet alsof ze slaapt, maar knijpt haar oogjes dicht
voor het zonlicht.

Toch kunnen dieren 'spreken'....
 Dat weet een ieder die wel eens
 een dier heeft aangekeken!
 Want in die ogen, elke kleur
 daar staat zoveel te lezen:
 Ze drukken vriendschap, liefde uit,
 het kan ook droefheid wezen
 omdat het dier heel goed beseft
wat mensen harten voelen....
 Ze dragen ons verdriet dan mee!
 Hun ogen zijn als poelen
 van helder water rein en klaar,
 ze kunnen smeken, vragen
 en lachen ook, als wij hen soms
 liefkozend, stoeiend plagen....
 Een vriend die eerlijk is en trouw,
 ons volgt op onze wegen....
 Wie met zo'n vriend het leven deelt
 heeft een groot GESCHENK gekregen

 
Wij danken jullie allemaal voor de lieve maar vooral bemoedigende
woorden.  Dit zal er ons zeker toe aan zetten om van deze blog
opnieuw iets leuks proberen te maken.