Wanneer wandelaars en natuurliefhebbers van zwammen spreken, denken ze in de regel niet aan de talloze zeer kleine, alleen met een microscoop op naam te brengen vormen, maar aan "vruchtlichamen met een hoed en een centrale steel".

Dergelijke hoedzwammen vindt men alleen onder de Basidiomyciten waartoe ongeveer 30 % van de 120000 op aarde levende soorten hogere zwammen (Fungi) behoren.

De zwamvlok (mycelium), dwz. het vlechtwerk van zwamdraden (hyfen) bevindt zich in het substraat (de grond, of strooisel, hout, mest e.d.) en haalt daaruit de benodigde voedingstoffen.

De bekende vruchtlichamen zijn slechts de periodiek gevormde organen voor de produktie en verspreiding van de sporen.

Door een toevallig voorbijkomend griep of bacterieël beest ben ik helaas niet in staat om op all jullie bezoekjes te antwoorden.

Ik wenste toch jullie een mooi en prettig weekend te wensen en een toffe week.

Ons Mik is de rots in de branding en verzorgt mij goed

Lieve groetejes en een knuffel zonder beestjes RiK

Praktische informatie

Top

Provinciaal domein Het Gentbos
Poelstraat
9820 Merelbeke

Het Gentbos is iedere dag open van zonsopgang tot zonsondergang. De toegang is gratis.

Een informatieve folder over het Gentbos is gratis te verkrijgen bij het Gemeentebestuur Merelbeke of bij het Provinciebestuur Oost-Vlaanderen.

Bereikbaarheid

Top

Het domein is bereikbaar met het openbaar vervoer. Neem daarvoor bus 49 (Gent - Herzele - Geraardsbergen). De halte is Merelbeke, Poelstraat.

Toegankelijkheid

Top

De paden in het Gentbos kunnen er drassig bij liggen. Voorzie aangepast schoeisel. Een bezoek met kinder- of rolwagens wordt niet aangeraden.

Beheer en beleid

Top

Het domein van 22 ha werd door het provinciebestuur aangekocht in 1990. In 1993 werd een uitgebreid bosbeheerplan voor het Gentbos opgesteld, met als basisprincipe om het domein op natuurlijke wijze te beheren. Dit betekent onder meer dat eerder voor natuurlijke verjonging gekozen wordt dan voor aanplanting. Ook wordt geprobeerd om op termijn het aandeel van de gewone beuk in te krimpen ten voordele van de zomereik en de gewone es. Er wordt gestreefd naar meer variatie, zowel in boomsoortensamenstelling als in leeftijd. Ook andere biotopen, zoals grasland, krijgen in het Gentbos een kans.

Na de aankoop van het Gentbos sloten het provinciebestuur Oost-Vlaanderen en het gemeentebestuur Merelbeke een overeenkomst af, om de taken te verdelen. Samengevat, zorgt het provinciebestuur voor de uitvoering van eerder grootschalige werken terwijl het gemeentebestuur instaat voor het dagelijks toezicht en beheer.

Historiek

Top

Het Gentbos maakte ooit deel uit van een vijvercomplex tussen Bottelare en de Schelde. Al op het eind van de 18e eeuw was het gebied grotendeels bebost, hoewel er ook verschillende vijvers en een deel braakliggend terrein aanwezig waren. Keizerin Maria Theresia liet dit laatste met beuken beplanten.

Rond 1850 kwam het Gentbos in bezit van de adellijke familie Stas de Richelle uit Luik. Het jachtwachtershuis aan de Poelstraat dateert trouwens uit die periode. De Hollebeek verbond oorspronkelijk het Gentbos met de moerassige Scheldevallei. De oprukkende bebouwing heeft in de loop der jaren deze verbinding verbroken.

Educatie

Top

Informatie over geleide bezoeken en educatieve activiteiten vind je bij het provinciaal natuureducatief centrum 'De Kaaihoeve'. Gebruik de link onderaan deze pagina.

Contact

Alain Van Ghyseghem, diensthoofd
Gentsesteenweg 80
9900 Eeklo
tel.09 376 74 70
alain.van.ghyseghem@oost-vlaanderen.be

De bruine kikker komt in vele biotopen voor en heeft een voorkeur voor koelere, beschaduwde plaatsen zoals bossen, heidevelden, graslanden, duinen en zelfs de kleinste tuinvijvers. Enige voorwaarde is de aanwezigheid van begroeiing en een strooisellaag waar in gescholen en gejaagd kan worden. In heel open gebieden als agrarische landschappen of zeer droge gebieden komt de soort niet voor. De bruine kikker is vrij kort aan water gebonden en leeft buiten de voortplantingsperiode voornamelijk op het land. In vergelijking met andere kikkers heeft de bruine kikker een voorkeur voor wat koelere, vochtige gebieden, in bergbeken is het een van de algemeenste soorten. De kikker komt voor in laaglanden op zeeniveau tot berggebieden, in de Pyreneeën komt de soort voor tot bijna 2700 meter boven zeeniveau^[1].

De bruine kikker is een relatief grote, gedrongen kikker met een grote, platte kop en een relatief stompe snuit. De kikker wordt ongeveer 7 tot 9 centimeter lang. Mannetjes kunnen tot 10 cm lang worden, de vrouwtjes worden gemiddeld groter en bereiken maximaal 11 cm.
De kleur van de bruine kikker is altijd bruin, vrouwtjes neigen vaak meer naar rood, maar de variatie is enorm en ieder exemplaar heeft een iets afwijkende tekening. Kenmerkend is de grote donkerbruine driehoekige vlek van de neusgaten over het oog naar de bovenzijde van de voorpoot, in de vlek is het trommelvlies gelegen dat ongeveer dezelfde kleur heeft en moeilijk te zien is. Het trommelvlies of tympanum is ongeveer 3/4 van de diameter van het oog, een verschil met sommige andere soorten. Op de bovenlip is vaak, maar niet altijd, een lichtere streep aanwezig. Op de bovenzijde van de rug zijn twee huidplooien of dorsolaterale lijsten aanwezig die goed zichtbaar zijn door de lichtere kleur, met op het midden van de rug een lichtere maar niet altijd duidelijk zichtbare streep. De achterpoten zijn altijd donker gebandeerd al kan de intensiteit variëren van duidelijk gebandeerd tot nauwelijks waarneembaar. De buik is wit tot geelwit en heeft soms een lichte grijze marmertekening bij de mannetjes tot een gele of rode marmertekening bij de vrouwtjes. De keel is vaak wit of soms grijs met vaak een lichtere middenstreep.

De kleur van de kikker verandert tijdens de voortplantingstijd, de vrouwtjes krijgen gele en rode kleuren aan de flanken. Mannetjes worden wat grijzig, soms met blauwe vlekjes op de flanken, maar ze worden niet blauw zoals de heikikker.

Info Wikipedia Foto's Rik

Herfst mijmeringen

Herfst, met kleurenpracht

de zon schijnt zacht over de bladeren.

Langzaam lopend en speurende vogels

op zoek naar nootjes van de beukenboom.

Mensen gehuld in truien en jassen

voor de eerste koude.

Wat ben je mooi.

Wandelen,

Langzaam stappend over dode bladeren

kijkend naar zwammen links en rechts.

Overtuigd van de stilte van het bos

verwachtend elk moment

een ree te zien voorbijrazen.

Knoestige bomen

herfstkleuren

alles in evenwicht.

'T is mooi en rustgevend

je ademt natuur.

Bospolder - Ekers Moeras

Vroeger was de Bospolder, zoals het omringende landschap, poldergebied. Bij de havenuitbreiding zo’n dertig jaar geleden werd het gebied opgespoten. Daarna veroverde de natuur langzaam opnieuw het vernielde gebied. Graslanden, ruigten, bos en moeras wisselen hier af met ondiepe plassen. In 2002 werd hier het allereerste Vlaamse natuurinrichtingsproject afgewerkt. Door moeras te herstellen en “wielen” of plassen ontstaan door dijkdoorbraken te ruimen, werd het gebied terug natter en waardevoller.

Langs grachten en open water ontwikkelde zich hier rietland, waar kleine karekiet, rietgors en tal van eenden zich thuis voelen. Vooral voor vogels bekleden de Bospolder en het Ekers Moeras een belangrijke positie in een snoer van internationaal interessante gebieden.

Met een aangepast beheer wil Natuurpunt de Bospolder nog mooier, groener en aantrekkelijker maken. Daarbij steken Galloway-runderen ons een handje toe. Zij eten niet alle planten en niet overal evenveel. Zo creëren zij een afwisselend landschap van grasland, ruigten, struwelen en bossen. Hier vinden heel wat meer planten en dieren een geschikt plekje.

Info opgehaald bij Wikipedia. Foto's Rik Van Beek

Als de avond valt,

en je bent moe, doodmoe

verlangt naar je bed en grijpt.....

Nog even een laatste foto corrigeren

nog even een kleurtje aan het mos.

De bedstee roept luider in je hoofd,

je wankelt, maar klaart toch nog even de klus.

Dan geniet je van een zachte dons die over je gaat,

een laatste zoen voor het slapen gaan.

En droomt, droomt van die laatste foto

o'die was o zo goed.

Boom of struik met oneven geveerde bladen

bloemen in schermvormige pluimen, takken met wit merg.

Komt zeer algemeen voor in heggen, struwelen, bosranden en op woeste grond.

Breidt zich uit, begunstigd door overbemesting en storting van afval,

en verdringt andere struiken.

De zeer geurige bloeiwijzen worden verwerkt in een zweetdrijvende thee,

van de vruchten kan men  wijn maken.

Recept Vlierwijn

• Categorie: dranken
• Bereidingstijd: 20 min
• Keuken: onbekend
• Aantal personen: 4 personen
• Bron: tournedos

Ingrediënten

• 1 kg suiker
• 1 kg vlierbessen met steel

Bereidingswijze

Doe 1 kg vlierbessen met steel, 1 kg suiker en 1 l water in een glazen pot, die moet voor ¾ gevuld zijn. Bind er een dichtgewoven doek om en zet voor een zonnig raam (het trekt wel vliegjes aan!). Elke dag doorroeren en na 6 weken zeven.

recept gevonden op: http://www.cuisinio.nl

Tuinslak.

Huisje tot 18 mm hoog

23 mm breed

 Van maart tot oktober.

Bij deze wil ik bij allen die mij zoveel bezoeken en bij hen die mij vriend noemen, maar vooral bij mijn vrienden van seniorennet even verontschuldigen voor mijn uitblijven van antwoord op hun bezoeken.

Ik zit met een pc probleem dat helaas niet in een dag op te lossen is maar mogelijk een week kan aanslepen. Na een aantal uren werk ben ik er in geslaagd om een oude laptop aan de praat te krijgen om dit mee te delen.  Het duurt enige tijd voraleer er iets op het scherm verschijnt en waar ik dan nog mee kan werken. Toch zal ik trachten om uw berichten te lezen. Antwoorden is echter zo een langdurige en zenuwslopende opgave dat ik mij even onthoudt.

Bedankt voor jullie vriendschap en hoop spoedig weer op een normale manier weer one line te zijn.

Aan allen nog een fijne week en veel vreugde Rik en Mik

Ik hoop vrienden dat je er evenveel van genoten hebt dan ik.

Zoveel reuzen tesamen heb ik nog niet gezien.

Volgend jaar zal het misschien anders zijn.