Toetanchamon in Brussel...

That's all Folks

Het was me het avondje weer! Leute en lol alom.
Spijtig genoeg zijn de foto's niet zo goed dit keer, verkeerde optie genomen, té ver uitgezoomd enz...
Niet zo slim van mij... maar hier toch enkele die wel te doen zijn.
 

Wilde hop wordt zelden voor het brouwen van bier gebruikt, daar zijn commerciëel interessantere soorten voor, die elk een typische smaak geven.
Als klimplant is het wel een goede schuilplaats voor allerlei beestjes, vandaar dat deze mooie plant in een natuurlijke tuin op zijn plaats is. 
De bovengrondse delen van de hoppeplant sterven af in de herfst.
Wees vooral voorzichtig met hoppeplanten: bij aanraking van de stengels (staan vol kleine weerhaakjes) kan de huid geïrriteerd worden en roodheid veroorzaken
Mannelijke exemplaren van de hoppeplant zal je niet snel vinden, want omwille van de commerciële hoppeteelt worden ze bestreden: eenmaal het stuifmeel via de wind op vrouwelijke bloemen terecht komt, wordt de smaak te bitter (de lupuline, de smaakgevende en bewarende stof wordt omgezet) en is de oogst vanuit commercieel oogpunt mislukt.

Door de volle maan en de slierten wolken was er een feëeriek nachtelijk schouwspel te zien.Terwijl de wolken naar het noorden schoven kwam de maan telkens piepen tussen massa's donkere plekjes en helverlichte wolkenrandjes. Zo'n mooie entourage rond de maan had ik nog nooit gezien ...

Een wandeling in  het domein Grotenhout,
 aan de rand van Turnhout, was een waar genoegen.
Er was een grote variatie in het landschap:
Vijvers, weiden, bossen en dreven volgden elkaar op.
Ook waren er door het regenweer van de laatste dagen
al heel wat paddenstoelen te vinden.
De bijtjes, hommels, libellen en vlinders fladderden om je oren en deden zich te goed aan de nectar van Koninginnenkruid!
 Een warm zonnetje maakte alles nog aangenamer en
we klikten er weer op los... 

Nog een beetje en de zonnebloemen geven er zeker en vast
de brui aan want augustus loopt al ten einde.
Op een hoekje in mijn wijk staan ze alle jaren, zo ook nu weer.
Bedankt aan degene die ze daar
 telkens weer zaait en grootbrengt 

Deze foto nam ik vorige donderdag in het domein Grotenhout te Turnhout.
 Ik zag de tekening van de vlinder pas goed toen hij op mijn computerscherm verscheen.
De bloem is het Leverkruid, de naam van het insect is 
Rozenblaadje, het is wel degelijk een nachtvlinder.



 

Zoals elk jaar werd er te Edegem weer gedanst op wereldritme.
Op moederdag werd er een mis opgedragen in de basiliek en nadien trokken de groepen al dansend en grappend door de straten.
Na de middag traden een achttal groepen op in de festivalhal
"Den Willecom".
 Kleurige rokken en witte onderrokken zwierden en honderden voeten raakten weer de vloer in allerlei ritmes.
De kleine Mateo, nog géén twee, lokte alle blikken door zijn tamtamspel en leuke bokkesprongen. Zijn Rwandese mama, papa en zusjes dansten vrolijk en met trots op hetzelfde podium.
Gedurende de gehele festivalweek werden de prachtige kostuums van de mensen uit Mexico, China, Oekraïne, Martinique, Ierland, Polen, Japan en Iran bewonderd. 
De vendelzwaaiers van Lichtaart waren zoals altijd ook present en toonden hun kunsten met hun wervelende vlaggen.
 





    
























     

De laatste twee wandelingen leverden
heel wat foto's van insecten op.
Het  zonnetje scheen dan ook uitbundig en
 vlindertjes, bijen, libellen en kevertjes
kwamen zich heerlijk warmen aan haar stralen.
Het was misschien ook wel mijn geluksdag die laatste keer
 want zelfs libellen en vlindertjes 
bleven lang genoeg zitten om een goede foto te maken.




Citroenvlindertje, rust even uit



Rode Heidelibel op bloeiende netel



Snorzweefvlieg op Kamillebloempje



Citroentje beschenen door de zon



Parende weekschildkevertjes of soldaatjes



Hommel op distelbloem





Twee Boomblauwtjes in één keer



Bladwesp doet zich te goed aan nectar



Rode Heidelibel op grashalm



Boomblauwtje, zit niet vaak neer 

 

Lieveheersbeestjes op uitgebloeide distel



Snorzweefvlieg doet zich te goed



Zandoogje in het zand...

Edegem werd weer voor een tiental dagen de thuis
voor honderden mensen van dansgroepen uit Mexico,
China, Georgië en Martinique.
En gelijk werden ook wij een beetje wereldburger!
De dansvoorstelling  voor de pers was kort maar wervelend
 en daarom niet makkelijk te fotograferen voor amateurs,
 ook de achtergrond en de belichting zaten zeker niet mee.
We deden onze uiterste best en ziehier al
enkele behoorlijke resultaten




Martinique



China





China





Mexico





Oekraïne

Aan alle mooie reisjes komt ook een einde...
Langs Exmoor National Park reden we richting Dover.
Maar niet zonder het kleine stadje Dunster te bezoeken!
Dit middeleeuwse plaatsje bezat op het marktplein
 nog een authentieke kiosk waar eeuwen geleden
de slaven verkocht werden.
Vele verschillende typische huisjes lagen langs de straatjes,
door groen en bloemen omgeven... 
Het speciale kerkje met de afgeplatte toren
bezat zelfs een kleuterspeelhoekje.
Goed gezien niet?
De Bed and Breakfasts waren talrijk en er was ook
een heus Oldtimer-museum!

See you England !!!

 


Groene weiden vlak naast de Oceaan



Hoge schoorstenen bijna op alle huizen te zien ...



Zó schilderachtig vind je ze nergens anders!



Altijd geslaagd!

 

De kiosk op het marktplein van Dunster



Het middeleeuws binnenwerk van de kiosk



B&B 's over heel Cornwall (en ver daarbuiten)



Kerk in Dunster



Kleuterhoekje in de kerk



Zeer speciaal huis met mooie tuin



Goedlachse suppoost van het Car Museum



Duizende snuisterijen die allemaal te maken hebben met oldtimers



Dahlia in twee kleuren



Pittoresk, alwéér gelegen aan een bruggetje!



Heidegrond en landbouwgrond naast elkaar



So long Cornwall en Devon...

Schuimende golven,
kolkend tegen de ruwe rotsen
 of aanrollend op kleine godverlaten strandjes!
Wolkenformaties die boven het geweld drijven
van een eeuwigdurend schouwspel
 met bruisende liederen van
 water en wind,
  en meeuwen die vechten tegen de komst van
 miljarden zilte druppels
  
Ik werd er even stil van...










 

Het schilderachtige dorpje Clovelly ligt aan de Atlantische Oceaan, op de grens van Cornwall en Devon. Het is eigendom van één familie die de huisjes onderhoudt met de oorspronkelijke materialen en ze dan verhuurt.
Het dorpje kan alleen te voet bezichtigd worden.
 Een steil cobblestone-straatje bezaaid met witte huisjes leidt naar het kleine haventje. 
Onderweg kan je een klein vissersmuseum bezoeken en talrijke souvenirwinkeltjes .
 De terugweg kan met een landrover die beneden achter één van de twee hotels vertrekt zodra de plaatsen bezet zijn.








 

Lanhydrock house is een bijzonder groot en mooi landhuis dat aan de familie Robartes  toebehoorde. Het is in de loop der eeuwen vele malen van eigenaar (bewoners) gewisseld. Later is het in de prachtige Victoriaanse stijl van de Robartes teruggebracht door een Trustfonds in Engeland. In de prachtig onderhouden tuin is het fijn vertoeven. Het hele huis bestaat uit 49 kamers en zijn bijna allen te bezichtigen. Het bezoek duurt 2 uur lang en is erg interessant!        

De familie kreeg 9 kinderen en het huis bevatte dan ook een hele vleugel waar kinderkamers, nursery-rooms en zelfs een klein klaslokaal waren ondergebracht.
Er was ook een kerk, ter ere van de heilige Hydrock, ingebouwd. 

Jachttrofeeën en een hoop lederen koffers wezen erop
dat er veel gereisd werd....







 

Lynmouth was een klein kuststadje waar we de  steile "Cliff Railway" namen naar Lynton. Het weer wilde niet mee die dag zodat de wandeling naar "Valley of the rocks" maar door enkele van ons ten einde werd gelopen.
We konden daarentegen genieten van knusse, warme thee- en eethuisjes...
 


Zicht op het strandje van Lynmouth vanuit de "Cliff Railway"



Bloeiende bloemen overal, zelfs aan de straatmuren



Lege straatjes, wellicht vanwege het slechte weer !



Een originele manier om koopwaar te presenteren...



Nog nooit leidde zo'n mooi steegje naar het toilet...

 

In Cornwall bestaat  er een tegenhanger van de Mont Saint Michel in Bretagne/Frankrijk: "St Michael's Mount", gelegen dichtbij Penzance en Marazion!
 In het slot bovenop de berg woont nog steeds de familie St Aubin.
Je kan er per motorbootje, maar tijdens laagtij ook te voet geraken over een cobblestone-paadje. Wij deden de beide...  




Hoogtij aan het strand van Marazion



Zicht op Marazion vanuit de haven van het eilandje



Begin van de wandeling naar het kasteel van de familie St Aubin



Als aasgieren zitten ze te wachten, gek op de restjes van de tafels van het restaurantje



Bij eb terug naar Marazion over de kasseiweg

Newquay, waar we voor 4 dagen verbleven, lag er zeer netjes bij.
Ons hotel stond op een zeer romantische plaats en een stadsbezoek begon bij de
Milleniumsteen vlakbij de zee.
Het restaurant van de bekende Jamie Oliver was niet ver daarvandaan.
Er was een verscheidenheid aan woningen.
Zelfs op een hoge rots in zee bouwde men een groot huis.
Een brug verbond het met het vasteland en een trap van
misschien wel tweehonderd treden leidde
naar een klein privéstrand...




Deze straat deed me een beetje aan San Francisco denken



Aan de stand van de zon kon men hier het uur aflezen als men op de juiste maand ging staan



Het was onderdaad  rond tien uur!



De omgeving straalde kleur en rust uit



Hotel Victoria: Hier kookt(e) James Oliver



De heerlijk blauwe zee, zo dichtbij!



Hier woon je pas ongestoord...
 


"Honi soit qui mal y pense", excentriek huis met franse tekst in het wapenschild



 Vergezicht nabij het terras van hotel "California", kan het mooier?
  

  

Een van de bekendste legendes is deze van "King Arthur en Merlijn, de tovenaar"


zie http://www.celticbritain.net/koningarthur.htm



Onderweg naar Tintagel



Het strandje nabij de grot van Merlijn de tovenaar



De overblijfselen van het kasteel van Koning Arthur



Omwalling op een gevaarlijk hoog punt



Ingang van de grot van Merlijn.



Wandelweg naar de ruïne van het kasteel



Het eeuwenoude postkantoortje van het stadje Tintagel