respect
voet na voet
stil en behendig
als partner slaapt
bezorgd vermoeid
tot rust wil komen
moet een ander ritme
niet storend luid
eigen wegen gaan
dan vraagt respect
zacht en stil op te gaan
in eigen bezigheid.
dala
respect
eenzaam roosje
laat ontloken
in ‘t novemberlicht
rustig geplukt
in de vroege morgen
uit liefde geschonken
de beminde opgetogen
om het zomerwonder
als de winter lonkt
en de vorst
reeds regeren kan.
dala
vreemde vriendschap
vriendschap
verre vriendschap
dat bestaat niet
voor mij
vreemde vriendschap wel
maar vriendschap
voelt dicht
of is dat niet.
Dala
luisteren naar de stilte
op de dool
houden van
rijm
een witte vacht geveegd
verkilt in duizenden parels
als kristal
de schone schijn
van damp
getoverd in een pracht van ijs
straks
met een laatste restje kracht
komt in zekerheid van licht
de zon met warme overschot
zodat alle pracht verdwijnt
en 't groen
nog even mag
de kleur van zomer zijn
want morgen na de nacht
herhaalt misschien
piet winter
die twinkelende pracht.
stap na stap
ik blijf wat ik altijd wou zijn
ik blijf een boer
maar dan herboren
uit aarde en uit woorden
peinzend staar ik
naar het verleden
dat heersen blijft
als je gaat denken
hier is een poëet opgestaan
is die in werkelijkheid al verloren
herschapen tot boer
tussen de patatten en het koren.
Dala