Vrijdag 24 juni 2005
helse tijden
hij woont bij helse tijden
in een droomloos hoofd
daarmee zwaait hij heen
en weer om de hitte
van de dag te blazen
Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht
Donderdag 23 juni 2005
terrasjesweer
laat op de avond
lonken lege lanen
traag de wandelaar
de terrassen stapelen
lui de laatste gasten
het avondrood bestijgt
hun dronken hoofd
ze praten roezemoes
met gedempte stemmen
want de hitte heeft
haar tol geëist
ze blazen af en toe
zo heel gewichtig
de hoofden knikken
traag, ze zijn als bomen
die zo bedreven wuiven
met hun kroon
---
lonken lege lanen
traag de wandelaar
de terrassen stapelen
lui de laatste gasten
het avondrood bestijgt
hun dronken hoofd
ze praten roezemoes
met gedempte stemmen
want de hitte heeft
haar tol geëist
ze blazen af en toe
zo heel gewichtig
de hoofden knikken
traag, ze zijn als bomen
die zo bedreven wuiven
met hun kroon
---
Donderdag 23 juni 2005
croissantjes (2)
*
hij schreef op bladerdeeg
zijn krullen en het tafelkleed
werd wit gebloemd,
de plooien glad gerold
daarna heeft hij met eiergeel
de letters bruin gebakken
zijn oven slikte even
de hitte door
de geuren aaien
nu zijn neus
en zijn zinnen
worden heel krokant
als halve maantjes
die nog boter lusten
---
Donderdag 23 juni 2005
Af en toe wat stroomlijnen
Dit is mijn oefenboek weet je, dus af en toe komen er ook wel eens verbeteringen in te staan.
de Vlinderman
heel luchtledig zweeft hij
over kalme waterlanden
achter waterjuffers aan
met mooie pauwenogen
bij elke zwenking
keert la Libelle anders
stomweg weg
ze speelt met hem
een zig zag lang
en even vluchtig leunt hij
tegen glazen vensters aan
tijdens lange zomerdagen
blaast de wind hem
gevleugeld op weg
tot het vurig leven
hem verschroeit
want buiten dat
is er immers niets
dat zijn vlucht zo boeit
---
Dinsdag 21 juni 2005
Croissantjes
*
hij schreef op bladerdeeg
zijn krullen en het tafelkleed
werd wit gebloemd, de hoeken
strak getrokken
daarna heeft hij met eiergeel
de kleuren bruin gebakken
zijn oven slikte even
de hitte door
de kleuren en de geuren glanzen
nu, zijn zinnen werden heel krokant
als halve maantjes die nog boter
lusten
---
Dinsdag 21 juni 2005
Voordrachten
*
af en toe tracht ik staande woorden
voor te dragen, zo heel afstandelijk
laat ik enkel medeklinkers sterven
één voor één wek ik ze daarna op
heel weids strijk ik dan duinen glad
ringloos en met gespreide vingers
mijn stem galmt niet luchtledig
onderaards is de grondtoon
immers zacht gebleven
hij hapert af en toe
---
Zondag 19 juni 2005
Met onbehouwen ruwe zinnen
de absolute waarheid is
dat wij geheel tweedelig zijn
en alles beter weten dan
eenderwelk gehavend blad
zelfs als het ooit te lang
in plassen water heeft gelegen
want de nerven worden
daardoor veel te zwart
---
Wij laten ook het hoofd niet
zo zwaarmoedig hangen
aan wat tuinfragmenten in
een waterkleurenboek
want het klimrek is er
wel wat zwaar beladen
en vier armen zijn ons
veel te kort
---
Wij breken hier het podium af
we zagen alle stijve planken door
we houden zelfs geen zagemeel
in houten handen over
we blazen toch het stof terug
naar binnen, we roepen het in koor
wij smijten hier met onbehouwen
zinnen, een wolk van rotsig puin
zodat het bier hier bloedig
kan gaan vloeien en je keel
niet meer zo droog zal klinken
als de lege glazen op de toog
---
Zondag 19 juni 2005
Waterlanden
*
zo luchtledig zweeft hij
over kalme waterlanden
achter een libelle aan
bij elke zwenking keert zij
anders stomweg weg
ze speelt met hem
een zig zag lang
en even vluchtig kleeft hij
aan de kalme randen
van te lange zomerdagen
tot het vurig leven
hem verschroeit
want buiten dat
is er immers niets
dat zijn vlucht
zo boeit
---
Zaterdag 18 juni 2005
hartritme
*
hij houdt niet van
doorweekte zinnen
en vocht teveel
met kranslagaders
rond zijn hart
oud hout klopt
daarentegen beter
want het heeft het
minnen nooit verkracht
het kraakt wel eens
weemoedig hard
---
Zaterdag 18 juni 2005
nihil
ik zit aan
een tafel
een ronde tafel
het tafelkleed bedekt
een houten blad
het grijze hoofd
wordt op beide handen
opgedragen
het rust verdoofd
de romp is zinloos
en de armen schragen
slechts, ze steunen
ik breek het hoofd niet
meer met beide handen
de kruimels blijven
toch verstoord
een tafel
een ronde tafel
het tafelkleed bedekt
een houten blad
het grijze hoofd
wordt op beide handen
opgedragen
het rust verdoofd
de romp is zinloos
en de armen schragen
slechts, ze steunen
ik breek het hoofd niet
meer met beide handen
de kruimels blijven
toch verstoord
Zaterdag 18 juni 2005
onbenulletje
zelfs een kreeft heeft
een keerkring nodig
zijn vele poten staan
te wijd gespreid
en hopelijk vindt hij
snel het veilig water
of zijn bloed raakt
aan de kook
hij heeft het allemaal
al scheef bekeken
hij houdt niet zo
van rood
een keerkring nodig
zijn vele poten staan
te wijd gespreid
en hopelijk vindt hij
snel het veilig water
of zijn bloed raakt
aan de kook
hij heeft het allemaal
al scheef bekeken
hij houdt niet zo
van rood
Zaterdag 18 juni 2005
Avondzon
*
hij is schenker van een bloedvol leven
en dramatiek in een zinvolle betekenis
hij is de rode offersteen die nazindert
na een bloedig treffen in het volle licht
stroperig is het rood bloed dat vloeit
en hard zijn de tranen die verstenen
maar alles wordt zwart in de rook
van te felle vuren, na het avondrood
---
Vrijdag 17 juni 2005
vandaag schrijf ik larie
slechts een storm kan nog de gaten vullen
van zijn overjaarse ramptapijt, geschift is hij
nu afgegleden naar groen uitslaande bermen
zo schrijft hij onzin in een boekje
en breekt hij elk vertaalaspect
in duizend stukken larie
het is maar dat zijn ingebeelde
woordenvat nu overloopt
met doorweekte zinnen
het vat bruist schuim
en onbedwingbaar
kruipt het voort
het gif sluipt binnen
het grijpt zijn vel, zijn cel
met uitgeteerde vingers
en rukt, en scheurt
het resultaat is onbegrijpbaar vals
maar mooi in d'ogen en 't gedogen
van gelijkgezinde taalpiraten
van zijn overjaarse ramptapijt, geschift is hij
nu afgegleden naar groen uitslaande bermen
zo schrijft hij onzin in een boekje
en breekt hij elk vertaalaspect
in duizend stukken larie
het is maar dat zijn ingebeelde
woordenvat nu overloopt
met doorweekte zinnen
het vat bruist schuim
en onbedwingbaar
kruipt het voort
het gif sluipt binnen
het grijpt zijn vel, zijn cel
met uitgeteerde vingers
en rukt, en scheurt
het resultaat is onbegrijpbaar vals
maar mooi in d'ogen en 't gedogen
van gelijkgezinde taalpiraten
Donderdag 16 juni 2005
Geluidloze klanken
inleiding tot een gedicht
dat alles ooit begonnen is
met het woord, dat wist ik al
die trilling voel ik nog steeds
zo probeer ik klanken in woorden te vertalen
het is geen luisterspel, soms maken zij wat los
dat alles ooit begonnen is
met het woord, dat wist ik al
die trilling voel ik nog steeds
zo probeer ik klanken in woorden te vertalen
het is geen luisterspel, soms maken zij wat los
een stentorstem sterft niet
luchtledig, de grondtoon is
ook onderaards gedreven
want droevig diep wordt
soms de mond gesloten
de zware klanken drijven
immers op gevoel omhoog
tot de schouders schokken
en de adem stokt in nood
---
Donderdag 16 juni 2005
Stilstaand beeld
ik ontving een foto
van een man met een blad
met een baard en stilstaand
het beeld en het spreken
heel dicht gewijd het galmen
van woorden
van een man met een blad
met een baard en stilstaand
het beeld en het spreken
heel dicht gewijd het galmen
van woorden
Woensdag 15 juni 2005
rijgenoten
*
ach,
geen weemoed denkt ooit terug
aan te korte dagen, de voeten
in afgedragen wollen sokken
waarin de blote tenen gaapten
woelden en de kou geniepig
voelden
we stampten daarbij op de grond
totdat die week en zacht werd
als een opgezwollen lijk
bleek dat er plassen groeiden
in het slijk
we wachtten toen op zondagen
met een weke buik in te lange rijen
---
Woensdag 15 juni 2005
berusting
hij rust graag tussen lege schelpen
zijn huid kleurt even wit het zand
het heen en weer bewegend water
praat zachte taal die hij verstaat
er bruist geen branding bij laag tij
geen ziedend schuim wordt
daar door wind gedreven
het bedekt soms spaarzaam
bedrogen sterren om hem heen
zijn huid kleurt even wit het zand
het heen en weer bewegend water
praat zachte taal die hij verstaat
er bruist geen branding bij laag tij
geen ziedend schuim wordt
daar door wind gedreven
het bedekt soms spaarzaam
bedrogen sterren om hem heen
Dinsdag 14 juni 2005
Matchboxradio
Vandaag iets interessants gevonden
U wenst? Zij dragen voor!
http://www.matchboxradio.nl/
Dinsdag 14 juni 2005
wakkere woorden
*
vandaag ben ik zo dwaas ontwaakt
vannacht een keer teveel verdronken
te lang éénzaat geweest bij 't slapen
want 't allerlaaste beeld dat droomde
was haar dat zacht mijn rug nog streelde
ik had geen tederheid verwacht
geen vrouwenhand, geen zalig lijf
aan de andere kant van 't bed
dat halvelings was leeg gebleven
ze brak mijn ademtocht
de plooien in de lakens
ze zijn gewijd gespreid
het slapen sijpelt weg
misschien dan toch
een weke ochtend
---
Maandag 13 juni 2005
het hoofd in de wind gezet
zijn oudhouten armen
zwaait hij zo windrichtig
en ééntonig stijf, gestrekt
keert hij het krakend hoofd
westwaarts en onverstoord
kreunt zijn hardeiken hart
zoals het hoort en zwijgzaam
malen er gegroefde stenen
het alledaagse graan
tot het bloemen toe
ik bak graag korstig brood
uit vers gemalen zinnen