Medisch falen Medische ongevallen Medische fouten - Schadevergoeding Rechten als patiënt
Medisch falen
Medische fouten - Medische ongevallen
Wat zijn medische fouten
Met medische fouten worden alle fouten die optreden door een medische behandeling bedoeld, ofwel een ongewenst en vermijdbaar neveneffect van een medische behandeling.
Een medische fout wordt meestal veroorzaakt door een arts, verpleegkundige of paramedisch personeel.
Naast de term fout moet de term onbedoelde schade (Engels: adverse effect) worden herkend.
De definitie van onbedoelde schade is een onbedoelde uitkomst die is ontstaan door het (niet) handelen van een zorgverlener en/of door het zorgsysteem met schade voor de patiënt zodanig ernstig dat er sprake is van tijdelijke of permanente beperking dan wel overlijden van de patiënt. Medische fouten zijn gevallen waar onbedoelde schade optrad waarbij dat vermijdbaar was. Onderzoek kan meestal alleen worden gedaan naar het voorkomen van onbedoelde schade. Medische fouten zijn ongewenst omdat ze leiden tot gezondheidsschade en omdat ze de maatschappij geld kosten.
> Lees meer op wikipedia.org
Schadevergoeding bij medische fouten (medisch falen)
Tot nauwelijks een 20-tal jaar geleden namen (naar eigen mening of duidelijk) gedupeerde patiënten of hun nabestaanden het bijna nooit op tegen de behandelende geneesheer.
Dokters hadden een aura van onfeilbaarheid en zelfs als er iets misging op de operatietafel, nam men dat aan als een vanzelfsprekend risico.
Vaak genoeg was het woord 'complicatie' al uitleg genoeg voor
de nabestaanden...
Maar de tijden veranderden: dorpsnotabelen vielen van hun voetstuk, 'gewone' mensen werden mondiger en erudieter.
Men nam complicaties niet meer aan voor gratuit.
Halfweg de jaren '90 had België duidelijk nog een achterstand ten opzichte van bijvoorbeeld Nederland en Duitsland, en zéker ten opzichte van de VS, wat betreft de vervolging van blunderende artsen.
Oorzaak hiervan was de omgekeerde bewijslast.
In België moest een slachtoffer of nabestaande bewijzen dat een arts een fout had gemaakt, in plaats van het omgekeerde:
dat de arts moest bewijzen dat hij géén fout had gemaakt.
Bovendien: wat zou men als individu kunnen uitrichten tegen een machtige beroepsorganisatie als de Orde der Geneesheren, zo was bij velen de redenering.
Een gedegen regeling werd lange tijd tegengehouden door
het Amerikaanse voorbeeld, waar advocaten bij wijze van spreken in de hal van het ziekenhuis ontevreden patiënten staan op te wachten.
Al lijkt het er in de VS wel op dat het soort geneeskunde daar er zélf toe geleid heeft: eind '99 zei een rapport van het Institute of Medicine in Washington dat in de VS jaarlijks 44 à 98.000 mensen overlijden door medische fouten.
Dat is meer dan in het verkeer...
Bovendien zou op korte termijn de vergemakkelijkte mogelijkheid tot vervolging misschien wel voordelen opleveren voor de gedupeerden, meende men: dokters zouden nog meer hun best doen zo goed mogelijke geneeskunde af te leveren.
Maar op lange termijn zou dit leiden tot 'defensieve' geneeskunde:
geen dokter zou het nog riskeren een moeilijke operatie aan te durven, zodat de patiënt blijft zitten met zijn aandoening...
Als mogelijke oplossing pleitte de medische wereld van in het begin voor een soort verzekering tegen medische schade.
Hoewel het niet wettelijk verplicht is, zijn de meeste artsen verzekerd tegen medische fouten.
Voor huisartsen bedraagt zo'n verzekering zowat 10 à 35.000 frank; voor chirurgen en gynaecologen zelfs 100 à 300.000 frank.
Vooralsnog beperkte de kwestie zich tot een langzaam toenemende frequentie van medische fouten, zoals opgesomd in boeken als 'Smetten op de witte jas' (E. van Everdingen) en ' Medisch mis-handelen' (René Steenhorst), die het grote publiek gevoelig maken voor het probleem.
Bron: www.gva.be
"het maken van een medische fout is menselijk, het ontkennen van een medische fout is onmenselijk"
> Medisch falen (www.google.be)
Fonds medische ongevallen
> FMO - Fonds voor medische ongevallen (www.fmo.fgov.be)
> Medische fouten (www.youtube.com)
