TODOQUE - ISLA LA PALMA

Aardewerk kom met zonne - maankalender.

Af en toe als ik in de omtrek ben van ons archeologisch museum, wip ik eens binnen om te kijken of er geen

"Nieuwigheden" zijn. En jawel hoor! Die dag was er iets heel bijzonders tentoongesteld. Namelijk een

aardewerk kom met daarop een zonne-maankalender getekend. Niet zo evident voor mensen die vijfhonderd

jaar geleden nog in het stenen tijdperk leefden. Deze mensen hebben een bijzonder archeologisch erfgoed

van meer dan 2000 jaar aanwezigheid op de eilanden achtergelaten. De belangrijkste vondsten zijn natuurlijk

de rotsinscripties maar vooral ook de keramiek en in het bijzonder die van La Palma. Deze zijn nagenoeg een

van de weinige bronnen van informatie om de cultuur van de pre-spaanse bevolking te bestuderen. Een

cultuur die door de veroveraars met hun kerstening volledig werd teniet gedaan.

***

De vondst van deze zonne-maankalender doet vermoeden dat de stammen die aankwamen op La Palma

cultureel verschilden van de Guanchen die de rest van de eilanden bevolkten. Nu rijst de vraag of de rijk

versierde gebruiksvoorwerpen van de oer Palmeros niet louter versieringen waren maar wel degelijk meer

betekenden. Belangrijk wat betreft het verdere archeologisch onderzoek van het nalatenschap van de

Benahoaritas.

***

***

***

***

Telkens ik in het museum kom, probeer ik de stokspringer vanuit een verschillende hoek te fotograferen.

Ik heb er drie uitgekozen, de rest heb ik 'deleted' ;-)

Gisteren wilden we gaan varen en mijn compagnon wou een tonijn vangen, maar het ging niet door. Er stond

teveel wind (volgens windfinder meer dan 26 knopen) en dan is het niet prettig varen. We hebben dan maar

de boot grondig schoongemaakt en enkele klussen gedaan die we steeds op de 'lange' baan hadden  geschoven.

*** 

Tot onze grote verbazing lagen er 4 'lange' lijn vissersboten aan de kade. Voor de haven van Tazacorte

 is dit wel heel uitzonderlijk. Ik herinner mij dat een Portugees langelijn schip kwam schuilen voor een

 storm op de oceaan. Langelijn visserij hier voor de kust is uiterst zeldzaam. Ik heb het in de voorbije 20

jaar nog maar éénmaal meegemaakt en onze beroepsvissertjes waren daar niet blij mee. De bemanning van

deze boten spraken geen Portugees maar Spaans. Ze zijn dus vermoedelijk uit het Middellandse Zeegebied

 (inmiddels leeg gevist) hier naartoe gevaren om hun lange lijnen voor de kust uit te werpen. Deze vissers

hebben er wel wat voor over om zo ver van huis de laatste tonijnen uit de oceaan te halen. Terwijl ik dit

schrijf zie ik vanaf ons terras meer dan een dozijn boten uitvaren in een woelige zee op zoek naar tonijn en

misschien af en toe een zwaardvis. Met de verrekijker spot ik scholen tonijnen die grote witte schuimplekken

achterlaten op de oceaan. Ik ben benieuwd voor hoe lang nog.

***

***

***

***

Regelgeving en Controle van tonijnvangst

De Internationale Commissie voor het beheer van de Atlantische Tonijn (ICCAT) is verantwoordelijk voor het

vaststellen van vangstquota. Daarbij wordt ze geadviseerd door tonijnwetenschappers die hun adviezen

baseren op duurzame bevissing. Echter, de quota van de ICCAT zijn hoger dan wat de tonijnwetenschappers

adviseren. Bovendien worden de quota op allerlei manier ontdoken. Om de tonijn te redden zou er in de

Middellandse Zee een absoluut vangstverbod tijdens de paringsperiode van mei tot juli ingesteld moeten

worden. De EU speelt een dubbelrol. Enerzijds heeft ze Spaanse, Franse en Italiaanse tonijnvissers

gesubsidieerd, anderzijds probeert ze nu met subsidies de overcapaciteit weer terug te brengen. Controle op

naleving wordt uitgevoerd door het Europese Visserij Controle Agentschap. De Europese Commissie maakte

op 8 september 2009 bekend er voor te zijn om de internationale handel in de Atlantische blauwvintonijn

volledig te verbieden door deze op CITES lijst 1 (dat zijn direct met uitsterven bedreigde dieren en planten)

te plaatsen. Op de CITES conferentie van 13 t/m 25 maart 2010 werd dit voorstel met grote meerderheid

verworpen. Tegenstemmers waren Spanje, Italië, Frankrijk, IJsland en Libië (doen zelf aan visserij), Japan

(importeert vis) en China.

Bron: Zie bijlagen.

***

Langelijnvisserij (ook wel longline-visserij of longlijnvisserij) is een visserijtechniek die gebruikt wordt door

beroepsvissers in de zeevisserij. Hierbij worden lange dunne kabels gebruikt, de zogenaamde hoofdlijn. Aan

deze hoofdlijn zitten zijlijnen met haakjes en aasvis.

Meer lezen: zie bijlagen.

***

Door de gestaag uitbreidende bananenplantages en bebouwing van het Aridane dal heeft de eilandregering er

voor gezorgd dat er vier kleine vulkaankegels uitgeroepen werden tot beschermde natuurgebieden. Het was

niets te vroeg want de drang van de vooruitgang had reeds grote delen aan de voet van de heuvels

afgegraven voor bouwmateriaal en tegelijkertijd geëgaliseerd voor landbouwgronden en eventuele

woonhuizen. De littekens zijn goed merkbaar maar met de tijd zal de natuur het landschap terug in bezit

nemen. Deze vulkaankegel wordt nu gebruikt door wandelaars. Het zijn fantastische kleine wandelingen, goed

voor een uurtje of twee in de morgen, althans voor mij. Lange afstandslopers die daar trainen lopen het pad

vaak meerdere malen op en neer terwijl ik daar wandel

***

Weg aan de voet van de 'Montaña de Triana'

***

De vulkaan kegel is bijna gans opgebouwd uit speklagen bestaande uit samengeperste lapilli (lokale

benaming grancon) en witte puimsteen. Dit materiaal is ideaal voor het vervaardigen van lichtgewicht beton

en daar werd gretig gebruik van gemaakt.

***

Als je vanaf het pad deze rotsen ziet denk je,: 'Dit is de top'. Maar niets is minder waar, om deze rotsen te

bereiken moet je eerst rond de vulkaan lopen en dan over de top terug een stuk naar beneden.

***

Lange schaduwen, de zon komt nog maar juist over de Cumbre piepen.

***

Opgepast bijen, met licentie nummer van de imker.

***

Langs de andere kant van de vulkaan terug in de schaduw.

***

***

***

Brezo - Erica Arborea, endemisch voor La Palma. Bloeitijd februari maart.

Update rechtzetting:

Volgend sommigen is het geen Brezo Erica maar Brem (Retama).

Op La Palma zijn er twee soorten Brem (Retama).

Retama Monosperma SSP Rhodorhizoides met bloeitijd in december en Retama de Cumbre - Spartocytisus

Supranubius, endemisch voor de eilanden La Palma en Tenerife met een bloeitijd vanaf mei tot juni.

Brezo - Erica Ardorea bloeit 'nu' vanaf februari tot maart.

Bron : Flores y Plantas Silvestres.

Juan José Santos 

***

Los Llanos de Aridane

***

De top

***

In de achtergrond de berg Bejenado, links op de voorgrond struiken Erica die hier wel twee meter hoog

kunnen worden. Uitzonderlijk prachtige bloesem hebben we dit jaar.

***

De mauve bloempjes die tussen de Erica struiken naar omhoog kruipen is Canarische Lavendel.

Lokale benaming, Hierba de Risco.

***

De top met het alomtegenwoordige kruis.

***

De rotsblokken waarvan ik dacht dat zij op te top van de vulkaankegel stonden.

Hieronder: Terug aan de grote Indische laurier waar de auto stond, en nu naar huis voor een lekkere kop koffie.

***

Nee! Het zijn geen bespiegelingen over de toekomst van de aarde ingevolge de klimaatsverandering.

Het zijn gewoon spiegelbeelden tijdens het slenteren in de haven van Tazacorte.

***

***

***

***

***

***

***

***

***

***

***

***

***

***

***

De dag van "Los Indianos" is een van de belangrijkste feesten tijdens het Carnaval op het eiland La Palma.

Voornamelijk in de hoofdstad van het eiland. Dit grandioos evenement wordt ieder jaar op Carnavalmaandag

gevierd en is diep geworteld in de tradities van de lokale bevolking. Het thema die dag is steeds de aankomst

van de 'Indianos', waarbij de terugkeer van de mensen die naar de Indieën (Cuba) geëmigreerd waren in

scene wordt gezet op 't straat door een enorme hoop volk. De zogenaamde repatrianten uit Cuba en

Venezuela pochen met hun verkregen rijkdom, roken Cubaanse cigaren, dragen chique Caraibische kledij en

hebben dikke negerslavinnen bij die hun koffers vol geld dragen (de zwartepiet-mensen in Nederland en

België zouden het zeker rasistisch bestempelen). Al de mensen in de parade zijn in het wit gekleed met

panamahoeden en lopen mee onder het geluid van Cubaanse muziek. Dit alles gebeurd temidden van een

enorme strijd met talkpoeder van ongekende oorsprong en omvang (niet zo gezond voor de longen). Men

wordt in korte tijd blootgesteld aan hoge concentraties fijn wit stof. Dit gebruik is typisch voor La Palma en

veel feestvierders van andere eilanden komen daar dan ook op af. Foto's over dit gebeuren circuleren zeker

de komende weken op facebook, maar op mijn blog zul je er geen vinden. Ik ben namelijk allergisch voor alle

evenementen waar het woordje massa bij staat (normaal 40.000 en misschien dit jaar wel 50.000 mensen).

Om nog maar te zwijgen over het rijdend kanon dat talkpoeder schiet over de hoofden van de mensenmassa.

Maar alla, de residenten hier zeggen, : " Je moet het eens meegemaakt hebben" en euh... dat is waar

Groot podium in Los Llanos de Aridane.

Hier vinden de Carnaval verkiezingen plaats.

Het leven draait gedurende twee weken rond Carnaval

Alle jaren is er een prijskamp voor de mooiste Carnaval affiche maar dit jaar hebben twee lokale ontwerpers

samen de affiche ontwikkeld. Het thema dit jaar is "La Magia".

***

***

***

Toeristen die het feest willen meemaken kunnen in de lokale winkels aangepaste witte kledij aanschaffen

want met gekleurde kledij is men doelwit van een overdaad aan talkpoeder en laat je dure camera maar thuis.

***

'Los Indianos' heeft plaats volgende week maandag op 3 maart 2014 in Santa Cruz de La Palma.

Twee Palmeros en echte feestvierders, Yolanda Cabrera en Alfredo Pérez Díaz begonnen in het begin van de

zestiger jaren met het parodiëren van de repatrianten uit Cuba. De vrouwen met hun elegante jurken van

zijde en kant. De mannen in een onberispelijk kostuum van fijn wit linnen, die in hun open amerikaanse

cabriolets samen met hun kinderen in matrozenpakjes rondreden op het eiland. In den beginne kwam er geen

wit poeder bij te pas en had de talk ook niets te maken met de witte kledij. Het poeder deed pas zijn intrede

begin jaren tachtig.

***

***

Bij "El Guanche" wordt weliswaar geen talkpoeder geproduceerd maar 'gofio' en witte bloem. Witte bloem zou

misschien een beter alternatief zijn dan het chemische witte talkpoeder.

***

Gofio

Gofio was voor lange tijd het belangrijkste voedingsmiddel van de Eilanders. Het is een meel dat gemalen

wordt van verschillende geroosterde granen die op dat moment ter beschikking stonden. Tegenwoordig wordt

het hele proces van roosteren en malen industrieel voorbereid en is witter dan vroeger. Gofio wordt op

verschillende wijzen gegeten. Met melk als ontbijt, in groentensoep of vissoep, met bouillon kan men er ook

ballen van maken samen met aardappel, knokloof, paprika en varkensvet als bindmiddel.

***

***

Zon-dag

***

***

Roque Faro is een gehucht in het noorden dat ligt aan de LP-1 tussen Franceses en La Mata. De meeste

bezoekers van het eiland die een auto huren zullen er zeker voorbij rijden al dan niet stoppen want je bent op

de voornaamste noordelijke rondweg van het eiland op weg van A naar B, en juist in Roque Faro krijg je

honger. Wat een geluk, het dorpje (een straat met enkele huizen) heeft een restaurantje waar men Palmees

traditioneel kan eten.

Volgens de (tussen haakjes voortreffelijke) reisgids van Siepko Wenning, een reisgids die thuishoort in de

rugzak van elke bezoeker die het eiland wil verkennen en beleven te voet, met de auto, met de fiets, met de

bus, met de taxi, enz... zie : http://www.oceaanzicht.nl/  

hangt er in het midden van het dorp een brandklok aan een boom. Ik heb me zot gezocht naar die brandklok

maar niet gevonden. Ik had de klok bijzonder graag gefotografeerd. Ik heb ook hier en daar in de enkele

huizen die daar staan, naar binnen gekeken op zoek naar de schelp, waar de bewoners op bliezen om mekaar

te verwittigen voor de naderende bosbrand. Ook de schelpen waren reeds lang verdwenen of verkocht op de

vlooienmarkt van Argual aan een verzamelaar. Ik heb wel zo'n schelp in huis waarvan hieronder een foto ;-)

***

***

***

***

***

***

***

De schelp van Roque Faro

Vrijdag visdag, zondag rustdag, maandag wasdag, begrippen die al lang zijn achterhaald.

***

Persil ondervroeg in het kader van de honderdste verjaardag van het merk 1600 Nederlanders naar hun

wasgedrag. Het gemiddelde huishouden draait 5 wassen per week, waarbij het vaakst op zaterdag (49

procent) en zondag (40 procent) wordt gewassen. De maandag staat met 16 procent van de wassen op een

vijfde plaats. Overigens heeft 41 procent van de Nederlanders geen voorkeur voor bepaalde dagen, dit geldt

met name voor kleinere huishoudens. 

***

***

***

***

***

***

***

***

***

***

***

***

Het was nog vroeg in de ochtend toen ik de Caldera indook. Er waren nog geen toeristen en het was fris. Er

heerste een mysterieuze stilte en tijdens het ochtendgloren was het licht heel bijzonder. Een uur later rijden

de taxi's heen en weer naar Los Brecitos met toeristen die vanaf daar afdalen in de krater, maar dat is

genieten op een andere manier .

***

***

***

***

***

De Caldera is een gigantische erosiekrater in de vorm van een hoefijzer met als uitgang de immense Barranco

(kloof) de Las Angustias. De wanden van de Caldera herbergen vele kloven die allemaal samenkomen in deze

reusachtige Angustias kloof. Door enkele van die barranco's stroomt water afkomstig uit bronnen, regen en

wolken. Dit zijn de enige riviertjes die op de Canarische Archipel voorkomen. Op de boden van de krater

komen deze riviertjes samen waar het water wordt opgevangen in een kanaal en wordt gebruikt voor

bevloeing van bananenplantages en menselijke consumptie. Bijna gans het jaar door vloeit er een beek

water doorheen de Barranco de Las Angustias maar het water bereikt zelden de oceaan. Alleen tijdens de

regens verandert het rustig beekje in een kolkende alles meesleurende massa water. Zonder enige twijfel is

dit water uit de Caldera van levensbelang voor de bewoners van La Palma. 

***

Ze sliepen nog ... Het verwondert mij dat je mag kamperen in een nationaal park.

***

In de stad Los Llanos staan de mooiste, grootste en oudste Indische laurierbomen van het eiland. De

stammen lijken op oude versteende mammoetpoten. Omdat het hier zeer weinig regent is het immense

bladerdak van de bomen onderhevig aan oa 'witte vlieg' en dat maakt de bladjes zwart en plakkerig. In de

plaats van de stad te vergiftigen met insecticiden worden de laurierbomen om de zoveel jaren gesnoeid...

en als Palmeros snoeien doen ze het grondig! Maar geen nood na enkele maanden krijgen ze terug mooie

frisse groene blaadjes.

Plaza de España

***

***

***

***

***

***

***

***

***

Om de zoveel jaren heb je dit zicht op de kerktoren.

***

De foto's die volgen hieronder: Avenida Doctor Fleming. Deze bomen werden gesnoeid ergens in de loop van verleden jaar en zie nu ...

Zicht op het kasteeltje van Los Llanos, normaal afgeschermd door het bladerdak van de bomen.

***

***

***

***

Tegenwoordig is het klikvingertje van menig toerist in overdrive. De tijd dat we uitsluitend de interessante

hoogtepunten van de vakantie fotografeerden omdat anders het filmrolletje te rap vol was ligt door het

digitale tijdperk in het verleden. Volgens recent onderzoek draagt veel foto's maken tijdens een uitstap bij

aan positieve gevoelens en zo is een 'fotograag' een gelukkig mens.

***

***

***

***

***

***

***

***

***

***

***

Kiekjes maken op vakantie maakt maakt dus gelukkig en zeker foto's van een boom

Morgen meer over deze boom ...

Gisteren (het begon eigenlijk eergisteren maar was toen niet goed zichtbaar door de wolken) viel er voor

de tweede maal sneeuw in de bergen van La Palma. Sneeuw in de winter is op dit eilandje een groot

evenement zodat iedereen met een camera wel enkele foto's maakt van het maagdelijk wit en die dan op een

of andere sociale site zet. Het kan dus bijna niet anders dat ikzelf er ook op uitgetrokken ben om van het

fenomeen een fotoshoot te maken.

Tijdens het eerste uur even snel een fotoke gemaakt voor het nageslacht ;-) want als de wolken komen

aanzetten is het gedaan met het mooie zicht op "kwatta"

***

Ik had geluk, de wolken bleven laag in de Caldera hangen zodat ze het zicht niet te veel belemmerden.

***

***

***

***

Tijdens de rit naar de Montaña Tenisca.

Electriciteitspalen en lijnen, daar moet men op La Palma mee leren leven, die hangen bovengronds.

***

***

***

***

"La Madre" aan de voet van Tenisca heuvel. Die weten wij natuurlijk allemaal staan en zij wordt gebruikt als referentiepunt.

De baby vindt sneeuw "leuk"

Zicht vanaf La Montaña Tenisca op de Barrranco de Las Angustias. Als men nog een beetje hoger klimt heeft

men een mooi uitzicht over de stad Los Llanos de Aridane.

Zon op zon-dag

***

***

Overleven in moeilijke omstandigheden.

Ik verdenk de gemeentelijke straatveger er van dat hij of zij alle weken stiekum dit palmboompje een beetje water geeft.

***

Gelukkige Valentijnsdag.

***

***

***

***

***

Het visserijseizoen voor de westkust van La Palma is afhankelijk van de tijd van het jaar en de

omstandigheden. Maanden aan een stuk klagen de vissers dat de zee leeg is. Maar bij tijd en wijle is er een

teveel aan vis en valt er wat te beleven in de haven van Tazacorte. De Canarische Archipel ligt in het midden

van een van de belangrijkste tonijn trekroutes. In de lente en het begin van de zomer passeren ze de

zuidelijke en noordwestelijke kusten van de eilanden. Dit jaar is de tonijn er vroeg bij. Ze passeren in grote

getallen voor de westkust van La Palma. Omzeggens hier voor ons deur ;-). Het lijkt alsof de ganse

Canarische vissersvloot hier aanwezig is. De beroepsvissers zijn afhankelijk van deze seizoenstrek en de

concurentie is moordend. Vissers van Gran Canaria, Tenerife en La Gomera zijn dagen onderweg geweest om

hier voor de kust van Tazacorte tonijn te vangen. Buiten bananen is handlijngevangen tonijn een van de

weinige exporten van de Canarische eilanden en geheel afhankelijk van de hoeveelheid tonijn die jaarlijks

gevangen wordt door de industriële beuglijnvaartuigen en commerciële ringzegenvisserij (ringnetten). Als die

drijvende visfabrieken de oceaan leeg vissen schiet er voor ons vissertjes weinig of niets meer over.

***

***

***

***

***

***

***

***

***

Best fisherman's friend

***

***

***

***

***

***

***

***

***

Hieronder: De Canarische vissersvloot voor de kust van Tazacorte in het midden van de nacht ;-)

De laatste loodjes wegen het zwaarst.

De oorspronkelijke plannen waren om de havendijk in de oceaan eens zo lang te maken. Er moesten 20

cajons (pontons) in beton gegoten en vanuit Tenerife naar de haven van Tazacorte gesleept worden.

Zie : https://blog.seniorennet.be/puerto_de_tazacorte/archief.php?startdatum=1346623201&stopdatum=1346709601

Maar als ik goed tel zijn het er momenteel 10. Bij gebrek aan financiering worden de werken hierna stilgelegd

***

***

***

***

***

***

***

Twintig jaar geleden was het eiland nog zo zuiver en was het een revelatie voor menig bezoeker dat dit nog

bestond. De invloed van de mens op dit kleine Canarisch eiland was zo beperkt dat wij dachten in het

aardsparadijs beland te zijn. Maar de mens houdt van beton. Er is sindsdien aardig van dat spul bijgegoten op

het eiland. Uiteindelijk ondergaan alle Canarische eilanden hetzelfde lot, ze verstedelijken. De nieuwe

generatie bezoekers van het eiland vinden hier nog steeds dat oergevoel in het aardsparadijs. Ik denk dan,:

De mens past zich aan...

****

***

***

***

De uitbreiding van de haven van Tazacorte is een omstreden project. Lees in bijlagen (Spaans):

***

Het is "simply not done" voor een fotograag die op La Palma woont om tijdens het seizoen geen pfotoshoot te

maken van de amandelbloesem. De laatste weken heb ik al knappe reportages gezien op de sociale sites over

dit bloesem fenomeen. Terwijl ik aan't shooten was zag ik meerdere fotogragen met rugzak en "zware"

apparatuur het landschap afschuimen op zoek naar 'het' mooie plaatje ;-). Ik persoonlijk vind de

amandelbloesem in de gemeente El Paso interessanter dan die van Punta Gorda, omdat je in El Paso de

bergen Bejenado en Birigoyo hebt als achtergrond en dat geeft toch een meerwaarde aan je foto's .

***

***

***

***

***

***

***

***

***

***

***

***

***

***

***

***

***

***

Vroeg uit de veren

Ochtendgloren tijdens een rit naar de haven van Tazacorte.

***

***

***

***

***

***

***

***

Nog effen de tijd voor een koffietje alvorens te vertrekken met de Fancy op zoek naar de dolfijnen.

zie:  http://www.fancy2.com/ en in bijlage