MET BEETHOVEN EN QR-CODE OP DE ROQUE DE LOS MUCHACOS

Het zwarte zand.

***

Het strand van Puerto Naos behoort niet tot de mooiste stranden van de Canarische Archipel. Het is geen

Bounty wit maar een zwart strand. Men heeft wel de moeite gedaan om cocospalmen te planten, waarvan er

jaarlijks tijdens de winterstormen enkele worden meegesleurd in de oceaan. De kuststrook van het eiland

heeft nu eenmaal geen hippe stranden en voor de bezoeker die het zwarte zand voor de eerste maal

meemaakt geeft het een raar gevoel. Het zwarte zand maakt niet vuil en blijft ook minder plakken op de huid

dan het fijne zand aan de Noordzeekusten. Op de middag als de zon hoog staat kan men niet op blote voeten

over het strand gaan zonder zijn voetzolen te verbranden. Maar alla, de bezoeker van het eiland komt niet

naar La Palma voor een strandvacantie maar om het eiland met een huurauto en al wandelend te verkennen.

***

***

***

***

***

***

***

***

***

De asteroïde krater is een zand en steengroeve. Men verwacht dit niet in zo'n mooi natuurgebied, maar de

mens is verliefd op beton en om dit te maken heeft hij materiaal nodig, dus graven maar...

Een groot probleem was dat de meeste gebieden aan de kust waar nu bananenplantages zijn geen

plantaardig materiaal in de bodem hadden maar bestonden uit onproductieve vulkanisch lava. Daarom moest

er grond aangevoer worden met vrachtwagens vanuit oa deze artificiële krater. Momenteel is elk geschikt

stukje 'plat' rondom het eiland bedekt met grond en staan er bananenplantages op.

Er zijn twee kraters die daar naast mekaar liggen, eentje is nog in bedrijf een andere staat bekend onder de

naam "Pozo Capote".

Een beetje verder langs de weg is er nog een veel grotere krater die bekend staat onder de naam

"Pozo Capote". Deze put is niet meer in gebruik en de natuur kan er zijn gangen gaan.

***

De toegang tot de krater is versperd voor voertuigen. Dit is om sluikstorten te voorkomen. Anders zou men er

(in die volgorde) dierenkadavers, autobanden, bouwafval, kapotte wc's, een zetel, enkele matrassen en

wat-weet-ik-nog-allemaal... vinden.

***

***

Men kan tevoet afdalen in de put, er in rondwandelen en genieten van de snelheid waarmee de natuur de

ravijn in bezit neemt. Canarische pijnbomen, wilde bloemen en endemische planten schieten als padestoelen

uit de grond en nemen deze eens zo troosteloze omgeving in snel tempo in.

***

***

***

Dit micro gebiedje is gemakkelijk te bewandelen en ademt een speciale sfeer uit.

***

***

***

***

***

Deze grassoort is niet endemisch. Op zich is het een mooie plant (sommige mensen hebben hem zelfs in hun

tuin) maar het is een 'invader' die het eiland is binnengedrongen en zich op een agressieve wijze razendsnel

verspreidt. Enkele jaren geleden hebben de gemeenten geprobeerd de grassoort met man en macht uit te

roeien, maar het is niet gelukt. Het probleem is dat het grote aantal kleine endemische planten en struiken

met een variëteit van bloemen en uiteenlopende groenschakeringen in de verdrukking komt door deze

invader

 

Dank zij de verboden toegang voor voertuigen wordt deze plaats geen knekelhof.

Naar de top

***

Het is steeds een beetje avontuur de eerste maal maar de top van een heuvel te wandelen. Ligt er een pad?

Tot hoever kun je konfortabel wandelen? Is de top wel bereikbaar? De meeste toeristen en ook wel de

bewoners van het eiland kiezen voor de platgetreden paden en wagen er zich niet aan.

***

De onverharde weg in het begin stopte aburpt. Om de klim naar boven verder te zetten moet je gewoon goed

uitkijken waar je je voeten zet en vooral niet struikelen over losse keien, dan komt het wel goed. Eenmaal

boven wordt je wederom beloond met mooie vergezichten en kun je het landschap belijken in een

vogelvlucht perspectief.

Het is nog vroeg, de zon komt maar net piepen over de berg. De gele bloemekes zijn raapzaad.

Een typische voorjaarsplant (temidden van vele anderen) op het eiland.

***

Skeletten van tamme kastanjes, ze moeten nog botten.

Gestaag door het struikgewas naar boven.

***

El Riachuelo.

De flank van de heuvel is bezaaid met bloemetjes

***

***

Hier is iemand groen komen snijden voor zijn konijnen. El Paso is nog zeer agrarisch.

***

De Bejenado in volle glorie.

¨***

Bijna aan de top heb je een mooi zicht op Valencia, Vendaval en La Rosa.

***

Pico Birigoyo met juist daaronder de vulkaan Montaña Quemada of Tacande (eruptie ergens tussen 1470 en

1490). De enige vulkaan die uitbarste vóór de komst van de Spanjaarden en aanzien wordt als historisch

vulkanisme. In het midden van de foto de lavastroom die aburpt stopte in de vruchtbare hoogvlakte van Las

Cuevas. Deze lavastroom bereikte niet de zee daar hij in een wijd dal stroomde met weinig hoogteverschil.

Links onder een veekraal.

***

La Montaña Colorada die ik verleden week heb beklommen. Het zwarte lint tussen de groene weilanden is de

weg naar Valencia.

***

De hoogvlakte van Las Cuevas met links een uitloper van de heuvel waar ik op sta, waarvan een groot stuk

privaat bezit is.

***

Terug naar beneden.

***

Machtig zicht op de hoogvlakte.

***

De Canarische pijnboom is niet te stoppen en voelt zich op deze hoogte overal thuis 

***

Tijdens de afdaling zag ik een asteroïde inslag. Dat ga ik morgen verder onderzoeken

***

Terug beneden scheen de zon al volop en verwarmde de aarde en mijn botten. Aan het einde van de

onverharde weg dat maar een klein stukje was, zag ik mijn wit paard staan.

De Montaña de Antonio José is de laatste heuvel in de vallei van Aridane die ik kan bewandelen naar de top.

Er zijn er nog twee namelijk La Montanita (928 m.) en Montaña las Moraditas (882 m.). Deze laatste twee

zijn kompleet bebost zodat er op de top van mooie vergezichten geen sprake kan zijn. Voor een fotoshoot zijn

ze dus niet zo geschikt.

De graaslanden van La Palma met in de achtergrond de Cumbre Vieja en daar tussenin de Montaña de

Antonio José, een lang uitgestrekte heuvel met twee toppen. Van veraf bekeken is het alsof Gulliver ligt te

slapen met zijn rug naar je toe.

***

Zoals met voorgaande heuvels in de vallei ben ik eerst poolshoogte gaan nemen en heb ze langs alle kanten

bekeken om het beste pad te vinden naar de top.

***

***

***

Aan de zuid-west kant van de berg staan huizen. Langs daar naar boven is geen optie. Een beetje hoger op

de zuidflank bevindt zich een wijngaard met aan de voet veel kippen. Waarschijnlijk een kippenboer die verse

eitjes verkoopt maar hij maakt er in ieder geval geen reklame voor.

***

***

Wanneer de zon schijnt is het toch een gans ander zicht

***

Op de achtergrond de Pico Birigoyo.

***

De weg is het met asfalt overdekte antieke koningspad dat via de Reventón-pas over de Cumbre naar

Santa Cruz gaat. Vroeger moest er voor het gebruik maken van deze paden, die door de koning waren

aangelegd, tol worden betaald.

***

De heuvel bestaat voor een groot gedeelte uit typische rode aarde die veel ijzeroxide bevat. In feite is het

een lidteken in de heuvel, ontstaan door afgraving van materiaal voor verschillende doeleinden. Dit afgraven

wordt privé niet meer toegestaan. De rode kleur oogt wel mooi in het landschap.

***

Achter de takken ligt een pad naar boven.

***

Rondom de Montaña aan de voet van de Cumbre heeft men de graasweiden van La Palma. Na de regens zijn

de weiden groen maar in de zomer zijn ze dor, geel en kaalgevreten. Dan geven de veeboeren hun runderen,

schapen, geiten en muilezels afgesneden takken van struiken waarvan de bladeren eetbaar zijn. Geiten en

  schapen knabelen ook op de schors. De kaalgevreten takken worden hier gedumpt maar of het compost zal

worden? Daar heb ik mijn twijfels over. Ooit misschien?

***

Gans de bergrug was bedekt met roze bloemetjes. Morgen naar de top...

Zonsondergang in drie akten met een staartje.

***

***

***

***

Uitzichtpunt kijken naar bloemen (Mirador de Miraflores)

Uitzichpunt kijken naar huisjes (Mirador de Miracasas)

***

Zo'n kwart eeuw geleden stond hier bijna geen enkel huis. In ieder chartervliegtuig met toeristen dat land en

terug huiswaarts vertrekt is er altijd wel iemand die droomt van een permanent leven in dit aardsparadijs.

Slechts enkelen zetten die stap. La Palma is ook een van de weinige eilanden van de Canarische Archipel

waar men nog op landelijke en rustige plaatsen kan wonen ver weg van het "toerisme". Dit is een van de

belangrijkste redenen voor deze emigranten om een huisje te kopen op dit eiland. Vaak zijn het 55 plussers

zonder geldzorgen, maar er zijn er ook die op dit agrarisch eiland nog voor een inkomen moeten zorgen. Voor

deze mensen is het eiland algauw te klein. Het toerisme is juist en meestal de voornaamste bron van

inkomsten voor hen, een contradictio in terminis. Ze ondervinden al heel snel dat het moeilijk is je kost te

verdienen met "vloeibaar ijs" of een "vierkante cirkel". De eerste jaren wordt er nog genoten van het leven in

een aardsparadijs zonder toerisme maar algauw is er van dit toerisme te weinig. De vluchten zijn te duur, er

landen te weinig chartervliegtuigen enz... daardoor onstaat er een overaanbod in deze sector. Velen zijn dan

ook genoodzaakt terug te keren naar de heimat, slechts een handvol doorzetters zijn uitverkoren en maken het.

***

***

***

***

Director Roberto Rodríguez Castillo, geboren in Puntagorda (1932) en gerenommeerd Spaans film director.

Hij was een veelzijdig kunstenaar. Eerst was hij schilder, fotograaf en dan wijde hij zijn leven aan het maken

van films oa documentaires en etnografische films. Zijn werk was zeer gewaardeerd in de vorm van de vele

prijzen die hij ontving.

***

Beeldhouwwerk "De Vooruitgang"

Palmeros kunnen bergen verzetten, maar opgepast!

"Er is geen eiland B, dus zorg goed voor eiland A"

Toen ik enige tijd geleden deze luchtfoto nam (zie:) 

https://blog.seniorennet.be/wim_del_arte/archief.php?startdatum=1399342592&stopdatum=1399428992

van het dorpje Jedey met rechts onder het vrolijke langwerpige huis met de vier vensters met daarin "Pizzeria

Evangelina", dacht ik ,: "Daar moet ik toch nog eens een pizza gaan eten". Ik had me voorgenomen als mijn

'Wanenonlie' in België op familie bezoek is, daar zeker eens hun veelbesproken pizza te gaan verorberen.

Maar dat was makkelijker gedacht dan gedaan! Telkens ik daar voorbij reed opweg naar of van het zuiden

was de zaak gesloten. Een beetje vreemd en raar vond ik. Tot ik ging checken op hun website (zie:)

http://pizzeria-evangelina.jimdo.com/

De 'Pizza Place' is tijdens de dag alléén geopend op zondag van 13.00 uur tot 15.30 uur.

Ook nog van vrijdag tot en met maandag alléén 's avonds van 19.00 uur tot 23.00 uur.

Dinsdag, woensdag en donderdag gesloten.

Een achtien en een half uren week

Toegegeven: Ik vind dit fantastisch hoe de Duitse uitbaters een evenwicht hebben gevonden tussen geld

verdienen en leven. Slechts weinigen in deze branche willen of kunnen dit nadoen. Chapeau!!

***

***

***

***

Ik mocht van de Pizzaman in de houtoven mijn vegetarische pizza fotograferen. Wat een heerlijke geur!

***

Een karrewiel van een pizza en de ingrediënten waren: Tomaat, kaas. parmezaan, aubergines, spinazie,

paprika's, uien en courgetten. De rijkelijk voorziene aubergine gaf er een bijzondere eiersmaak aan. Niet voor

niets is aubergine in het Engels eggplant! De deeg was flinterdun met een smal croquant randje rondom, net

zoals een pizza hoeft te zijn. Het deed me terugdenken aan de tijd toen ik nog in New-York woonde waar de

beste (in tegenstelling tot Italië) pizza's worden gemaakt. De New-Yorkers hebben de Italianen pizza's leren

maken ;-) . Zoals het hoort in een real pizza place krijg je een dog bag mee.

***

Het dorpje Jedey ligt tegen de helling van de Cumbre op een hoogte van +/- 500 m. s' Morgens en 's avonds

heb je daar vaak slierten wolken hangen. Op de terugweg naar huis kon ik nog net dit bijzonder plaatje

schieten van het lavaveld met de vulkaankegel van Todoque, waar ik niet ver vandaan woon.

***

Thuisgekomen kon ik nog nagenieten van deze speciale zonsondergang

Toen ik langs de rotskust van de gemeente Puntagorda vaarde, bespeurde ik een auto op een van de

slingerende paden naar beneden (zie pijl). Het was een 4x4 pickup. Het onverhard pad liep helemaal naar

beneden (Los Reventadores), naar de kust waar je eventueel een duik in de oceaan kunt wagen. Ik dacht:

"Als die pickup het kan is het voor mijn de Defender een makkie." ;-)

***

***

De onverharde weg naar beneden. Bij aanvang was het nog te doen, maar... !

***

Ik kwam eerst voorbij een veld wilde haver dat vroeger geoogst en gebruikt werd voor het maken van 'gofio'.

***

So far so good

***

Tijdens de rit naar beneden, "The kingdom of plants".

***

Montaña de la Negra met Mirador de Matos (503 m). Deze vulkaanheuvel moet ik nog eens beklimmen

***

Barranco Izcagua.

***

Barranco Izcagua, gezien vanaf zee.

***

***

***

De kust van Puntagorda heeft geen spectaculaire stranden maar afdalen naar de kust is steeds een beetje

avontuur. Op weg naar beneden was een 4x4 echt een noodzaak. Ongeveer halverwege kwam ik voorbij "Las

Lomaditas" Dit is de naam van een boerderij. Een huis met zonnepanelen en zo te zien bewoond. Extra

geïsoleerd maar wel een unieke ligging in dit aardsparadijs.

***

De bloempjes en de bijtjes. La Palma heeft fantastisch lekkere honing. Aan de overkant van de barranco een   imkerij.

***

In de verte: Punto y Prois de Santo Domingo met de 'Roque Santo Domingo' (Garafia)

***

Monumento Natural de la Coste de Hiscaguán (Beschermd gebied)

***

Een eind voorbij de boerderij met de naam Las Lomaditas was het ezelspad afgesloten... Privé terrein? Ik ben

nog een eind te voet verder gegaan en zag dat het pad (zonder schade aan de auto) bijna onmogelijk te

berijden was.

***

Foto onder:

Mijn voortdurende obsessie met de golven van de oceaan heb ik uitgesteld. Het zal voor een andere keer zijn.

Verleden vrijdag was ik op de luchthaven en zag ik onverwacht een mysterieus vliegtuig landen. Het leek wel

een spookvliegtuig, geen herkenningstekens, kleuren, logo's of iets dat ook maar aan vakantiestemming deed

denken, incognito dus, Alleen het verplichte immatriculatie nummer. LY staat voor Litouwen.

Midden maart 2013 hebben we het bezoek gehad van 23 Russische en Litouwse reisagenten die het eiland

(uit de eerste hand) kwamen ontdekken voor verdere toeristische exploitatie. Wie weet! Misschien worden we

wel overspoeld door toeristen uit de Oostbloklanden. Dat zou pas fijn zijn om nieuwe talen te leren

Meer info zie bijlage (Spaans)

Hoe is 'banaan' in het Litouws ook al weer?

Ach ja: bananų

***

***

***

***

***

De reden waarom het een Litouws vliegtuig was en geen Russisch, is namelijk omdat de luchthaven van La

Palma geen niet-Schengen vluchten mag ontvangen. De Russen moeten via een Schengenland (Litouwen)

of indien rechtstreeks, landen op Tenerife of Gran Canaria, overstappen op een commuter of per boot naar

Santa Cruz de La Palma.

 Het was vroeg in de ochtend en er hing lage bewolking. Als men beseft daar op +/- 2400 voet boven

zeeniveau te wandelen is het in feite geen lage bewolking. Ik nam het risico van de klim naar boven in de

hoop (eigenlijk had ik de halve zekerheid) dat de mist zou verdwijnen zo gauw de zon over de Cumbre kwam

piepen. Tijdens het stijgen hielden de witte flarden me gezelschap en eenmaal boven toen ik hier en daar wat

aan't rondlummelen was verdwenen de wolken als sneeuw voor de zon. Zoals steeds werd ik beloond met een

prachtig zicht rondom me heen en dat was genieten

***

Tijdens het stijgen op de berg dampt de lava rondom me heen.

***

Tijdens deze klim naar boven kwam ik weer zo'n betonijzer tegen, maar het had niets te maken met het

aangeven van een pad want er was geen pad. Ik heb een sterk vermoeden dat het ijzer dient voor

landmeting of afbakening van een terrein.

***

Bijna aan de top begon de zon er toch al een beetje door te komen. Aan het boompje te zien, weet ge van

waar hier de wind komt.

***

Het dorpje El Paso in de mist.

***

Inderdaad! De straffe zon doet de sneeuw smelten  

***

***

De Cumbre Nueva met deze keer geen wolkenwaterval maar een pluim die vecht om haar bestaan.

***

De Bejenado

***

De zon zet door en verwarmd niet alleen het landschap maar ook mijn botten ;-)

***

De Birigoyo

***

Daar beneden midden in een oude lavastroom, ver van de bebouwde kom, het slachthuis (Matadero) van het

eiland. Vrienden die in de omgeving wonen horen de runderen 's nachts af en toe loeien in afwachting van de

slacht en dat zijn de nachten met oordopjes.

***

El Paso in de zon.

In het Nederlands zou het stadje "Doorgang" heten. El Paso ligt namelijk op de oude doorgangsweg tussen de

hoofdstad Santa Cruz en Los Llanos. Een oud koningspad dat over de Cumbre Nueva gaat langsheen de

Reventón-pass. Toen de ezel werd vervangen door de auto kwam er algauw een tunnel door het Cumbre

gebergte en werd El Paso zijn naam waardig, een drukke "doorgang". Heden zijn er plannen om een

vierbaanse autostrade te bouwen maar die plannen liggen momenteel in de ijskast.

***

Eenmaal boven was er tussen het struikgewas en enkele pijnbomen een open plek. In het middelpunt van de

heuvel zag ik een "geo punt". Dit is een meetpuntspijker die in de rots is geslagen om van daaruit met

meetapparatuur verder te meten.

***

El Riachuelo

***

Terug naar beneden en iets vinden dat op een pad lijkt. Zelfs in de kleine dingen op La Palma zit er steeds

een beetje avontuur

Montaña Colorada 883 meter boven de zeespiegel - El Paso.

***

Net voor het "Centro de Visitantes del Parque Nacional" aan de overkant van de verkeersweg LP-3 bevindt

zich een oude vulkaanheuvel die boven het landschap uitsteekt. Zoals met de andere Montañas in de vallei

ben ik de heuvel eerst gaan bekijken langs verschillende zijden. De berg is omringd door privé terrein. Toen

ik een toegang vond, rechts van de LP-3 verdween het pad halverwege de klim naar boven in

ondoordringbaar struikgewas. 

***

***

***

Montaña Colorada (de gekleurde berg). De aanwezigheid van donkerrode aarde gemengd met gele

puimsteen geeft kleur aan de heuvel en de wijnranken gedijen daar goed in, in de volksmond wordt hij

dan ook wijnberg genoemd.

*** 

***

De meeste wandelingen die beschreven zijn gaan over gemarkeerde paden, maar de vulkaanheuvels in de

vallei wijken daarvan af. Om de top te bereiken is het soms een beetje zoeken.

***

Een betonijzer versperde het 'pad?' alsof het wou zeggen,: "Tot hier en niet verder". Zonder kleerscheuren

kon ik ook niet meer door het metershoge struikgewas heen. Dan maar onverrichterzake terug naar beneden

op zoek naar een andere toegang. Maar eerst nog enkele foto's van het dal met de Bejenado en El Riachuelo

op de achtergrond en de bloemekes tussen het struikgewas.

*** 

***

***

***

***

***

Een eindje verder op de weg naar de tunnel (LP-3) heb je aan de voet van de Montaña Colorada een manege

met dezelfde naam en vanaf daar zag ik iets dat voor een pad kon doorgaan.

Mijn ochtendwandeling zat er op. Dit is voor een andere keer. Misschien klim ik morgen naar de top...

***

***

***

***

***

***

ZON - dag

***

Als er slangen in zee zijn is de kans groot dat het de dag daarop windstil is met een platte zee

Niet ver van het gezondheidscentrum (Centro de Salud) van de stad Los Llanos, boven op de berg Tenisca is

er een heliplatform aangelegd. Dit om spoedgevallen snel over te brengen naar het ziekenhuis van La Palma

dat gelegen is aan de andere kant van het eiland.

In de verte de vulkaanheuvels van La Laguna en Todoque

***

***

Niet ver van het heliplatform boven op de berg heb je deze ruïne

***

***

 Elke keer als ik ruïnes zie, komt bij mij de gedachte boven dat er ooit mensen hebben gewoond. Ook zij

hebben geluk gekend, verdriet gehad. Ruzie gemaakt en lief gehad. Het leven gekoesterd en idealen gehad.

Er is blijkbaar een einde aan gekomen, het huis is verlaten. Verval is de logische consequentie. Niets is voor

de eeuwigheid, en een huis dus ook niet. De levensduur van een huis is slechts ongeveer 50 jaar. Regelmatig

onderhoud, vervanging etcetera is het lot van de bewoner/eigenaar van dat pand. Maar opvallend vind ik dat

vele ruïnes te vinden zijn op idyllische plekjes waar je zo zou willen wonen... Op onverwachte plekken blijken

ooit eens mensen te hebben gewoond, hun lief en leed daar hebben gedeeld.

Geschreven door Henkijs

***

Urbex fotografie,  ook wel urban exploring genoemd is een aparte tak van de fotografie. Meestal wordt door

fotogragen foto's gemaakt van de mooie plekjes op het eiland. Met Urbex fotografie laat men ook de andere

kant zien. Bijvoorbeeld van een verlaten huis waar de natuur langzamerhand het bouwval weer overwoekerd.

De natuur neemt letterlijk terug wat ooit aan haar toebehoorde.

Rechts onder zie je de resten van een Stalinorgel (vuurwerk). Er wordt wat afgeknald tijdens festiviteiten boven op de berg Tenisca.

Beroepsvissers in de haven van Tazacorte.

***

Een bijbootje werd vroeger gebruikt om heen en weer te peddelen naar de boot die in de baai van de haven

voor anker lag. In de nieuwe haven liggen de boten aan een stijger en is een bijbootje in principe niet meer

nodig, maar ze zijn er nog wel.

***

***

***

***

***

***

Er moet gegeten en gekookt worden aan boord

Alleen op de Canarische Eilanden wordt nog gevist op tonijn met bamboe lijnen.

***

Een sprinkler instalatie dient om de vis te lokken.

***

De vis wordt klaar gemaakt voor verkoop.

***

***

s' Morgensvroeg bij het verlaten van de haven. Een nieuwe werkdag.

Een aspect dat kenmerkend is voor de antieke architectuur zijn de typische gevels van eenvoudige woningen.

De bouwstijl werd in de eerste jaren na de verovering, op het eiland geïntroduceerd door kolonisten uit

Portugal, Vlaanderen en Andalusië en ontwikkelde zich daarna in een eigen Palmese stijl.

***

***

***

***

***

***

***

***

***

***

***

***

***

***

Is er een verschil tussen een muurschildering en graffiti?

Zo heel veel graffiti komt men op het eiland niet tegen. Vandalisme en tagging ook niet, althans niet zoals in

de steden van Nederland en België. In Los Llanos heeft het gemeentebestuur een graffiti kunstenaar aan het

werk gezet om een mural te sprayen. Deze vijf koppen zijn rechtstreeks (zonder sjablonen) getekend met

aerosol op de muur van het gemeentelijk stadion "Arcero" op de Avenida Enrique Mederos, door de

Canarische graffitikunstenaar Matías Mata.

***

***

***

***

***

***

***

***

Aan de achterkant van het stadium zijn er enkele trompe l'oeil's aangebracht in fel blauw.

Niet van dezelfde kunstenaar vermoed ik.

***

Even binnengeglipt om een fotoke te maken van de oranje voetballerkes ;-)

***

***

***

***

***

En tegelijkertijd een mooi zicht op 'onze' berg, de Bejenado ;-)

***

Ik sluit de reeks af met een mengeling van vandalisme, tagging en graffiti. Kenners zullen lezen dat de foto is

genomen in Las Manchas, een dorpje aan de voet van het Cumbre gebergte.

Montaña Jedey (653 m.) naar de top.

***

De lavastroom van de vulkaan San Juan of Nambroque (1949) heeft na over de oude rotskust in zee

gestroomd te zijn een landtong gevormd aan de kust waar nu het gehucht Bombilla is en de Faro staat. Op de

nieuwe landtong wordt ook intensief bananen gekweekt.

***

***

***

Er staat een fel windje.

Een beetje hoger op de helling van de Cumbre Vieja is een 'Deco' dit is een startplaats voor paragliders. De

piloten zien aan de kous van waar de wind komt. Meestal zoeken de glijschermvliegers net boven de Montaña

Jedey de thermiek op, zo kunnen ze uren langer in de lucht blijven en hoeven niet in rechte lijn naar de

landingsplaats in Puerto Naos af te dalen. 

***

***

Binnenin heeft de vulkaanheuvel van Jedey een redelijk grote krater.

***

Het is nog vroeg in de ochtend, je merkt het aan de lange schaduwen.

Zicht naar het zuiden op het beschermde gebied van Tamanca, een streek met weinig of bijna geen

bebouwing. Op deze hellingen liggen de historische lavastromen El Charco (1712) en Tahuya (1585).

Ook zijn hier in goede staat verkerende niet historische lavastromen te vinden .

Op het hoogste punt van de krater staat een mijlpaal. Ik heb altijd gedacht dat het een kruis was.

***

***

***

Het dorpje Jedey met op de achtergrond de Pico Bejenado en de Caldera de Taburiente.

***

***

Het dorpje Jedey met rechts onder het gele lange huis met de vier vensters, Pizzeria Evangelina, zie:

http://pizzeria-evangelina.jimdo.com/

***

Foto hieronder: Op de terugweg naar beneden.

Montaña Jedey 653 m. boven de zeespiegel.

De vulkaankegel Montaña Jedey bevindt zich in het beschermd gebied Tamanca net ten zuiden van het dorpje

met dezelfde naam. Zoals met alle andere vulkaankegels in de vallei van Aridane heb ik eerst een pad naar

boven gezocht en er waren er meerdere. Op de weg naar het zuiden de LP-2 kun je makkelijk je auto

parkeren en met een kwartiertje wandelen naar de top wordt je beloond met wederom mooie uitzichten.

Foto genomen vanaf de Cumbre Vieja enkele honderden meters hogerop.

***

Langs deze kant van de heuvel lijkt er de laatste tijd veel gebouwd. Langs de andere kant mag niet gebouwd

worden, daar is het beschermd gebied.

***

Rechts La Montaña Jedey en links boven Los Campanarios.

***

De noordelijke flank heeft meer begroeing met Canarische pijnbomen.

***

De LP-2 met bloemekes langs de weg.

De mooiste tijd om de vulkanen in het Aridanedal te bewandelen is in de lente na de regens. De groene

periode, wanneer de meeste bloemen in bloei staan. Tijdens de lange droge zomer is de begroeiing geel en

dor, alhoewel vele planten in het droge seizoen kunnen overleven omdat zij in de korte regenperiodes veel

water opnemen en lange tijd groen blijven.

***

***

Beneden in de verte La Bombilla met de Faro.

***

***

Hier ook lagsheen privé terrein een pad naar boven.

***

Een grappige lawaaimaker die me vergezeld naar boven (Graja, symbool van het eiland)

***

***

Het pad met op de voorgrond Canarische Lavandel, wordt niet zo heel veel gebruikt.

***

Mijn 'Defender' geparkeerd naast de LP-2 wordt kleiner en kleiner ;-)

***

Verder naar boven door de bush. Morgen naar de top...

Día de la Madre

ZON - dag

***

***

***