Foto
Inhoud blog
  • PS
  • POIPU
  • LU"AU
  • BEAUTIFUL KAUA'I
  • ALOHA
    Zoeken in blog

    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    TRANS US IN AN RV
    Dwars door de US in een motorhome : 25 staten in 6 maand
    07-05-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.EPCOT
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Het betere amusementswerk, en ook hier weer dat klassenonderscheid  : minder barnumesk, volwassener en nog meer technisch dan de 2 vorige dagen.  Epcot is  het neusje van de pretparken, met zeer interessante, leerrijke en spannende parcours.
    En ik kan het niet laten, maar ook het voedsel is niet te vergelijken met de fastfood verzameling van Mickey Mouse. We aten in Venetië (Epcot heeft naast het amusementsgedeelte enkele steden nagebouwd : een Beiers dorp, een Noors hovenstadje, Marrakesh, Parijs, Stockholm en dus ook Venetië.  We aten op het San Marcoplein : een trio van pasta's, met zwarte truffels en een heerlijke Pinot Grigio. Ik heb bovendien 3 broodjes gegeten; zo van die heerlijk knapperige nog warme broodjes, die je nergens in Amerika vindt. Hebben er ook kennis gemaakt met een koppel uit Chicago, die ons probeerden te overhalen om onze route iets noordelijker te laten lopen, zonder succes, tot hun grote spijt.  En ook de onze, maar we zijn hopeloos achterop aan het  sukkelen.  Eén ding staat vast, 6 maand is niet genoeg om optimaal te genieten van al dit moois.
    We doen ons best.

    07-05-2007 om 00:00 geschreven door jean&dien  


    >> Reageer (0)
    06-05-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.UNIVERSAL STUDIOS
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Waar zowat alles te beleven valt, behalve hoe het maken van een film nu eigenlijk in mekaar zit.
    Maar toch hebben we genoten : we liepen achtereenvolgens door een NewYorkse achterbuurt, compleet met oude auto's, liepen door een Mexicaans dorpje en Dien mocht op de foto met Zorro, die kwistig handtekeningen gaf en kusjes in ontvangst nam. Ik wachtte op de (valse) Marylin Monroe, maar ze heeft me ontweken.
    Het was leuk wandelen langs pleintjes uit West Side story, met een (echt) orkestje uit Rock & Rolltijd met de (valse) Blues Brothers. In een grimeerkamer leerden we armen en benen afsnijden met veel bloedverlies en we zagen de eerste 4-D films, met muizen die van het witte doek over je voeten liepen (was me dat een geschreeuw in de zaal) en een scene in de regen, waar je echt nat van werd.
    Interessant ook dat het publiek hier helemaal anders is dan in Disney World: minder kinderen, zeker en vast, maar  ook  een hoger niveau van bezoekers (met hier en daar een rare uitzondering, nietwaar).  Veel rustiger, waardiger zou ik bijna zeggen en meer technisch gericht.
    En toch was het voor mij ook leuk, na!

    06-05-2007 om 00:00 geschreven door jean&dien  


    >> Reageer (0)
    05-05-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.THE MAGIC KINGDOM
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    De drie volgende dagen waren lang, vermoeiend, opwindend en heel plezant. Ik ga ze in een heel klein beukennotendopje omschrijven.  We begonnen met Disneyworld, waar we voor 9 uur 's morgens aan de dranghekken stonden te trappelen om zo snel mogelijk door te stoten naar de topattrakties, voor de massa luidruchtig ontbijtende amerikanen er bezit van kwam nemen. En het was nodig, want al gauw zit je aan ieder "kraam" met wachttijden van 60 tot 90 minuten.  Op zich is dat helemaal niet erg, want we vermaakten ons met eem van de plezantste attrakties van Disneyworld : Amerikanen bekijken. Honderden soumovrouwen  waggelen als nijlpaarden van de hamburgertent naar de hotdogkraam, met een emmer cola in de ene hand en 5 donzige kinderen in de andere. Ze dragen een als short omgebouwde legertent, die ieder momemt dreigt open te barsten aan de bilnaad. Een tweede tent dient als topje, maar dan met de voortent open, zodat je een duizeligwekkende inkijk hebt op hun wiebelende Grand Canyon. Schitterend dieptezicht, en altijd anders.
    Na 2 volledige pakjes tensoplast, 6 liter frisdrank, 4 ice creams en diverse snelle happen van onbekende oorsprong, hadden we alle attrakties van achtereenvolgens futureland, fantasialand, adventureland en het volledige wilde frontierland overwonnen, en het was amper 19 uur. Juist voldoende tijd om ons even terug te trekken in onze foorkraam en onze voeten te verzorgen en iets proper aan te trekken, want 10 uur rondlopen tussen 50.000 vretende en slurpende muisfans doe je niet zonder kleerscheuren.
    Dan vlug terug naar de Big Parade van 21 uur en aansluitend het spetterende vuurwerk boven het kasteel van doornroosje (of was het sneeuwwitje ?) Rond 1 uur 's nachts op de kampimg en proberen te slapen tot 7 uur voor een dagje -->

    05-05-2007 om 00:00 geschreven door jean&dien  


    >> Reageer (0)
    04-05-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.KENNEDY SPACE CENTER (KSC)
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    "The American Oystercatcher", "The Marsh Sandpiper", 'The Great Egret", The Northern Harrier", en uiteraard, de trots van Amerika : "The Bald Eagle', zijn geen ruimtetuigen, maar enkele van de meer dan honderd vogelsoorten die we op KSC geobserveerd hebben (9qwerty klqvierem hebbem geem u'lqut0  ) En allemaal starten ze zonder countdown, schieten sierlijk het blauwe zwerk in en ontploffen zelden.
    "'t Waor e graptsje" en toch weer niet. Want KSC is in de eerste plaats een paradijs voor de vogelaar. Het is een enorm stuk schorrengebied, waarvan maar 5% gebruikt wordt door de NASA, de overige 95% door vogels en alligators, die de ongebraden "Double Crested Commorants" in hun opengespalkte bek laten vliegen.
    Op KSC word je per autobus rondgevoerd, met begeleider-bewakers, die je af en toe eens uitlaten op plaatsen waar weinig of geen activiteit te bespeuren valt, en waar je volgens de begeleider-bewaker geen voet buiten het omheinde perkje mag zetten of hij wordt opgepeuzeld door een alligator. Ik heb het een keer geriskeerd en werd onmiddellijk teruggefloten, weliswaar met intacte voet, maar toch licht bescheten door de "Black Tailed Godwit"
    De assemblagehall, waar gemakkelijk 3 Amerikaanse footballstadia in kunnen (en die zullen wel groot zijn zeker) is ook vanop afstand indrukwekkend en alomtegenwoordig in het landschap. De driveway en het gigantische voertuig dat de verticale raket van hall naar startplaats moet rijden, stonden er wat zielig bij, in afwachting van een volgende lancering in juni. Dat te mogen meemaken zal natuurlijk wel boeiend zijn. Maar in afwachting kies ik beslist voor vogelen...

    04-05-2007 om 00:00 geschreven door jean&dien  


    >> Reageer (0)
    02-05-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.ST AUGUSTINE
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    St Augustine is een schatje. Gelegen aan de oostkust van Florida, straalt het de Spaanse glorie van weleer uit.  Het is de oudste nederzetting in Amerika, gesticht door Pedro Avilés in 1565 (volgens de voetnoot op zijn standbeeld) Er is nog een aanzienlijk deel van het stadje bewaard gebleven, of heropgebouwd na een felle brand in 1702. In het "Spanish quarter" voel je perfect aan hoe zo'n Spaanse garnizoensstad er in de 16e eeuw moet hebben uitgezien. Mooi, echt mooi en St Augustine bewaart zijn Plaza de la Constitucion en zijn Basilica zorgvuldig. We liepen er weeral langer rond dan oorspronkelijk gepland en kregen er zowaar honger van.
    Uitstekend geluncht : als voorgerecht, opgerolde pannekoekjes, gevuld met kreeft in een licht belookt botersausje. Ons hoofdgerecht : voor mij een shrimpschotel , dit keer gemarineerd in bier (het huis heeft een eigen brouwerij) en gefriteerd in een manteltje van cocosbloem, met rijst gebakken met zwarte bonen. Succulent!!
    Dien at geroosterde zwaardvisfilet, in een gorgonzola-wijnsaus met jonge spinazieblaadjes.  Nog succulenterder !
    Als dessert een lime-cheese cake, luchtig en fris en alles overgoten met een Californische Pinot Grigio van een iets hogere prijsklasse.
    Als ik ooit nog eens terugkom naar Amerika, dan land ik ook in St Augustine...

    02-05-2007 om 00:00 geschreven door jean&dien  


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.ROUTE APRIL
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    We hebben onze route moeten wijzigen omwille van de bosbranden in Georgia.  Het zijn  de grootste die de staat ooit gekend heeft en de rook en de geur hangen tot boven de staat Florida. Op bepaalde plaatsen rij je precies door een zonsverduistering.  Maar niet aan de kust, daar merk je dankzij de zeebries niets van de branden. De branden zijn ondertussen (na 2 weken) min of meer onder controle. Heel Georgia roept om regen : voor ons mag het, we zitten ondertussen toch al in Florida.

    02-05-2007 om 00:00 geschreven door jean&dien  


    >> Reageer (0)
    01-05-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.FERNANDINA BEACH
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Het was niet gepland, maar we zochten een library waar we konden Wifiën en kwamen terecht op Amelia Island, ooit een berucht piratennest. De f... library had geen Wifi, dus zijn we als sluipschutters, met de laptop in aanslag door het dorp gereden, tot we aan de jachthaven, Fernandina Beach,  waar we een uitstekend Wificontact kregen. We zijn op het terras van de jachthaven uit eerlijke schaamte een ijskoffie gaan drinken en maakten direkt de mooiste zonsondergang van deze reis mee. (Luxe)vissers kwamen binnen gevaren, de vissen als trofeeën opgehangen aan de achtersteven, een sliert pelikanen in het kielzog, klaar om de ingewanden  op te smikkelen. Een wandeling door Main Street onder de verkoelende eiken en in een Taco Bell fastfoodketen nog een gratis Wifi meegepikt (staande op de parking, vanuit onze woonkar); Ook dat heeft iets leuk, opletten dat ik niet verslaafd geraak aan mijn dagboek; meer dan 1 uur om de drie dagen kan ik er niet voor uittrekken. Dus afsluiten maar...

    01-05-2007 om 00:00 geschreven door jean&dien  


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.WILSON
    Klik op de afbeelding om de link te volgen





                
                W I L S O N ! ! !






    01-05-2007 om 00:00 geschreven door jean&dien  


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.APRIL : EEN BILAN

    Budget     
    Een budget dient om overschreden te worden en daar zijn we glansrijk in geslaagd. We hebben wel een aantal items gekocht die de volledige 6 maand  moeten meekunnen (matjes, kussentjes, kleren thermosjes en dekens {die wij waarschijnlijk niet meer nodig hebben} coolboxen en badlakens enz...
    Anderzijds wordt alles wat we uitgeven goedkoper dank zij de zwakkere dollar.

    Weer
    Buiten de eerste 14 dagen, met sneeuw ijs, regen en overstromingen is het weer uitstekend, met de laatste 10 dagen constante zon en temperaturen rond de 90° (= 32° c.) Het zwemmen is aangenaam, zowel in de zee als in de zwembaden op de KOA's.
    Dus, lente hebben we gemist, het ging van winter naar zomer.

    Eten
    Je kan uitstekend eten in de US, maar je moet er een beetje moeite voor doen, en dat is iets wat de doorsnee Amerikaan niet kan opbrengen; In de betere restaurants, en vooral in het zuiden is de keuze zeer uitgebreid en gezond : veel fruit, vis en rijst of deegwaren. We hebben nog altijd een groot stuk filet pur in de diepvries zitten en er is een grote keuze aan aardappelen en groenten.
    Enkel het brood is een ramp. Lekker brood kan je alleen maar kopen in speciale kleine bakkerijen en die vind je alleen in de grote steden. In de supermarkten  heb je 100 soorten brood, die uiteindelijk allemaal op een sponsachtig soort wat lijken en vooral ook zo smaken. Hard getoast hebben ze iet of wat smaak.
    Het lokale bier smaakt naar ijskoud water, en het lokale water smaakt naar chloor. De californische wijnen daarentegen laten zich graag drinken.
    We hebben ondertussen 2 keer hamburgers gegeten en die zijn eerlijk gezegd niet slecht en divers in smaak. De agnus beaf hamburger bv. is echt lekker.

    Natuur
    Overweldigend!! Uiterst gevarieerd : bossen, bergen, duinen, stranden, swamps,watevallen, veengebieden, allemaal even wijds en uitgestrekt. Verschillende wandelingen gemaakt en echt genoten.
    Herten, dassen, eekhoorns, en massa's vogels, vooral prooivogels, havikken, visarenden, gieren enz... We hebben een vogelboek (niet de kamasutra) gekocht en zijn ijverig aan het catalogeren.

    Cultuur
    Enorm vriendeelijke mensen, behulpzaam, geduldig en altruïst. Buiten de steden zijn hun huizen volledig van hout, perfect aangepast aan de natuur, gaan er als het ware in op.  Aan de stranden staan de meeste huizen op palen en zowat ieder huis heeft zijn stars en stripes uithangen.
    Enkele 17e eeuwse huizen en veel 18e eeuwse worden gekoesterd en in de watten gelegd (wat genoeg)

    Verkeer
    Voorbeeldig, lane change gebeurt hier zeer uitzonderlijk, iedereen rijdt aan dezelfde snelheid met cruise control, zodat je soms uren naast mekaar rijdt.

    Besluit
    Een schitterende eerste maand, veel gezien en veel geleerd. 't Is echt de moeite waard en we vertrouwen erop dat het dat blijft.

    01-05-2007 om 00:00 geschreven door jean&dien  


    >> Reageer (0)
    30-04-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.SAVANNAH
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Een aangename wandelstad, met 24 squares (pleintjes), die in mekaars verlengde liggen en oorspronkelijk bedoeld waren om indringers te verschalken.  21 ervan zijn omgevormd tot mooie schaduwrijke parken, met in het midden telkens een beeld van een belangrijk historisch figuur.
    Savannah was ook de katoenhoofdstad bij uitstek en de "Cotton Exchange" was de katoenbeurs, waar de katoenprijs voor heel de wereld werd vastgelegd. Het gebouw staat temidden van een lange rij katoenpakhuizen aan de rand van de rivier (de Savannah). Al deze pakhuizen zijn omgevormd tot lofts, hotels, winkels en restaurants. We kozen er eentje uit en aten shrimps, op een totaal andere wijze klaargemaakt.  De witte wijn was weer een Californische Sauvignon Blanc.
    Enkele prachtige tot musea omgevormde herenhuizen bezocht (o.a. het Juliette Gordonhuis, stichtster van de Amerikaanse Girl Guides.
    Ook de City Market is gezellig om af te wandelen. Ergens in het midden staat een grote klok, die bij brand werd geluid. Eén keer voor brand op square 1, 2 keer op square 2 enzoverder.  Als je toevallig op square 24 woonde, dan kon je het wel vergeten.

    30-04-2007 om 00:00 geschreven door jean&dien  


    >> Reageer (0)
    29-04-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.DOREEN THE MARINE
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Toen we de tweede dag op Hunter's Island ons kampement mochten verplaatsen naar de zeekant, werden we keurig door de bomen geloodst door onze nieuwe buren, een sympathiek koppel, John en Gail uit New Hampshire, die ons prompt uitnodigden op een glas wijn, na het diner.
    John's moeder zou ook op bezoek komen. Ze woonde tijdens de wintermaanden hier, in haar villa iets buiten Beaufort en de zomermaanden 1300 km meer naar het noorden in New Hampshire. Eind april was het moment van migratie.
    Doreen, zo heette ze, was een echte Amerikaanse Lady met klasse : sportief gekleed, piekfijn verzorgd en duidelijk welgesteld, wat ook wel bleek uit haar splinternieuwe Buick (Bjuwik) full options, waar ze geruisloos mee kwam aangereden.
    Het werd een uiterst gezellige avond rond het kampvuur, waar we graag enkele Belgische bieren aan opofferden.  Toen ik terloops vertelde over mijn gemiste kans om PARRIS ISLAND (Marine Corps) te bezoeken, zei John:
    "Ik zal eens aan moeder vragen of ze dat voor jullie wil regelen"
    "Spreek ik nu zo slecht Engels? " vroeg ik aan Dien, "die man heeft me niet begrepen"
    Moeder kwam erbij staan en ik deed mijn verhaal opnieuw.
    "Cool" zei moeder Doreen, "ik zal jullie morgen persoonlijk op Parris Island rondleiden"
    Nu zijn er tegenwoordig ook bij de marines al vrouwen in dienst, en Doreen zag er nog wel smakelijk uit, maar zo'n zware training op die leeftijd??
    Voordat ik de juiste formulering had gevonden om dit op een beleefde manier gezegd te krijgen zei Doreen :
    "My late husband was a general in the US Navy, he fought in the Pacific"
    Bleek dat zij op iedere Amerikaanse basis van de land-, zee- en luchtmacht zomaar vrije toegang heeft.
    Amerikaanse legerbases zijn niet direkt te vergelijken met Leopoldsburg of Brasschaat.  Het zijn volwaardige steden, volledig afgeschermd van de buitenwereld, met supermarkten, theaters, concertgebouwen, meubelmagazijnen en woonwijken voor officieren met gezin enz..., eigen sportterreinen en verschillende golfclubs (waar Doreen trouwens regelmatig een balletje gaat slaan). Je kan er alles kopen aan sterk gereduceerde prijzen, op voorwaarde dat je militair bent of vrouw (weduwe ) van.
    Allemaal goed en wel, toch kon ik maar niet geloven dat Doreen ons zomaar op Parris Island kon binnenloodsen.  Maar de volgende morgen kwam John ons vertellen dat we een lunchafspraak hadden met zijn moeder in de "Common Ground (leuk adresje - alle soorten shrimps) om daarna met haar naar de Marines te rijden.
    En jawel, we lunchten met Doreen, stapten in haar Buick en reden in sneltreinvaart naar Parris Island ; Doreen stoorde zich niet het minst aan de toch wel strenge snelheidswetgeving.
    "Geen enkele politieagent in Amerika zou mij durven beboeten" verklaarde zij laconiek.
    "Erg handig" dacht ik, "waarom heeft mijn vader het niet tot generaal geschopt?"
    En dan kwam het : de wachtpost met enkele gewapende marines, de gesloten bareel. Ik hield mijn hart vast en mijn reispas klaar. Maar niets daarvan !
    Doreen reed ontspannen verder, op 20 meter van de gate sprong het groepje marines in de houding, groette voorbeeldig, de bareel vloog omhoog en Doreen stoof, luchtig wuivend naar de versteende marines, het kamp binnen.
    We hebben er een paar uur rondgereden, aan een slakkengang van 25 miles/uur, want hier kon zij wel beboet worden door de militaire politie.  We hebben alles gezien : de brullende sergeanten, de stram in de houding (en in de brandende zon) staande recruten, de slijkvelden, het arsenaal, de dormitories, de militaire stranden, de woonkernen en uiteraard ook één van de "officers bars" en het uitgestrekte golfterrein waar Doreen in clubverband speelt.
    Het was fantastisch, zelfs al mocht ik geen foto's nemen. Niet van Doreen, en niet van de MP's (buiten enkele onschuldige standbeelden).
    Toen we een paar uur later werden afgezet aan onze huifkar, vroeg ik terwijl we uitstapten :
    "Can I ask you an indiscrete question Doreen ? How old are you?"
    "Old" zei ze een beetje verlegen "I'm ninety years, I was born back in 1917"
    We bleven minutenlang verbauwereerd staan, terwijl het stof van haar optrekkende Buick zachtjes over ons neerdwarrelde...

    29-04-2007 om 00:00 geschreven door jean&dien  


    >> Reageer (0)
    28-04-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.CRABBING
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    De "State Park Campsite" had een natuurmuseum en enkele leerrijke projectjes. Eén daarvan was "Pier fishing", maar daar was ik in Dubai al semi-prof in geworden. Een ander was "Crabbing" en een blik op de folder deed me al dromen van "bisque de crabe", met room en een flinke scheut Jack Daniels Tennessee bourbon : een nieuw recept !
    We kregen een halve rauwe kip en een net en mochten daarmee voor $2 zoveel krabben vangen als we wilden of beter gezegd konden, maar niet vooraleer  we uitgebreide instructies hadden gekregen van de krabbenvangende ranger van dienst.
    "Any questions?" vroeg zij na haar uitleg.
    "Can you eat them?" was het eerste wat in mij opkwam.
    Ze bekeek met met uitpuilende ogen, moest een paar keer goed slikken en zei :
    "Euh... yes, they seem to be delicious, but of course we DO NOT do that. We throw them back "
    "... Of course" mompelde ik zwak, "of course..."
    En we hebben krabben gevangen, blauwe met groene scharen (mannetjes) en blauwe met rode scharen (vrouwtjes) en Dien heeft zelfs een zeldzame zwangere krab opgehaald met tussen haar achterpoten een oranje bol met meer dan 10.000 eitjes.
    Die moest met de grootste omzichtigheid terug te water worden gelaten ; stel je voor : 10.000 krabben meer riep de ranger in extase.
    En zo hebben we de hele voormiddag een twintigtal liter bisque terug in de zee gekieperd. Al goed dat er geen Jack Daniels in zat...

    28-04-2007 om 00:00 geschreven door jean&dien  


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.PARADISE !!
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Het bestaat dus echt, het paradijs, de "Garden of Eden, het stuk strand uit LOST, waar de eiken, de dennen en palmbomen tot in de zee groeien, waar pure stranden wit zand met lagunes worden onderbroken door een ruwe kuststrook, waar dode boomstammen aanspoelen en verdrogen tot bizarre creaties. Waar je bij lage tij uren kan wandelen in een fascinerend stuk natuur en waar je bij hoge tij bepaalde stukken moet zwemmen om terug te kunnen. Waar strandvogels van diverse pluimage een stapje opzij zetten, terwijl een aantal herten op een paar meter afstand nieuwsgierig met je meewandelen : HUNTER's ISLAND : zaaalig !!
    Toen we ons bij de "State Park Campsite" wilden registreren bleek alles volgeboekt.  Met lede ogen keken we naar de prachtige sites  onder de palmbomen, die uitgaven op een schitterend stuk strand...
    We wilden juist teneergeslagen afdruipen, toen er een ranger(es) uit haar bureeltje kwam gelopen en, zwaaiend met een papiertje, riep :
    "We've just got a cancelation ! You can have the site, but it ain't at the beach"
    Het kon ons geen fluit schelen, al lag de site achter de toiletten, dan nog hadden we volmondig "yes" gezegd.  Het was een site voor één nacht, een 50 meter van het strand af, volop in het bos met herten in de voortuin en eekhoorntjes op de rand van onze ontbijttafel.
    De volgende morgen kregen we een telefoontje van de rangers dat we naar hun bureeltje moesten komen   Daar aangekomen stonden ze met drie enthousiast te springen en te applaudiseren : ze hadden weer een cancelation, en dit keer vlak aan het strand.
    We hebben 3 dagen (2 nachten) gezwommen, gewandeld, krabben gevangen en gelezen vlak aan de waterlijn.
    Het was voor de volle 100% genieten.

    28-04-2007 om 00:00 geschreven door jean&dien  


    >> Reageer (0)
    27-04-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.BEAUFORT
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Van de Walmart in Monck's Corner naar Beaufort, of van de hemel naar de hel.  Beaufort (zeg "Bjoeferd", in South Carolina), niet te verwarren met Beaufort (zeg "Boofot" in North Carolina).
    Een zalig slapend stadje onder een stralende zon, aan de rand van de Coastal Islands, een reeks eilanden, aaneengeregen door bruggen, het ene al meer verlaten dan het andere. De meeste eilanden zijn niet meer dan uitgestrekte schorren- gebieden, een beetje verdronken Land Van Saeftinghe, maar dan op Amerikaanse maat geschoeid.
    Een van de meest afgelegen eilanden is HUNTER's ISLAND, dat eeuwenlang enkel door piraten werd bezocht om er op herten en schildpadden te jagen. Er heeft nooit iemand vast gewoond, want er was geen drinkwater. Nu is heel het eiland een natuurgebied, met er middenin een "State Park Campsite". ( dit is het enige soort campings die in natuurgebieden voorkomen. Ze worden beheerd door rangers, en zijn goedkoop, maar naar Amerikaanse normen eerder primitief : geen swimming pool, geen airco restrooms, geen  TV, geen Wifi geen hot tubs en met hun rijdende paleizen moeilijk bereikbaar, want er mag geen enkele boom gekapt worden.
    Een ander beroemd eiland is PARRIS ISLAND, zeer groot, maar volledig van de buitenwereld afgesloten. Dit is het opleidingscentrum van de beroemde USMC (United States Marine Corps), met hun beruchte drill sergeants, met messcherpe plooien in hemd en broek en Baden Powel hoed, die luid brullend mariniers maken van door het slijk kruipende sukkels.  Enkel op bepaalde dagen, met "graduation day" mag het publiek, na strenge controle op het paradeplein om de afgestudeerde marines toe te juichen, (vooraleer ze naar Irak vertrekken).  Vandaag was zo'n dag, maar we waren 2 uur te laat... om zot van te worden.

    27-04-2007 om 00:00 geschreven door jean&dien  


    >> Reageer (0)
    26-04-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.WALMART
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Walmart is een van de grotere, maar goedkope supermarkt- ketens, waar de bedienden op fietsen rondrijden, en waar je, als je rek per rek afzeult (wat wij gewoonlijk doen) rustig een halve dag aan kan besteden.
    Walmart (blessed be they name) laat RV's en campers gratis op zijn immense parking overnachten, als daar op voorhand aan de manager om toestemming voor wordt gevraagd. In de hoop natuurlijk dat je daar voor en na je nachtrust enkele inkopen doet, wat in ons geval altijd lukt.
    Dit was onze tweede Walmartnacht en iets minder behaaglijk dan de eerste.  Deze Walmart was namelijk 24/7 geopend...
    Naarmate de nacht vorderde werden de geluiden van de 6 - 8 en 10 cylinders alsmaar brutaler. En vermits de parking, met de afmetingen van een volwassen landingsbaan, in het holst van de nacht meer dan half leeg was, konden de 30-tonners zich eens goed laten gaan.
    Volgende keer gaan we op de parking van Food Lion staan en als ze d'er iets van zeggen laten we onze Delhaize klantenkaart zien.

    26-04-2007 om 00:00 geschreven door jean&dien  


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.BLANCKBERGH
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    We besloten ons tempo iets te verhogenen reden zowat heel de voormiddag los door "noisy' North Carolina, naar South Carolina, tot in Florence, waar we op een rustige KOA een lekkere koude schotel prepareerden en verder oefenden met het opstellen van onze luifel, ondertussen een onmisbaar instrument geworden, want het begon aardig warm te worden, ook 's nachts (waar een luifel totaal nutteloos is, maar kom.)
    De volgende morgen bogen we af naar de kust, naar MYRTLE BEACH. Ongelooflijk, Blankenberge in Amerika, compleet met zeedijk, staketsel en pier.
    Gelukkig bezat de badplaats ook een Amerikaanse versie van de "oesterput" , Murrel's Inlet genaamd, waar de visserboten bijna letterlijk de restaurants binnenvoeren.  Op aanraden van een local kozen we voor "Drunken Jack's" ( don't let our name inspire you !). Dien kreeft, ik yellow tuna, geroosterd met gesmolten honigboter.  Samen dronken we een fles Californische Sauvignan Blanc, veel subtieler van smaak dan de alomtegenwoordige "tsjardoneey". Ook hier weer veel te lang blijven hangen aan een bordje gefriteerde "hush puppies" (zoete maiskoekjes), waardoor we onze eindbestemming van de dag weeral niet haalden. Walmarten dus ...

    26-04-2007 om 00:00 geschreven door jean&dien  


    >> Reageer (0)
    25-04-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.VIRGINIA BEACH

    Van Williamsburg is het niet ver naar Norfolk, of beter gezegd de waterkant van Norfolk : VIRGINIA BEACH. En vermits we weeral veel te laat uit Williamsburg waren vertrokken, was onze keus beperkt.  Bovendien was er een KOA (je weet wel, de betere camping van Amerika) die spotgoedkoop was en op de kaart goed gelegen, vlak aan de monding vam de Chesapeake river.
    We hadden het natuurlijk kunnen raden, Norfolk is de grootste marinebasis van de wereld, met tientallen vliegdekschepen, atoomduikboten en ander varend tuig. Tot daar aan toe, boten zijn niet bepaald luidruchtig.  Maar vlak naast de camping lag het trainingscentrum voor navypiloten, die op een nagemaakt vliegdekschip op het droge leerden landen en opstijgen, en dat was verdomd zeer luidruchtig.
    Op weg van de registration naar onze site, reden  we zowat tegen een boom op, toen de eerste jet, met naverbranders op volle toeren, vanaf zijn ingebeelde vliegdekschip opsteeg, recht boven onze  vermoeide hoofden, recht boven onze rustgevende site.  We hielden het 3 kwartier vol en stapten toen resoluut terug naar de registration.
    "We can't stand that noice", riep ik over de toonbank.
    "What noice?' schreeuwde ze in mijn rechteroor, en dat was mijn slechtste.
    "What?" probeerde ik boven het lawaai van een  inkomende jet op zijn krijtlijnen vliegdekschip. " Can't hear ye"
    "Wadde ye mean?", dit keer in mijn linkeroor.
    "Those jets are making an awefull noice" brulde ik uit volle borst.
    "Ooh, that" ontcijferde ik liplezend, 'Got sje, just one minet mister klieroet"
    Ze draaide zich om, nam de telefoon,  tikte een nummer in en sprak volkomen onhoorbaar enkele volzinnen in.
    "it's allrite mister klieroet". En geloof me of niet, 30 seconden later viel er een stilte over de bossen zoals we in lang niet meer hadden gehoord. Geen vogel, geen eekhoorn, geen krekel was te horen  (die waren trouwens al jaren geleden ge-emigreerd)
    "I'm just kiddin' " zei ze" they always stop at midnite, till eight in the mornin'"
    Ik keek op mijn klok: het was juist middernacht>  We hebben uitstekend geslapen, tot * uur 's morgens...

    25-04-2007 om 00:00 geschreven door jean&dien  


    >> Reageer (0)
    24-04-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.WILLIAMSBURG
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Williamsburg : vroeger hoofdstad van Virginia, en laatste bolwerk van de Britse kolonie. De koloniale stad is volledig gerestaureerd, zoals ze er tussen 1700 en 1780 uitzag. En dat is echt mooi om zien. Veel groen, prachtige schaduwrijke  bomen originele 8-hoekige schuren en schitterende huizen, elk met hun originele uithangbord en winkel volledig intact. Een juweeltje van een stad, dus.
    Toch hadden we een beetje schrik dat we door een soort Bokrijk zouden stappen met af en toe een verklede pop aan het haardvuur en een halfgepluimde gans op het platgelopen gazon.
    Niets daarvan. we zitten in Amerika :  tientallen en ik overdrijf niet als ik zeg een paar honderd acteurs, tot in de puntjes uitgedost, al naargelang hun rol, liepen rond door het centrum van het stadje.  Ze droegen allemaal, verborgen onder hoed of pruik een kleine microfoon, zodat hun gesprekken perfect gevolgd konden worden via onzichtbare luidsprekers.  Een , ook al weer onzichtbare regisseur, liet om beurten groepjes aan bod komen die dan zeer interactief discussies aangingen met ons,  doorsnee toeristen.  Op die manier waren we allemaal inwoners van Williamsburg, ten tijde van de onafhankelijksoorlog. De meeste steden hadden zich onafhankelijk verklaard en de Britten buitengegooid, maar Williamsburg twijfelde. Er onstonden twee partijen,  pro en contra Engeland en we werden meegesleurd in kleine schermutselingen, hevige discussies, preken van de eerste zwarte dominee van Amerika, opstand van enkele slaven, straffen werden uitgesproken (met de toerist als jury), mensen werden aan de schandpaal gebonden , de bevolking (wij dus) trokken op naar de gouverneurswoning en de man moest uiteindelijk de stad verlaten. Maar dat wisten jullie natuurlijk al : ook in het Engelsgezinde Williamsburg hebben uiteindelijk de Amerikanen gewonnen....
    Alles bijeen toch wel een toffe ervaring : je krijgt een duidelijk beeld van de leefwereld van de 18e eeuwse Amerikaan.  Zo kan je enkele jonge ladies volgen, met pruik en parasol, met achter hen hun slavinnetjes die hun inkopen dragen. en ze aan mekaar en aan ons laten zien, zodat je een duidelijk beeld krijgt van de toenmalige mode. Als je een taverne binnenstapt staan of zitten er steevest wel enkele acteurs met een kroes bier en een meerschuimen pijp te discuteren of de draak te steken met de toerist. De juweliers, de smid, de post, de hoedenmaaksters en de kleermakers zitten allemaal in hun huis te werken en produceren echte artikelen.
    En dan daartussenin,  souvenirwinkels, ice creamstanden en frisdrankkramen, die het geheel toch een beetje een Disneylandachtig uiterlijk geven.
    Maar ja, ook dat is Amerika.

    24-04-2007 om 00:00 geschreven door jean&dien  


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.R &R
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    "Rest and recreation" heet dat in het Amerikaanse leger. Je werd dan van het slagveld naar Saigon getransporteerd om jezelf 2 dagen zat te zuipen en erger. In ons geval is de term dus niet helemaal correct: erger doen wij gewoon niet.
    Maar op dergelijke dag verplaatsen we ons niet met de RV: Dien wast en strijkt, ik  kook en plas ( in het zwembad . Nee, ik plas natuurlijk niet echt in het zwembad, we hebben een meer dan behoorlijke restroom in onze verhuiswagen), en ik werk op dergelijke dagen aan mijn blog, gezeten onder de luifel, met een bacardi-coke of een dry martini (Dry martini : in de shaker 3 blokken ijs, een half bierglas finse wodka en goed mengen. Overgieten in een gekoeld driehoekig glas en 2 x lichtjes  besproeien met een "mister", dit is een soort verzilverde aerosol met Martini vermouth. Afwerken met een zestje citroenschel : dit is de beroemde Gaetan dry martini. Cool man, holy mackerell !)
    En dat hebben we dus de hele dag volgehouden. Zalig gewoon, schitterend weer, zachte avonden : rust en ontspanning dus.

    24-04-2007 om 00:00 geschreven door jean&dien  


    >> Reageer (0)
    23-04-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.MONTICELLO
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Rare naam voor een van de belangrijkste iconen uit de geschiedenis van Amerika.  We zitten in Charlottesville (VA) een stad zonder grote ambities, ware het niet dat Thomas Jefferson (= auteur van de "Declaration of Independence"  en stichter van de University Of Virginia en oh ja, derde president van de US) hier, op zijn tabaksplantage, een kast van een huis heeft laten neerzetten, boven op een zachte heuvel (Monticello).  Het huis doet zeer Europees aan, met voor die tijd (1775) zeer moderne archtectuur.
    Thomas  had  8000 Ha tabaksplantage geërfd van zijn vader met 200 slaven erbij om het goedje te bewerken.  Door zijn huwelijk met Martha komen daar nog eens 12.000 Ha en 300 slaven bij. Gek eigenlijk als je weet dat Thomas de grondlegger was van de onafhankelijksverklaring  :  "All men are created equal and have a right to life, liberty and the pursuit of happiness".  Met meer dan 500 slaven is dit een boute uitspraak. Maar, zo zegt men hier, hij heeft nooit zelf slaven gekocht  en ze werden goed behandeld.  En dat klopt, het is vast bewezen dat hij 2 slavinnen zwanger heeft gemaakt en heel wat andere zeer goed heeft behandeld. Bovendien heeft hij tijdens zijn leven 2 slavinnen vrijgelaten (welke zouden dat zijn?) en 5 andere na zijn dood per testament (zijn koks, die hij meesleurde naar Parijs om de Franse keuken onder de knie te krijgen.)
    De 490 andere slaven werden na zijn dood verkocht, om zijn schulden te kunnen betalen.
    Die Amerikaanse presidenten toch....

    We proefden de keuken van weleer in Michie Tavern: pureepap met blackeye bonen, bbqpork en kippeboutjes, warme tomatenbrij... dit alles geserveerd in tinnen kroezen en kommetjes door lieve dames in gepaste klederdracht. Jean ontdekte er dat de Virginiawijn niet te pruimen is, Ik genoot ondertussen van een lekkere appelcider.

    23-04-2007 om 00:00 geschreven door jean&dien  


    >> Reageer (0)


    Foto

    Archief per week
  • 03/12-09/12 2007
  • 24/09-30/09 2007
  • 17/09-23/09 2007
  • 10/09-16/09 2007
  • 03/09-09/09 2007
  • 27/08-02/09 2007
  • 20/08-26/08 2007
  • 13/08-19/08 2007
  • 06/08-12/08 2007
  • 30/07-05/08 2007
  • 23/07-29/07 2007
  • 16/07-22/07 2007
  • 09/07-15/07 2007
  • 02/07-08/07 2007
  • 25/06-01/07 2007
  • 18/06-24/06 2007
  • 11/06-17/06 2007
  • 04/06-10/06 2007
  • 28/05-03/06 2007
  • 21/05-27/05 2007
  • 14/05-20/05 2007
  • 07/05-13/05 2007
  • 30/04-06/05 2007
  • 23/04-29/04 2007
  • 16/04-22/04 2007
  • 09/04-15/04 2007
  • 02/04-08/04 2007
  • 26/03-01/04 2007
  • 19/03-25/03 2007
  • 12/03-18/03 2007
  • 05/03-11/03 2007

    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.


    Gastenboek jeediegowest
  • wens je een zonnige zaterdag
  • Kom je een fijn weekend wensen
  • En onze fles champagne?
  • gelukwensen
  • Jonker

    Druk op onderstaande knop om een berichtje te plaatsen in mijn gastenboek


    Blog als favoriet !

    WE ZITTEN IN HET WILD, MET WEINIG WIFI. EVEN GEDULD, WIJ GENIETEN
    Laatste commentaren
  • Write for Us – Technology – Contribute to Our Tech Blog (workjo)
        op SONOMA
  • "On this internet site, you'll come across a distinctive web blog where you can explore the individuals behind it. (workjo)
        op SONOMA
  • frp tanks , molded grating (frp tanks , molded grating)
        op SONOMA
  • real madrid retro jerseys (real madrid retro jerseys)
        op SONOMA
  • interstate auto transport (interstate auto transport)
        op SONOMA
  • interstate auto transport (interstate auto transport)
        op SONOMA
  • interstate auto transport (interstate auto transport)
        op SONOMA
  • nationwide car shipping (nationwide car shipping)
        op SONOMA
  • retro football shirts (Best Retro Jerseys)
        op SONOMA
  • Fast car shipping (Quick Ship Cars)
        op SONOMA
  • linkss (Quick Ship Cars)
        op SONOMA
  • seo (zaeem)
        op SONOMA
  • ch sahab (ch sahab)
        op SONOMA
  • seo (ch sahab)
        op SONOMA
  • seo (fcicomposites)
        op SONOMA
  • Zoeken met Yahoo



    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto


    Blog tegen de regels? Meld het ons!
    Gratis blog op http://blog.seniorennet.be - SeniorenNet Blogs, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!