Naar de inhoud

athea

akke.beakke.be



Woensdag 12 oktober 2011

Marie-Rose was een prachtvrouw


Prinses Astrid: "Marie-Rose Morel was een prachtvrouw"


http://img560.imageshack.us/img560/6598/marierosemorel.jpg


Er is een posthume verzoening gebeurd tussen het Belgische koningshuis en de in februari aan kanker overleden politica Marie-Rose Morel. Op een plechtigheid van de Vlaamse Liga Tegen Kanker vertrouwde prinses Astrid de moeder van Marie-Rose Morel toe dat ze "de strijd van die prachtige vrouw" van nabij had gevolgd. Astrid drukte ook haar medeleven uit aan een verbouwereerde Frank Vanhecke. Dat meldt de krant Het Laatste Nieuws. Het menselijke gebaar is opvallend, want zeven jaar geleden werd Marie-Rose Morel op een handelsmissie waar ze de rolstoel van haar vader Chris voortduwde, nog gesommeerd om minstens 50 meter van prins Filip en prinses Mathilde te blijven.

Prinses Astrid woonde vorige week in het Vlaams parlement een plechtigheid bij van de Vlaamse Liga Tegen Kanker. Tijdens de plechtigheid werden ook de aan kanker overleden parlementsleden Erika Thijs (CD&V) en Marie-Rose Morel herdacht. Na het officiële gedeelte drong prinses Astrid erop aan om even met de familie van Marie-Rose te praten. "De prinses kwam haar medeleven betuigen en had enkele vriendelijke woorden voor ons", zegt een verbaasde Vanhecke in Het Laatste Nieuws. "Dat siert haar als mens. Politieke conclusies moet je daar niet uit trekken."

"Plots stapte prinses Astrid recht op Frank af en feliciteerde hem met wat hij voor Marie-Rose had gedaan en betekend", zegt ook Marie-Roses moeder Myriam Van Loon op haar blog. "Er was geen vijftig meter afstand tussen de prinses en de man die ooit de schrik van het hof belichaamde", merkt zij op.

Met opwellende tranen in de ogen vertrouwde prinses Astrid Myriam Van Loon toe dat ze "de strijd van die prachtige vrouw tegen kanker had gevolgd" en dat ze zich als moeder van vier kinderen kon inbeelden dat "het moeten achterlaten van twee kleine kinderen Marie-Rose het meest zeer zal hebben gedaan". De moeder van Marie-Rose Morel toont zich onder de indruk van het medeleven van prinses Astrid. "Ze kwam warm en oprecht over", zegt Myriam op haar blog. "Roosjes dagboeken die we meegaven, zouden ook naast haar bed komen te liggen." (br.hln)

Lees het hele artikel in de krant Het Laatste Nieuws (p. 10)


Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen
Dinsdag 11 oktober 2011

Scorpions - Send me an angel


Scorpions - Send me an angel

Klik op de foto om ze te beluisteren





Scorpions is een Duitse hardrockband uit Hannover.

De band werd opgericht in 1965, een jaar na hun naamgenoot uit Engeland. Het eerste album van de Scorpions kwam echter pas uit in 1972. De band werd internationaal bekend in 1984 met het album Love at First Sting. Op dit album stond de bekende single Still loving you. Met het nummer Wind of Change haalde de band in 1991 nog een nummer 1-hit in Nederland. Het nummer Wind of Change werd geschreven over de veranderingen in Oost-Europa in die tijd.

Scorpions was de eerste Westerse band die in de voormalige Sovjet-Unie mocht optreden. Op 21 juli 1990 was Scorpions samen met veel andere bands bij de voorstelling The Wall van Roger Waters in Berlijn.

In 2010 hebben ze besloten om hun laatste album op te nemen met de naam Sting in the Tail. En daarna volgt een 3 jaar durende afscheidstournee.



Reageer op dit bericht
Zondag 9 oktober 2011

Max Liebermann 1847-1935 was een Duitse kunstschilder


Max Liebermann 1847-1935 was een Duitse kunstschilder.

Klik op de foto om enkele van zijn overige werken te bekijken







Max Liebermann (Berlijn, 20 juli 1847 -Berlijn, 8 februari 1935) was een Duitse schilder.
Max Liebermann was de zoon van een Joodse zakenman. Vanaf 1868 volgt Liebermann onderricht aan de academie van Weimar.




http://img404.imageshack.us/img404/8254/liebermann.jpg




In 1873 gaat hij naar Parijs en later naar Barbizon. Hij ontmoet Munkácsy, Troyon, Daubigny, Corot, Millet en Manet. Van 1874 tot 1914 schildert hij in de zomer in Nederland, soms samen met Isaac Israëls. Vooral Laren, Scheveningen en Noordwijk. Van 1899 tot 1911 is hij voorzitter van de Berliner Sezession. Van 1920 tot 1933 is hij voorzitter van de Pruisische academie. Vanwege zijn Joodse achtergrond moet hij in 1933 aftreden.
In zijn werk is een overgang van realisme naar impressionisme zichtbaar.




http://img585.imageshack.us/img585/1807/familieliebermann.jpg




Liebermann was meer dan 60 jaar actief en maakte zo’n 1200 olieverfschilderijen. De eerste decennia van zijn carrière werd zijn werk door de kritiek verguisd, hij schilderde toen nog naturalistisch maar het was niet een gebrek aan vakmanschap dat de critici deed steigeren, wél zijn gekozen onderwerpen: vrouwen die ganzen plukken of groenten kuisen, zo’n dingen schilderen dééd je niet! Bijbelse taferelen, maar toch geen boerin die haar varken voert!




http://i573.photobucket.com/albums/ss177/believe_my/Max_Liebermann_kleuterschoo.jpg?t=1295791033




Jarenlang werd Liebermann de ‘apostel van de lelijkheid’ genoemd. Toch was hij baanbrekend en avant-gardistisch. Wanneer hij later, vaak in opdracht portretten schilderde, worden ook die neergesabeld omdat de kunstenaar weigert zijn modellen te idealiseren. Het echt impressionistische werk komt er pas eind 1800. In Nederland laat hij zich inspireren door de weidse landschappen, de zee en het strand.




http://img7.imageshack.us/img7/5697/liebermanndezee.jpg




In 1910 bouwt hij een zomerhuis langs de over van de Wannsee, van dan af tot aan zijn dood schildert hij voornamelijk zijn zelf ontworpen tuin. Zelfs de bloemensoorten koos hij in functie van wat hij wilde schilderen. Liebermann was één van Duitslands toonaangevende impressionisten, hij was rijk genoeg om heel zijn leven aan de kunst te wijden.



Reageer op dit bericht
Zondag 9 oktober 2011

Ray Lamontagne - You Are The Best Thing


Ray Lamontagne - You Are The Best Thing

Klik op de foto om hem te beluisteren






Ray LaMontagne is in 1974 geboren in Nashua, New Hampshire. Zijn vader was muzikant. Kort na Rays geboorte verliet zijn moeder zijn vader, terwijl deze op tournee was. Ray heeft jarenlang geen contact gehad met zijn vader. Het gezin reisde veel en vertrok uiteindelijk naar het noorden. Rays moeder verhuisde met haar zes kinderen naar elke plek waar ze werk kon vinden. Omdat de kinderen altijd weer nieuw waren op school maakten zij weinig vrienden. In zijn vrije tijd las Ray vooral Fantasy boeken in het bos.


Uiteindelijk belandde hij op de Morgan High School in Morgan, Utah. Hij voerde op school weinig uit, en spijbelde en vocht vaak met andere kinderen. Vanweg zijn lage cijfers slaagde hij met de hakken over de sloot. Na high school verhuisde LaMontagne. Hij ging van zijn familie naar Lewiston, Maine.


LaMontagne vond een baan in een schoenenfabriek in Lewiston. Hij werkte hier ruim 65 uur per week. Op een morgen, om 4.00 uur, hoorde hij het liedje “Treetop Flyer” van Stephen Stills op de radio. Nadat hij het album had gekocht, besloot LaMontagne om zijn baan eraan te geven en een poging te doen om een zangcarrière te beginnen. In 1999 begon hij met toeren. Daarnaast werkte hij ook nog als timmerman. In de zomer van 1999 nam hij een demo op met tien nummers die hij naar verschillende zalen in de omgeving stuurde. De eigenaar van een theater in de buurt nodigde hem uit om op te treden in een zaal waar ook folkmuziek-muzikanten stonden als John Gorka en Jonathan Edwards. Een zakenman hoorde later LaMontagnes demo en stelde hem voor aan Jamie Ceretta van Chrysalis Music Publishing. CMP nam Rays eerste album op en verkocht het aan RCA Records in Amerika en Echo Records in Engeland.



Reageer op dit bericht
Zaterdag 8 oktober 2011

Poezie




http://img20.imageshack.us/img20/8325/poezie.jpg


Wanneer de poezie
om je heen danst
je zorgeloos streelt

Wanneer de woorden
je laten zweven
naar luchtkastelen

Wanneer de letters
je meer verwarmen
verzachten als zijde

Dan weet je dat
de tekst alleen voor jou
geschreven kan zijn .


Reageer op dit bericht
Woensdag 5 oktober 2011

The Neville Brothers - Bird on a Wire


The Neville Brothers - Bird on a Wire

Klik op de foto om hun te beluisteren






The Neville Brothers is een R&B-groep die gospel, soul, funk en pop speelt. De groep werd opgericht in 1977 in New Orleans

Voordat The Neville Brothers werd opgericht hadden de broers al een carrière achter de rug. Art richtte de band The Hawketts tijdens zijn highschool-periode op. The Hawketts hadden een grote hit met "Mardi Gras Mambo" in 1954. Daarna richtte Art de band The Meters op, samen met George Porter Jr., Joseph (Zigaboo) Modeliste en Leo Nocentelli. In 1975 werd Cyril Neville gevraagd om mee te gaan spelen. In 1966 had Aaron een solo-hit met "Tell It Like It Is", dat in de jaren 80 weer werd uitgebracht, met groot succes, en toerde Aaron samen met de band van Art door de Verenigde Staten.

Charles begon op zijn twaalfde saxofoon te spelen in een schoolband genaamd 'Turquoise while teenagers'. Ook speelde hij mee met The Hawketts. Toen hij vijftien was verliet hij school en ging Charles toeren met Gene Franklin & the Houserockers. Dit was een soort reizende variétéshow. Toen de toer klaar was kwam Charles terug naar New Orleans en speelde daar in een lokaal bekend café: de Dew Drop Inn. Van 1956 tot 1958 was Charles bij de marine en speelde hij in een lokaal bandje in Memphis, Tennessee. In Memphis kwam hij B.B. King tegen en ze werden goede vrienden. Charles verliet de marine en ging weer terug naar New Orleans waar hij naar de universiteit ging. Maar hij miste de muziekindustrie en ging weer toeren. Tijdens deze periode raakte hij verslaafd aan heroïne en kwam een paar keer in de gevangenis terecht. Daarna ging hij naar New York City en speelde samen met onder anderen Johnny Taylor, Clarence Carter en O.V. Wright.

De oom van de broers - George Landry - vroeg de broers in 1976 om mee te werken aan zijn album "The Wild Tchoupitoulas" en dat deden ze.

De broers wisten dat hun ouders graag wilden dat ze samen gingen werken. Doordat ze het album samen met hun oom hadden opgenomen, richtten ze in 1977 een eigen groep op onder de naam The Neville Brothers. Voor iedereen werd de droom eindelijk waarheid, met Art op piano, Charles op de saxofoon, Cyril op de conga's en Aaron als zanger. Ze kregen een contract bij Capitol, maar die vroegen zich af of de muziek die de broers maakten wel aan zou slaan bij het grote publiek. De muziek was namelijk typisch Nevilles en niet in een hokje te plaatsen, zoals men zei. Capitol wist niet hoe ze de muziek moesten verkopen. De eerste plaat, "The Neville Brothers", werd geen hit en het contract werd ontbonden. De broers hadden drie jaar lang geen contract. Producer Joel Dorn nam contact op met vele platenmaatschappijen, maar niemand wilde de broers contracteren. De broers bleven ondanks de problemen wel toeren. Tijdens één van de concerten kwam Bette Midler en zij vond de broers geweldig. Ze kregen een contract bij A&M en maakten "Fiyo On the Bayou" in 1981. Dit album bevatte veel invloeden van The Meters. In het achtergrondkoor zaten Cissy Houston en haar jongste dochter. Het album werd slecht verkocht.

Wederom werd er geen energie in de groep meer gestoken door een platenmaatschappij. Pas in 1981 durfde A&M het weer aan om een album met de broers te maken: "Yellow Moon", geproduceerd door Daniel Lanois. Het album werd een wereldhit, mede doordat de broers de liedjes zelf mochten schrijven (zeven van de twaalf liedjes zijn door de Neville-broers geschreven).

Daarna maakten ze vooral live-albums en toerden ze als The Neville Brothers. Ze maakten ook studio-albums, maar die overtroffen "Yellow Moon" niet. Toen Art ziek werd, eind jaren negentig, gingen de andere broers hun eigen projecten doen, tot hun comeback in 2004. Ze kregen een contract bij Back Porch Records en maakten het album "Walkin' In The Shadow Of Life". Heden ten dage toeren ze over de hele wereld met groot succes. Ivan Neville speelt sinds de laatste jaren mee met de groep.


Reageer op dit bericht
Dinsdag 4 oktober 2011

Fleetwood Mac - Need your love so bad


Fleetwood Mac - Need your love so bad

Klik op de foto om ze te beluisteren





Fleetwood Mac is een oorspronkelijk Britse band, opgericht door Peter Green (zang, gitaar en mondharmonica). Oorspronkelijk bestond de band uit Peter Green en Mick Fleetwood (drums), Jeremy Spencer (gitaar) en Bob Brunning (bas). Fleetwood Mac begon als bluesband en heette oorspronkelijk Peter Green´s Fleetwood Mac. In eerste instantie is John McVie bij de Bluesbreakers gebleven maar heeft in een later stadium Bob Brunning vervangen. Na het vertrek van Peter Green bleef de naam Fleetwood Mac. Mick Fleetwood en John McVie zijn dan ook de constante factor in de groep gebleven. De groep evolueerde in de loop der jaren tot een popgroep met steeds wisselende bezettingen. In Nederland en België zijn ze vooral bekend door hun hits als Go your own way, Dreams, Everywhere en Little lies.



Reageer op dit bericht
Zondag 2 oktober 2011

Yes - Owner of a Lonely Heart


Yes - Owner of a Lonely Heart

Klik op de foto om ze te beluisteren





Owner of a Lonely Heart is een lied van de rockband Yes. Het is het openingsnummer van hun album 90125 uit 1983.

Het nummer is geschreven door het indertijd nieuwe bandlid Trevor Rabin. Het nummer bereikte de eerste plaats in de Amerikaanse Billboard Hot 100. Owner of a Lonely Heart was Yes’ grootste hitsucces. Naderhand is het nummer nog vaak heruitgebracht. Op de B-kant van de single staat het nummer Our Song.

Owner of a Lonely Heart was allereerst als ballade geschreven. Bandlid Jon Anderson overtuigde producer Trevor Horn ervan dat er een aantal gitaarriffs bij moesten. Door de Yes-afsplitsing Anderson Bruford Wakeman Howe werd het nummer live alsnog als ballad gespeeld.

Vandaag de dag geniet het nummer nog steeds populariteit. Zo is Owner of a Lonely Heart geremixt door Max Graham, en viel het nummer te beluisteren in de soundtrack van het immens populaire computerspel Grand Theft Auto: Vice City op het radiostation Flash FM.


Reageer op dit bericht
Zaterdag 1 oktober 2011

Michael W Smith - I will carry you


Michael W Smith - I will carry you

Klik op de foto om hem te beluisteren






Michael Whitaker Smith (Kenova (West Virginia), 7 oktober 1957) is een Amerikaanse gospel- en praiseartiest. De christelijke zanger heeft als doel om het evangelie te verkondigen via zijn muziek, ook wil hij God hiermee vereren.

Smith groeide op in zijn geboorteplaats Kenova, als zoon van een olieraffinaderijwerker. Tegen zijn tiende levensjaar aan werd hij overtuigd christen en begon hij met enkele vrienden een band. Het ging goed met Michael, totdat hij na zijn highschool-periode alcohol- en drugsverslaafde werd. Hij kreeg in die tijd, 1979, een geestelijke instorting. Na zijn geestelijke instorting zag hij het Licht, en dat was keerpunt in zijn leven. Michael besloot om zijn leven (opnieuw) te geven aan Jezus. Niet veel later werd hij lid van de band Higher Ground en was hij keyboard-speler, ondertussen kickte hij af van zijn verslavingen. Een bedrijf was erg geïnteresseerd in zijn songteksten en Smith begon songteksten te schrijven voor bekende artiesten als Sandi Patti, Kathy Troccoli en Amy Grant. Enkele jaren later tourde hij met Amy Grant als toetsenist. In 1983 kwam zijn debuut op de markt, en dat kan worden gezien als de echte start van zijn muziekcarrière.

Vele albums volgden en in 2001 maakte hij opnieuw een grote doorbraak in de muziekmarkt. Zijn album Worship, dat uitkwam op 11 september 2001, werd een ongekend grote hit en Michael werd hiermee voor veel christenen een belangrijke leider in worship (aanbiddingsmuziek). Hij bleef een tijd bezig in dit genre, maar kwam in 2004 terug met een vertrouwd klinkende popplaat: Healing Rain.

Michael W. Smith heeft recent gewerkt aan een film, geregisseerd door de vooral als zanger bekendstaande Amerikaan Steve Taylor, genaamd The Second Chance. De film kwam begin 2006 uit. Smith speelt het personage Ethan Jenkins, een muzikale pastor in een grote kerk.

Het album "Stand" kwam november 2006 uit. Voor maart 2007 stond er een Europese tour gepland, maar omdat Smith tegen die tijd opa hoopte te worden, werd het uitgesteld tot oktober 2007. In 2007 kwam hij twee keer naar Nederland: tijdens het XNoizz Flevo Festival op 16 augustus en op 6 oktober tijdens de EO-Gezinsdag in het GelreDome te Arnhem. 's Avonds gaf hij daar een concert samen met Darlene Zschech. Op 16 oktober 2007 verscheen er een nieuw kerstalbum van Smith, genaamd It's A Wonderful Christmas.

Op 28 oktober 2008 kwam het album "A new Hallelujah" uit, in navolging van de 2 live worshipalbums. De plaat is op 20 juni 2008 opgenomen tijdens een concert in de megakerk "Lakewood Church" in Houston (Texas), samen met aanbiddingsleiders Israel Houghton en Coalo Zamorano, een 250 koppen tellend koor en een Afrikaans kinderkoor. Zelf betitelt Smith het project als "het meest globale worshipproject in mijn hele carrière". Het album bevat 15 nummers inclusief een aantal klassiekers, zoals "Amazing Grace/My Chains Are Gone", "Mighty To Save" en "I Surrender All". De titelsong schreef Smith samen met zijn vrouw Debbie en vriend Paul Baloche. Op 12 juni 2008 heeft Smith opgetreden in het GelreDome met zijn nieuwe album. De dag erna was hij ook nog te gast bij de 35e EO-Jongerendag.

Op 28 september 2010 kwam het nieuwste album van Smith uit, genaamd "Wonder".

Smith is getrouwd met Debbie en samen hebben ze vijf kinderen.


Reageer op dit bericht
Vrijdag 30 september 2011

Pat Benatar - Promises In The Dark


Pat Benatar - Promises In The Dark

Klik op de foto om haar te beluisteren





Pat Benatar (oorspronkelijke naam Patricia Mae Andrzejewski, 10 januari 1953) is een Amerikaanse zangeres die verschillende hits scoorde in de jaren '80.

Pat Benatar, die geboren werd in Brooklyn, New York, studeerde aanvankelijk opera-muziek. In 1971 trouwde ze met Dennis T. Benatar, waardoor ze de achternaam kreeg waarmee ze beroemd werd. In 1977 werd haar zangtalent ontdekt tijdens een talentenjacht in een New Yorkse club.

Ze scheidde van Benatar en trouwde later met de gitarist van haar band, Neil Giraldo. Samen kregen ze twee dochters.

In de jaren '80 scoorde ze enkele grote hits, waarvan Love is a battlefield de bekendste is. Dit nummer uit 1983 werd in onder meer Nederland een nummer 1-hit. Tussen 1980 en 1983 won ze vier jaar achtereen een Grammy Award voor beste vrouwelijke rockact. Later werd ze nog vier keer genomineerd voor deze categorie.

Benatar werd later in haar muziekcarrière woordvoerder van de batterijenfabrikant Energizer.


Reageer op dit bericht
Donderdag 29 september 2011

Laura Pausini - La Solitudine


Laura Pausini - La Solitudine

Klik op de foto om ze te beluisteren






Laura Pausini (Faenza, 16 mei 1974) is een Italiaanse zangeres die zeer populair is in de Italiaans- en Spaanssprekende wereld. Ze heeft ook veel aanhang in België en Nederland. Ze zingt vooral romantische liedjes, niet alleen in het Italiaans maar ook in het Spaans, Portugees (met Gilberto Gil) en Engels. Zij heeft een warme krachtige stem met een groot stembereik. Haar nummers gaan vooral over de liefde, maar Laura zingt ook over vrede, armoede en racisme. Met name in de jaren 90 was Pausini in Nederland erg populair. Na Italië was Nederland het eerste land waar de zangeres succes kreeg met haar muziek.


Reageer op dit bericht
Woensdag 28 september 2011

INXS - Never Tear Us Apart


Inxs - Never Tear Us Apart








INXS is een Australische muziekband. De band werd opgericht in Sydney op 16 augustus 1979. Eerst heette de band The Farriss Brothers, met Andrew (keyboard), Jon (drums) en Tim Farriss (leadgitaar), Michael Hutchence (zang), Kirk Pengilly (saxofoon en gitaar) en Garry Gary Beers (bas). De naam verandert nog datzelfde jaar in INXS, uitgesproken als "in excess" (in overvloed). De naam is samengesteld uit IXL (een merk jam) en XTC.

In mei 1980 wordt hun eerste single, Simple Simon (We are the vegetables), uitgebracht, met sterke invloeden van ska en punk, en vooral opmerkelijk door de vreemde titel. Hun eerste Australische hit is Just keep walking, een stevig rocknummer dat hen een schare hardrockfans oplevert voor hun debuut-LP INXS (1980). Een tweede hitalbum Underneath the colours (geproduceerd door Richard Clapton) wordt uitgebracht in 1981.

De derde LP, Shabooh Shoobah (1982), waarop INXS wat meer neigt naar dance rock, zorgt ervoor dat ze ook in de Verenigde Staten bekend worden. Daar krijgen ze in 1983 een platencontract bij Atlantic en wordt hun single The one thing een grote hit, mede doordat de videoclip veel op MTV wordt getoond. Door hun medewerking aan het Live Aid-concert in 1985 en door de release van het album Listen like thieves worden ze wereldwijd bekend.

Michael Hutchence staat ook buiten de optredens altijd in het middelpunt van de belangstelling, en heeft bij ieder feest weer een ander model aan zijn arm. Mede door Michaels charisma en extraverte persoonlijkheid wordt het album Kick uit 1987 een succes en wint de band alle grote prijzen tijdens de MTV Awards van 1988.

In 1993 keert INXS na een paar minder succesvolle albums terug naar de oorsprong van hun succes, en ze toeren in het oude circuit: kleine cafés en clubs waar ze als de Farriss Brothers ook kwamen. Van hieruit ontstaat het veel rauwere rockalbum Full moon, dirty hearts (1993). Het album krijgt geen goede kritieken noch is het commercieel een succes, en het is voor de platenmaatschappij aanleiding om INXS: The greatest hits (1994) uit te brengen.

De band houdt het daarna even voor gezien, maar Hutchence blijft berucht door zijn affaires, met name door het afbreken van zijn relatie met het Deense supermodel Helena Christensen en zijn relatie met Paula Yates, Brits televisiepresentatrice en vrouw van Bob Geldof.

Elegantly wasted uit 1997 is het volgende album, maar Hutchence eist de meeste aandacht. Terwijl de band bezig is zich voor te bereiden op een nieuwe wereldtour staat Hutchence in november wereldwijd op de voorpagina's door zijn plotselinge dood. Op 22 november 1997 trof men Hutchence levenloos aan in een hotelkamer in Sydney onder verdachte omstandigheden. Volgens het autopsierapport was de doodsoorzaak zelfmoord. Sommigen speculeren echter dat hij stierf door wurgseks.

Sinds Hutchence' dood treedt INXS af en toe nog op met o.a. de Australische zanger Jimmy Barnes, Terence Trent D'Arby en Jon Stevens (van Noiseworks). In 2005 schreef de Amerikaanse televisiezender CBS een wedstrijd uit in de vorm van een reality-televisieshow (zoals Big Brother) waarvan de winnaar de nieuwe zanger van INXS wordt. De winnaar was de 31-jarige Jason Dean Fortune, ook bekend als JD Fortune, geworden. Met deze nieuwe zanger uit Canada gaat de band sowieso één album uitbrengen en één keer op wereldtournee. Het nieuwe album "Switch" ligt op 29 november 2006 in de winkels. Maar eerst is er de single Pretty Vegas, die J.D. samen geschreven heeft met Andrew Farriss (de toetsenist en "hofleverancier" van de meeste nummers van INXS. Verder op het album ook een eerbetoon aan Michael Hutchence in God's Top Ten.

Het uitgestelde (en uitverkochte) concert van 13 oktober 2006 vond plaats op vrijdag 29 juni 2007 in Paradiso te Amsterdam.


Reageer op dit bericht
Maandag 26 september 2011

Elmore James - The Sun is shining


Elmore James - The Sun is shining

Klik op de foto om hem te beluisteren






Elmore James (Richland (Holmes County), Mississippi), 27 januari 1918 - Chicago, 24 mei 1963) is een Amerikaans bluesgitarist, zanger en liedjesschrijver, die ook bekend is onder de naam Elmore Brooks.

Op zijn tiende leerde hij blueszingen en gitaarspelen op een zelfgemaakte gitaar. Hij speelt samen met mensen als Robert Johnson en Sonny Boy Williamson I. Hij debuteerde in 1951 met plaatopnames voor Lillian McMurry’s Trumpet Records. Hij nam meer dan 100 nummers op en werd weldra bekend als King of the Slide Guitar. Met zijn rauwe scheurende muziek legde de basis voor wat later de Rock and roll gaat worden.

Elmore James was een verlegen persoonlijkheid die door de opnametechnici over zijn schroom werd geholpen door hem te laten denken dat hij aan het repeteren was op het moment dat er eigenlijk opnames plaats vonden.

Er zijn geen opnames van Elmore James bewaard gebleven uit de periode 1929 en 1952. Toch wordt hij zelfs door Little Richard bestempeld als een rockartiest. Ook Jimi Hendrix zegt door hem beïnvloed te zijn.

Zijn bekendste nummer is Dust My Broom. Vooral het intro van dit nummer is een riff die door bluesgitaristen veel wordt gebruikt als opening van hun nummers.

The Allman Brothers Band speelde Done Somebody Wrong en One Way Out van hem en Chairmen of the Board wijdde Elmo James aan hem. Ook Eric Burdon, ex zanger van The Animals, heeft een nummer over hem geschreven, genaamd No More Elmore.


Reageer op dit bericht
Maandag 26 september 2011

John Martyn - Spencer the Rover


John Martyn - Spencer the Rover

Klik op de foto om hem te beluisteren





John Martyn, pseudoniem van Iain David McGeachy (New Malden (Surrey), 11 september 1948 - Ierland, 29 januari 2009) was een Britse singer-songwriter en gitarist in het genre van de folk.

Hij werd opgevoed door zijn grootmoeder omdat zijn ouders als operazangers vrijwel altijd op tournee waren. Op zijn 17e ging hij zelf spelen en zingen in de straten van Londen. Zijn doorbraak kwam in 1967 met de LP London Conversation op Island Records. Als songwriter werkte hij onder meer samen met Eric Clapton, Phil Collins, David Gilmour en Ringo Starr en beïnvloedde artiesten als U2, Portishead en Eric Clapton. In 2003 moest zijn rechterbeen worden geamputeerd vanwege een gebarsten cyste. De laatste jaren trad Martyn op in een rolstoel.
Martyn overleed op 29 januari 2009 op 60-jarige leeftijd


Reageer op dit bericht
Zondag 25 september 2011

Albert Van Dyck 1902 - 1951 was een Vlaams schilder


Albert Van Dyck  1902 - 1951 was een Vlaams schilder

Klik op de foto om een filmpje over hem te bekijken





Albert Van Dyck (Turnhout, 1902 - Antwerpen, 1951) was een Vlaams kunstschilder.

Toen Van Dyck begon als kunstenaar, was het Vlaamse expressionisme via de Latemse Scholen de gezaghebbende kunststroming geworden in de Vlaamse kunstwereld. Aanvankelijk evolueerde Albert Van Dyck, via een luministische stijl, naar een zuiver picturale schilderkunst, waarbij hij vooral aandacht schonk aan het kind en aan het schrale Kempense landschap, vooral dan de omgeving van Kasterlee en Schilde, waar hij verbleef. Mede met onder anderen War Van Overstraeten, Albert Dasnoy, Jozef Vinck en Marcel Stobbaerts reageerde hij echter op de door hen als buitensporig aangevoelde evolutie van het expressionisme. Door critici werd hun kunst als Animisme omschreven.



http://img33.imageshack.us/img33/6816/familievandyck.jpg



Bij zijn artistieke vorming, studeerde Albert Van Dyck aan de Academie en aan het Hoger Instituut voor Schone Kunsten te Antwerpen, onder de leraars Isidoor Opsomer en Jules De Bruycker. In 1932 richtte hij een eigen vrije Academie op te Antwerpen. Hij had er onder anderen Jan Vaerten als leerling. In 1949 werd hij in die stad professor in het tekenen, aan het Hoger Instituut.



http://img827.imageshack.us/img827/2794/lezendknaapje.jpg



Naast verrukkelijke kinderportretten schilderde Albert Van Dyck ook poëtisch zingende landschappen, voortreffelijke naakt-studies en uitbundige stillevens.

Ondanks een eerder teruggetrokken leven en een bescheidenheid die spreekwoordelijk was, wordt wijlen Albert Van Dijck door de ingewijden gewaardeerd om zijn intrinsieke gaven als schilder en tekenaar, om zijn eigenheid en om zijn menselijkheid.

Albert Van Dyck overleed in 1951 aan een slepende ziekte.



http://img713.imageshack.us/img713/4791/zelfportretalbertvandyc.jpg
Zelfportret
In Schilde werd op 4 oktober 1997 het Museum Albert Van Dyck geopend. In het museum zijn meer dan 190 schilderijen en tekeningen van deze kunstschilder tentoongesteld.


Reageer op dit bericht
Zondag 25 september 2011

Renè Aubry - Non ti amo più


Renè Aubry - Non ti amo più

Klik op de foto om hem te beluisteren





Rene Aubry is een Franse componist geboren in 1956. Hij is een multi-instrumentalist bekend voor het mengen klassieke harmonieën met moderne instrumentatie. Aubry heeft gecomponeerd voor choreografen als Carolyn Carlson, Pina Bausch en Philippe Genty.


Reageer op dit bericht
Vrijdag 23 september 2011

Kopje mirakel: we hebben koffie nodig om onszelf te zijn


Kopje mirakel: we hebben koffie nodig om onszelf te zijn


http://img195.imageshack.us/img195/1665/koffiels.jpg


Twee derde van de Amerikaanse volwassenen drinkt koffie, velen nippen van hun eerste kopje in het uur nadat ze wakker werden.

65 procent van de 1009 ondervraagde Amerikanen die koffie drinken, consumeren gemiddeld 13 kopjes per week. Drie op de vijf heeft cafeïne nodig om de dag te starten. 28 procent van de koffiedrinkers neemt zijn eerste kopje al in het kwartier nadat ze uit hun bed stapten, 68 procent binnen het uur. 57 procent voegt suiker of een andere zoetstof toe, 54 procent zegt dat ze koffie nodig hebben om zichzelf te voelen.

Vandaag is het in de Verenigde Staten nationale koffiedag.


Reageer op dit bericht
Vrijdag 23 september 2011

Murray Head - One Night in Bangkok


Murray Head - One Night in Bangkok

Klik op de foto om hem te beluisteren





Murray Head (Londen, 5 maart 1946) is een Engelse acteur en zanger.

Murray Head is de zoon van een documentairemaker en een actrice. Zijn jongere broer Anthony Stewart Head is bekend van Buffy the Vampire Slayer.

Murray Head zong de rol van Judas Iskariot op de albumversie van de musical Jesus Christ Superstar van Andrew Lloyd Webber. Rond dezelfde tijd speelde hij mee in de film Sunday Bloody Sunday', die een Oscar won. Ondanks deze successen bleef hij voor het grote publiek een grote onbekende. In 1984 was hij één van de sterren in de musical Chess. Het lied One Night in Bangkok uit deze musical werd een grote hit in Nederland en bereikte de 1e plaats in de Nationale Hitparade. De muziek van dit nummer is geschreven door Benny Andersson en Björn Ulvaeus van ABBA en de teksten door Tim Rice.

Head heeft vanaf 1973 met wisselend succes een aantal singer-songwriter albums uitgebracht. Na jaren stilte vanaf 1995 komt in 2007 het album Tête à Tête uit.


Reageer op dit bericht

Meer van athea

↑ Terug naar de berichten