Woensdag 17 oktober 2012
Kim Carnes - Bette Davis Eyes

Kim Carnes - Bette Davis Eyes
Om haar te beluisteren klik op de foto
Over Kim Carnes
Kim Carnes ken je wellicht nog wel als de
schuurpapieren stem achter het fraaie pophitje “Bette Davis Eyes” ergens
aan het begin van de jaren tachtig. Dat liedje en het erbij horende
album “Mistaken Identity” zouden haar voor eens en voor altijd met het
predikaat “vrouwelijke Rod Stewart” opzadelen. En met wisselend succes
zou ze in de jaren die volgden nog tal van zeer mooie dingen aan – toen
nog – vinyl toevertrouwen, maar dan werd het plots heel erg stil rond
Carnes. Pijnlijk enerzijds, maar anderzijds stelde het haar ook wel in
de gelegenheid om eens serieus te gaan herbronnen. En zo geschiedde dan
ook.
Voor haar nieuwe album nam ze zich ruimschoots de tijd. Ze zocht en vond geschikte schrijfpartners in mensen als Chuck Prophet, Kim Richey, Matraca Berg, Al Anderson, Jeff Hanna (Nitty Gritty Dirt Band), Angelo en Anders Osborne. En dan weet je ’t wel zo ongeveer, he? Op het in Nashville ingeblikte “Chasin’ Wild Trains” profileert La Carnes zich inderdaad geheel en al anders als op haar eerder plaatwerk. Ze verdient met haar nieuwe CD wat ons betreft een plaatsje ergens in de buurt van grote madammen als de hier eerder al even vermelde Kim Richey. Rootsy pop en country vormen immers voortaan de sleutelwoorden tot haar oeuvre. Laat je verrassen door het met rinkelende gitaartjes opgeluisterde “All About Time”, het ronduit verbluffend mooie, samen met de onvolprezen Chuck Prophet gebrachte “Lucid Dreams”, de al even fraaie ingetogen rootspop van het mede door Anders Osborne gedragen “Runaway” en het met Matraca Berg ingezongen “If I Was An Angel” of het lekker wegrockende “You Made My Skin Burn” en je zal het al snel met ons eens zijn, dat we hier te maken hebben met een zeer aangenaam weerzien. Het mooiste liedje hebben we dan overigens nog niet eens vermeld. Dat is wat ons betreft immers het met een speels accordeon ingekleurde “Too Far Gone” dat Carnes samen met Kim Richey pende. Deze laatste en Matraca Berg waren bovendien ook van de partij bij de opname ervan.
Voor haar nieuwe album nam ze zich ruimschoots de tijd. Ze zocht en vond geschikte schrijfpartners in mensen als Chuck Prophet, Kim Richey, Matraca Berg, Al Anderson, Jeff Hanna (Nitty Gritty Dirt Band), Angelo en Anders Osborne. En dan weet je ’t wel zo ongeveer, he? Op het in Nashville ingeblikte “Chasin’ Wild Trains” profileert La Carnes zich inderdaad geheel en al anders als op haar eerder plaatwerk. Ze verdient met haar nieuwe CD wat ons betreft een plaatsje ergens in de buurt van grote madammen als de hier eerder al even vermelde Kim Richey. Rootsy pop en country vormen immers voortaan de sleutelwoorden tot haar oeuvre. Laat je verrassen door het met rinkelende gitaartjes opgeluisterde “All About Time”, het ronduit verbluffend mooie, samen met de onvolprezen Chuck Prophet gebrachte “Lucid Dreams”, de al even fraaie ingetogen rootspop van het mede door Anders Osborne gedragen “Runaway” en het met Matraca Berg ingezongen “If I Was An Angel” of het lekker wegrockende “You Made My Skin Burn” en je zal het al snel met ons eens zijn, dat we hier te maken hebben met een zeer aangenaam weerzien. Het mooiste liedje hebben we dan overigens nog niet eens vermeld. Dat is wat ons betreft immers het met een speels accordeon ingekleurde “Too Far Gone” dat Carnes samen met Kim Richey pende. Deze laatste en Matraca Berg waren bovendien ook van de partij bij de opname ervan.


























