Het cardioteam van ZNA Middelheim had zich er jaren op voorbereid. Toen de techniek op punt stond, was het alleen wachten op de perfecte patiënt. Dat werd uiteindelijk de Antwerpse Caroline Dries (85), die al geruime tijd in behandeling was bij het ziekenhuis voor een lekkende hartklep en daardoor ernstige klachten van kortademigheid had. Omwille van haar hoge leeftijd vonden cardioloog Stefan Verheye en cardiochirurg Ivo Deblier bij Caroline Dries het risico op een klassieke openhartoperatie té groot. En dus kozen ze voor een techniek die nog nooit eerder was uitgevoerd op het Europese vasteland. Enkel in het Canadese Vancouver werd ooit al zo'n ingreep uitgevoerd.
"In het hart zitten verschillende hartkleppen die de bloedstroom tussen de hartboezems en de hartkamers kunnen afsluiten", zegt Stefan Verheye, de cardioloog die Caroline Dries behandelde. "Die kleppen hebben een belangrijke functie. Ze zorgen ervoor dat het bloed niet terug stroomt. Als zo'n klep niet goed functioneert en lekt, dan vloeit er bloed terug. Bij deze patiënt ging het om de mitralisklep, die de linkerboezem en de linkerkamer scheidt. Er vloeide bloed terug van de linkerkamer in de linkerboezem en dat zorgde voor ernstige kortademigheid, ten gevolge van de vochtopstapeling in de longen. Ook in rust."
Bijbelse sprinkhaan strijkt neer in Antwerpen

Bijbelse sprinkhaan strijkt neer in Antwerpen

Op een markt aan het Theaterplein in Antwerpen is begin november een Egyptische treksprinkhaan waargenomen. De kans dat de sprinkhaan, in de Bijbel verantwoordelijk voor de achtste plaag van Egypte, een gevaar vormt voor onze inheemse soorten, is voorlopig klein, meldt Natuurbericht.
De Egyptische treksprinkhaan is een grote en indrukwekkende sprinkhaan: ze heeft enorme vleugels en een lichaamslengte van 30 tot 70 millimeter.
"De mannetjes zijn kleiner dan de vrouwtjes", preciseert Jens D'Haeseleer van Natuurpunt. "De soort heeft een bruingroene kleur en onderscheidt zich van de Europese treksprinkhaan door de gestreepte ogen, de drie dwarsgroeven op het halsschild, de knobbel tussen de voorpoten en de blauwe achterschenen van het achterste potenpaar."
Treksprinkhanen kunnen in gunstige klimatologische omstandigheden zwermen vormen waarbij ze in korte tijd hele akkers kaalvreten.
De sprinkhaan belandde hoogstwaarschijnlijk toevallig via transport in Antwerpen. Omdat reptielenliefhebbers ze kweken als voedselbron, is de oorsprong mogelijk ook daar te zoeken, aldus nog Natuurpunt. De soort werd de voorbije jaren vijf keer gemeld via waarnemingen.be.
Gevaar voor de inheemse sprinkhanen is er voorlopig niet, maar toch is er bij waarnemingen van exoten altijd enige waakzaamheid geboden. "Naar schatting één op de duizend uitheemse soorten wordt na vestiging 'invasief'. Daarom werkt Natuurpunt Studie mee aan een waarschuwingssysteem van het Agentschap voor Natuur en Bos en het Instituut voor Natuur en Bosonderzoek van de Vlaamse overheid, waarbij vrijwilligers zelf waarnemingen van exotische soorten kunnen ingeven."
De Europese treksprinkhaan is in ons land uitgestorven. (br.hln)






















