Zwangere man bevallen van tweede kind

De mens blijkt alweer iets gemeen te hebben met de mensaap, zo meldt de Sunday Telegraph. Net als velen van ons die niet tegen kietelen kunnen, begint ook een bonobo of een chimpansee te giechelen wanneer hij of zij wordt gekieteld.

Giechelsessies
Tot die ontdekking, die werd gepubliceerd in het tijdschrift Current Biology, kwamen vorsers van de universiteit van Portsmouth, die op het idee kwamen om 'giechelsessies' te organiseren.

Voeten, nek en oksels
Onderzoeksleider dr. Davila Ross en haar medewerkers maakten zo'n 800 geluidsopnamen tijdens die sessies, waarbij 22 jonge apen en drie menselijke baby's werden gekieteld op hun voeten, nek en oksels. Vervolgens werden de geluiden die de deelnemers aan de proef maakten met elkaar vergeleken. Daaruit bleek dat er een duidelijk verband was en dat er sprake is van een evolutionaire ontwikkeling vanaf de meest primitieve apen tot de huidige mens.






Evolutie van de lach
Uit het onderzoek blijkt namelijk dat de lach zich geleidelijk ontwikkelde tijdens de laatste 10 tot 16 miljoen jaar van de evolutionaire geschiedenis. Eerst werden gromachtige geluiden uitgestoten maar door de generaties heen volgden de meer gesofistikeerde lachjes zoals wij die kennen.
Ook bleek dat de mensapen die het dichtst bij ons staan, de chimpansee en de bonobo, het meest klinken als wij wanneer ze lachen. Bij de gorilla en de orang oetang is de overeenkomst in geluid iets minder duidelijk.

Lach ouder dan de mens
Volgens dr. Ross staat nu niet alleen vast dat mensapen lachen zoals wij, maar ook dat dit door een verre voorvader naar mensen is overgebracht. "Ons onderzoek geeft aan dat lachen een oorsprong heeft die het ontstaan van de mens voorafgaat. Het lijkt er sterk op dat mensapen het lachen gebruikten voor dezelfde soort interactie als wij. Dat is belangrijk voor het verdere onderzoek naar emoties bij mensen en dieren en voor de manier waarop wij moeten omgaan met mensapen, zowel in gevangenschap als in het wild."
Dat er toch een merkbaar verschil is tussen de lach van de mens en die van de apen, komt volgens dr. Ross doordat de evolutionaire veranderingen de voorbije 5 miljoen jaar steeds sneller zijn gegaan.

Pijn is subjectief, want de ene mens kan er beter tegen dan de ander. Maar nu, zo schrijft de Sunday Times, is het dankzij nieuwe hersentechnieken ook mogelijk om objectief te meten hoeveel pijn iemand heeft.

Aan de universiteit van Oxford is een manier gevonden om, via een "blik in hersenen" echt na te gaan hoe erg iemand lijdt. Daarbij wordt gebruik gemaakt van technieken zoals magnetische resonantie beeldvorming (fMRI), een vorm van scanning die verschillen toont tussen de hersenen van iemand die afziet en van iemand die geen pijn heeft.

Volgens onderzoeksleider Irene Tracey doet pijn de bloedtoevoer naar bepaalde delen van de hersenen toenemen, en die toename weerspiegelt in grote trekken de ernst van de pijn. "Dit kunnen we nu meten door een scan", zegt Tracey, die het bestaan bevestigt van een "pijnmatrix" die meer dan twaalf plaatsen in de hersenen activeert.

Een uniek schilderij van de Antwerpse meester Jacob Jordaens (1593-1678) wordt op 26 juni door een Belgische eigenaar te koop aangeboden op een veiling in Parijs.

Het doek in kwestie, "Zo de Ouden Zongen, Zo Pijpen de Jongen", werd sinds 1905 niet meer in het openbaar gezien en wordt op minstens 1,2 miljoen euro geschat. Sommigen gewagen zelfs van 5 miljoen euro. Dat staat vandaag op de website van Knack.

Tot 1838 in Egmontpaleis
De kans is klein dat een Belgisch museum erin zal slagen om het doek in eigen land te houden. Ook op het kabinet van minister van cultuur Bert Anciaux (sp.a) is men erg pessimistisch, schrijft Knack. "Wij wisten van niks en 26 juni is erg snel om de nodige kredieten vrij te maken."

Eric Turquin, de Parijse expert die het doek voor het veilinghuis Piasa heeft onderzocht, is in de wolken. "Het doek dateert uit de periode 1640-'45, heeft tot 1838 in het Brusselse Egmontpaleis gehangen en was tot de jaren zestig van de vorige eeuw eigendom van de familie Arenberg."

Volgens Turquin is er al veel interesse van buitenlandse musea voor dit schilderij. "Vanuit België heb ik nog geen vragen gekregen", zegt hij. Volgens Turquin gaat het om een meesterwerk waarin Jordaens laat zien wat hij kan. "Op het schilderij toont hij zijn eigen vrouw en zijn kind. Ze staat in het volle daglicht. Dat is sensationeel", zegt hij.