Blozen maakt sympathiek

Verzamelen doen we allemaal of hebben we op zijn minst wel eens gedaan. Misschien verzamel je nu muziek, maar hield je je vroeger bezig met mooi gekleurde vogelveertjes, kastanjes, plaatjes van sporthelden of wat dan ook. Verzamelen zit in onze genen.
De oude Egyptenaren legden al verzamelingen aan, en wie weet daarvoor ook al wel. Sinds mensenheugenis zijn we er mee bezig en nog steeds is het verzamelen van spulletjes, snuisterijen of hebbedingetjes een bezigheid waar we ons allemaal wel eens schuldig aan maken.

Wij houden ervan ons te omringen met spullen waar wij een zekere waarde aan toekennen. Voor de één is dat topkunst en voor de ander zijn het dingen die herinneren aan voorbije tijden of het voorgeslacht. Voor de één gaat het om puur genieten, voor de ander is het een hobby. En bij sommigen zit het verzamelen zo in de genen dat het een passie is.

Het resultaat van die eeuwenlange verzamelwoede mag er wezen. In het onderdeel instellingen van de Cultuurwijs vind je alleen al 750 musea die hun verzamelingen laten zien: kachels, schelpen, parfumflesjes, speldjes, fietsen, politiepetten, strijkijzers, tassen, pianola's, tatoeages, scheepjes in flessen, jukeboxen, knipkunst, telefoons. Maar niet alleen objecten worden verzameld, ook dieren, planten en zelfs (delen van) mensen zijn prooi van de verzamelaar.

Toch denk je bij het woord verzamelen misschien vooral aan kunst. Al eeuwen lang wordt kunst verzameld. Vroeger -lang voordat musea bestonden- gebeurde dat voornamelijk door welgestelden, vorsten en de kerk.  Ze beperkten zich vaak niet alleen tot het verzamelen zelf, maar gaven opdrachten voor het maken van kunst. In een enkel geval waren ze zelfs sponsor van een kunstenaar. Door de verzamelwoede ontstond een nieuw beroep, de kunsthandelaar. De verzamelingen die in vroeger eeuwen werden aangelegd, vormen soms de basis voor collecties die nu in musea of bibliotheken zijn terug te vinden. Maar de verzamelwoede is niet alleen voorbehouden aan individuen. Instellingen, overheid en bedrijven dragen ook hun steentje bij. Musea, bibliotheken en archieven hebben verzamelen tot een hoger doel gemaakt.

Geniet van je dag, want vandaag lopen heel wat mensen vrolijk rond. De Britse psycholoog Cliff Arnall berekende dat 19 juni de gelukkigste dag van het jaar wordt. De vrijdag die het dichtst bij het begin van de zomer ligt, maakt ons het meest blij.

Vakantiegevoel
De wetenschapper werkte al jaren geleden aan zijn formule. Daarvoor telde hij verschillende elementen bij elkaar die inwerken op het humeur. De laatste vrijdag voor het begin van de zomer, scoort de hoogste toppen. Vrijdag maakt sowieso gelukkig omdat het weekend wordt. Omdat veel mensen daarbij uitkijken naar hun vakantie, maakt het deze dag nog iets beter dan anders.

Blue monday
Tegelijk met de meest gelukkige dag, stelde de man ook de meest deprimerende dag van het jaar vast. De derde maandag van januari krijgt de titel 'blue Monday'. Reden zijn de goede voornemens die verbroken zijn en het gat in de geldbeugel na de feesten. Het slechte weer in januari verpest onze stemming evengoed. (br.hln)

Wetenschappers voeren genetische proeven uit op een vreemd soort salamander in de hoop dat menselijke lichaamsdelen na een amputatie weer zouden kunnen groeien. De Mexicaanse salamander, ook gekend als axolotl of wandelvis, is volgens de mythologie een getransformeerde Azteekse god. Het dier is heel zeldzaam en leeft enkel in de kanalen die ook door Mexico City stromen. Voor wetenschappers is het dier heel bijzonder, want de salamander kan ledematen, huid en organen na verlies reproduceren.




Soldaten
Hoewel ook andere dieren over gelijkaardige eigenschappen beschikken, kan enkel deze salamander zo vaak lichaamsdelen weer herstellen. De Verenigde Staten hebben wetenschappers meer dan zes miljoen dollar gegeven om genetisch onderzoek te voeren naar deze unieke eigenschap. Zo hopen ze meer dan 1.000 soldaten, die een lichaamsdeel verloren tijdens de oorlogen in Irak en Afghanistan, te kunnen helpen.





Twintig jaar
Volgens onderzoeker Elly Tanaka kan bij de mens weefsel herstellen, maar dat verloopt niet perfect. De axolotl kan de embryonale fase als het ware herbeleven zodat ledematen probleemloos weer kunnen aangroeien. Bij het dier sluiten bloedvaten sneller zodat het bloeden beperkt blijft. Volgens wetenschappers zal het maar een kwestie van een twintigtal jaar zijn voor ze deze eigenschap op mensen kunnen overdragen. (br.hln)