Zaterdag 25 september 2010
Vampiervleermuizen doden in Amazonewoud vijf kinderen en vijftien volwassenen
Vampiervleermuizen doden in Amazonewoud vijf kinderen en vijftien volwassenen
Dit gruwelijke verhaal lijkt recht uit een adembenemende horrorfilm
te komen, maar is helaas de harde realiteit. In het Peruaanse
Amazonewoud zijn de voorbije maanden al vijftien volwassenen en vijf
kinderen gedood door de zogenaamde 'vampiervleermuizen' die een ware
plaag in het gebied vormen. Er zouden ondertussen al 3.500 mensen
gebeten zijn door de bloeddorstige dieren.
Wat begin vorige maand nog op een geïsoleerd geval bij een afgelegen stam leek, blijkt nu een ware epidemie. De doden zijn gevallen doordat de vampiervleermuizen drager zijn van hondsdolheid. Eén beet kan volstaan om besmet te worden. De symptomen beginnen met hoofdpijn en koorts, die al snel overgaan in ondraaglijke pijnen, hevige schokbewegingen en hydrofobie (vrees om water te drinken). Hondsdolheid is een sluipende moordenaar, want de ziekte heeft een incubatieperode van tussen twee weken en twee jaar. Binnen de tien dagen na de infectie moet daarom een vaccin toegediend worden. De overheid plant dan ook een massale vaccinatiecampagne, anders vallen er mogelijk honderden of zelfs duizenden doden.
Wat begin vorige maand nog op een geïsoleerd geval bij een afgelegen stam leek, blijkt nu een ware epidemie. De doden zijn gevallen doordat de vampiervleermuizen drager zijn van hondsdolheid. Eén beet kan volstaan om besmet te worden. De symptomen beginnen met hoofdpijn en koorts, die al snel overgaan in ondraaglijke pijnen, hevige schokbewegingen en hydrofobie (vrees om water te drinken). Hondsdolheid is een sluipende moordenaar, want de ziekte heeft een incubatieperode van tussen twee weken en twee jaar. Binnen de tien dagen na de infectie moet daarom een vaccin toegediend worden. De overheid plant dan ook een massale vaccinatiecampagne, anders vallen er mogelijk honderden of zelfs duizenden doden.
De extreem
agressieve dieren voeden zich normaal met het bloed van vee of wilde
dieren. Als hun leefomgeving wordt aangetast, kunnen ze echter ook
mensen aanvallen. Experts linken de massale aanvallen aan de ontbossing
in het Amazonegebied. Vampiervleermuizen zijn nachtelijke jagers en
omdat ze in hun natuurlijke habitat geen prooien meer vinden, vallen ze
in het holst van de nacht mensen aan. De slachtoffers behoren allemaal
tot de stammen Awajun en Wampis die in het noordoosten van het
Amazonegebied in Peru leven.
Het afgelegen gebied maakt de behandeling er niet makkelijker op. Het vervoeren van de noodzakelijke vaccins is een bijzonder dure en hachelijke onderneming. "Ik vrees dat de dodentol nog hoger zal oplopen, want we krijgen die vaccins gewoonweg niet tijdig in dat onhergbergzame gebied", zegt Dokter Fernando Borjas die de epidemie probeert in te dijken vanuit de stad Chachapoyas. "Een reis kan tot vijftien uur duren door de jungle van de Amazone. We hebben wel al 900 mensen kunnen inenten dankzij onze noodteams, maar dat is nog veel te weinig."
Hoe gaat zo'n vampiervleermuis dan tewerk? Niet zoals Dracula. De vleermuis landt op zijn prooi, kruipt dan op vier poten over zijn slachtoffer, snijdt met zijn messcherpe tanden door de huid en likt dan het druppelende bloed op. Vaak voelen de mensen de aanval (die tot een halfuur kan duren) zelfs niet. Het slachtoffer verliest niet genoeg bloed om schadelijk te zijn, maar als de eerste griepachtige symptomen verschijnen, kan de dood al twee dagen later volgen.
Het afgelegen gebied maakt de behandeling er niet makkelijker op. Het vervoeren van de noodzakelijke vaccins is een bijzonder dure en hachelijke onderneming. "Ik vrees dat de dodentol nog hoger zal oplopen, want we krijgen die vaccins gewoonweg niet tijdig in dat onhergbergzame gebied", zegt Dokter Fernando Borjas die de epidemie probeert in te dijken vanuit de stad Chachapoyas. "Een reis kan tot vijftien uur duren door de jungle van de Amazone. We hebben wel al 900 mensen kunnen inenten dankzij onze noodteams, maar dat is nog veel te weinig."
Hoe gaat zo'n vampiervleermuis dan tewerk? Niet zoals Dracula. De vleermuis landt op zijn prooi, kruipt dan op vier poten over zijn slachtoffer, snijdt met zijn messcherpe tanden door de huid en likt dan het druppelende bloed op. Vaak voelen de mensen de aanval (die tot een halfuur kan duren) zelfs niet. Het slachtoffer verliest niet genoeg bloed om schadelijk te zijn, maar als de eerste griepachtige symptomen verschijnen, kan de dood al twee dagen later volgen.
