Woensdag 24 november 2010
Nieuwe dwergapensoort ontdekt
Nieuwe dwergapensoort ontdekt
Biologen hebben in de Indonesische jungle een nieuwe apensoort met kogelogen en grote oren ontdekt, zo heeft de Universiteit van Frankfurt bekendgemaakt.
Het betreft een nieuwe soort van de koboldmaki's die een beetje op
knuffeldieren gelijken en die de naam Tarsius wallacei meekregen, naar
de Britse natuurvorser Alfred Russel Wallace (1823-1913) . De
koboldmaki's zijn maar twaalf centimeter groot en behoren tot de
kleinste apen van Azië.
Duetgezangen
Koboldmaki's jagen 's nachts op insecten en leven in het kreupelhout van de Zuidoost-Aziatische regenwouden. Stefan Merker en collega's kwamen de nieuwe soort op het spoor tijdens veldwerk op het Indonesische eiland Sulawesi waar zich een grote verscheidenheid van koboldmaki's heeft ontwikkeld. De Sulawesische soorten leven in kleine familiegroepen die 's morgens, wanneer zij zich in hun slaapbomen hebben teruggetrokken, via "duetgezangen" met elkaar communiceren.
Toen Merker twee andere soorten onderzocht, viel hem ten zuidwesten van de stad Palu een ander gezang op. Twee jaar later, bij een groter project, werden vijftien van de dieren gevangen en onderzocht. Genanalyse toonde eenduidig aan dat de gevangen dieren in hoge mate verschilden van de reeds bekende soorten.
De ontdekking heeft des te meer belang omdat de koboldmaki's qua stamboom dichter tot de mens staan dan de lemuren in Madagascar. De voorvaderen van de koboldmaki's hebben zich vermoedelijk zowat 60 miljoen jaar geleden afgescheiden van alle andere nog levende primatengroepen.
Duetgezangen
Koboldmaki's jagen 's nachts op insecten en leven in het kreupelhout van de Zuidoost-Aziatische regenwouden. Stefan Merker en collega's kwamen de nieuwe soort op het spoor tijdens veldwerk op het Indonesische eiland Sulawesi waar zich een grote verscheidenheid van koboldmaki's heeft ontwikkeld. De Sulawesische soorten leven in kleine familiegroepen die 's morgens, wanneer zij zich in hun slaapbomen hebben teruggetrokken, via "duetgezangen" met elkaar communiceren.
Toen Merker twee andere soorten onderzocht, viel hem ten zuidwesten van de stad Palu een ander gezang op. Twee jaar later, bij een groter project, werden vijftien van de dieren gevangen en onderzocht. Genanalyse toonde eenduidig aan dat de gevangen dieren in hoge mate verschilden van de reeds bekende soorten.
De ontdekking heeft des te meer belang omdat de koboldmaki's qua stamboom dichter tot de mens staan dan de lemuren in Madagascar. De voorvaderen van de koboldmaki's hebben zich vermoedelijk zowat 60 miljoen jaar geleden afgescheiden van alle andere nog levende primatengroepen.
