Zondag 12 december 2010
Grease - Summer Nights
Grease - Summer Nights
Klik op de foto om ze te beluisteren
Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht
Zondag 12 december 2010
Carl Larsson 1853 - 1919 was een Zweedse kunstschilder
Carl Larsson 1853 – 1919 was een Zweedse kunstschilder
Klik op de foto om een filmpje van zijn overige werken te bekijkenCarl Larsson (Stockholm, 28 mei 1853 – Falun, 22 januari 1919) was een Zweedse kunstenaar die vooral grote bekendheid verwierf vanwege zijn aquarellen. Tevens werkte hij met olieverf en maakte meer dan honderd etsen. Daarnaast maakte hij muurschilderingen en hield zich samen met zijn tweede vrouw bezig met binnenhuisarchitectuur.
Larsson groeide op in een arm milieu. Toen hij 13 jaar was, bracht zijn leraar hem ertoe zich als leerling aan te melden bij de Stockholmse Kunstacademie. Hij werkte als fotograaf om zijn opleiding te kunnen betalen. In 1872 ging hij naar een modelschool, waar hij zijn eerste vrouw Vilhelmina Holmgren leerde kennen.
Tijdens de daarop volgende jaren illustreerde hij een aantal boeken om in het onderhoud van zijn gezin te voorzien. In 1877 stierf zijn vrouw in het kraambed van hun tweede kind. Ook de twee kinderen uit dit eerste huwelijk stierven jong. Deze gebeurtenissen waren mede oorzaak van Carl Larssons regelmatig terugkerende depressies, waar hij ook in zijn autobiografie Jag ("Ik") over schreef.
Tijdens de daarop volgende jaren illustreerde hij een aantal boeken om in het onderhoud van zijn gezin te voorzien. In 1877 stierf zijn vrouw in het kraambed van hun tweede kind. Ook de twee kinderen uit dit eerste huwelijk stierven jong. Deze gebeurtenissen waren mede oorzaak van Carl Larssons regelmatig terugkerende depressies, waar hij ook in zijn autobiografie Jag ("Ik") over schreef.
Kerstavond
In 1877 had hij voldoende geld bij elkaar om naar Parijs te gaan. Hij bleef er een jaar. In de herfst van 1880 keerde hij naar Parijs terug, zonder daar veel succes te hebben. Tijdens de zomer van 1881 bezocht hij in de buurt van Fontainebleau de kunstenaarskolonie Grez-sur-Loing, waar hij van de natuur om hem heen aquarellen begon te maken. Larsson vond daarna zijn onderwerpen in zijn directe omgeving, zoals zijn vrouw Karin Larsson-Bergöö en hun pas geboren dochter.
Schilderij van zijn vrouw en dochter Suzanne (1885)
In de periode 1885–1888 was hij weer in Zweden en schilderde buiten in de stad Stockholm. Hij sloot zich aan bij Opponenterna ("De Opponenten"), die onder andere de traditionele, naar Franse leest geschoeide Konstakademien bekritiseerden. In 1886 werd hij directeur van de kunstopleiding "Valands målarskola" in Göteborg. Hij ging opnieuw naar Parijs in de lente van 1888, om triptieken Rococo-Renaissance-Modernisme te schilderen. Daarna schilderde hij Zweedse vrouwen uit verschillende eeuwen in het trappenhuis van een meisjesschool in Göteborg.
Schilderij van zijn vrouw en dochter Suzanne (1885)
In de periode 1885–1888 was hij weer in Zweden en schilderde buiten in de stad Stockholm. Hij sloot zich aan bij Opponenterna ("De Opponenten"), die onder andere de traditionele, naar Franse leest geschoeide Konstakademien bekritiseerden. In 1886 werd hij directeur van de kunstopleiding "Valands målarskola" in Göteborg. Hij ging opnieuw naar Parijs in de lente van 1888, om triptieken Rococo-Renaissance-Modernisme te schilderen. Daarna schilderde hij Zweedse vrouwen uit verschillende eeuwen in het trappenhuis van een meisjesschool in Göteborg.
Kerstmorgen
Het Nationalmuseum in Stockholm besloot in 1888 dat de muren moesten worden beschilderd. De keuze van de motieven en de selectie van de kunstenaar nam verscheidene jaren in beslag. In 1891 won Larsson de eerste prijs in de wedstrijd, met zijn schetsen voor alle muren in de benedentrappenhal. In 1896 beschilderde hij de zes muren met fresco's. Voor de schilderingen in de trappenhal op de eerste etage had Larsson twee studies gemaakt: een met als thema koning Gustaaf I van Zwedens intocht in Stockholm in 1523 voor de ene korte zijde en de landing van Gustaaf II Adolf van Zweden in Duitsland voor de andere korte zijde. Alleen het eerste motief is daadwerkelijk uitgevoerd. Het tweede thema is vervangen door Midvinterblot.
In 1888 verhuisde het gezin naar Sundborn, waar zijn schoonvader hem een huis had gegeven, Lilla Hyttnäs. Hij kon er opnieuw aquarellen maken met zijn familie als motief. Zijn vrouw Karin en de kinderen Suzanne, Lisbeth, Kersti en de anderen figureren steeds opnieuw in zijn werk. Dit werk werd in 1897 verzameld in het boek Ett hem i Dalarne, 20 lavyrer med fyra färger ("Een huis in Dalarna, 20 tekeningen in vier kleuren"). Dit boek werd in 1899 in kleurendruk uitgegeven. Het verkocht goed en kreeg grote betekenis voor de woninginrichting en het ambacht. Deze gedachte is nauw verwant aan de opvattingen van Walter Crane en William Morris in het Verenigd Koninkrijk, die door een socialistisch ideaal worden gekenmerkt.
In 1888 verhuisde het gezin naar Sundborn, waar zijn schoonvader hem een huis had gegeven, Lilla Hyttnäs. Hij kon er opnieuw aquarellen maken met zijn familie als motief. Zijn vrouw Karin en de kinderen Suzanne, Lisbeth, Kersti en de anderen figureren steeds opnieuw in zijn werk. Dit werk werd in 1897 verzameld in het boek Ett hem i Dalarne, 20 lavyrer med fyra färger ("Een huis in Dalarna, 20 tekeningen in vier kleuren"). Dit boek werd in 1899 in kleurendruk uitgegeven. Het verkocht goed en kreeg grote betekenis voor de woninginrichting en het ambacht. Deze gedachte is nauw verwant aan de opvattingen van Walter Crane en William Morris in het Verenigd Koninkrijk, die door een socialistisch ideaal worden gekenmerkt.
Larsson decoreerde ook het nieuwe Operahuis in Göteborg en de schouwburg Kungliga Dramaten in Stockholm.
In 1911 schetste Larsson Midvinterblot ("Midwinteroffer"), dat volgens hem goed paste op een overgebleven vrije muur van het Nationalmuseum. Via meerdere schetsen leidde het in 1915 tot een immens schilderij gebaseerd op de verhalen in Noordse saga's (onder meer de Ynglingatal), waarin de Zweedse koning Dómaldr werd geofferd om de voedseltekorten te bezweren.
Er brak onenigheid uit toen Larsson eiste dat het schilderij tegenover de intocht van Gustaaf I van Zweden in Stockholm zou worden geplaatst. Ten slotte werd het werk in 1916 geweigerd, en kwam pas in 1992 in het Nationalmuseum, naar aanleiding van een tijdelijke tentoonstelling over Carl Larsson. In 1997 kocht het Nationalmuseum het doek aan, dat sindsdien op de door Larsson bedoelde plaats wordt tentoongesteld. Over de behandeling door de betreffende commissie was Larsson zeer verbitterd en hij kwam deze diepe teleurstelling niet meer te boven.
In 1911 schetste Larsson Midvinterblot ("Midwinteroffer"), dat volgens hem goed paste op een overgebleven vrije muur van het Nationalmuseum. Via meerdere schetsen leidde het in 1915 tot een immens schilderij gebaseerd op de verhalen in Noordse saga's (onder meer de Ynglingatal), waarin de Zweedse koning Dómaldr werd geofferd om de voedseltekorten te bezweren.
Er brak onenigheid uit toen Larsson eiste dat het schilderij tegenover de intocht van Gustaaf I van Zweden in Stockholm zou worden geplaatst. Ten slotte werd het werk in 1916 geweigerd, en kwam pas in 1992 in het Nationalmuseum, naar aanleiding van een tijdelijke tentoonstelling over Carl Larsson. In 1997 kocht het Nationalmuseum het doek aan, dat sindsdien op de door Larsson bedoelde plaats wordt tentoongesteld. Over de behandeling door de betreffende commissie was Larsson zeer verbitterd en hij kwam deze diepe teleurstelling niet meer te boven.
Zelfportret
Midvinterblot heeft een ander karakter dan Larssons eerdere werk door zijn persoonlijke keuze voor een allegorie over het voorchristelijke Zweden. Zijn inspiratie zou hij in 1908 in een visioen hebben gelegen. De op het doek afgebeelde voorwerpen zijn afkomstig uit verschillende perioden, van de bronstijd tot de vroege middeleeuwen. Er was destijds kritiek op het feit dat het werk veel anachronismen bevatte, hetgeen als een onwerkelijke weergave van het voorchristelijke Zweden werd gezien.
Zaterdag 11 december 2010
Wereldvreemde miljonair laat fortuin na aan katten
Wereldvreemde miljonair laat fortuin van tien miljoen euro na aan ... zwerfkatten
Een excentrieke Nederlandse multimiljonair die onlangs onverwacht overleed aan een hartaanval, laat zijn fortuin aan ... de zwerfkatten. Het zou om een slordige tien miljoen euro gaan. Met dat geld wordt een nieuwe vzw opgericht, genaamd Het Waardige Dier, die met het fortuin van Dirk De Waard donaties zal doen aan initiatieven tegen dierenleed. En dat we allemaal veel over hebben voor katten en honden, blijkt uit cijfers van een nieuwe enquête naar aanleiding van Kerstmis. 53 procent van alle eigenaars van katten en honden zeggen dat ze iets onder de kerstboom leggen voor hun huisdier.
"Een hoop Velsenaren kenden Dirk de Waard wel, en hadden gemengde gevoelens over deze gewiekste zakenman. Wij hebben hem alleen gekend als een enorme dierenvriend, en stiekem ook een beetje als mensenvriend, al zou hij dat laatste nooit hebben toegegeven. Er zijn immers maar weinig mensen die wisten dat Dirk niet alleen regelmatig geld gaf aan dierenbeschermingsorganisaties, maar ook aan kerken, zodat zij voedselpakketten konden samenstellen voor behoeftige Velsenaren", zeggen ze bij de Stichting Zwerfkatten Havengebied IJmuiden.
"Ooit begon hij met een handkar, en door net op het randje van de wet te balanceren heeft hij zich opgewerkt tot een ondernemer met een groot hart voor dieren, de enige die hij echt vertrouwde. Het was een apart figuur; hij heeft nooit zijn eenvoudige afkomst verloochent, en liep immer rond in oude kleren, met verwarde haren. Als je niet beter wist zou je hem eerder voor een zwerver aanzien als voor de miljonair die hij was."
"En zo zullen wij hem ook herinneren; rondrijdend in zijn oude Mercedes. Iedere avond zijn rondje doen door de haven, en een praatje maken met dees of geen. En iedere keer hetzelfde grapje makend als wij hem tegenkwamen en 50 euro in onze handen gedrukt kregen. "Jullie doen zo fantastisch werk voor die zwerfkatjes. Die zijn toch zoveel beter dan de mens...want heb jij ooit wel 's een kat met een geweer gezien?"
Dat De Waard niet de enige is met een hart voor dieren, blijkt uit een enquête van AP. 53 procent van alle eigenaars van katten en honden zeggen dat ze iets onder de kerstboom leggen voor hun huisdier. Honden doen het net iest beter dan katten: 56 procent van hun baasjes heeft een cadeau voor hen, bij katten is dat 48 procent.
Vrouwen zijn op dat gebied guller dan mannen volgens de enquête, maar veel scheelt het niet. 56 procent van de vrouwelijke baasjes heeft een pakje voor hond of kat, bij de mannen is dat 49 procent. En wat hier van te denken: mensen die nooit naar de kerk gaan of die niet actief één of andere godsdienst beleven blijken veel guller te zijn naar hun huisdieren toe volgens de studie.(br.hln)
Zaterdag 11 december 2010
Stuntman 'Wetten, dass..?' begint herstel
Stuntman 'Wetten, dass..?' begint met herstel
Het gaat beter met de stuntman die een week geleden ten val kwam tijdens een stunt in het Duitse tv-programma 'Wetten, dass...?' van de zender ZDF. De 23-jarige Samuel Koch leek volkomen verlamd, maar hij is zaterdag naar een speciale revalidatiekliniek in Zwitserland overgebracht.
Dat heeft een behandelend arts in het ziekenhuis in Düsseldorf
meegedeeld. Koch ademt weer op eigen kracht en heeft ledematen bewogen,
aldus de dokter.
Koch viel toen hij met springveren onder zijn schoenen binnen vier minuten over vijf rijdende auto's probeerde te springen. Zijn halswervelkolom en ruggenmerg raakten beschadigd tijdens het incident, dat inmiddels door miljoenen mensen is aanschouwd. De schokkende beelden werden een hit op internet.
Koch viel toen hij met springveren onder zijn schoenen binnen vier minuten over vijf rijdende auto's probeerde te springen. Zijn halswervelkolom en ruggenmerg raakten beschadigd tijdens het incident, dat inmiddels door miljoenen mensen is aanschouwd. De schokkende beelden werden een hit op internet.
Zaterdag 11 december 2010
Nieuwe medische blunder: 1,3 meterlange sonde vergeten in patiënte
Nieuwe medische blunder: 1,3 meterlange sonde vergeten in patiënte
Het Sint-Augustinusziekenhuis uit Wilrijk is weer in opspraak gekomen door een medische blunder. Een sonde van 1,3 meter werd na een operatie vergeten in de buik van een 55-jarige vrouw uit Zoersel.
De vrouw kon vier maanden lang geen voedsel binnenhouden en moest de hele tijd overgeven. "De dokters deden niets", verklaart haar echtgenoot in een krant van De Persgroep. Het slachtoffer vermagerde maar liefst 30 kilogram.
De echtgenoot ontdekte per toeval een groen stukje plastic in de keel van de vrouw. Hij trok een hele sonde los die al die tijd van in de dunne darm tot de slokdarm zat.
Het ziekenhuis kwam eerder deze week in opspraak. Een chirurg had na
een operatie namelijk twee scharen achtergelaten in de buik van een
patiënt (foto). (br.vandaag.be)
Zaterdag 11 december 2010
"Kwart van leefloners heeft niet Belgische nationaliteit"
"Kwart van leefloners heeft niet Belgische nationaliteit"
Een kwart van de mensen in ons land die een leefloon krijgen, heeft
niet de Belgische nationaliteit. Dat blijkt uit de cijfers die
N-VA-Kamerlid Sarah Smeyers kreeg van staatssecretaris voor
Maatschappelijke Integratie Philippe Courard (PS) (foto).
In januari 2008 ontvingen 22.120 niet-Belgen een leefloon. In januari 2010 waren er dat al 24.925, een kwart van de 100.000 mensen in ons land die een leefloon ontvangen.
N-VA-Kamerlid Sarah Smeyers wijt die cijfers aan de toestroom van
EU-burgers, voornamelijk Roma uit Bulgarije en Slovakije. "We zien in de
cijfers verschillende leefloners van buiten en binnen de Europese Unie.
In de meeste steden zijn er veel leefloners van buiten de EU, maar
vooral in Gent zien we dat het aantal leefloners van binnen de EU
toeneemt. Wellicht door de enorme toestroom van Roemenen en Bulgaren in
die stad, onder hen ook veel Roma", klinkt het in een krant van De
Persgroep (br.gva)
Zaterdag 11 december 2010
Boudewijn De Groot - De eenzame fietser
Boudewijn De Groot - De eenzame fietser
Klik op de foto om hem te beluisterenBoudewijn De Groot is een uniek fenomeen in de Nederlandstalige muziek. In 1964 zette hij zijn eerste stappen in de muziekwereld en sindsdien is hij uitgegroeid tot de grootmeester van het luisterlied. Zijn prachtige, tijdloze liedjes zijn veelal geschreven door de in 2002 overleden Lennaert Nijgh. Welterusten Meneer de President, Het Land van Maas en Waal en Prikkebeen zijn slechts enkele hits uit zijn meer dan 40 jaar lange carrière. Als geen ander slaagt Boudewijn de Groot erin emoties te verwoorden die generatie op generatie weten te raken. Ook andere artiesten uit het Nederlandse taalgebied erkennen het meesterschap van Boudewijn De Groot.
Na bijna twee jaar is Boudewijn de Groot terug met zijn nieuwe voorstelling Wilde Jaren. Een kleinere bezetting, voornamelijk akoestisch, maar als vanouds met een combinatie van nieuw werk en het oude, vertrouwde repertoire. Hoewel de titel anders doet vermoeden, is het vooral een intiem programma, en zo hoort zijn publiek hem het liefste. Op vrijdag 19 en zaterdag 20 maart 2010 staat hij op de planken van het Capitole in Gent. Een week later, op vrijdag 26 maart 2010, geeft Boudewijn De Groot present in de Antwerpse Koningin Elisabethzaal.
Vrijdag 10 december 2010
Kanker is onze grootste angst
Kanker is onze grootste angst
Kanker lijkt ons grootste angst en mensen vrezen de ziekte meer dan hun job of woonst te verliezen. Dit blijkt uit een enquête, opgezet door het Britse Cancer Research.
Meer dan 2000 mensen werden ondervraagd over hun grootste angsten. Uit een lijst van enge vooruitzichten, dienden ze de kwalijkste aan te stippen. Kanker staat bovenaan, gevolgd door het verliezen van baan of huis, schulden, een auto-ongeluk, Alzheimer of hartaanvallen. Een derde gelooft dat kanker een lotsbestemming is en er niets aan gedaan kan worden om het risico te verminderen.
Volgens woordvoerder Sara Hiom van het Kankerinstituut voelen velen zich machteloos tegen de aandoening, die gevolgen heeft voor 1 op de 3 mensen. "Kanker is niet langer de doodstraf die velen nog altijd vrezen. Het aantal genezingen is verdubbeld sinds de jaren '70 dankzij betere diagnoses, behandelingen en screeningprogramma's. 1 op 3 zal effectief de ziekte ontwikkelen, maar de helft van alle kankergevallen zou kunnen voorkomen worden door een gezonde levensstijl. Het bewijs bestaat dat voeding, beweging en gewicht het risico op kanker beïnvloeden, samen met andere risicofactoren als roken en zonnebrand".
Vrijdag 10 december 2010
Rosse kat belt politie
Rosse kat belt politie
Agenten die in Swansea in het midden van de nacht ingingen op een
noodoproep, stelden tot hun verbazing vast dat de kat des huizes het
noodnummer 999 had gedraaid. Dat meldt The Mirror.
Howard Moss (64) werd om 2.30 uur 's ochtends wakker gebeld door de agenten aan zijn voordeur. De politiemannen vroegen wat er aan de hand was. Ze hadden immers vanuit zijn woning een noodoproep binnengekregen.
Meneer Moss beweerde met de hand op het hart dat hij van niks wist. De agenten trokken op onderzoek in de woning en zagen hoe Ginger, de rosse huiskat, naast de telefoon lag te soezen. De hoorn was van de haak en Ginger lag met haar klauwtjes op het toetsenbord. Voor de politie hét bewijs dat de poes het noodnummer had gedraaid.
Howard Moss (64) werd om 2.30 uur 's ochtends wakker gebeld door de agenten aan zijn voordeur. De politiemannen vroegen wat er aan de hand was. Ze hadden immers vanuit zijn woning een noodoproep binnengekregen.
Meneer Moss beweerde met de hand op het hart dat hij van niks wist. De agenten trokken op onderzoek in de woning en zagen hoe Ginger, de rosse huiskat, naast de telefoon lag te soezen. De hoorn was van de haak en Ginger lag met haar klauwtjes op het toetsenbord. Voor de politie hét bewijs dat de poes het noodnummer had gedraaid.
Vrijdag 10 december 2010
Slank : zet de verwarming lager
Slank : zet de verwarming lager
De omgevingstemperatuur heeft invloed op de calorieverbranding. Nieuw onderzoek beweert dat door de verwarming enkele graden lager te zetten, ons calorieverbruik kan stijgen.
Een onderzoek naar het effect van de omgevingstemperatuur op het calorieverbruik geeft een opmerkelijke uitkomst: hoe lager de temperatuur, hoe meer calorieën er verbruikt worden.
Een aantal deelnemers werden gedurende 12 uur in een ruimte geplaatst met een temperatuur van 24 graden. Dezelfde test werd herhaald bij een temperatuur van 19 graden. Bij een verlaging van de temperatuur met 5 graden, steeg het aantal verbrandde calorieën met zes procent. Die hoeveelheid komt overeen met een mogelijk gewichtsverlies van 3 tot 4 kilo.
De lichaamstemperatuur bedraagt standaard rond de 37 graden. Om die temperatuur vast te houden, worden 24 uur per dag calorieën weggewerkt. Het onderzoek toont aan dat een andere omgevingstemperatuur effect heeft op de ruststofwisseling.
Vrijdag 10 december 2010
Zwitserse steenbok krabt zich tot YouTube-ster
Zwitserse steenbok krabt zich tot YouTube-ster
Steenbok Paul geeft het woord 'aarsgewei' een heel nieuwe betekenis. Al meer dan een half miljoen mensen hebben de video op YouTube bekeken, hoe Paul in de zoo 'Dählhölzli' in Bern zich met zijn 1,2 meter lange hoorn in het achterwerk krabt. "Deze hype had ik me nooit durven voorstellen", aldus Christoph Burgdorfer, die Paul tijdens een wandeling in de dierentuin in april toevallig filmde.
"Ook wanneer het bij een bok jeukt, moet hij krabben", stelt verzorger Bernhard Rufener van de zoo in Bern. Pas nadat Paul zich een halve minuut lang aan het achterwerk krabt, laat hij zijn kop met een tevreden gevoel zakken. "Dat hij nu een ster is, beseft hij niet echt", lacht Rufener. "Hij staat immers bronstig en heeft vooral oog voor de geiten die in zijn buurt lopen."
Ook de internationale media springen op bronstige Paul. "Maandag hing ik aan de lijn met MTV USA, dat mijn video wil laten zien in een van hun shows", zegt Burgdorfer, die daarvoor 500 Amerikaanse dollar krijgt. "Ook het Britse Channel 4 en een Japans tv-station willen betalen. Paul heeft me al zo'n 1.000 euro opgebracht. Zelfs in landen als Brazilië, Polen, Canada en Australië is Paul inmiddels een ster, leid ik af uit de landen waarvan de YouTube-clicks afkomstig zijn."
Vrijdag 10 december 2010
Meer klachten door vervuild water in Hemiksem en Schelle
Meer klachten door vervuild water in Hemiksem en Schelle
De bacteriologische vervuiling van het kraantjeswater in Hemiksem en
Schelle laat zich ook voelen bij de huisartsen van de gemeenten. Zij
noteren een sterke toename van het aantal maag- en darmklachten.
Dokter Jan Van Boxem, voorzitter van de huisartsenkring Rupelstreek, bevestigt dat zijn collega's uit de getroffen gemeenten het momenteel erg druk hebben. "Er ging in de streek al wel een buikgriep rond onder de mensen, maar na de vervuiling noteren de collega's een sterke toename van het aantal patiënten met maag- en darmklachten". Ook voor dokter Marc Geerts uit Hemiksem zijn het sinds midden deze week drukke tijden. "De meesten klagen over misselijkheid, krampen, braken en diarree." Hij raadt de mensen aan om de instructies van Volksgezondheid strikt na te leven.
Ondertussen loopt ook de bevoorrading van drinkbaar water op volle toeren. Volgens de Schelse burgemeester Rob Mennes (CD&V) verloopt die zonder noemenswaardige problemen. "Iedereen kan bij ons terecht in het gemeentehuis voor waterzakjes. Aan twee bejaardentehuizen hebben we een speciale citerne voorzien en voor de bevoorrading van grote landbouwbedrijven doen we een beroep op de hulp van de civiele bescherming."
Dokter Jan Van Boxem, voorzitter van de huisartsenkring Rupelstreek, bevestigt dat zijn collega's uit de getroffen gemeenten het momenteel erg druk hebben. "Er ging in de streek al wel een buikgriep rond onder de mensen, maar na de vervuiling noteren de collega's een sterke toename van het aantal patiënten met maag- en darmklachten". Ook voor dokter Marc Geerts uit Hemiksem zijn het sinds midden deze week drukke tijden. "De meesten klagen over misselijkheid, krampen, braken en diarree." Hij raadt de mensen aan om de instructies van Volksgezondheid strikt na te leven.
Ondertussen loopt ook de bevoorrading van drinkbaar water op volle toeren. Volgens de Schelse burgemeester Rob Mennes (CD&V) verloopt die zonder noemenswaardige problemen. "Iedereen kan bij ons terecht in het gemeentehuis voor waterzakjes. Aan twee bejaardentehuizen hebben we een speciale citerne voorzien en voor de bevoorrading van grote landbouwbedrijven doen we een beroep op de hulp van de civiele bescherming."
Vrijdag 10 december 2010
Gemeenten hebben geen lessen getrokken uit vorige winter
"Gemeenten hebben geen lessen getrokken uit vorige winter"
Het tekort aan strooizout is te wijten aan een slechte aanpak in bepaalde steden en gemeenten. Dat zegt het Agentschap Wegen en Verkeer, dat vandaag samen zat met de diensten van de gouverneurs van alle Vlaamse provincies, de VVSG en enkele zoutleveranciers om de huidige zoutproblematiek te bespreken. Vooral in Limburg zijn er nog problemen.
Weinig gemeenten hebben lessen getrokken uit vorige winter, zeggen de
gouverneurs. "Uit de analyse blijkt dat er veel gemeenten zijn die pas
op het laatste nippertje zijn gaan aankloppen bij de zoutleveranciers en
hun strooiactiviteiten niet optimaal en zuinig uitvoeren. Zij brengen
de bevoorrading van zout voor andere gemeenten in het gedrang."
Vooral in Limburg zijn er momenteel nog problemen, zegt Ilse Luypaerts van het agentschap. Over welke gemeenten het gaat, is niet duidelijk. Ook in de andere provincies zijn er gemeenten die bijna door hun voorraad heen zitten, maar "daar zijn de problemen minder groot".
Om de toestand van nabij te volgen, heeft het Agentschap Wegen en Verkeer een registratieprogramma ontwikkeld waarop elke gouverneur een overzicht krijgt van de zoutvoorraden in zijn steden en gemeenten.
De gouverneurs gaan daarnaast de gemeenten oproepen om hun winterplan te evalueren en zo zuinig en efficiënt mogelijk te strooien. "De zoutproblematiek kan niet enkel opgelost worden door extra zout te leveren, ook een zo efficiënt mogelijk gebruik van de strooimiddelen is nodig."
Vooral in Limburg zijn er momenteel nog problemen, zegt Ilse Luypaerts van het agentschap. Over welke gemeenten het gaat, is niet duidelijk. Ook in de andere provincies zijn er gemeenten die bijna door hun voorraad heen zitten, maar "daar zijn de problemen minder groot".
Om de toestand van nabij te volgen, heeft het Agentschap Wegen en Verkeer een registratieprogramma ontwikkeld waarop elke gouverneur een overzicht krijgt van de zoutvoorraden in zijn steden en gemeenten.
De gouverneurs gaan daarnaast de gemeenten oproepen om hun winterplan te evalueren en zo zuinig en efficiënt mogelijk te strooien. "De zoutproblematiek kan niet enkel opgelost worden door extra zout te leveren, ook een zo efficiënt mogelijk gebruik van de strooimiddelen is nodig."
Vrijdag 10 december 2010
Man krijgt gestolen auto na 27 jaar volledig opgeknapt terug
Man krijgt gestolen auto na 27 jaar volledig opgeknapt terug
Het was ongetwijfeld een prettig weerzien toen een dergelijke Chevrolet Camaro na ruim een kwarteeuw opdook.
De eigenaar van een 27 jaar geleden gestolen auto, die de wagen nagenoeg vergeten was, heeft vandaag een waardevolle oldtimer teruggekregen. Dat meldt de Californische zender KTLA.
De Chevrolet Camaro met bouwjaar 1973 werd in 1983 gestolen en dook
onlangs opnieuw op, toen een onwetende koper de wagen bij de
overheidsinstanties wilde aanmelden. Hij zou de wagen van een vrouw
gekocht hebben bij wie de wagen tien jaar lang in de tuin gestaan had.
Volledig gerestaureerd
Ondertussen werd de Camaro volledig gerestaureerd, tot grote vreugde van de oorspronkelijke eigenaar.
Volledig gerestaureerd
Ondertussen werd de Camaro volledig gerestaureerd, tot grote vreugde van de oorspronkelijke eigenaar.
Vrijdag 10 december 2010
Lijk van non na 32 jaar opmerkelijk goed bewaard
Lijk van non na 32 jaar opmerkelijk goed bewaard
Bij de renovatie van een tempel in de Chinese provincie Fujian hebben
bouwvakkers het lijk van een boeddhistische non opgegraven. De vrouw
werd 32 jaar geleden begraven. De stoffelijke resten bleven opmerkelijk
goed bewaard.
Het lichaam van de in 1978 overleden Chen Zhu werd destijds niet gebalsemd. Toch is het goed bewaard gebleven. Sommigen schrijven dit toe aan "de magie van het geloof". Anderen wijten de prima conservering dan weer aan het feit dat de vrouw vegetariër was.
Het lichaam van de in 1978 overleden Chen Zhu werd destijds niet gebalsemd. Toch is het goed bewaard gebleven. Sommigen schrijven dit toe aan "de magie van het geloof". Anderen wijten de prima conservering dan weer aan het feit dat de vrouw vegetariër was.
De verantwoordelijke van de tempel waar het lijk werd ontdekt, zijn nu van plan om van de non een 'standbeeld' te maken. Experten zullen het lichaam in gaas wikkelen en het bedekken met zwarte lak waarna een laagje bladgoud de vrouw moet vereeuwigen.
Vrijdag 10 december 2010
The Who - Behind Blue Eyes
The Who - Behind Blue Eyes
Klik op de foto om hun te beluisterenThe Who is een Engelse rockband van de jaren zestig en zeventig van de twintigste eeuw en werd opgericht in 1964 in Londen, Engeland.
De band groeide uit tot een van de bekendste rock-'n-rollbands ter wereld, die in de hoogtijdagen bestond uit zanger Roger Daltrey, gitarist Pete Townshend, bassist John Entwistle en drummer Keith Moon. The Who is met uitzondering van de periodes tussen 1983 en 1988 en tussen 1990 en 1995 vrijwel continu op tournee geweest. Wijzigingen in de samenstelling kwamen na zijn het overlijden van Keith Moon in 1978 (die achtereenvolgens vervangen werd door Kenney Jones, Simon Phillips en Zak Starkey) en na de dood van John Entwistle in 2002 (waarvoor Pino Palladino sindsdien de honneurs waarneemt). Eind oktober 2006 maakte The Who een comeback, met hun album Endless Wire. Het is het elfde studioalbum dat de band uitbracht, maar het eerste sinds It's Hard uit 1982.
The Who is vooral bekend geworden als rockpioniers; uitvinders van de powerchords en Townshends rockopera Tommy. De vroege mod-albums van de band – met korte, soms agressieve nummers erop – zijn goede voorbeelden van hoe The Who er uitzag: Pete Townshend met zijn leidende powerchords; Keith Moon met zijn explosieve drumwerk; John Entwistle met zijn basloopjes en Roger Daltrey met zijn krachtige stem en rondvliegende microfoon. Deze albums zijn van grote invloed geweest op de ontwikkeling van de hardrock en de powerpop, terwijl de luidruchtige en agressieve concerten de weg vrijmaakten voor de komst van punkrock- en heavy metalbands, die op deze manier door The Who geïnspireerd werden.
In juli 2007 heeft The Who een succesvolle wereldtournee, die begonnen is in juni 2006, afgesloten.
The Who staat op nummer 8 van de lijst van de 100 Grootste Hardrockartiesten van VH1 en op nummer 9 van hun lijst van de 100 Grootste Rock-'n-Rollartiesten.
De band groeide uit tot een van de bekendste rock-'n-rollbands ter wereld, die in de hoogtijdagen bestond uit zanger Roger Daltrey, gitarist Pete Townshend, bassist John Entwistle en drummer Keith Moon. The Who is met uitzondering van de periodes tussen 1983 en 1988 en tussen 1990 en 1995 vrijwel continu op tournee geweest. Wijzigingen in de samenstelling kwamen na zijn het overlijden van Keith Moon in 1978 (die achtereenvolgens vervangen werd door Kenney Jones, Simon Phillips en Zak Starkey) en na de dood van John Entwistle in 2002 (waarvoor Pino Palladino sindsdien de honneurs waarneemt). Eind oktober 2006 maakte The Who een comeback, met hun album Endless Wire. Het is het elfde studioalbum dat de band uitbracht, maar het eerste sinds It's Hard uit 1982.
The Who is vooral bekend geworden als rockpioniers; uitvinders van de powerchords en Townshends rockopera Tommy. De vroege mod-albums van de band – met korte, soms agressieve nummers erop – zijn goede voorbeelden van hoe The Who er uitzag: Pete Townshend met zijn leidende powerchords; Keith Moon met zijn explosieve drumwerk; John Entwistle met zijn basloopjes en Roger Daltrey met zijn krachtige stem en rondvliegende microfoon. Deze albums zijn van grote invloed geweest op de ontwikkeling van de hardrock en de powerpop, terwijl de luidruchtige en agressieve concerten de weg vrijmaakten voor de komst van punkrock- en heavy metalbands, die op deze manier door The Who geïnspireerd werden.
In juli 2007 heeft The Who een succesvolle wereldtournee, die begonnen is in juni 2006, afgesloten.
The Who staat op nummer 8 van de lijst van de 100 Grootste Hardrockartiesten van VH1 en op nummer 9 van hun lijst van de 100 Grootste Rock-'n-Rollartiesten.
Donderdag 9 december 2010
Nieuwe schoenen veroorzaken al na 34 minuten pijn
Nieuwe schoenen veroorzaken al na 34 minuten pijn
De gemiddelde vrouw kan slechts 34 minuten op haar nieuw paar schoenen staan voordat ze pijn begint te krijgen.
Britse onderzoekers ontdekten dat wanneer vrouwen hun nieuwe schoenen aantrekken, ze slechts een halfuur op hun voeten staan. Vier op de tien van de 4.000 ondervraagden zegt dat ze een extra paar schoenen meenemen in hun handtas om tijdens te avond te kunnen wisselen, omdat ze weten dat hun voeten pijn zullen doen. Meer dan de helft wandelt blootsvoets naar huis, een op de tien liet zijn hoge hakken al ergens achter of leent er van iemand anders.
Het afgelopen jaar kampte de gemiddelde vrouw gemiddeld zes keer met voetpijn. Een op de tien werd al naar huis gedragen, een derde gaat enkel naar plaatsen waar stoelen zijn, zodat ze niet op haar voeten moet staan. De helft heeft een paar pijnlijke hoge hakken maar blijft deze dragen omdat ze er zo geweldig uitzien. Drie op de tien droeg al oncomfortabele schoenen om een punt te bewijzen bij hun partners. Een vijfde zegt dat het vooruitzicht van pijnlijke voeten niet maakt dat ze geen pijnlijke hakken meer willen dragen.
De gemiddelde vrouw tussen 18 en 65 jaar bezit 18 paar schoenen, en geeft gemiddeld 42 euro per paar uit. Acht op de tien heeft wel negen paar schoenen dat ze minder dan twee keer droeg. Een derde geeft toe verslaafd aan schoenen te vzijn, zes op de tien heeft een speciale kast of lade om ze veilig in op te bergen. Een op de vijf beoordeelt een andere vrouw op basis van haar schoeisel, een op de tien denkt dat dit het meest belangrijke onderdeel van een outfit is.
Bij een standaard hak van 7,5 cm komt 75 procent van de druk van het lichaam op het voorste deel van de voet, waardoor je een brandend gevoel ervaart. Doordat je lichaam niet in balans is, zorgt dit voor een been- en rugpijn. Als je lange tijd rechtstaat gaat je hele voet pijn doen. Voetspecialiste Erika Gibbins: "Mijn advies is om schoenen altijd thuis te testen, als je denkt dat ze pijn zullen doen, kun je je voorzorgen nemen door een zooltje aan te brengen om zo de druk te herverdelen."
De studie werd verricht naar aanleiding van de lancering van een voetzooltje Insolia dat de pijn door hoge hakken moet verminderen, waardoor je je schoenen drie keer zo lang zou kunnen dragen.
Britse onderzoekers ontdekten dat wanneer vrouwen hun nieuwe schoenen aantrekken, ze slechts een halfuur op hun voeten staan. Vier op de tien van de 4.000 ondervraagden zegt dat ze een extra paar schoenen meenemen in hun handtas om tijdens te avond te kunnen wisselen, omdat ze weten dat hun voeten pijn zullen doen. Meer dan de helft wandelt blootsvoets naar huis, een op de tien liet zijn hoge hakken al ergens achter of leent er van iemand anders.
Het afgelopen jaar kampte de gemiddelde vrouw gemiddeld zes keer met voetpijn. Een op de tien werd al naar huis gedragen, een derde gaat enkel naar plaatsen waar stoelen zijn, zodat ze niet op haar voeten moet staan. De helft heeft een paar pijnlijke hoge hakken maar blijft deze dragen omdat ze er zo geweldig uitzien. Drie op de tien droeg al oncomfortabele schoenen om een punt te bewijzen bij hun partners. Een vijfde zegt dat het vooruitzicht van pijnlijke voeten niet maakt dat ze geen pijnlijke hakken meer willen dragen.
De gemiddelde vrouw tussen 18 en 65 jaar bezit 18 paar schoenen, en geeft gemiddeld 42 euro per paar uit. Acht op de tien heeft wel negen paar schoenen dat ze minder dan twee keer droeg. Een derde geeft toe verslaafd aan schoenen te vzijn, zes op de tien heeft een speciale kast of lade om ze veilig in op te bergen. Een op de vijf beoordeelt een andere vrouw op basis van haar schoeisel, een op de tien denkt dat dit het meest belangrijke onderdeel van een outfit is.
Bij een standaard hak van 7,5 cm komt 75 procent van de druk van het lichaam op het voorste deel van de voet, waardoor je een brandend gevoel ervaart. Doordat je lichaam niet in balans is, zorgt dit voor een been- en rugpijn. Als je lange tijd rechtstaat gaat je hele voet pijn doen. Voetspecialiste Erika Gibbins: "Mijn advies is om schoenen altijd thuis te testen, als je denkt dat ze pijn zullen doen, kun je je voorzorgen nemen door een zooltje aan te brengen om zo de druk te herverdelen."
De studie werd verricht naar aanleiding van de lancering van een voetzooltje Insolia dat de pijn door hoge hakken moet verminderen, waardoor je je schoenen drie keer zo lang zou kunnen dragen.
Donderdag 9 december 2010
Zout uit smeltwater gevaarlijk voor kikkers
Zout uit smeltwater gevaarlijk voor kikkers
Bruine kikkers bewegen trager en leggen kortere afstanden af nadat ze in contact komen met hoge concentraties zout afkomstig uit smeltwater. In het wetenschappelijk tijdschrift Aquatic Toxicology waarschuwen Waalse wetenschappers dat de dieren daardoor kwetsbaarder worden.
Een internationaal team onderzoekers met onder meer wetenschappers uit Luik en Namen onderzocht met videocamera's tijdens labotesten de voortbewegingssnelheid van de bruine kikker, nadat die in contact kwam met verschillende zoutconcentraties (NaCl).
"Aan de hand van een computermodel achteraf kwamen we tot de conclusie dat de dieren minder snel bewogen en ook kleinere afstanden aflegden bij hogere zoutconcentraties" zegt gedragsbioloog Mathieu Denoël van de Universiteit van Luik. "Dat zorgt ervoor dat de dieren kwetsbaarder worden voor roofdieren. Bovendien kunnen ze na de winterslaap minder makkelijk naar hun broedplaatsen trekken."
Uit andere studies bleek eerder dat de invloed van zout niet leidt tot hogere sterftecijfers, en evenmin de groei van dieren beïnvloedt. Wel zijn er negatieve gevolgen als de eitjes blootgesteld worden aan hoge zoutconcentraties. "Ervoor zorgen dat zout de overwinteringspoelen van amfibieën niet bereikt, via grachten of afleidingskanalen naast wegen, kan een oplossing zijn voor het probleem," meent de wetenschapper.
Donderdag 9 december 2010
1 vrouw op 5 heeft doodsangst voor tandarts
1 vrouw op 5 heeft doodsangst voor tandarts
20 procent van de vrouwen kampt met een panische angst voor de tandarts
ondanks het feit dat dankzij verbeterde technologieën de behandeling
bijna pijnloos is.
Sommige vrouwen hebben zoveel bang van hun tandarts dat ze verdoofd moeten worden voor ze op controle gaan, dat blijkt uit een rondvraag bij 11.400 Britse mannen en vrouwen. 54 procent is de dag voor een afspraak zenuwachtig en 57 procent zegt dat ze angstig in de wachtkamer zitten. Bij mannen kampt maar tien procent met dit soort fobie. Tandartsen zeggen dat mannen waarschijnlijk evenveel schrik hebben, maar dat ze dit gewoon niet durven toegeven. 39 procent van de heren is nerveus de dag voor een afspraak, 42 procent zit angstig in de wachtkamer. 79 procent van de dames is angstig wanneer ze weten dat ze een gaatje moeten laten uitboren, in vergelijking met 65 procent van de mannen.
Sommige patiënten praten met hun tandarts over hun fobie op voorhand, anderen hebben een verdoving nodig om hun afspraak te doorstaan. Tandartsen noemen deze fobie irrationeel. Professor Nigel Carter: "Deze cijfers verrassen mij niet, veel professionals denken zelfs dat dit nog hoger ligt. Veel patiënten geven achteraf toe dat hun consultatie niet zo erg was als ze gedacht hadden." Ouderen hebben veel minder schrik van de tandarts, slechts 8 procent van degenen ouder dan 65 kampen met dit soort fobie. Dit zou komen doordat velen van hen een kunstgebit dragen.
39 procent van de Britten laat niet regelmatig zijn gebit nakijken, 27 problemen maakt alleen een afspraak bij problemen. Minder dan zes procent van de volwassenen heeft zijn natuurlijke gebit niet meer, dat was in 1978 nog 30 procent.
Sommige vrouwen hebben zoveel bang van hun tandarts dat ze verdoofd moeten worden voor ze op controle gaan, dat blijkt uit een rondvraag bij 11.400 Britse mannen en vrouwen. 54 procent is de dag voor een afspraak zenuwachtig en 57 procent zegt dat ze angstig in de wachtkamer zitten. Bij mannen kampt maar tien procent met dit soort fobie. Tandartsen zeggen dat mannen waarschijnlijk evenveel schrik hebben, maar dat ze dit gewoon niet durven toegeven. 39 procent van de heren is nerveus de dag voor een afspraak, 42 procent zit angstig in de wachtkamer. 79 procent van de dames is angstig wanneer ze weten dat ze een gaatje moeten laten uitboren, in vergelijking met 65 procent van de mannen.
Sommige patiënten praten met hun tandarts over hun fobie op voorhand, anderen hebben een verdoving nodig om hun afspraak te doorstaan. Tandartsen noemen deze fobie irrationeel. Professor Nigel Carter: "Deze cijfers verrassen mij niet, veel professionals denken zelfs dat dit nog hoger ligt. Veel patiënten geven achteraf toe dat hun consultatie niet zo erg was als ze gedacht hadden." Ouderen hebben veel minder schrik van de tandarts, slechts 8 procent van degenen ouder dan 65 kampen met dit soort fobie. Dit zou komen doordat velen van hen een kunstgebit dragen.
39 procent van de Britten laat niet regelmatig zijn gebit nakijken, 27 problemen maakt alleen een afspraak bij problemen. Minder dan zes procent van de volwassenen heeft zijn natuurlijke gebit niet meer, dat was in 1978 nog 30 procent.
Donderdag 9 december 2010
Hartverwarmend: kat die verdwaalde door Katrina na vijf jaar weer thuis
Hartverwarmend: kat die verdwaalde door Katrina na vijf jaar weer thuis
Scrub, een zevenjarige kater, is na vijf jaar weer herenigd met zijn baasje. De kater verdween in de chaos van orkaan Katrina en slaagde er al die tijd in te overleven. Hij kwam twee maanden geleden aankloppen bij een vrouw in Gulfport, een goeie 20 kilometer van zijn vroegere thuis. Die gaf Scrub een aantal weken eten, maar omdat er een koudegolf voorspeld werd, besloot ze om hem naar het asiel te brengen. Daar werd Scrub gescand en door de informatie op zijn microchip belandde hij weer bij zijn familie.
Scrub is een raskat, een Blauwe Rus, en was een geschenk van Chris Noble
aan zijn echtgenote Jennifer. De kater was bestemd voor een knus
leventje binnenshuis, maar orkaan Katrina gooide roet in het eten:
temidden de chaos verdween de toen 2-jarige Scrub.
De familie Noble zocht zich te pletter, maar Scrub bleef spoorloos, en werd opgegeven. Maar de taaie rakker slaagde er blijkbaar in vijf jaar lang te overleven. Hij verkeert bovendien in uitstekende gezondheid, is vrij van virussen en kattenaids, maar verloor blijkbaar wel een stuk van zijn ene oor in een gevecht en heeft een litteken op zijn andere.
"We hebben eens een weggelopen raskat gehad die drie jaar overleefde in het wild, maar vijf jaar is hier toch wel straf", zeggen ze bij de plaatselijke afdeling van de Humane Society, waar Scrub terechtkwam.
De Nobles genieten nu volop van hun vroege kerstgeschenk. "De eerste uren was hij erg, erg bang", vertelt Jennifer, "en heel nerveus. Maar tegen de avond kalmeerde Scrub. En tegen de tijd dat mijn zonen moesten gaan slapen was hij al zo ver dat hij bij hen op bed sprong."
"Hij is wel veranderd, er zit nu toch een wild kantje aan onze Scrub", aldus mevrouw Noble. "Af en toe komt dat naar boven. Ach, ik zou willen dat hij kon praten, hij zou ons nogal een verhaal kunnen vertellen."