Partners lijken (na verloop van tijd) op elkaar

Partners lijken (na verloop van tijd) op elkaar
Trekken tegenpolen elkaar aan of is het eerder soort zoekt soort? Volgens wetenschappers is bij geliefden vooral dat laatste van toepassing. Een recente studie toont aan dat we meer geneigd zijn om op zoek te gaan naar een partner met een gelijkaardig DNA.
Eerst verschillend, dan gelijk
Psycholoog Robert Zajonc van de universiteit van Michigan voerde een gelijkaardig onderzoek uit, maar vertrok vanuit een andere stelling. Hij gaat er van uit dat partners in het begin van hun relatie verschillend zijn en pas na verloop van tijd op elkaar gaan lijken. Daarvoor schotelde hij proefpersonen elk twee foto's voor van verschillende koppels: één foto die in het begin van de relatie werd gemaakt en één foto van hetzelfde koppel maar dan 25 jaar later.
Daaruit blijkt dat vrouwen na een tijdje meer en meer op hun man gaan lijken. Maar ook mannen nemen trekjes over van hun vrouw. Volgens Zajonc komt dat doordat geliefden elkaars handelingen onbewust kopiëren: "Een vrouw die veel lacht zal later rimpeltjes rond haar mondhoeken krijgen dus wanneer de man haar gedrag kopieert, zal ook hij dezelfde gelaatstrekken ontwikkelen."
"Koppels die op dezelfde golflengte zitten, maken elkaars zinnen af. Beter nog, ze hoeven niet meer te praten om elkaar te begrijpen omdat ze als het ware elkaars gedachten kunnen lezen." besluit Zajonc.























