Archief

Miljonair verloot luxevilla van 2,6 miljoen, inclusief Rolls Royce en personeel. En een lotje kost slechts 12 euro

Een Britse miljonair verloot zijn villa van 2,6 miljoen euro. Een lotje kost slechts 12 euro en de winnaar krijgt niet alleen de prachtige villa, maar ook een Rolls Royce, 10 hectare tuin, een zwembad en een jaar gratis personeel.

Wie een lotje koopt voor 10,5 pond (nog geen 12 euro) maakt kans op de prijs van zijn leven: een gigantisch pand op een reusachtige plek grond in het Engelse Devon, in het zuidwesten van Engeland. Bovendien krijg je er een Rolls Royce, een zwembad, een golfterrein, een gevulde wijnkelder, een fitness- en wellnesszaal én gratis personeel voor één jaar. Daarnaast krijgt de winnaar nog eens 50.000 pond (57.000 euro) zakgeld.

De anonieme eigenaar, die de villa naar eigen zeggen “voor de lol” verkoopt, hoopt om 500.000 lotjes te verkopen. De kans dat je als winnaar uit de bus komt, is dus gering. Maar de miljonair geeft ook nog eens 10.000 pond (11.400 euro) weg aan negen ‘verliezers’. Twintig procent van de opbrengst van de loterij gaat naar verschillende goede doelen, waaronder het Rode Kruis en Make-a-Wish.

“We hebben dit huis zelf ontworpen en gebouwd. We hebben er heel mooie tijden in beleefd, maar nu willen we dichter bij onze kleinkinderen wonen”, vertelt de eigenaar.

Helaas is de wedstrijd enkel voorbehouden voor inwoners van Groot-Brittannië.  (br.hln)

Wat een kerstcadeau: dakloze vindt door stom toeval 300.000 euro in luchthaven en verdwijnt met de noorderzon

Een vroeg kerstverhaal komt uit Frankrijk, want daar vond een dakloze 300.000 euro op de luchthaven van Parijs, Charles-de-Gaulle. Terwijl de man enkele vuilnisbakken aan het doorzoeken was en even achteruit leunde tegen een deur, ging die plots open. In de ruimte lag heel wat cash geld gestockeerd. De vijftiger verdween met de noorderzon.

Rond 17.30 uur afgelopen vrijdag gaat plots het inbraakalarm af in terminal 2F. Iemand heeft zich ongevraagd toegang verschaft tot de gebouwen van Loomis. Daar ligt heel wat cash geld opgeslagen: voor de pinautomaten in de terminal. Maar ook heel wat geld van winkeltjes op de luchthaven zelf. Het bedrijf stockeert daarnaast waardevolle goederen die per vliegtuig Frankrijk binnenkomen. Alle alarmbellen gaan af, de manager van het bedrijf en een politieagent komen als eersten ter plaatse en merken dat een van de deuren openstaat. Van de dader geen spoor meer. Wel zijn er twee zakken vol geldbiljetten verdwenen. Of 300.000 euro.

De bewakingsbeelden worden nagekeken. Er is geen dief met bivakmuts te zien, wel een dakloze man die de vuilnisbakken naast het bedrijf doorzoekt. De agenten zien hoe hij achterover leunt tegen een deur die... plots blijkt open te gaan. De vijftiger laat zijn enige bagage, een valies, achter en stapt de ruimte waar het geldtransport wordt opgeslagen, binnen. Een paar minuten later zien de agenten hem vertrekken, met twee grote tassen vol bankbiljetten. De man versnelt zijn pas en baant zich een weg door de luchthaven. Daar stopt het spoor. 

Vraag blijft nog altijd hoe het in godsnaam mogelijk is dat een deur van een van de best beveiligde gebouwen in de luchthaven zo makkelijk opengaat. Geen commentaar, klinkt het bij Loomis dat de Franse pers niet te woord wil staan.

De ‘dief’ is voorlopig spoorloos. De man laat wel z’n koffer achter, maar die blijkt leeg. Alleen de camerabeelden kunnen de onderzoekers nu helpen en het feit dat de man bij de patrouillerende politie in de terminal geen onbekende is. “De dakloze hing al een tijdje rond hier. Hij doorzocht regelmatig de vuilniszakken van het hotel in de vleugel van de luchthaven”, klinkt het. Het zal allicht de laatste keer geweest zijn dat hij dat hoefde te doen...  (br.hln)

 Norah Jones - Sunrise

Klik op de foto om haar te beluisteren

Norah Jones, volledige naam Geetali Norah Jones Shankar (New York City, 30 maart 1979), is een Amerikaanse jazz-zangeres.

Jones is een dochter van de Indiase sitarspeler Ravi Shankar en Sue Jones. Ze is een halfzuster van muzikante Anoushka Shankar, geboren uit het tweede huwelijk van haar vader Shankar. Jones bracht haar jeugd door bij haar moeder, die naar Dallas (Texas) verhuisde toen ze vier jaar oud was.

Jones is sterk beïnvloed door de muziek van (onder andere) Bill Evans en Billie Holiday. Ze beschouwt Willie Nelson als haar grote idool. Op vijfjarige leeftijd begon Jones met zingen in kerkkoren. Twee jaar later startte ze met pianolessen en speelde ze een tijdje saxofoon. Op haar vijftiende verhuisde Jones naar Dallas, waar ze zich inschreef op de Booker T. Washington High School voor drama en visuele kunsten. Op haar zestiende gaf ze haar eerste optreden in een plaatselijke coffeeshop, waarbij ze I’ll be seeing you zong. Ze vond zingen leuk, maar had het idee dat een pianostudie haar een vastere basis zou geven. Terwijl ze nog op school zat, won ze de Down Beat Student Music Awards (SMA) voor Best Jazz Vocalist en Best Original Composition in 1996. In 1997 behaalde ze nogmaals een SMA voor Best Jazz Vocalist.

Nadat Jones afstudeerde, vertrok ze naar de University of North Texas, waar ze zich toelegde op jazzpiano. Ze zong een tijd in een bandje genaamd Laszlo. Ze speelden vooral muziek die ze zelf beschrijft als ‘donkere jazzachtige rock’. In 1999 verhuisde ze naar New York waar ze regelmatig optrad met de funk-fusion groep Wax Poetic. Tussen baantjes als serveerster door ging Jones om met de plaatselijk songwriters. Ze kreeg daardoor inspiratie om haar eigen nummers te gaan schrijven. Uiteindelijk werd er een groep gevormd met songwriter Jess Harris, Lee Alexander als bassist en Dan Rieser als drummer. Jones zong en speelde piano. In oktober 2000 nam de groep een paar demo’s op voor ‘Blue Note Records’. Voor Jones was dit de gelegenheid om vocaal terug te keren naar haar jazzroots en opnieuw liedjes te schrijven. Het resultaat van de demo’s werd uitgebracht als EP onder de titel First sessions. In 2001 tekende Jones een contract bij Blue Note Records.

In mei 2001 begon Jones met het opnemen van haar album Come Away With Me. Ze deed hiervoor voorbereidend werk met producer Craig Street in de ‘Baersville Studio’ in Woodstock. In augustus 2001 gingen Norah en haar muzikanten weer de studio in, deze keer met producer Arif Mardin in de Sorcerer Sound-studio in Manhattan. Het album kwam uit in februari 2002. Jones was de grote winnaar tijdens de uitreiking van de Grammy's in 2003. Ze won in elke categorie waarin ze genomineerd was en ging zo met acht Grammy's naar huis. Haar debuutalbum werd beloond met bekroningen in de categorieën Beste Nieuwkomer, Beste Album, Beste Song (Don't know why), Beste Opname (Don't know why), Beste Gezongen Popalbum, Beste Zangeres, Beste Songwriting en Beste Productie. Tegen het einde van 2006 waren er wereldwijd 19 miljoen exemplaren van Come Away With Me over de toonbank gegaan.

In februari 2004 kwam Jones' tweede studio-album Feels Like Home uit. Binnen één week waren van het schijfje wereldwijd één miljoen exemplaren verkocht. Hoewel Come Away With Me beter verkocht dan Feels Like Home (vier miljoen stuks wereldwijd) zag het publiek Jones' tweede album toch als de succesvolle opvolger waar op gehoopt was. Met het album in haar bagage ging Jones op tournee, samen met haar eigen Handsome Band. Van de tour verschenen opnames op de dvd Live in 2004.

Sinds 2005 werkte Jones aan haar derde album, dat vanaf januari 2007 in de winkels lag onder de titel Not Too Late. Als eerste single hiervan verscheen het nummer Thinking About You.

Tevens in 2007 maakte Jones haar debuut als filmactrice met een hoofdrol in My Blueberry Nights. Ze was vijf jaar eerder te zien in Two Weeks Notice, maar dan als zichzelf.

Hoe vertel je aan een kind dat het te dik is?

Bijna 1 op de 3 mensen wereldwijd heeft overgewicht, en dat maakt obesitas één van de belangrijkste gezondheidsproblemen van de mensheid. Want niet alleen volwassenen sleuren behoorlijk wat overtollige kilo’s mee, ook het aantal kinderen met obesitas is in de afgelopen 40 jaar vertienvoudigd. Jong geleerd is oud gedaan, maar geldt dat ook om iets af te leren? En zo ja, hoe pak je dat dan aan?

Je kind vertellen dat het te dik is, blijkt een delicaat onderwerp. Heel wat ouders durven het dan ook niet goed aan, uit angst hen op te zadelen met een complex - of erger nog: eetstoornis. En toch is dat wel degelijk de realiteit, want het aantal kinderen met overgewicht gaat jaar na jaar verder de hoogte in.

Gezondheidscrisis

“Het ziet ernaar uit dat we een nieuwe generatie van kinderen en jongeren krijgen die obesitas zullen hebben wanneer ze volwassen zijn,” aldus professor Majid Ezzati die de studie bij kinderen uitvoerde in opdracht van de Wereldgezonheidsorganisatie (WHO). Doctor Fiona Bull van WHO zelf, valt hem daarin bij: “Obesitas is tegenwoordig een wereldwijde gezondheidscrisis geworden, en het probleem zal de komende jaren alleen maar verergeren als we er niets aan doen. We bevinden ons in een maatschappij waar vette, suikerrijke caloriebommen alom worden aangeprezen, op televisie, aan de bushalte, ... Dat moet stoppen.”

Praat over gezondheid in plaats van gewicht

En daar hebben ook de ouders een verantwoordelijke rol in, vindt personal trainer en vader van twee kinderen, Matt Roberts. “Tegenwoordig zijn ouders bang om met hun kinderen over hun gewicht te praten. Maar dat wil niet zeggen dat je het onderwerp uit de weg moet gaan. Ook met kinderen kan je het er op een gepaste en vriendelijke manier over hebben.” Begin bijvoorbeeld nooit over hun gewicht, maar over hun gezondheid. “Zeg niet dat ze wat kilo’s moeten verliezen - het heeft geen zin om met cijfers te gaan goochelen - maar praat over de gezondheidsrisico’s van suiker, en hoe ze zich beter en energieker zullen voelen als ze meer sporten of buitenkomen. Of overtuig hen met het feit dat ze beter zullen worden in de sportlessen op school.”

Geef het goede voorbeeld

Vergeet natuurlijk ook niet om éérst naar je eigen eetgewoonten te kijken. Zorg ervoor dat je altijd het goede voorbeeld geeft. En steek hand in eigen boezem - of beter nog: ijskast. “Ruim de keukenkasten en koelkast uit, en zorg dat de frisdranken en koekjes beperkt zijn, zo komen kinderen minder snel in de verleiding”, aldus Roberts. “Gooi niet al het snoepgoed in de vuilnisbak, maar bewaar het op een plek waar de kinderen er niet bij kunnen, en reserveer dat lekkers voor speciale gelegenheden.”

Ken je kind

“Sommige kinderen hebben nu eenmaal pech en komen sneller bij dan anderen,” vertelt klinisch psychologe Rachel Andrew. “Vaak heeft dat met hun genen en omgeving te maken - ik zie zelden een kind met obesitas in een gezin waar iedereen een gezond gewicht heeft. Maar ook het lichaamstype, metabolisme en temperament van het kind spelen een rol. Net als hun hobby’s: sommigen schilderen en knutselen nu eenmaal veel liever dan dat ze buiten met een bal gaan ravotten. Als ouder is het een natuurlijke reflex om je kind te willen beschermen, maar op lange termijn zal het probleem negeren hen meer kwaad dan goed doen.” (br.hln)

“Ik woog nog 36 kilo”: Temptation-Rosanna deelt aangrijpend anorexiaverhaal

De Nederlandse Rosanna ′Temptation’ Voorwald doet met haar lichaam heel wat mannen in zwijm vallen. Op Instagram trakteert ze haar volgers regelmatig op uitdagende kiekjes. Haar laatste post was echter van een heel andere orde: Rosanna deelt er openhartig haar anorexiaverleden.

De foto bij het bericht op Instagram laat weinig aan de verbeelding over: we zien een graatmagere Rosanna in haar jonge jaren zitten op het strand.

“Ik herinner me nog precies die dag”, schrijft Rosanna. “Ik ging naar het ziekenhuis voor een controle van alles, en de arts zei dat mijn hart in winterslaap was... Ik kon elk moment doodgaan.”

Op een bepaald moment zag de situatie er dan ook alles behalve rooskleurig uit. "Op mijn laagste gewicht woog ik 36 kilo, nu weeg ik 65”, schrijft Rosanna. Zeven jaar lang vocht ze tegen haar stoornis. Rosanna werd opgenomen in verschillende ziekenhuizen, en kreeg therapie. Na een lange strijd is ze intussen helemaal hersteld van de ziekte. 

"Eindelijk had ik een balans gevonden, ben gezond gaan eten en sporten. Nu ben ik super gelukig en gun niemand deze erge ziekte”, besluist ze.  (br.hln)

Vader martelde Maude om van haar een ‘supervrouw’ te maken

Beeld je in dat je acht jaar bent. Dat je een meisje bent dat ten minste twee keer per week tien minuten lang een hek moet vasthouden dat onder stroom staat zonder dat je van je vader een spier mag vertrekken. Nee, het is geen afschuwelijk verzonnen verhaal, de Française Maude Julien heeft het daadwerkelijk beleefd.

Supermens

Het gruwelverhaal van haar jeugd leidde tot het aangrijpende boek ‘Alleen tegen mijn vader’, in een interview met de krant The New York Post vertelt zij er openhartig over. “Het ritueel met het hek was voor mijn vader een test van mijn wilskracht. Hij wilde van mij een supermens, een ultieme overlever maken”, zegt Maude Julien (60), inmiddels oma en woonachtig in Parijs. “Ik moest het met beide handen vasthouden en ik mocht geen enkele reactie laten zien.” Een ander extreem experiment voor het meisje speelde zich af in de kelder. Eens in de maand werd zij er een nacht opgesloten, tussen de ratten om er, aldus haar vader, “te mediteren over de dood”.

‘Absolute gek’

De nachtmerrie van Maude Julien zou 18 jaar duren. Zo lang stond zij onder de absolute controle van haar vader, die lid was van een Vrijmetselaarsloge en er occulte filosofische gedachten op na hield. Hij was ervan overtuigd dat de wereld in verval was geraakt en er spoedig een opstand van het kwaad zou uitbreken. In zijn ogen was Maude uitverkoren om die rebellie te beteugelen en de wereld in bescherming te nemen. “Hij was een absolute gek”, zegt Julien over haar vader.  Louis Didier is in 1981 op 79-jarige leeftijd gestorven.

Didier, die na de Tweede Wereldoorlog financieel onafhankelijk werd met de handel in aandelen, werkte volgens een vooropgezet plan. Het begon in 1936 toen hij een zes jaar oud meisje adopteerde, Jeannine. Hij voedde haar op om zijn vrouw te worden. In november 1957 bracht Jeannine Maude ter wereld, het kind dat de ‘perfecte supervrouw’ moest worden.

Whisky

Het drietal leefde in Noord-Frankrijk, in een huis weg van de bewoonde wereld. Didier gaf zijn dochtertje zelf les, een school zag zij nooit want ze moest in het huis en op het erf blijven. Voortdurend werd haar uithoudingsvermogen getest met de meest bizarre experimenten. Zij moest lange tijd over het randje van een klif blijven hangen, helpen bij de slacht van vee, whisky drinken om daarna te lopen zonder zwalpen. Door het alcoholgebruik op zo’n jonge leeftijd heeft Julien blijvende schade aan de lever opgelopen.

Maar er is nog meer ellende. Tien jaar lang, van haar derde tot haar dertiende levensjaar, wordt Maude Julien seksueel misbruikt door een arbeider die op het land van haar vader werkt. De enige vrienden bij wie zij troost vond, waren haar hond en twee pony’s. “Zonder hen zou ik nu niet meer in leven zijn”, zegt Julien. “Zij gaven me de warmte die ik nergens anders kon vinden. Ik mocht mijn ouders niet aanraken. Van mijn hond en pony’s leerde ik wat liefde was, waar ik troost kon vinden.”

Dostojevski

Het meisje vond afleiding in boeken, uitgekozen door haar vader. Zij werd dol op het werk van de Russische schrijver Dostojevski, en ‘De Graaf van Monte Cristo’ van Alexandre Dumas, werd haar favoriet. Het boek leerde haar dromen over een ontsnapping, aldus Maude Julien tegenover de Amerikaanse krant. Het droeg eraan bij dat ze niet ‘een totale slaaf werd in de cultus van drie’. Maar zij verviel wel in chronische zelfmishandeling.

In 1972 kwam er redding, in de persoon van Andre Molin. Hij leerde haar spelen op piano en de accordeon, en zij vertelde hem wat er loos was. “Hij maakte ook drie jaar muziek met mijn vader om zijn vertrouwen te winnen. Op een dag kreeg hij van mijn vader toestemming om mij bij hem thuis in het dorp les te geven. Ik kreeg ook een baantje in zijn muziekwinkel”, legt Julien uit.

Als zij 18 wordt, doet Louis Didier nog een concessie. Zij mag trouwen met een jonge musicus die zij tijdens haar muziekles heeft leren kennen. Maude Julien kreeg van haar vader wel een strikte voorwaarde mee: ze moest hem na zes maanden verlaten en terugkeren als maagd. Het meisje greep haar kans en vertrok voorgoed.

Moeder

Het huwelijk zou zes jaar duren. Maude kreeg een dochter die nu 35 jaar oud is. Later leerde ze een andere man kennen en kreeg van hem in 1990 een tweede dochter. Met haar moeder heeft zij geen contact. “Ik heb mijn boek aan haar opgedragen. Zij is ook een slachtoffer en ik heb mijn boek naar haar opgestuurd, met een brief. Ze heeft niet gereageerd maar ik hoorde via een omweg dat zij bang is en niet blij dat ik het heb geschreven’’, zegt Maude Julien.

De Française heeft met intensieve therapie haar trauma’s kunnen verwerken. Na een studie psychologie helpt zij nu patiënten die een soortgelijke afschuwelijke jeugd hebben moeten doorstaan. “Natuurlijk leed ik aan flashbacks toen ik mijn memoires schreef, maar ik ben blij dat mijn verhaal op schrift staat. Ik wilde er een boek van hoop van maken, ik zie het als een handleiding om te kunnen ontsnappen”, aldus Maude Julien. (br.hln)

Waarom we meer eten met zwaar bestek en voedsel op een rood bord minder goed smaakt

Waarom bestellen we massaal tomatensap in het vliegtuig? En hoe komt het dat we meer eten met zwaar bestek? Voedselwetenschapper Charles Spence toont in zijn eetbijbel Gastrofysica hoe onze zintuigen zich laten manipuleren.

Hotelketens vragen om zijn advies. Net als grote sterrenchefs als Heston Blumenthal. Ook bier-, koeken- en frisdrankfabrikanten staan regelmatig bij hem op de stoep in de hoop op tips die de omzet kunnen verhogen. Want de Britse voedselwetenschapper Charles Spence weet precies wie of wat (on)bewust onze smaak beïnvloedt. Zelfs het gewicht van de ober die je eten op tafel zet speelt mee, zegt hij. We vragen hem naar tien opmerkelijke waarnemingen.

Waarom drinken we massaal tomatensap in het vliegtuig?

“De dreunende decibellen van de motoren onderdrukken je vermogen tot proeven. Zoet kunnen we bijna niet meer waarnemen. Maar zoutige umami-achtige smaken als tomatensap wel.”

Koffie is lekkerder bij daglicht.

“Door je bioritme heb je overdag en vooral na het opstaan meer speeksel in je mond waardoor je meer smaak waarneemt. Daarom komen professionele wijnliefhebbers vooral om 11.00 uur ’s ochtends in actie.”

Heavy metal-muziek bevordert dronkenschap.

“Hoe harder en sneller de dreunen en gitaarsolo’s des te rapper we gaan drinken. Zaken die veel Guns N’ Roses draaien verkopen 27 procent meer alcohol dan kroegen die dat niet doen.”

Wie veel romantische nummers luistert, valt af.

“Dat geldt voor korte periodes. Eten en drinken smaken namelijk door zwijmelmuziek veel zoeter. Je hoeft dus minder suiker te gebruiken. In Vietnam staat een muzikale bakkerij die cakes en koeken serveert die gebakken zijn met de helft van de normale hoeveelheid suiker. Geen van de klanten heeft ooit geklaagd. Of ons brein zich ook op langere termijn laat foppen, is niet onderzocht.”

Van een rood bord eet je minder chips dan van een blauw.

“Bij de kleur rood denken we aan bloed, gevaar, stoplichten en ondergaande zon. Kortom: gevaar. Daardoor zijn we geneigd minder te eten. Het is een goed middel om minder te snacken.”

We eten meer met zwaar bestek.

“Zwaar associëren we met kwaliteit. Bij onze afstandsbedieningen, autosleutels maar ook dus bij bestek. Alles wat we daaraan prikken, proeft beter dan aan lichte lepels en vorken.”

Waarom smaakt eten uit een kom beter dan dat van een bord?

“Die kom zorgt ervoor dat pokébowls en noedelsoepen enorm in opmars zijn. We pakken zo’n kom vaak in onze handen: het gewicht en de warmte zorgen voor troost en comfort. Daardoor waarderen we de gerechten meer.”

Wanneer we met drie anderen dineren, eten we 75 procent meer dan alleen.

“Zit je met vrienden in een restaurant dan is het vaak gezellig waardoor gerechten lekkerder smaken. We scheppen dan een tweede, derde of zelfs vierde keer op. Ook een bijzonder effect: zonder dat we het weten spiegelen we elkaars bewegingen in die situatie. Kijk naar een tafel met meer mensen en je zult zien dat ze synchroon mes en vork naar hun mond brengen.”

Benamingen beïnvloeden onze smaak.

“Ik heb twee identieke vissen naast elkaar gelegd. De ene noemde ik Patagonische tandvis, de andere Chileense zeebaars. Iedereen koos voor de laatste. We zijn ook gevoelig voor idyllische aanbevelingen: een supermarkt plakte op een Marokkaans fabrieksproduct het etiket ‘afkomstig van Rosedene Farm’. Kopers vielen er massaal voor hoewel ze wisten dat die combinatie onmogelijk was. Maar hé: platteland betekent ambachtelijk, betekent puur, betekent lekker.”

Eten met ronde vormen smaakt zoeter dan met vierkante.

“Bij cappuccino met een ronde vorm in het schuim wordt minder suiker gedronken dan bij exact hetzelfde bakkie met een vierkant patroon. Hetzelfde geldt voor chocolade: presenteer het in hoekige brokken dan vinden mensen het anders smaken dan in bolletjes.”  (br.hln)

Jean-Pierre Van Rossem verkoopt liefst veertig schilderijen, want hij gaat verhuizen

De flamboyante Jean-Pierre Van Rossem (72) verlaat definitief Oostende. Dat heeft hij via Facebook laten weten. In een te grote verhuizing heeft hij echter weinig zin, nochtans heeft hij thuis een hoop schilderijen liggen. Een veertigtal van zijn eigen werken kunnen niet mee naar de nieuwe woont. Hij biedt ze nu te koop aan heeft  een oproep geplaatst op sociale media. “De meeste zijn 100 op 120 centimeter groot. Bieden doe je door te mailen naar politiek929@gmail.com. De hoogste bieder mag het schilderij op 21 of 22 december komen ophalen.” Een bod moet wel minstens 5.000 euro bedragen. ”Ieder lachwekkend laag aanbod wordt uiteraard geweigerd”, zegt hij nog.

Van Rossem had eerder nochtans gezegd dat hij zijn schilderijen het liefst allemaal voor zich houdt. “Ik wil niet dat Jan en alleman een Van Rossem aan de muur hebben hangen. Ze zijn uitsluitend bestemd voor kunstliefhebbers, niet voor cultuurbarbaren die van babyborrels houden.” Drie schilderijen houdt de politicus/publicist wel.
 (br.hln)

Archeologen ontdekken spectaculaire nieuwe grafkamers met mummies in Egypte

De tombes stammen waarschijnlijk uit de achttiende dynastie van het oude Egypte, meldden de Egyptische autoriteiten volgens de BBC. De tombes werden zo’n twintig jaar geleden al gevonden, maar nu voor het eerst uitgegraven. “Het is echt een uitzonderlijke dag”, zei minister van Oudheden, Khaled al-Anani.

De tombes bevinden zich in de buurt van Luxor, vlakbij de tempel van Hatsjepsoet en de Vallei der Koningen. Van wie ze zijn is niet bekend. Mogelijk gaat het om hooggeplaatste ambtenaren.

Het graf is het laatste van verschillende archeologische vondsten in Egypte dit jaar. In april vonden archeologen acht mummies in een andere grafkamer, eveneens in Luxor. In maart ontdekten ze een bijzonder groot beeld in een achterbuurt in Caïro, dat waarschijnlijk koning Psammetichus voorstelt. (br.hln)

Kerstman haast zich naar ziekenhuis om laatste wens van terminale kleuter te vervullen

Het zoontje van het gezin, de tweejarige Miles Agnew, lag al twee maanden in het ziekenhuis, hij was al lang ernstig ziek. Vorige week ging zijn lichaam in shock en ging zijn gezondheid plotseling enorm achteruit. Het jongetje werd geboren met microcefalie en hersenverlamming, een oogaandoening, misvormingen aan zijn brein, epilepsie en voedselallergieën. Toen hij amper drie maanden oud was, werd hij geadopteerd door de familie Agnew. 

De kleine jongen had nog een bijzondere laatste wens: nog een keer op de schoot van de Kerstman zitten. Dat leek niet meer haalbaar te zijn, maar dat was buiten Kerstman Jeff Bodily gerekend. Hij haastte zich naar het ziekenhuis, zodat de kleuter toch nog een laatste keer op zijn schoot kon zitten. 

“We dachten dat we ons bezoek aan de Kerstman wel konden vergeten. We koesteren onze tijd en onze herinneringen als familie enorm. We proberen ondanks onze pijn vooruit te blijven gaan”, vertelt de moeder van Miles aan The Mirror.

The Secret Sleigh Project

Jeff Bodily kwam via het goede doel ‘The Secret Sleigh Project’ te weten dat de familie van de kleuter dringend op zoek was naar een Kerstman. Hij besloot meteen actie te ondernemen. ‘The Secret Sleigh Project’ probeert ervoor te zorgen dat elk kind de magie van Kerstmis kan ervaren, zelfs wanneer ze thuis in bed liggen door ziekte. 

Het bezoek was geen zonder tranen: “Ik kan niet liegen, ik kreeg een krop in mijn keel en er zat een traan in het oog van de Kerstman, maar dit was voor de herinneringen van de familie”, vertelde de goedhartige man aan ABC news.  (br.hln)