Archief

Adopteer eens een kasteel: meer dan 10.000 mensen kochten dit Franse slot

Wie wil nu niet eigenaar zijn van een kasteel? Jammer genoeg is dat alleen weggelegd voor de superrijken. Behalve in Frankrijk dan, waar je voor zo’n 50 euro een château kan kopen. Tenminste, als je bereid bent het te delen met een paar duizend andere eigenaars.

Het gaat meer bepaald om het ‘Château de la Mothe-Chandeniers’ in het Franse dorpje Les Trois-Moutiers (in het departement Vienne). De gemeente heeft nog geen duizend inwoners, maar wel zijn eigen kasteel. 

Dat kasteel werd echter nooit opgenomen als cultureel erfgoed, ondanks het feit dat het dateert uit de 13e eeuw en best mooi is. Of dat was het toch, voor een zware brand in 1932 het merendeel van de gebouwen vernielde. Omdat het nog steeds in privébezit is en de eigenaar niet kan of wil betalen voor de restauratie, dreigt het echter steeds verder te verkommeren. Intussen groeien de bomen en struiken al door het dak en de ramen.

Adopteren

Dartagnans, een Franse crowdfuncingsservice, wil daar nu verandering in brengen. Ze willen zoveel mogelijk mensen aansporen om een deel van het kasteel te adopteren, zodat ze het uiteindelijk met de opbrengst kunnen kopen en terug in ere kunnen herstellen. Voor 50 euro mag je jezelf al een eigenaar noemen, en wie 60 euro of meer doneert krijgt daar een mooie box en een bezoek aan de château bovenop.

En het concept slaat aan: al meer dan 10.000 mensen droegen een steentje bij, waardoor het beoogde doel van 500.000 ruimschoots gehaald werd. Intussen staat de teller al op meer dan 837.200 euro, en de veiling loopt nog 18 dagen door. Waar wacht je nog op? (br.hln)

Fransen nemen vandaag massaal afscheid van rockheld Johnny Hallyday

Frankrijk neemt vandaag afscheid van rocker Johnny Hallyday, die deze week op 74-jarige leeftijd overleed. Verwacht wordt dat honderdduizenden mensen de straat op gaan, als de kist met het stoffelijk overschot over de Champs-Elysées wordt gereden, begeleid door een stoet van honderden motorrijders.

In de Madeleine-kerk vindt een plechtigheid plaats, waar president Emmanuel Macron zal spreken. Hallydays  band speelt een aantal van zijn nummers. Later wordt Hallyday begraven op het Caribische eiland St. Barth, waar hij en zijn vrouw Laeticia woonden.

Hallyday, die in het echt Jean-Philippe Smet heette, verkocht meer dan 110 miljoen platen, voornamelijk in Frankrijk. Ook acteerde hij in enkele films, onder andere van regisseur Jan-Luc Godard. Sinds zijn dood afgelopen woensdag aan de gevolgen van longkanker hebben Franse radio- en televisiestations een groot aantal speciale programma’s over hem uitgezonden.

Rockzanger Hallyday was het Franse antwoord op Elvis Presley  Eind jaren vijftig brak hij met de Franse traditionele chansons door Franstalige rock te brengen. Hallyday werd in 1943 geboren onder de naam Jean-Philippe Smet. Hij trouwde vijf keer, waarvan twee keer met dezelfde vrouw. Na zijn overlijden schreef zijn 42-jarige weduwe: “Hij heeft ons vannacht verlaten, zoals hij heeft geleefd: dapper en waardig.” De zanger verbleef de afgelopen weken in een ziekenhuis met ademhalingsproblemen.  (br.hln)

Zegt iemand ‘danku, heel leuk!’, dan is hij waarschijnlijk niet blij met een cadeau

Acteren is niet voor niets een kunst waar theateropleidingen voor bestaan. Vandaar dat we het vreselijk moeilijk vinden om geloofwaardig enthousiast te reageren op een kerstcadeau dat stiekem een teleurstelling is. Wil je toch een poging tot perfect gespeelde dankbaarheid wagen? Mijd dan vooral deze clichématige zinnetjes. 

Alsof een geschikt kerstcadeau vinden voor iemand nog niet erg genoeg is qua mentale uitputtingsslag. Een gekregen cadeau openmaken is zo mogelijk een nog grotere psychologische beproeving, want hoe moeilijk is het om blijdschap geloofwaardig te veinzen? Iets over gekregen paarden niet in bekken kijken, maar vooral ook de gever niet kwetsen. Dat flitst net na het uitpakken paniekerig door je hoofd, wanneer onmiskenbaar duidelijk wordt dat je wéér een paar ‘leuke’ sokken hebt gekregen. 

Gevolg: een vaak net iets té enthousiaste reactie die niet geloofwaardig overkomt, zo blijkt. Braun ondervroeg 2.000 Britten om te achterhalen wat zij zeggen als ze een cadeautje in ontvangst nemen dat ze niet echt leuk vinden. Blijkbaar zijn we allemaal stuntelig in het krampachtig willen faken van onze blijdschap, want dezelfde clichés keren regelmatig terug. Met stip op één: “dankjewel, heel leuk!”, op de voet gevolgd door “dit is erg handig!. Ook “wat een leuke verrassing” staat in de top drie. 

Zo ziet het hele lijstje eruit:

-  Danku, heel leuk!

- Dit is echt handig

- Dankjewel, ik had het bijna zelf gekocht

- Wat een leuke verrassing!

- Dit had je echt niet moeten doen

- Dit is zo leuk, ik kan het overal voor gebruiken

- Leuk, waar heb je het gekocht? 

- Origineel cadeau

- Lief dat je aan mij gedacht hebt

- Wow, niet te geloven dat je mijn smaak zo goed kent!

Griezelig herkenbaar en nu helemaal cadeaustress gekregen? De wetenschap biedt hulp: investeer eens in een cadeau waarbij jullie samen iets leuks gaan doen, zoals concerttickets of een dagje uit. Onderzoek heeft aangetoond dat we daar gelukkiger door worden. En je geeft jezelf er ook nog eens een cadeautje mee.  (br.hln)

Wie de verkeerswet overtreedt krijgt in 2018 een zwaardere straf: dit verandert allemaal

Recidivisme

Wie herhaaldelijk dezelfde zware overtreding begaat, kan zijn of haar straf verdubbeld zien. Een voorbeeld: een bestuurder die betrapt wordt op dronken rijden of rijden onder invloed van drugs nadat hij of zij eerder al werd betrapt voor dezelfde inbreuk. Of opnieuw achter het stuur kruipen bij een rijverbod na een eerdere bestraffing.

Vluchtmisdrijf

Ook wie vluchtmisdrijf pleegt, komt er in de nieuwe wet slechter vanaf. Voor vluchtmisdrijf waarbij geen gekwetsten vallen, kan de straf oplopen tot zes maanden gevangenisstraf en/of een geldboete tot 2.000 euro. Wanneer een bestuurder vluchtmisdrijf pleegt en een slachtoffer gewond achter laat, riskeert tot drie jaar cel en/of een geldboete tot 5.000 euro. Wanneer het ongeval voor een ander de dood tot gevolg heeft, wordt de maximale celstraf vier jaar en/of een geldboete tot 5.000 euro. De bestuurder zal bij een vluchtmisdrijf met gewonden of doden ook zijn rijbewijs verliezen en dat voor minstens drie maanden.

Verboden te parkeren/stil te staan

GAS-boetes voor verkeersovertredingen wijzigen ook in de nieuwe wet. En vooral voor wie ergens parkeert of stilstaat waar dat niet mag. Wie een overtreding begaat in eerste graad, krijgt een boete van 58 euro (en niet langer eentje van 55 euro). Voor een overtreding in tweede graad betaal je niet langer 110 euro, maar wel 116 euro. De GAS-boetes worden zo even duur dan overtredingen die via een gerechtelijke procedure bestraft worden.

Alcohol achter het stuur

Ook voor alcohol achter het stuur wijzigt wat. Dronken rijden is op onze wegen nog altijd de voornaamste ‘killer’. In de eerste helft van 2017 werden in ons land maar liefst 24.163 bestuurders betrapt op alcohol in het verkeer. En dus komen er nieuwe sancties. Bij een hoge concentratie alcohol (vanaf 1,8 gram per liter) kan, als alternatief voor de intrekking van het rijbewijs, een verplicht alcoholslot worden opgelegd voor een periode van één tot drie jaar of definitief. Hetzelfde geldt voor recidivisten die voor de tweede keer gecontroleerd worden in drie jaar en die een alcoholpercentage hebben van meer dan 1,2 gram per liter.

Rijverbod/geen rijbewijs

Ook de straffen voor rijden tijdens een rijverbod en rijden zonder (geldig) rijbewijs worden zwaarder. Zo riskeert een bestuurder zonder rijbewijs ook een gevangenisstraf en niet enkel een geldboete. In de eerste helft van 2017 werden in ons land 16.935 bestuurders betrapt op rijden zonder (geldig) rijbewijs.

Niet verzekerd rijden

Voor bestuurders die herhaaldelijk niet-verzekerd rijden worden de minimumstraffen bij een eerste recidive binnen de drie jaar na de eerste veroordeling verhoogd van minstens acht dagen rijverbod naar minstens drie maanden. De veroordeelde moet ook opnieuw zijn theoretische en praktische proeven afleggen. Begaat hij de  inbreuk nog een keer binnen de drie jaar, dan krijgt hij minstens zes maanden rijverbod (+ afleggen proeven). Bij derde recidive wordt dat minstens negen maanden rijverbod (+ afleggen proeven).

Verjaring

Ook de verjaring voor álle verkeersmisdrijven wijzigt: van één naar twee jaar. Verjaring van de zwaarste misdrijven blijft drie jaar.

Ook dit nog...

Wanneer bestuurders die om medische of psychologische reden het recht tot sturen werd ontnomen, bewijzen dat ze meewerken aan hun herstel kunnen ze sneller hun rijbewijs terugvragen. Momenteel moeten ze hiervoor twee jaar wachten, nu wordt die termijn verkort. Zo willen ministers bestuurders die na een alcoholverslaving weer op het rechte pad zijn, stimuleren om opnieuw hun rijbewijs te halen wanneer ze kunnen bewijzen dat ze intensief aan hun verslaving gewerkt hebben. (br.hln)

Waarheid achter Sahar “die 50 operaties onderging om op Angelina Jolie te lijken”

Sahar Tabar zorgde eind vorige maand voor een golf van ontzetting toen ze op Instagram beelden plaatste waarop ze uitgemergeld te zien was met opgespoten lippen en uitpuilende ogen. Ze zei dat ze koste wat het kost wou lijken op de Amerikaanse actrice Angelina Jolie.

Enkele dagen geleden gaf ze toe dat het om ‘fake news’ gaat. De beelden zijn het resultaat van een hele reeks bewerkingen in Photoshop in combinatie met zware make-up.

Nog voor ze de waarheid aan het licht bracht, werd er op de sociale media al volop gespeculeerd over de echtheid van de beelden. Door onrealistische lijnen en kromgetrokken achtergronden was onder de digitale gemeenschap een sterk vermoeden ontstaan dat Photoshop een grote rol in het verhaal speelde. 

Op de vraag waarom ze er nu plots voor is uitgekomen, bestaat geen duidelijk antwoord. Waarschijnlijk wou ze niet langer overspoeld worden met commentaar. Dat zou ook verklaren waarom Tabar ondertussen haar Instagram-account privé heeft gemaakt en alle foto’s heeft verwijderd.   (br.hln)

Zal jouw baby links- of rechtshandig zijn? Wetenschappers kunnen het voor de geboorte voorspellen

Het mag dan een detail zijn, elk extra weetje over de toekomst van die baby die negen maanden in je buik kampeert, is welkom. Daarom zal het moeders in spe verblijden dat wetenschappers op voorhand kunnen zien of een baby links- of rechtshandig zal worden. 

Of die foetus de nieuwe Hugo Claus zal worden, valt nog niet af te leiden in de baarmoeder. Wel kunnen wetenschappers zien of die baby in wording de pen met de linker- of de rechterhand zal vasthouden, zo blijkt uit nieuw onderzoek. Een Italiaanse studie van de universiteit van Padua en de International School for Advanced Studies in Trieste concludeert dat in de achttiende week van de zwangerschap al duidelijk wordt welke hand dominant zal worden.

De onderzoekers claimen dat hun resultaten in de toekomst kunnen helpen om depressie, schizofrenie en autismespectrumstoornissen vroeg op te sporen, omdat een voorkeur voor een bepaald hand wordt gedicteerd door de dominantie van één van de twee hersenhelften boven de andere. Ook deze aandoeningen gaan gepaard met asymetrie in de hersenen. 

Voor de studie analyseerden de wetenschappers 29 foetussen met een 4D ultrasound scan, om de bewegingen van de handen van de foetussen in de baarmoeder te analyseren. Na negen jaar bleek dat ze in 89% tot 100% van de gevallen accuraat konden voorspellen of een kind links- of rechtshandig ter wereld zou komen.
 (br.hln)

“Elke 45 minuten werd ik verkocht voor 100 tot 300 euro”: vrouw vertelt hoe ze ontsnapte aan leven als seksslavin

 Ze had in haar thuisland Indonesië een mooie job als financieel analist. Maar toen eind jaren 90 de Aziatische bankencrisis toesloeg, stond Shandra Woworunti plots met haar babydochtertje op straat. Ten einde raad reageerde ze op een advertentie voor seizoensarbeid in de Verenigde Staten, denkend dat ze zes maanden aan de slag zou gaan als serveerster in een hotel. Maar ze misrekende zich.

“Ik werd opgehaald aan Kennedy Airport in New York door een man die Johnny Wong heette”, doet ze haar verhaal. Shandra (nu 41) was toen 24 jaar. “Hij zette me af bij een andere kerel aan het Sheraton Hotel vlakbij Main Street in Flushing. Ik merkte dat hij een dikke envelop met geld aan Wong gaf.”

Zolder

Ze kwam in een huis in Queens terecht, waar ze samen met nog twee andere jonge vrouwen werd opgesloten op zolder. “De man beval ons om onze kleren uit te doen”, zegt ze. “Hij wilde controleren ‘of we geen huidziekte hadden’. Toen ik weigerde, zette hij een geweer tegen mijn hoofd. Even later werd ik met de wagen naar een nieuwe locatie gebracht en daar zei hij aan een vrouw dat ik het nieuwe meisje was en dat ik meteen aan de slag kon. Ik zag beveiligingsmensen rondlopen met een baseballknuppel. Er was ook een meisje van niet ouder dan 12 of 13 jaar dat een pak slaag kreeg.”

Shandra ontdekte al gauw dat ze zich te schikken had naar de wil van haar klanten. “Elke 45 minuten werd ik verkocht voor 100 tot 300 euro”, zegt ze. “Ik werd rondgereden door de hele stad, van Brooklyn en Queens tot Manhattan. Toen ik hoorde dat ik ‘overgeplaatst’ zou worden naar Boston, had ik daar een erg slecht gevoel bij en ik besloot om een plan te bedenken om te ontsnappen.”
Vensterbank

Ze was in een huis in Brooklyn toen ze haar kans waagde. “Ik klom op de vensterbank van een badkamer op de tweede verdieping en sprong”, zegt ze. “Ik nam een ander meisje van 15 jaar mee. We sprongen in een taxi naar Manhattan en namen een hotel met wat geld dat ik opzij had kunnen houden. Ik belde daarop naar een vrouw die ik onlangs had ontmoet en van wie ik dacht dat ze ons kon helpen.”

Er nam echter een man op, die zich over hen ontfermde. Hij betaalde hun rekeningen en liet hen op adem komen, maar werd kwaad toen Shandra hem op afstand hield toen hij toenadering tot haar zocht. Daarop dreigde hij om Wong te bellen. Dat was het teken voor Shandra dat ze opnieuw moest vluchten.

Ze zwierf over straat toen ze opgemerkt werd door een soldaat van de Amerikaanse marine. Hij contacteerde het FBI en aan hen deed Shandra haar hele verhaal. Er volgde daarna een huiszoeking in het huis in Brooklyn waaruit ze ontsnapt was.
Opvanghuizen

Zelf kwam ze in een hele reeks opvanghuizen terecht. Liefdadigheidsorganisatie Catholic Charities USA zorgde wel dat ze aan de slag kon in een cafetaria en ze werd in 2004 herenigd met haar dochter, die intussen 8 jaar was. Het meisje was tot dan toe opgevoed door haar tante en oma. Langzaam kwam Shandra er weer bovenop. Ze trouwde zelfs en kreeg een zoon met haar nieuwe man. Maar die laatste bleek niet wie ze gedacht had en hij mishandelde haar. Het huwelijk eindigde in een scheiding.

Intussen richtte de vrouw ook een organisatie op om andere slachtoffers van mensenhandel te helpen bij hun herintegratie in de maatschappij: Mentari. Die bestaat nog altijd en ze werd er vorige maand mee genomineerd voor een ‘Woman of Worth-Award’ van L’Oréal Paris, dat vrouwen in de VS in de kijker wil zetten die zich passioneel en onbaatzuchtig inzetten voor anderen.

“Er zijn heel wat slachtoffers van Aziatische mensenhandelaars in de VS”, aldus Carol Smolenski van End Child Prostitution and Trafficking USA (EC-PAT USA). Het is vreselijk wat er in New York gebeurt in bordelen en illegale massagesalons. Het is ook heel moeilijk om de slachtoffers te laten samenwerken met de politie en openbare aanklagers in de rechtbank. Vaak worden hun families in hun land van herkomst bedreigd als ze hun mond willen opendoen”, voegt Jessica Melton toe, het hoofd van de cel mensenhandel van het Openbaar Ministerie in Queens. “Het is ook iets van alle leeftijden. Het gaat soms nog over vrouwen van 40 of 50 jaar die verplicht worden om seksuele diensten aan te bieden.”  (br.hln)

Belgisch-Franse rocklegende Johnny Hallyday (74) overleden

De Franse zanger en acteur Johnny Hallyday is vannacht overleden. Dat meldt zijn vrouw Laeticia. Hallyday, wiens echte naam Jean-Philippe Smet is, werd 74 jaar. Hij stamt af van een Belgische vader.

“Johnny Hallyday heeft ons verlaten. Ik schrijf deze woorden zonder ze te geloven. En toch is het waar. Mijn man is niet meer. Hij is deze nacht heengegaan zoals hij zijn leven altijd geleid heeft, met moed en waardigheid”, zegt zijn vrouw.

Bij Hallyday werd in oktober 2016 longkanker vastgesteld. Vorige maand werd hij nog zes dagen lang met ademhalingsproblemen opgenomen in een Parijs ziekenhuis. “Tot het laatste moment heeft hij het hoofd geboden aan de ziekte die maandenlang aan hem vrat, en bracht ons zo buitengewone levenslessen bij."

“Hij heeft zijn hele leven voor zijn fans geleefd die van hem hielden en hem adoreerden”, aldus nog zijn vrouw Laeticia.

Generositeit

De Franse regering reageerde meteen op het nieuws: “We hebben allemaal iets van Johnny in ons”, klinkt het bij president Emmanuel Macron. “Van Johnny Hallyday vergeten we noch de naam, noch het gezicht, noch de stem, noch zijn opvoeringen, die, met zijn ruwe en gevoelige lyriek, vandaag volop tot de geschiedenis van het Franse chanson behoren. Hij heeft een deel van Amerika in ons nationale pantheon gebracht." En hij vervolgt: “Over de generaties heen heeft Hallyday zich in het leven van de Fransen gegrift. Hij heeft hun harten veroverd door de generositeit waarvan zijn concerten getuigden.”

Ook onze premier, Charles Michel, reageert aangeslagen. “Vanochtend hadden wel allemaal wel een lied van Johnny Hallyday dat ons te binnen schoot. Een immens populaire artiest heeft ons verlaten. Hij zal nog generaties voortbestaan. Zijn werk zit in onze herinneringen en zal daar altijd blijven.”

Hallyday werd geboren in 1943. Hij trouwde vijf keer, waarvan twee keer met dezelfde vrouw. Hallyday’s carrière begon 57 jaar geleden. De rocker groeide al snel uit tot een tieneridool. Als zanger boekte hij onder meer successen met ‘Gabrielle’, ‘Johnny lui dit adieu’, ‘Ma guitare’, ‘Excusez-moi partenaire’ en ‘Pour moi la vie va commencer’. In totaal werden van zijn platen meer dan 100 miljoen exemplaren verkocht.

Metro

Om de zanger te eren, heeft de Brusselse vervoersmaatschappij STIB/MIVB via Twitter aangekondigd een hele dag zijn populairste liedjes te laten horen in de metrostellen.  (br.hln)

Echtgenoot moet werk opgeven om te zorgen voor zwaar gehandicapte vrouw

“Is er dan écht niemand die me kan helpen mijn zwaar gehandicapte vrouw te verzorgen”, vraagt de compleet radeloze Dirk Souffriau uit Oudenaarde zich af. Twee maanden nadat Monique De Schampheleire uit Oudenaarde uit een rusthuis werd gezet, omdat ze te veel zorg nodig had, krijgt haar man te horen dat hij ook niet kan rekenen op medische bijstand thuis. “Ik moet nu de klok rond bij haar blijven. Er is een plaats in het rusthuis beloofd, maar er zijn nog zeven wachtenden voor ons.”

Hallucinant en vooral schrijnend is de lijdensweg die Monique De Schampheleire en haar man Dirk Souffriau afleggen, sinds de vrouw drie jaar geleden een zware val maakte van haar paard.
De vrouw struikelde, nadat ze vermoedelijk een kleine hersenbloeding kreeg. Ze heeft aan het ongeval twee gebroken ruggenwervels overgehouden en is sindsdien bijna volledig verlamd. Na vijftien maanden ziekenhuis en revalidatie, kon ze terecht in het RVT Home Neerhof in Elst.

Toen daar enkele maanden geleden een nieuwe directie aan het roer kwam, kregen Monique en haar man te horen dat de vrouw eigenlijk niet in het rusthuis thuishoorde. Ze kon niet blijven omdat ze te veel zorg nodig had. Eind september werd ze effectief uit het rustoord gezet. “In mijn zoektocht naar hulp loop ik sindsdien overal met mijn hoofd tegen de muur”, vertelt haar echtgenoot Dirk.

Wachtlijst

Daags na zijn noodkreet in deze krant, werd de vrouw een plaats beloofd in het OCMW-rusthuis in Oudenaarde.”Maar uiteindelijk bleek dat er een wachtlijst is. Er zijn nog zeven kandidaten voor ons, zo kregen we te horen. Gevolg: mijn vrouw is nog altijd thuis. De klok rond heeft zij medische verzorging nodig. Die neem ik noodgedwongen helemaal op mij. Geen minuut mag ik haar alleen laten. Er komt ’s ochtends wel een verpleegster, maar die mag niet intuberen. Dat moet ik dus zelf doen. Gevolg is dat ik 24 uur per dag opgesloten zit en dus ook niet meer kan gaan werken. Dit is een onhoudbare situatie. Ik ben helemaal op”, getuigt Dirk.
De man is radeloos nadat hij deze week ook te horen kreeg dat hij ook niet moet rekenen op financiële of andere hulp.

”Op aanraden van het UZ Gent had ik de zogenaamde ‘noodsituatie’ aangevraagd bij het Vlaams Agentschap voor Personen met een Handicap (VAPH). Die instelling kan een ‘persoonsvolgend budget’ ter beschikking stellen, waarmee ik voor mijn vrouw hulp zou kunnen ‘kopen’. Dat zou me ook toelaten om mijn leven en werk weer op te pikken”, bedenkt Dirk.

Geen noodsituatie

“Tot mijn verbijstering oordeelt het VAPH dat mijn vrouw niet in een noodsituatie verkeert, omdat ze nog altijd beschikt over een netwerk. Pardon? Dat netwerk is helemaal weg sinds ze uit het rusthuis is gezet. Alleen ik blijf nog over om voor haar te zorgen. Hoe erg moet je er in dit land aan toe zijn om in een noodsituatie te verkeren?”, vraagt de radeloze echtgenoot zich af.
“Nu weet ik het niet meer. Heel haar leven heeft mijn echtgenote gewerkt in de zorgsector om andere mensen te helpen. En nu is er niemand die voor haar iets kan doen”, besluit Dirk Souffriau bitter.

Geen maanden meer

De Oudenaardse OCMW-voorzitter Stefaan Vercamer (CD&V), die aan Monique De Schampheleire een plaats in het rusthuis in Oudenaarde heeft beloofd, maakt zich sterk dat ze er ook effectief zal terecht kunnen. “Maar we hebben inderdaad een wachtlijst te respecteren. Daarbij houden we niet alleen rekening met de chronologie, maar ook met de toestand van de kandidaat-residenten. De betrokken dame is al opgeschoven op de wachtlijst omwille van haar grote nood aan zorg. Maanden zal ze niet meer hoeven te wachten. Maar een datum kan ik uiteraard niet geven”, zegt Vercamer.  (br.hln)

Nederlandse ‘Dr. Dood’ ontwerpt luxueuze euthanasie-sarcofaag “waarin je op om het even welke plek vredig kan wegglijden”

Hij ziet zichzelf als de Elon Musk van het begeleid sterven en zijn recentste geesteskind – de Sarco – als zijn Tesla. De naar Nederland uitgeweken Australische arts Philip Nitschke (70) heeft een nieuw toestel ontworpen om euthanasie te plegen. Het heeft de vorm van een ruimteschip “dat zijn inzittende op om het even welke plaats meeneemt op een zachte reis naar het hiernamaals”.

Nitschke sprak met het Amerikaanse tijdschrift Newsweek over zijn nieuwe uitvinding. Hij ontwierp die samen met de Nederlandse designer Alexander Bannink. Het werd een luxueus uitziend toestel, met in de basis capsules vloeibaar stikstof. Die basis kan verwijderd worden, zodat je de Sarco nadien ook als sarcofaag kan gebruiken. De machine zal overal gratis met een 3D-printer ‘afgedrukt’ kunnen worden en werkt volgens Nitschke snel en pijnloos. Dit is hoe het gebeurt.

Stikstof

Potentiële gebruikers moeten een online test invullen om te zien of ze mentaal in orde zijn. Als dat zo is, krijgen ze een toegangscode die 24 uur geldig is. Als ze die invoeren en nog een extra bevestiging geven, zal de Sarco zich met stikstof beginnen te vullen, tot er nog maar 5 procent zuurstof meer is. Binnen de minuut zal de gebruiker bewusteloos raken. Enkele minuten later volgt de dood.

Er is een paniekknop aanwezig voor het geval de gebruiker zich op het allerlaatste moment bedenkt. “Er is een noodvenster dat meteen opengaat als je erop duwt”, aldus de arts. “Daardoor komt er meteen zuurstof in het toestel. En je kan ook altijd nog op een stopknop drukken.”

Vredig

Volgens Nitschke is het een relatief pijnloze en vredige dood. “Er is geen sprake van verstikking en de gebruiker kan gewoon rustig blijven ademen. Je kan het vergelijken met het wegvallen van de druk in een vliegtuig of met het gevoel dat je krijgt als je wat te veel gedronken hebt. Het model moet volgend jaar beschikbaar zijn en enkele ziekenhuizen in Zwitserland zijn al erg geïnteresseerd.”

Volgens Nitschke is het recht op sterven een mensenrecht en daar ijvert de controversiële arts al voor sinds vorige eeuw. Hij begeleide voor het eerst iemand bij zijn dood in 1996, tijdens een korte periode dat euthanasie wettelijk was in het Northern Territory in Australië.

Zijn eerste euthanasie-machine heette de Deliverance en was een rudimentair systeem waarbij een IV-lijn verbonden was met een computer. Een speciaal programma moest de bevestiging krijgen dat de patiënt wel degelijk wilde sterven, waarop een dodelijke injectie met barbituraten volgde.

In 1997 richtte hij Exit International op, een non-profitorganisatie die ijverde voor een legalisering van euthanasie, en in 2006 publiceerde hij het Peaceful Pill Handbook, over de meest efficiënte en pijnloze manieren om uit het leven te stappen. Intussen werkte hij ook verder aan een betere machine om euthanasie te plegen. De Exit Bag bijvoorbeeld, een zuurstofmasker waarin zuurstof vervangen werd door koolstofmonoxide. “Effectief, maar niet echt aantrekkelijk”, omschrijft hij het zelf. “Mensen willen deze wereld niet verlaten op een esthetisch onaangename manier. De Sarco is anders.”

Niet iedereen is echter akkoord met zijn manier van denken en werken. “Het is slechte geneeskunde, slechte ethiek en slecht beleid”, aldus dokter Daniel Sulmasy, een Amerikaanse professor in bio-ethiek, aan Newsweek. “Het vormt doden om tot een manier van genezen en houdt er geen rekening mee dat onze palliatieve zorg beter is dan ooit. Dokters kunnen pijn effectief onder controle houden en terminale patiënten rust gunnen in hun laatste dagen.”

Niet overtuigd

Nitschke is niet overtuigd. “Palliatieve zorg is niet voor iedereen en sommige mensen die me om euthanasie vragen, zijn nog in perfecte gezondheid. Ze vinden gewoon dat het mooi geweest is. Ook deze mensen hebben het recht om zelf te kiezen wanneer ze sterven.”

Of hij zelf zijn nieuwe toestel zou gebruiken? “Ik ben intussen zeventig, ik denk er de laatste tijd veel aan. Het idee bevalt me wel en als er ooit een moment komt dat ik het nodig heb, zal ik het zeker gebruiken.” 

Met vragen over zelfdoding kan je terecht op het gratis nummer 1813 van de Zelfmoord lijn of op de site zelfmoord1813.be (br.hln)